X CHOIVA ÁZEDA

XVIII Semana de Jazz de Lugo

2008-11-06T11:28:00.004+01:00

E xa van XVIII, todo un luxo ter tan preto de As Pontes, unha semana de Jazz gratuíta, exceptuando as actuacións no Clavi, onde sempre podemos animarnos e participar nunha Jam session con músicos de primeiro nivel.

Programación:

10 / 11 / 2008
20.00. Doris Cales & Dan Rochlis: All that jazz. Auditorio Caixa Galicia.
21.30. 50 Anos de Bossa Nova (100 anos de El Progreso). Círculo de las Artes.
23.30. Coolbeat. Club Clavicémbalo.

11 / 11/ 2008
20.00. Eduardo Niebla Trio. Auditorio Caixa Galicia.
21.30. Mike Stern Band, con invitados especiales: Randy Brecker, Dave Weckl y Chris Minh Doly. Círculo de las Artes.
23.30. Sumrra. Club Clavicémbalo.

12 / 11 / 2008
20.00. Pablo Arrieta Trio. Auditorio Caixa Galicia.
21.30. The Avishai Cohen Trio. Círculo de las Artes.
23.30. Jordi Matas Quintet. Club Clavicémbalo.

13 / 11 / 2008
20.30. Jean Michel Pilc Trio. Círculo de las Artes.
23.30. Citric + Gravity Zero Trio. Club Clavicémbalo.

14 / 11 / 2008
20.30. Christian Scott Quintet. Círculo de las Artes.
00.00. Ivan Rojas Quartet + O Quinteto da Casa. Club Clavicémbalo.

15 / 11 / 2008
20.30. Danilo Perez Trio con Lee Konitz. Círculo de las Artes.
00.00. Ivan Rojas Quartet + O Quinteto da Casa. Club Clavicémbalo.

De mina a lago nas Pontes de García Rodríguez

2008-10-29T23:44:00.001+01:00

Nin Obama, nin McCain!! LITIÑO FOR PRESIDENT!!

ANDY CHANGO

2008-10-23T10:55:00.002+02:00

Irreverente incoplancente pero sempre coa retranca para o descoñecido ANDY CHANGO, outro máis por descubrir en directo, dende a súa idolatría polas drogas, presenta disco neste pequeno terruño chamado Lugo, non imos contar verdades e mentiras del , tampouco imos facer unha apoloxía do cantautorismo, tan so temos sorte de telo aquí nesa sala mítica chamada CLAVICEMBALO, todos os que soñamos con Sabina, Fito, Tequila, Rodríguez, temos unha quedada, boa ou mala, pero sempre irreverente e intelixente, ante o mundo de este paisano, compañeiro de angustias e ledicias, enredados por esa cousa de dicir as cousas bonaerense, tal vez por ser galegos, irmán sen mais ANDY CHANGO , o venres día 31 no CLAVI en Lugo

O Cantar do Mio CID deixa de ser anónimo pra serén atribuída a súa autoría ao literato musulmán al-Waqqasi

2008-10-14T23:16:00.008+02:00

Segundo unha tese universitaria sostida pola profesora Dolores Oliver nun estudo que a Fundación Ibn Tufayl presentará próximamente en Almería. A difusión desta interesante tese corre a cargo do xornalista e antropolólogo pontés Efrén Legaspi Bouza a través da publicación novapolis.es

Tras décadas de investigación, esta profesora da Universidade de Valladolid demostra como a peza fundacional da literatura española foi escrita como propaganda política por Abu I-Walid ao-Waqqasi. Unha proposta sólida e fundada que vincula o nacemento da nosa literatura coa tradición islámica e árabe e a unha cidade de Valencia recentemente conquistada polo Campeador. Un pequeno terremoto académico que novapolis.es difunde para o público xeral.

ler o artigo completo

CIBERACCIÓN: "O EUME MORRE"

2008-07-17T20:00:00.002+02:00

Medio Ambiente vén de culpar (9 de xullo) ás obras da autovía Ferrol-Vilalba da acidez no Eume, causa da morte dos peixes. Días antes (1 de xullo) para a consellaría o responsábel era o encoro do Eume, que explota Endesa. E non esquecimos a rocambolesca explicación ofrecida pola consellaría de Manuel Vázquez (25 de xuño) culpando da catástrofe ás "características xeolóxicas da canle", isto é, ao propio Eume. Diante deste paripé, ADEGA trasladará á Fiscalía de M. A. o ocorrido no río, para investigar o proceder da administración e depurar as responsabilidades neste atentado ecolóxico.

Tí podes esixir á administración que tome medidas urxentes para recuperar o ecosistema do Eume e o Chamoselo e que namentras non se leven adiante medidas correctoras, se suspenda a pesca no Eume entre As Pontes e a desembocadura. Tamén, podes esixir da administración máis transparencia e rigor á hora de determinar a orixe da acidificación e a morte dos peixes, probabelmenmte debida á "limpeza" do encoro da Capela. Dende a web de www.vadeando.com podes facer chegar a túa protesta á Consellaría de Medio Ambiente.

dIRE sTRAITS

2008-07-12T07:07:00.002+02:00

Os que queirades algo diferente fora do folk, tedes unha oportunidade de quedarvos en As Pontes, e desfrutar dun bo rato de lecer, con Dire Straits, non son eles, pero con toda a vontade de dar unhas notas de Mark Knopfler, e compañía, podedes vir o PUB PALIQUE e revivilos coa Brothers iN bAND

Debuxos animados contra a outra cara dos xogos olímpicos chineses

2008-07-08T20:52:00.004+02:00

Amnistía Internacional golpea de novo ao Goberno chinés. Coa publicidade como arma e, como fin, a concienciación de que un país que tortura non pode acoller uns Xogos Olímpicos.

Os abusos dos dereitos humanos en China centran a nova campaña da organización internacional, que decidiu ilustrar con debuxos animados un tema tan delicado como os abusos de dereitos humanos.

O anuncio, que dura 40 segundos, poderase ver en internet coincidindo coas Olimpiadas de Pekín. Nel, a porra eléctrica que se usa para torturar a un preso cumpre tamén a función de antorcha olímpica ante o enfervorizado público dun estadio.

Trala animación, o anuncio sentencia no seu final "torturando a pacifistas inocentes non se manteñen os valores olímpicos". "Alza a voz se queres dereitos humanos en Chinesa", conclúe.

"Amnistía non está en contra dos Xogos, pero queremos que a xente saiba que máis está ocorrendo en China -incluíndo o silenciamiento das críticas e os manifestantes pacíficos- e que se unha á nosa campaña para a reforma urxente dos dereitos humanos", explicou o director da campaña no Reino Unido, Tim Hancock.

Amnistía loita por causas como a de Ye Guozhu, encerrado e torturado con 'electro shocks' logo de protestar polos desahucios na capital chinesa con motivo da construción das instalacións que darán cabida aos Xogos Olímpicos. No caos de Guozhu, a súa casa e o seu restaurante familiar foron derruidos.

A organización espera que os debuxos animados creados pola artista Yasmeen Ismail conciencien aos internautas das 'dúas caras das Olimpiadas de Pekín'. O curto, o primeiro de catro, pode verse na páxina na que Amnistía Internacional protesta polos abusos dos dereitos humanos en China.

Entrevista a Steve Wozniak, cofundador de Apple

2008-06-28T09:36:00.005+02:00

O canle de Internet Mobuzz TV, aproveitou a presenza en España de Steve Wozniak, cofundador de Apple co máis popular Steve Jobs, para facerlle unha entrevista. Conta a lenda que Steve Wozniak empeñou a súa calculadora HP, para crear o primeiro Apple I, mentres que Jobs a súa furgoneta. Wozniak era a cabeza programadora mentres que Jobs a empresarial, Wozniak desvinculouse do mundo empresarial fai xa bastantes anos, adicandose a dar cursos, conferencias, etc. En concreto en Madrid estaba no Congreso Nacional de Internet na Aula, para aplicar a novas tecnoloxías no ensino. Vaia que todo un personaxe. Para saber máis.

Rever + Raze en concerto

2008-06-24T17:40:00.008+02:00

Temos o pracer de anunciar o esperado debut do grupo de Tharsh Metal pontés Raze que terá lugar o vindeiro 5 de xullo, sábado, as 0:00 no Pub Fardela de Vilalba, compartindo cartel con Rever, de Santiago.

Curta completa que se achega ao problema dos accidentes de tráfico e a mocidade.

2008-06-23T09:46:00.004+02:00

Tres mozos suben ao Petón, un outeiro preto da súa vila, para beberen unhas cervexas. En canto beben e fuman falan do seu futuro, sen saber que poucas horas despois ese futuro deixará de existir debido a un accidente de tráfico. 3.500 persoas morren en España ao ano por accidentes de tráfico. Esta curta pon rostro a esta cifra. As vítimas pasarán a formar parte das estatísticas das máis de 40.000 persoas que morren anualmente nas estradas de Europa. Ver curta

A asociación cultural DZ presenta:

2008-06-20T03:38:00.002+02:00

REGGAE NIGHTS vol. 2

MAJAHNI reggae band

Jr. PEPE

SOUND SYSTEM

Sábado 21 Xuño

23:30h 3€

no local da A.C DZ de San Sadurniño

E durante todo o verán.... OS MERCORES DZ!!!! todo-los mercores disfruta da millor música ao vivo no local da asociación

mercores 9 Xullo ESKAKEO + EKISDE

mercores 16 Xullo BLACK ROSE (versions de Thin Lizzy)

mercores 23 Xullo AL VILA

mercores 30 Xullo NEBOA + THE ARRADIOS

Alqueva: o maior lago artificial de Europa Occidental

2008-06-17T23:39:00.005+02:00

Tras muchos años de controversias, el embalse de Alqueva, el mayor lago artificial de la Unión Europea, funciona a pleno rendimiento. Su construcción impulsará el desarrollo económico y social del Alentejo portugués, una región tradicionalmente deprimida, pero muchos grupos temen que se haya producido un grave deterioro medioambiental, histórico y artístico irreparable.

El pasado mes de febrero de 2007, el nivel del agua en el embalse de Alqueva llegó a la mayor cota alcanzada desde su construcción, ligeramente superior al 90% de la máxima capacidad de almacenamiento. En la actualidad, el embalse se encuentra lleno en un 80%.

Este embalse del río Guadiana se encuentra en la región portuguesa del Alentejo, próxima a la frontera hispano-portuguesa. De hecho, parte de la cola del embalse está en la provincia española de Badajoz.

La presa del embalse de Alqueva es grande, pero sin llegar a dimensiones colosales, unos 100 m de altura por 450 m de longitud. Sin embargo, la longitud del embalse (superior a 80 km), su capacidad de almacenamiento (4150 millones de m³) y la superficie de la lámina de agua (25000 hectáreas) convierten a esta controvertida obra en el mayor lago artificial de la Europa Occidental.

+ info AQUÍ

Informes de Ence apuntan riscos na ampliación do seu negocio galego

2008-06-17T21:52:00.004+02:00

Derivados como o tisú, os cueiros ou o cartonaje son as opcións máis valoradas para unha papeleira

Os técnicos ven obstáculos tecnolóxicos, de evolución do mercado, e de capacidade ou organización forestal

Pechar o ciclo produtivo galego da madeira cunha papeleira é unha opción industrial que ofrece riscos de competitividade tecnolóxica, de funcionamento dos mercados e de xestión forestal. Así o admiten informes sectoriais internos realizados na comunidade autónoma durante os últimos anos. E así lle consta tamén á firma impulsora do proxecto, Ence, que nas súas últimas auditorías internas analizou os factores máis críticos da produción de celulosa.

A grandes ciclos aos que está sometido o mercado da pasta e o papel son un dos factores que máis preocupan aos expertos. Para Ence, a venda de celulosa representa o 79% dos seus ingresos, o que somete á firma a unha gran variabilidade pola evolución dos prezos.

No seu informe anual, o grupo admitiu que os ingresos provinientes da venda de celulosa están sufrindo os efectos do actual tipo de cambio dólar/euro, xa que os prezos de referencia no mercado internacional mídense en dólares por tonelada. Nos últimos anos, Ence recorreu a operacións forward (compra e venda anticipada de produtos en condicións pactadas de antemán) e contratou millonarios seguros de cambio.

O outro gran risco anotado pola empresa é o límite forestal de Galicia. De feito, o maior custo da actividade celulósica corresponde á adquisición de madeira en rolos de terceiros. Todas as filiais de Ence no mundo dispoñen dunha rede de captación de madeira de terceiros que aseguran a materia prima. Unha papeleira aumentaría as necesidades e tamén os custos.

O déficit está sendo superado por Ence grazas á contribución de madeira procedente de Uruguai, Chile e Congo, principalmente. Esta tendencia, que esixe o aumento das importacións de madeira non europea para as empresas do sector en España e Portugal, confirma a estratexia de Ence de maximizar o autoabastecimiento. A compañía realizou esforzos para ampliar o seu patrimonio forestal e mellorar a súa produtividade, coa compra en Uruguai de máis de 5.000 novas hectáreas neste primeiro trimestre do ano e con programas de I+D+i para a implantación de clons adaptados.

O impacto ambiental desta actividade industrial supón outro factor crítico. As auditorías reflicten que a renovación e disposición tecnolóxica sería tamén máis custosa en lugares periféricos, como Galicia. Ademais, España está considerada como un mercado pequeno para a pasta de fibra curta (a que produce Ence co eucalipto).

Fronte a estas deficiencias estruturais, os mesmos informes subliñan as oportunidades que se abrirían co peche do ciclo de papel en Galicia. Os expertos apuntan cara á fabricación de derivados do papel, como o tisú, os cueiros, envases e cartonaje como unha das opcións con maior capacidade de colocación nos mercados nacional e europeo, aínda que a competencia é dura, con grupos industriais que adquiriron dimensión nos últimos dez anos mediante fusións.

Extraído na Voz

XOSÉ ALBERTE NA EXPO ZARAGOZA 2008

2008-06-17T21:36:00.000+02:00

Xosé Alberte López, Xornalista Pontés de 26 anos, introdúcenos na Exposición Universal de Zaragoza, onde él traballa no Departamento de Prensa.

PREME AQUI PARA VE-LO VIDEO

Próximos eventos na A.C.DZ.

2008-06-11T17:55:00.003+02:00

Venres 21 de Xuño FESTA REGGAE con Majahni Reggae Band + Jr.Pepe + Sound Systeme

E durante todo o verán.... OS MÉRCORES NA DZ!!!! Todos os mercores de verán disfruta da millor música ao vivo no local da A.C. DZ (Black Rose, Eskakeo, The Arradios, Neboa e moitos mais...)

DE CÓMO AS CHOIVAS IMPIDEN A CONTINUACIÓN DOS TRABALLOS; A FÁBULA DA FORMIGA E OUTROS CONTOS

2008-06-11T00:31:00.004+02:00

A ambigüidade do discurso
Restan xa poucas horas para que se cumpra a primeira efeméride da destrución do Círculo Lítico da Mourela e aínda nada sabemos deses informes que restaban importancia á conservación da necrópole e que falaban de cabanas medievais e outras lerias, deses mesmos informes que aconsellaban a destrución do círculo e que daban o visto bon á grave alteración dun conxunto funerario milenario. Onde están eses informes? Por que logo dun ano non foron feitos públicos?

Levamos doce meses asistindo aos avatares da mala planificación dunha obra pública que día a día está a pór en perigo a integridade do noso patrimonio cultural e imos xa fartos e cansos de que a administración ignore os nosos consellos, que con todo o cariño que lles gardamos como administrados que somos deles, non chegamos a comprender que é o que se pretende facer no lugar. Entristecerianos moito ver un túnel ocupando o furado da Mourela.

Hai que lembrar que no mes de xuño do pasado ano, a Dirección Xeral de Patrimonio Cultural levantaba a cautela sobre os restos da necrópole megalítica e establecía unha serie de áreas de exclusión de obra no perímetro das mámoas. Esta decisión política excluía a necesidade de garantir a máxima protección dos elementos que aínda quedaban, ignorando a proposta plantexada pola Plataforma e por ADEGA para a construción dun túnel baixo o xácigo, que nun principio fora apoiada por Patrimonio.

Desbotada esta alternativa por parte da Consellería de Política Territorial, alegando a inviabilidade técnica e económica do proxecto, iniciáronse as tarefas de desmonte para a construción dunha gabia. Gabia que ben podería figurar no récord Guiness cos seus sesenta metros de profundidade como a máis fonda do mundo, aínda que tamén podería ser proposta a récord da ineptitude na planificación dunha obra pública.

Parece que a decisión de trazar unha autovía por medio dun campo de mámoas impide que a gabia conte cun sistema de terrazas laterais que neutralicen os desprendementos de terreo, que regulen a escorrentía das augas e que deixe pasar a luz do sol. É por isto que a día de hoxe as obras seguen paradas.

Unha mámoa ao bordo da gabia
En contínuas comunicacións dirixidas ao Director Xeral de Patrimonio Felipe Arias Vilas, informábaselle sobre o risco de afectación das áreas de exclusión de obra que a súa dirección establecera no mes de xuño de 2007 e solicitábaselle a paralización das obras que estaban a afectar á área de exclusión de obra da mámoa catalogada co código GA15070127.

A día de hoxe a mámoa atópase a uns tres metros do bordo do talud, lonxe dos 40 metros de distancia establecidos por Patrimonio. Ao noso entender a situación actual impide a súa documentación se temos en conta a perigosidade de acometer a escavación deste elemento, por mor dos desprendementos. Das comunicacións ao director xeral nada sabemos, ninguén se sentiu aludido ao parecer. Mágoa que as oracións e as plegarias nada serven contra a forza da gravidade.

Intoxicación informativa
Como guindiña para este pastel administrativo tivemos a sorte de coñecer a semana pasada na televisión local das Pontes, unhas declaracións da Consellería de Política Territorial nas que se nos “informaba” aos ponteses do retraso nas obras da autovía por mor das choivas. Nada se dicía dos contínuos desprendementos de terra na Mourela, que obligaron a modificar os plans de actuación na zona, que engadiron máis tempo á finalización da obra e que están a por en perigo a integridade dos elementos patrimoniais que ainda quedan na Mourela. Tampouco se informaba das contínuas fendas na estructura de gunitado na parede Norte da gabia, que tiveron que ser feitas de novo en repetidas ocasións.

A choiva tivo algo que ver, pero non son os fenómenos ambientais os que planifican as obras públicas.

Reflexión final
Certo é que nos últimos meses preocupámonos moito ou demasiado por todo o que aconteceu na Mourela e dende algún sector local criticouse a nosa inoperatividade noutros temas a nivel patrimonial que afectan aos elementos arqueolóxicos das Pontes. Mais o caso da Mourela é un caso real e actual que exemplifica perfectamente cal é o interese e a atención que se lle presta ao patrimonio, tanto dende a corporación local como dende o goberno da Xunta. Por isto, a nosa teima de defender o que ninguén defendeu, a nosa teima por esclarecer o que ninguén esclareceu e a nosa ilusión por ver algún día o que é noso, respectado.

Clica aquí para ve-lo video

Lago da mina xuño 2008

2008-06-06T22:46:00.005+02:00

E continua o enchido do lago...pasiño a pasiño

Pois si, comeza o mes de xuño, acercase o verano, afortunadamente diría eu, e entre opinións negativas, coma a do Catedrático Ramón Varela e tamén favorables coma a do tamén Catedrático Felipe Macias, continua a encherse o tremendo burato da xa, antiga mina de Lignito de As Pontes. Por certo moi boas entrevistas tanto a de Varela coma a de Macias que recomendo leades neste mesmo blog.

Sen entrar a valorar opinións concretas o que si me molesta dende a miña reducida óptica e a falla de información. Non se esta informando o pobo de As Pontes da evolución desta obra xigantesca. Estamos falando duna rexeneración medioambiental que vai transformar o noso entorno de maneira irreversible. Nin concello, nin Endesa, nin xunta. ¿non merece o pobo de As Pontes estar informado? Eu coido que si.

O pasado domingo día un de Xuño, din un paseo por a zona dos alimpadoiros. Déixovos un vídeo do aspecto que presenta o Lago. (Ver vídeo do Lago)

J.A.Blanco Bouza

Primeira Apostasia Party

2008-06-06T17:36:00.004+02:00

Para todos aqueles que queirades reivindicar os voso dereito a apostatar tedes unha cita na cidade de Barcelona o vindeiro 12 de Xuño, diante da Catedral da mesma Cidade
PROGRAMACIÓN:

18:30 h - Happening Freak Cabaret - en la Pl. Catedral de Barcelona
20:00 h - Procesión Apostásica - Catedral, casa del Obispo hasta el Burdel (Raval)
21:30 h - La Última Cena - en el Burdel 74 (carrer del Carme 74)
23:00 h - Apostasía Party & Cabaret Show – en el Burdel 74

Para máis información: http://apostasiaparty.blogspot.com ou http://www.myspace.com/losmotivados

Cómo entran os lodos de ENCE no Ulla?

2008-06-05T19:29:00.003+02:00

As minas de Touro reparten-se en dous sectores, Bama e Arinteiro. No sector de Bama, cando chove, a agua escoa ou filtra-se através dos lodos que se utilizan para restaurar os taludes, e a agua accede á lagoa superior, a máis grande das duas existentes neste sector.

A vexetación acuática medra nesta lagoa pero non é suficiente para neutralizar a carga contaminante. Desta lagoa sae un canal que vai dar a unha segunda lagoa, extremadamente contaminada e de aspecto azul verdoso. Desde esta lagoa, cando chove, a agua escapa libremente ao rego Xeimar, tributário do Brandelos.

Este río, carregado de contaminantes orgánicos e metais pesados, chega ao rio Ulla, sendo un dos principais focos de contaminación do Ulla e, tamén, da ría de Arousa.

Artigo e fotografías extraídas no blog O Povo contra Ence

Ramón Varela: "O enchido actual do lago das Pontes paréceme que non é o correcto"

2008-06-04T00:36:00.001+02:00

ENTREVISTA PUBLICADA NO XORNAL COMARCAL PEGADAS NO NÚMERO DE XUÑO DE 2.008

Ramón Varela Díaz, catedrático de Bioloxía e Xeoloxía e doutor en Bioloxía, segue a ser unha das referencias do ecoloxismo galego na actualidade. Loitador incansable,Varela é autor da tese "A contaminación atmosférica en Galicia", traballo que no puido ler na Universidade de Santiago e que si foi aceptada pola Universidade Autónoma de Madrid, obtendo a máxima cualificación. Con él falamos ao respecto do actual proceso de enchido do oco da mina das Pontes e as problemáticas que este pode xerar na comarca.

Como ben sabe o enchido do oco da mina das Pontes xa se está a producir. No horizonte agárdanos o que será un dos maiores proxectos ambientais levados a cabo na nosa comarca nos últimos anos. Que eivas pensa vostede que presenta o actual proxecto do lago da mina das Pontes?

Ben, existen efectivamente varios problemas, uns relacionados co que é o medio físico e outros relacionados co medio ambiente. Co que respecta ao medio físico, hai que dicir que existe unha falla no lugar que ocupa a mina, que está aí dende fai millóns de anos inactiva na maior parte, pero que tivo unha actividade en épocas históricas, fai 2.500 anos aproximadamente. Esta falla que pasa polo Pedroso, As Pontes e Muíño Novo e que se extende en 55 kilómetros, pode ter actividade e pode provocar terremotos. Entón atopámonos que en canto se encha o oco de auga, debido á presión hidrostática, pode lubrificarse a falla e provocar terremotos. É evidente que este é un perigo certo que pode existir. Isto a nivel de medio físico. E logo a nivel ambiental, hai outros problemas como a humidade que pode crear, e ao mesmo tempo o problema e as repercusións que pode traer para as augas do río Eume. A miña opinión é que debería facerse un estudo ecolóxico de todo o entorno, estudo do impacto que pode producir o enchido desta forma e ao mesmo tempo sacar as conclusións, é dicir se merece a pena facer esta obra, en función das consecuencias negativas que pode traer.

Fálase de que un dos fáctores esenciais para obter unha correcta calidade das augas é o ritmo de enchido, que no caso de ser prolongado sería máis prexudicial para a calidade da auga. Cal é a súa opinión ao respecto?

Ben, coido que non debemos xogar con aspectos que na natureza non están comprobados. Refírome a que, se ben hai algúns exemplos de lagos que se crearon a partir de minas abandoadas, son todos exemplos que non son comparables ao que temos na actualidade aquí, pois teñen só a décima parte do tamaño que ten o oco das Pontes. Neste caso concreto, non hai ningunha experiencia no mundo onde se enchera un oco tan grande con estas condicións ambientais. Polo tanto se sae mal, non se poderá dar marcha atrás, no sentido de que non se vai a poder baleirar a auga, que sería demasiado ácida e traería problemas, e podería producirse problemas a nivel de ecosistema na ría. Entón a cuestión fundamental reside en que é preferible antes de comezar a facer as cousas, facelas con garantía. A calidade das augas terá que ser controlada por parte da Administración, por que a empresa o que fai é abandoar o proxecto unha vez que está cheo o furado e pasarllo á Administración. Polo tanto no futuro correremos todos cos gastos que poida levar consigo o control desa posible contaminación, e iso será un efecto máis que nos vai a deixar esta industria. Non é certo que non haxa alternativas, o enchido actual do lago paréceme que non é o correcto, tal e como o pretende facer a empresa, esa é a cuestión.

Fálase tamén das posíbeis modificacións do clima da zona debido á gran masa de auga que albergará o futuro lago. Como pode chegar a repercutir en constantes ambientais como a temperatura, a humidade e outros fenómenos asociados?

Ben, hai que ter en conta que estamos nunha zona de vacía e rodeados de montañas o que crea unhas condicións determinadas. A gran evaporación que se pode dar no lago nesas condicións, vai a repercutir nun aumento da humidade relativa, podéndonos atopar un ambiente cunha maior humidade da que existe na actualidade, e isto vai a traer repercusións negativas. Sábese despois da experiencia dos grandes encoros galegos, como o caso de Belesar ou de Castrelo de Miño, que antigamente nas zonas próximas aos encoros os agricultores tiñan que utilizar tres veces o sulfato para atacar o mildeo das viñas, e agora cos encoros xa construidos, en vez de tres veces necesitan aplicar ata oito veces o sulfato. Isto explícase por que as pragas como os fungos propáganse moi ben en condicións de humidade, polo que un aumento de temperatura cunha maior humidade na zona, serían as condicións perfectas para que proliferasen algunhas enfermidades, parásitas e vexetais. Pero ao mesmo tempo tamén podería repercutir na saúde das persoas pois veríanse agudizados algúns dos problemas relacionados co asma, a bronquite, os enfisemas e outros, de tal xeito que repercuta na saúde sobretodo dos nenos e das persoas maiores, que son o grupo máis sensible aos problemas respiratorios.

Como ben sabe o último dos mellores bosques atlánticos conservados alberga un treito deste río. Como pensa que pode afectar ás Fragas do Eume unha baixada no caso de seca, do caudal do río? E nos bancos marisqueiros da ría de Pontedeume?

Hai que ter en conta que esa auga áceda que se vai a producir no futuro lago en contacto coa pirita, vai a provocar a transformación dos sulfuros en sulfatos e polo tanto vaise a producir unha baixada do pH. É dicir que sí se verán afectadas as Fragas do Eume dalgunha maneira o que repercutirá negativamente nun espazo natural importante, repercutirá na calidade das augas do río Eume, repercutirá na calidade das augas da ría de Pontedeume e evidentemente repercutirá incluso, na saúde dos habitantes que están nas zonas próximas. Por qué? Pois por que aí vai a haber unha evaporación importante e unha humidade e iso vai a proliferar o aumento de pragas no campo, así como repercusións a nivel de enfermidades respiratorias como asma e bronquitis que poden afectar á poboación.

Que especies animais e vexetais poderíamos atopar nun futuro lago de seguirse co proxecto actual?

Eu non me atrevo a dicir o que vai a haber aí por que pode ser un lago morto tranquilamente. Se non hai garantías de que as augas teñan unha calidade determinada e de que esa auga sexa similar á do río Eume -e iso vai a ser bastante dificil-, é evidente que non podemos dicir que especies vai a haber aí. Ao mellor é un lago morto. Pódese dar a circunstancia de que sexa así. A evolución da calidade das augas tampouco se mira no primeiro momento, é dicir ao cabo de catro ou cinco anos, senón que hai que vela co paso do tempo, pois nun primeiro momento pode parecer que as cousas funcionan con normalidade e calidade, e despois a medio ou longo prazo pódense chegar a dar uns problemas importantes. O máis normal é que xa comecen os problemas dende o principio.

Logo de que a calidade da auga sexa a axeitada e a rexeneración do entorno esté completa, o control do lago pasará a Augas de Galicia. Como pensa que pode repercutir este traspaso de competencias no futuro?

A cuestión é que a nivel privado sabemos que non existe un control, pero que a nivel público ese control tampouco se dá. A proba é que moitos dos nosos ríos están contaminados, hai zonas de praia que están contaminadas, hai falta de depuración de augas residuais en moitos concellos e é unha competencia municipal e da administración pública. É dicir que nos atopamos que hai unha empresa que busca gastar o menos posible na solución dun problema creado pola propia empresa e a Administración acepta que ese problema se lle traspase a ela, o cal tampouco é garantía de que se vaia a realizar un control exhaustivo. Eu non entendo moi ben como a nivel público se pode aceptar un compromiso desta índole, pois isto traerá consigo que no futuro terá que haber un control exhaustivo e reparar o que a empresa estivo deixando mal. Isto recaería despois na Administración que tería que solucionalo, cando foi un problema creado por unha empresa privada. Atopámonos pois no punto de inicio, é dicir, como unha empresa privada logo de sacar uns benefizos tan grandes como tivo, -nos anos 90 acadaba uns benefizos netos de 40.000 millóns de pesetas-, agora poida estar escatimando a nivel económico a solución dun problema, que realmente non significa nada para o imperio que é esa mesma empresa. Penso que a Administración non debe pagar o custe da empresa privada, cos custes sociais que isto implica e cos custes económicos, claro.

Segundo os responsábeis do proxecto de rexeneración da escombreira, este é un dos exemplos europeos de rexeneración ambiental polo que destruir ou desfacer esta escombreira hoxe en día sería tirar os cartos que se invertiron para rexenerar esa zona. Que opinión ten vostede ao respecto?

Eu penso que a empresa actuou moi á lixeira, dende o punto de vista de que ela fixo o que lle pareceu coa escombreira, pois creou unha montaña artificial onde non a había por un lado, e por outro creou un foso onde antes non o había, ou sexa dous problemas distintos. A súa obriga tal e como establece a lei, é a de devolver os materiais que se sacaron dun lugar ao seu lugar de orixe, sempre que se poida. Neste caso o lugar que lle corresponde é o oco da mina. Pódese amortiguar o foso que produciu, cos escombros que depositou facendo a montaña. Isto é o que tiña que facer agora, trasladalo de novo, pero como á empresa lle resulta máis barato coller e abrir para que lle entre auga directamente do Eume é o que pretende facer, non é máis que unha cuestión de custes da empresa, trasladándolle o problema á Administración. Ao final é iso, enténdase da maneira que se entenda, e todo o demais son xustificacións do mundo, chamémoslle entre comiñas “científico” que máis ben é anticientífico, por que intenta xustificar o inxustificable. Non se pode xustificar neste momento unha alternativa como esta baixo ningún concepto e o que parece xa inconcebible é que os que dalgunha maneira teñen unha información científica distinta, que nin sequera se lles escoite, este é o caso do Instituto de Xeoloxía da Coruña que nin sequera a Administración se lle pon ao teléfono.

LEO BASSI Unha bomba no teatro Alfil

2008-06-03T23:10:00.000+02:00

O video das ameazas católicas a Leo Bassi pola súa obra teatral "A revelación"

Ateos, Agnósticos e escépticos fundan a primeira Asociación Ateísta Portuguesa

2008-06-03T21:54:00.001+02:00

Imaxe: Símbolo Ateo

Perto de uma centena de ateus, agnósticos e cépticos criaram a primeira Associação Ateísta Portuguesa (AAP) para divulgar esta«filosofia» de vida e combater a«discriminação e os preconceitos pessoais e sociais» de que dizem ser alvo.

A criação da associação coincide com uma «generalizada ofensiva clerical a que Portugal não ficou imune, apesar de o ateísmo não se definir pela mera oposição à religião e ao dogmatismo, em nome da liberdade, da igualdade e da defesa dos direitos individuais», refere a AAP.

Em declarações hoje à agência Lusa, o presidente da comissão instaladora da AAP, Carlos Esperança, disse que os ateus estão a ser «atacados publicamente, de forma violenta», nomeadamente pela religião católica.

«Foi o Papa Bento XVI e depois o Cardeal Patriarca, D. José Policarpo, que considerou o ateísmo o maior drama da humanidade», sublinhou Carlos Esperança.

Para os ateístas, «o grande drama da humanidade é a fome, a guerra, o analfabetismo e o terrorismo», justificou. Carlos Esperança adiantou que a associação surgiu da necessidade da defesa da laicidade do Estado e de todas as correntes religiosas.

«Não podemos sofrer represálias por mudar de crença ou ser anti-crente», sustentou à Lusa.

A AAP defende «os interesses comuns a todos os que escolhem viver sem religião, defendendo o direito a essa escolha e a laicidade do Estado, e combatendo a discriminação e os preconceitos pessoais e sociais que possam desencorajar quem quiser libertar-se da religião que a sua tradição lhe impôs», conforme refere o «Manifesto Ateísta» da associação.

«O direito de não ter religião, ou de ser contra, é igual ao direito inalienável de crer, deixar de crer ou mudar de crença, sem medos, perseguições ou constrangimentos», sublinha o manifesto.

No «Manifesto Ateísta», a associação saúda ainda «todos os livres-prensadores: ateus, agnósticos e cépticos», que «dispensam qualquer deus para viverem e promoverem os valores da liberdade, do humanismo, da tolerância, da solidariedade e da paz».

«O direito de não ter religião, ou de ser contra, é igual ao direito inalienável de crer, deixar de crer ou mudar de crença, sem medos, perseguições ou constrangimentos», acrescenta.

Fonte: Sol, 03 de Junho de 2008.

Pontedeume oponse a que Ence trasládese á comarca das Fragas

2008-06-02T10:37:00.002+02:00

O posible traslado de Ence ao municipio mineiro coruñés das Pontes -apoiado polo propio conselleiro de Medio Ambiente, a máis diso por grupos políticos e sindicatos do Concello gobernado polos socialistas- suscitou as primeiras voces en contra. Entre colectivos ecoloxistas e entre os políticos do veciño municipio de Pontedeume, onde desemboca o río Eume do que se abastecería a papeleira e que atravesa As Pontes. En ambos os casos, esgrimen argumentos de índole ambiental para oporse ao proxecto, máis cando a fábrica estará moi próxima ao parque natural Fragas do Eume, que abarca bosques dos concellos das Pontes, Pontedeume, Cabanas, Monfero e A Capela.

O alcalde eumés, Gabriel Torrente (PP), declara que Ence non sería ben recibida na comarca. «É unha aberración que se instale aquí, nun espazo natural». Agustín Vilariño, portavoz do PSOE de Pontedeume, resume a súa postura así: «Canto máis lonxe estean este tipo de proxectos, mellor». Para o BNG eumés, a instalación de Ence nas Pontes suporía unha «voadura controlada para ou parque natural». A Sociedade Galega de Historia Natural tamén considera que As Pontes non é o lugar idóneo para Ence. «Vos tremendos impactos dabondo coñecidos deste tipo de industria, sumaríanse aos causados dende hai décadas pola central térmica de Endesa e as actividades mineiras», sinala. Tamén argumenta a entidade que a industria papeleira repercutiría de forma negativa no parque natural.

Estas posturas en contra de Ence contrastan coas mantidas polos políticos e sindicatos das Pontes e o propio conselleiro de Medio Ambiente. O alcalde das Pontes, o socialista Valentín Formoso, sinala: «Temos auga, gas industrial, 2.200 megawatts eléctricos, vocación industrial, 180 hectáreas de chan industrial, proximidades con infraestruturas viarias e eucalipto nun radio de 70 quilómetros». Formoso conta co respaldo de UXT e do PP. O portavoz do PP no municipio, Eladio Pico, tamén se mostrou favorable ao asentamento de Ence nas Pontes, aínda que asegurou sentirse escéptico de que finalmente o proxecto concrétese na vila mineira. BNG, CIG e CC.OO. eludiron pronunciarse ata coñecer en profundidade os detalles da iniciativa.

A Voz de Galicia

Trompos nas glorietas co beneplácito do alcalde das Pontes

2008-05-28T10:20:00.000+02:00

Atopamos un video emitido na TVG o día 9 de xaneiro deste ano, que é sintomático dos efectos que produce a choiva aceda entre os habitantes das Pontes e nos seus gobernantes.

A medida apuntada no video polo primeiro edil non parece o máis sensato nun concello onde unha das principais problemáticas é a inseguridade urbana e rural xerada polos "pilotos de rally" locais.

As lagoas artificiais 'secuestran' o CO2

2008-05-27T16:50:00.000+02:00

Un estudo con partipación española asegura que este tipo de balsas absorbe máis dióxido de carbono cos bosques,e tanto coma os océanos

Ata o de agora foran desprezadas, pero realizan un traballo importante de mitigación do cambio climático. Os estanques agrícolas, creados polo home para fornecer auga aos campos de regadío, absorben máis dióxido de carbono que os bosques, e tanto como os océanos. E trátase de cantidades nada desdeñables, segundo un estudo liderado pola Universidade de Iowa (EEUU) e publicado en Global Biogeochemical Cycles. O investigador do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) Carlos Duarte, quen participou neste estudo, apunta que a taxa de captación das presas agrícolas é mil veces superior por metro cadrado á dos océanos, e de 20 a 50 veces maior á dos bosques.

é a primeira vez que se realizaron medicións nestas infraestruturas. "Son sistemas acuáticos pequenos, que ata agora non se tiveron en conta, pero que contribúen a mitigar nunha medida modesta pero importante o cambio climático", apunta Duarte. Os estanques artificiais secuestran cada ano 150 millóns de toneladas de carbono, unha cifra similar á que se almacena nos océanos.

Para realizar o estudo, os investigadores realizaron medicións da cantidade de carbono que absorberon as balsas de EEUU durante os últimos 10 anos e revisaron os informes con medidas puntuais de diversos países. "Fronte aos lagos naturais, os estanques teñen unha maior capacidade de captación de carbono polo propio uso das balsas, ás que tamén acode gañado, e que están enriquecidas con nutrientes, polo que a produción fotosintética é maior", explica Duarte.

A taxa de acumulación de sedimentos na piscina é moi alta, polo seu propio uso, e como consecuencia a súa vida útil é curta. Unha vez que se deixa de empregar para regadío, o ideal é que se abandone, e que se escave unha nova. Duarte indica que un dos prexuízos é que se drague, xa que os sedimentos que atrapan ao CO2 removeríanse e liberaríase o dióxido de carbono.

No mundo hai 304 millóns de lagoas naturais e balsas agrícolas, que cobren uns 4,2 millóns de km2. España carece dun inventario destas lagoas, unha materia pendente para o que podería perfílase como unha nova solución para salvar o clima.

Incorporar os estanques no "post-Kioto'

Dada a importancia destas balsas, o investigador do Instituto Mediterráneo de Estudos Avanzados (CSIC-Universidade das Illas Baleares) Carlos Duarte afirma que se deberían incorporar no próximo réxime internacional de redución de emisións, tras o Protocolo de Kioto en 2012, como sumidoiros de dióxido de carbono.

Os encoros agrícolas absorben en torno ao 5% das emisións e iso debería recollerse na lexislación. "Deberíase incorporar como sumidoiro e, ata, dentro do conxunto de créditos de carbono, que se computaría á agricultura", indica Duarte. Os lagos artificiais terían a mesma consideración que os bosques, como captadores.

Artigo do diario Público

Exposición en Fene

2008-05-15T09:39:00.002+02:00

Non sempre podemos asistir a exposicións primixenias, de artistas que aínda non están metidos na boraxine dese mercantilismo feroz que rodea a todas as facetas do arte hoxe por hoxe. Tres artistas novos, invítanos a apreciar a súa obra a partires desta sexta feira no concello de Fene.

XII FESTA DA MAROSA

2008-05-15T09:23:00.003+02:00

Este fin de semana, tedes todos unha cita na praia da Marosa no concello de Burela, dende xa fai anos 12 concretamente, levase celebrando este festival que nos axuda a quentar motores para todo-los vraos. Así que xa sabedes se queredes unha finde animada tedes un peazo cartel en Burela a partires desta sexta feira.

Seguro que algún dos que anda por aí o coñecedes, canto tempo...

Reportaxe sobre Choiva Azeda no xornal comarcal Pegadas

2008-05-14T10:38:00.002+02:00

A REPORTAXE É DE XOSÉ MONTERO. PUBLICADA NO XORNAL PEGADAS, EDICIÓN DE MAIO.

"QUEREMOS OFRECER ALTERNATIVAS. FACER O QUE SE NON FIXERAMOS NON FARÍA NINGUÉN".

Xa non son os rapaces que hai cinco anos se embarcaran nunha iniciativa ilusionante, pero complicada, dinamizar á xuventude local, a traverso dunha asociación na que tivesen cabida as súas propias inquedanzas. Así nacía a Asociación xuvenil Choiva ázeda, á que o paso dos anos tamén lle supuxo derivar ó que actualmente é unha asociación sociocultural. Hoxe teñen xa cinco anos máis, pero manteñen intactas esas condicións propias da xuventude, anque ás veces nos custe tanto recoñecelas. A ilusión, o compromiso, e a iniciativa, eran valores comúns nun grupo que víu a necesidade de cordenar as inquedanzas de xente que estaba a facer cousas, dende campos moi diversos. Creábase así unha entidade que podía albergar a amalgama de actividades que se acabaron por ver beneficiadas de contar cun apoio, un local, e novas posibilidades de formación. Di Ismael Blanco que foi unha grande ocasión de aglutinar a xente nova que, anque ás veces remasen na mesma dirección, non remaban a un mesmo tempo. "Hai que ter en conta que somos un pobo pequeño e aquí cremos coñecernos todos. E é que, a bo seguro que a mocidade da vila, ó final todos nos vemos nalgún intre, pero realmente non nos coñecemos. Atopámonos falando á fin con xente coa que nunca cruzaras unhas verbas, e que estabamos traballando xuntos, e cuns obxectivos comúns".

Falar cos rapaces e rapazas de choiva ázeda ten algo ainda dese caos máxico que envolve á Asociación dende a súa fundación. Falas cun grupo como quen fala cunha persoa que se está a plantear moitas cousas a un tempo. A riqueza dun sistema sen protagonismos, con funcionamento asembleario, e e sen cargos directivos, é un acicate para a diversidade que se manifesta nas opinións e no traballo. "Isto funcionou así sempre", di Marcos Varela "En menos de dous anos eramos máis dun cento de xoves de diferentes procedencias e expectativas, que nos reunimos para facer cousas, e para ter un sitio onde facelas, e un grupo con quen organizalas.

Tamén é certo que tocamos teito moi axiña, porque eramos tantos, e con tantas arelas diferentes, que era moi difícil funcionar, pero á vez sempre había xente interesada en calquera iniciativa. Nunca fomos un grupo uniforme nin uniformizado. Pero é algo do que estamos fachendosos porque era o que perseguiamos".

De calquera xeito semella que falan de Choiva ázeda case con nostalxia, como se a menos intensidade organizativa, se remitisen a outros tempos como un fermoso recordo. Helio Baamonde entende que este era un proceso natural. " O tempo pasou para a a asociación pero tamén para nós, e xa non somos os rapaces que eramos. Agora estamos condicionados polo traballo, e moitos estamos fóra, porque o traballo nos levou fóra. E en non poucos casos moi lonxe, polo que moitos desligáronse, e outros, anque sigan non poden ter a mesma presenza. Tal vez si fora tempo de que viñese un relevo. Pero a nós xa non nos compete. Nós aparecemos nun contexto en un tempo, e agora se o asociacionismo decaeu na xente nova, ó mellor é porque non o demanda. O noso xa non é asociacionismo xuvenil. E non vemos a necesidade real de reactivar unha agrupación que segue facendo o traballo que pode, e ó ritmo que pode".

O nacemento da Asociación pontesa estivo moi vencellado á música, malia que non tardaron en meterse en actividades do máis variado. Explica Roosvelt Bouza que mesmo detrás da fundación había un claro senso práctico: "Aquí había moitos grupos de música que precisaban dun local. E coa asociación tivemos acceso a el, e a axudas. Tampouco había grandes pretensiósn. O que pasa é que nos fixemos ambiciosos ó ver o ben que estaba a funcionar a iniciativa. Nunca esqueceimos o aspecto lúdico que tiñamos que contemplar. Queriamos facer cousas, pero eran cousas para ocupar o noso ocio, e aí a diversión tiña que estar presente sempre, e tivemolo moi claro".

Detrás do nome de Choiva ázeda hai unha historia que nos fala de provocación. "Si temos que reivindicar esa fin da provocación, porque nós considerabamonos a xeración da choiva áceda. Eramos rapaces e rapazas nados a fins dos 70 e princípios dos 80, que estabamos nunha vila na que esta era unha referencia común. O que non prevemos é que nos fose condicionar tanto para que se nos confundise tanto cun grupo ecoloxista. Non obviamos que é unha das nosas inquedanza, a ecoloxía, pero non é a razón fundamental da asociación. E ó final requeríronnos moito dende ese papel sen que nós tivesemos que ir na busca dese camiño". E se Bandia Rivera lembraba os tempos da fundación, e o intre de escoller o nome, Dani Bouza cre que o logotipo axudou tanto ó obxectivo da provocación como á identificación ecoloxista. "Fora Xulio, que é deseñador quen ideou o logotipo. El xa fora un dos artífices principais da denominación, e seguíu nesa liña de provocación, pero ben entendida. Digamos que non queriamos pasar desapercibidos. Queriamos ser chamativos, coas actividades, co nome, e coa imaxe que nos ía representar".

Logo de incursións na música, na radio, na fotografía, ou , fóronse abrindo novas canles, como o audiovisual ou as viaxes, ata desembocar nunha fronte que hoxe aposta tamén polo deporte, coa segunda tempada contando cun equipo de futbol sala que compite na liga local pontesa." É sumarse a unha actividade que xa está organizada no pobo. Participamos así da súa vida deportiva, e é outra vez un punto de encontro regular para a xente de Choiva ázeda. E o deporte non deixa de ser unha posta novidosa, porque era do pouco no que nos quedaba por involucrarnos". Á fin e ó cabo, o obxectivo primordial, e irrenunciable, é o de fomentar a participación social, para o que é chave a información, pola que apostan divulgando o traballo tamén de outras asociacións en terreos como a ecoloxía ou o patrimonio.

Precisamente téñense destacado na militancia en causas como a defensa do patrimonio arqueolóxico pontés, onde dende sempre se aliñaron coa plataforma en defensa do patrimonio. "Actualmente estamos integrados na propia plataforma, pero é algo que nos acontece con outras entidades. Estamos en Asociacións máis grandes como colaboradores, e aí tanto acudimso na súa busca para difundir o seu traballo, como nos requeren eles a nós. Así ten acontecido con Intermon, Amnistía internacional, ou Adega, que xa os tivemos moitas veces en as Pontes facéndolles de anfitrións"Para dar a coñecer o seu traballo apostaron tamén polas novas tecnoloxías, e teñen en funcionamento unha bitácora ".

O blog é a nosa maior aposta actualmente. É un caixón de xastre no que cabe de todo. A información típica xa está ó acde de todo o mundo. Nós damos outras informacións que queremos compartir ou ofrecemos ese espazo para calquera que teña algo que contarnos. Estamos dando aquelos que interesa á xente que está na nosa órbita, pero sen grandes obxectvos de regularidade, nin de ambicións informativas. E cumpre unha grande función para o contacto ó estramos todos moi espallados". Logo de tanto tempo e tantas actividades é moi difícil escoller con que quedarse. "Fixemos de todo. Fomos fieis ó obxectivo de acoller tódalas sensibilidades. Tivemos un grande eco co concurso de feismo, cos primeiros concertos do Nabiza, ou coa xornada do audiovisual local, pero todos gardamos un grande recordo do calendario ázedo de hai dous anos. Nun intre no que estaban moi de moda os calendarios para recadar cartos ou chamar a atención sobre algo, nós fixemolo coa intención de paslo ben, e resultou unha experencia moi divertida."

Á hora de facer un balanzo do mellor e o peor téñeno ben claro. " Co tempo, todos os que participamos nesta aventura, os que seguimos e os que estiveron antes, derrubamos ese tópico da apatía na xuventude. Os xoves non só fan trompos co coche. Tamén hai xente nova que ten inquedanzas. En As Pontes hai unha mocidade con moito talento, e onde vaias sempre coñecerán a alguén xove natural da nosa vila que ten feito cousas interesantes. Alédamonos de ter contribuido cun papel dinamizador, e como contedores de moitas experencias e proxectos".E o tópico que din demostrou non selo é do gusto deste pobo polas etiquetas. "Aquí ó que se move o primeiro que se fai é etiquetalo. Sempre tés que ser alguén ou contra alguén. Nós temos xente de tódalas ideoloxías, e iso entra no ámbito do privado de cada quen. Nembargantes si somos conscentes de que se nos ten situado nunha beira ou na outra segundo a quen non lle gustara o que diciamos ou faciamos. Pero nacimos e espontáneamente, e tal como xurdimos mantivémonos. Sen que ninguén maior nos dirixira ou abndeirara, e mesmo fomos nós os que nos tentaron captar nalgunha ocasión uns e outros. Pero a independencia que mantemos permítenos non ter precisado entrar nestas batallas".

"O máis sensato é o lago", entrevista a Felipe Macías

2008-05-08T21:36:00.003+02:00

Felipe Macías Vázquez é o Director Científico da Evaluación do Impacto Ambiental do proxecto de rexeneración da mina das Pontes. No seu expediente profesional destaca a súa Cátedra de Edafoloxía e Química Agrícola pola Universidade de Santiago de Compostela. Tamén é membro da Academia de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente de Francia e preside a Sociedade Española de Ciencias do Solo.

O texto que se reproduce a continuación é unha breve síntesis literal do máis relevante tratado durante a entrevista.

P: Cal é a duración estimada do enchido do lago e cales son os principais inconvintes que se poden producir durante o proceso?
R: O principal inconvinte sería se o enchido fora lento; porque evidentemente non imos a pensar que aquí xa non volva a caer auga, non?, iso sería absurdo. Pode haber máis ou menos precipitación e polo tanto o ritmo pode variar, entre 4 e 6 anos. Se o ritmo é normal acercarase máis a 4. Se o ritmo é un pouco anormal, con anos excesivamente secos, acercarase a 6, máis non pensamos de ningunha maneira que o fagamos en 10. Se o enchido se fixese só pola precipitación probablemente estariamos falando de periodos que variarían entre 40 a 60 anos. Esto é moito tempo, e entón a oxidación podería afectar enormemente na auga. Nembargantes, se o periodo fosen 6 ou 10 anos, habería que botar máis cal. Pero non pasaría absolutamente nada nese senso, é decir, que a acidez é un problema pero é un problema controlable.

P: Comente brevemente o proceso seguido para o enchido e a rexeneración dos terreos colindantes do futuro lago.
R: A Universidade de Santiago leva traballando nas Pontes dende o ano 1984, noutros temas ambientais, pero case sempre con oxidación de sulfuros; e co tema do lago levamos máis de 10 anos, isto non é unha cousa inventada de hoxe pra mañá.

O principal risco é o de acidificación das augas debido á natureza que teñen os materiais existentes na zona. Ante esa situación, como medidas correctoras, fixéronse algunhas actividades, como meter arxilas brancas encima da superficie, para evitar a oxidación dos materiais que conteñen ferro. No tocante a calidade da auga, fixéronse unha serie de humedais ensaiados previamente na mina de Touro que están demostrando a súa capacidade. E por último, está o seguimento continuo da calidade da auga, controlando se é necesario incorporar caliza ou ben material reductor en función das necesidades.

P: Neste intre estase a facer un enchido só a través da choiva?
R: Exactamente non é así, estase facendo un enchido a través da auga da choiva máis a auga que ven da concesión que ten a central térmica. Tamén se está a meter a auga que ven directamente da escombreira, que hai que decir, que a calidade da auga da escombreira é moi superior á que se tiña avaliado previamente.

P: Por qué?
R: Pois por unha razón bastante sinxela. Porque a escombreira mellorou moitísimo nos últimos anos. A escombreira é un modelo de restauración, podo dicilo, a nivel europeo e mundial. A parte máis profunda da mina, que é unha superfice moi pequena, vaise ver diluida con toda a masa de auga que vai a quedar, en principio, probablemente ata o mes de maio deste ano. E a partir do mes de maio comezará a rebosar caendo no oco e diluindo a auga nesa de peor calidade.

P: E actualmente, o enchido estase desenvolvemento tal e como se tiña previsto?
R: Mellor do previsto. Eu estiven alí a semana pasada, e a calidade da maior parte da auga que xa está no fondo é moito mellor do previsto.

P: No tocante a auga, sábese se será potable para o consumo humano?
R: En principio a auga que haxa no embalse, poderá ser utilizada para todos os usos; dende o baño, pasando pola auga potabilizable, pola cría de peixes ou a utilización en regadío, é decir, todos os usos da auga normal do río Eume.

P: E canto tempo se prevé que pasará ata que poidan ser usadas as augas do lago?
R: O lóxico nun proceso de restauración deste tipo, é primeiro facelo, a continuación facer durante todo o tempo o programa de seguimento e a continuación falar coas autoridades que teñen o control da auga. É dicir Endesa pasará, supoño eu, a competencia da xestión dese lago á Xunta de Galicia e dentro da Xunta de Galicia a Augas de Galicia. Polo tanto é Augas de Galicia a que en función do que teña e unha vez que o admita a que dirá que actuacións se poden facer. Dende o meu punto de vista, por tanto subxectivo, eu creo que practicamente no ano siguiente de estar entregado á Xunta de Galicia, debería de poderse empregar a auga.

P: Segundo a súa opinión, cales serán os usos máis probables dos terreos colindantes do futuro lago?
R: Iso vai a depender de moitas cousas: de quen sexa o propietario e os prazos de ordenación que decida a Xunta. O control da auga correspóndelle a Endesa mentres non o rexenere e despois, corresponderá a Augas de Galicia.

O lago tal e como se concebiu é un lago de uso múltiple. Pola tanto terá actuacións de turismo científico, de conservación de aves (fundamentalmente acuáticas). Van existir unha serie de illas practicamente ailladas, para que non teñan interferencia humana. Haberá unha serie de actividades relacionadas co patrimonio científico, actualmente estamos recuperando fósiles vexetais e animais de hai 25-30 millóns de anos… e con todo iso, poderase xerar un museo e actividades de visita científica. Concretamente toda a conca ábrese fai aproximadamente uns 35 millóns de anos, a última capa de carbón ten 19 millóns de anos, logo todo o xacemento está entre 35 e 19 millóns de anos, é o que se chama o Oligoceno Medio a parte máis profunda e o Mioceno Medio a parte máis alta.

Temos identificado prantas que xa non existían en Europa dende fai millóns de anos. Neste momento estase a recoller moitísimo material de todas as capas, na parte baixa da conca hai unha serie de caracoliños que os paleontólogos din que son mariños, de fondo de ría. Iso significa que a conca das Pontes, estaba unida ao mar e que era simplemente un brazo do Eume antigo que chegaba dende Ares; iso é interesante porque despois a conca pechouse.
Polo tanto, se unimos o dinamismo económico que pode estar entorno á ciencia e á educación, como o que pode estar entorno ao remo e ao deporte, xunto o que se poida estar entorno a outras actividades industriais ou da comarca, tales como: residencias, golf, en fin… fálase de moitas cousas, pois creo que hai unha alternativa interesante de desenvolvemento económico e social.

P: Qué especies animais e vexetais se poderán atopar no lago?
R: Nas zonas máis profundas do lago non vai a haber nada, por que non vai a chegar a luz, fundamentalmente. A flora vai a estar restrinxida ás illas que se van facer e no bordo. Nestas zonas haberá a mesma vexetación que ten actualmente o bordo húmido; é curioso que esa mesma vexetación tamén existía nos pantanos que había hai 30 millóns de anos. En definitiva, a flora que haberá vai ser unha consecuencia das condicións climáticas que temos neste momento, e a responsabilidade do tipo de flora será da Xunta de Galicia, de Endesa, e do mesmo pobo das Pontes. Eu teño unha idea para tratar de reconstruir nun pequeno lugar as condicións de fai máis de 30 millóns de anos, o que sería unha oferta chamativa para que viñeran turistas a ver o bosque do Mioceno, e si se fai ben pode ser tamén pode ser de tipo recreativo, xa que se podería reconstruir unha situación de pantanos e escenas non pantanosas, coa vexetación daquel momento -senón con toda, con moita-, pero non son eu quen o ten que decir, senón quen teña a autoridade no seu momento, e ganas de pagar (risas).

A nivel fauna aí vamos a ter bastante cousa, a nivel de aves acuáticas eu creo que vai a haber todas as que temos no país e as que pasan, incluso haberá crías de anátidas, de garzas, de fochas, é decir, creo que tódalas aves acuáticas poderán desenrolarse perfectamente tanto nos bordos, sobretodo no bordo Norte, porque vai a quedar moi estreitiño e practicamente non se vai a poder utilizar, van a quedar esos humidais que estamos a facer para controlar a calidade da auga, e despois un lugar máis de interese natural.

Con respecto aos peixes, isto si que é importante. Durante o periodo de enchido haberá unhas verxas para que a fauna piscícola do río Eume non entre alí. Pero unha vez enchida a mina, o lago terá a mesma fauna piscícola que ten o Eume. O que sí e seguro é que poderá haber anguías, pois a anguía é moito máis resistente cas troitas, e non ten tanta necesidade de augas osixenadas e admite mellor a turbiedade. Pero tamén hai outro risco, que é o que lle boten. Se os pescadores empezan a meter especies que lles interesa a eles pescar, eso xa depende e, xa non é posible predecilo eu.

P: Qué modificacións climáticas se provén como consecuencia do lago?
R: Unha masa de auga o que fai é atemperar as oscilacións, é decir, a masa de auga actúa como un regulador. Disminuirán os picos de temperaturas baixas, con menos xeadas e con menos oscilacións de temperaturas altas.

P: E no tocante a posibilidade de vivir nunha eterna néboa?
R: Iso non vai a ocurrir. Según os cálculos que se fixeron na avaliación de impacto ambiental, podería haber néboa ata 5 días máis por ano, en función dos cálculos que se fixeron… todo hai que decilo tamén, que os modelos son modelos… non son realidades.

P: Podería mencionar os resultados e benefizos da rexeneración mineira noutras zonas do mundo e como están a funcionar?
R: Hai lagos acidificados imposibles de utilizar practicamente para nada e hai lagos que son modélicos e que se poden utilizar. Cal é a ventaxa das Pontes? Pois que evidentemente conta con toda a experiencia dos fracasos anteriores, por ejemplo, o noso grupo de traballo leva traballando en temas de oxidación de sulfuros dende 1980, é dicir temos unha experiencia de 28 anos de saber o que ocurre cando hai oxidación e, esa experiencia plasmouse no plan de restauración da mina de Endesa e tamén no plan de restauración da mina de Aznalcoyar. Do desastre de Analcoyar e na recuperación de moitas das minas que existen en Andalucía na faixa pirítica. Polo tanto hai unha experiencia científica que avala que si o facemos normal, ten que sair ben.

R: Como cre que afectará ao Parque Natural das Fragas do Eume ou ao río o trasvase de auga cara ao oco da mina?
R: As Fragas do Eume están máis abaixo do embalse do Eume, e este embalse ten 150 millóns de m³ e aínda que non chovera durante catro anos, pódese manter o caudal normal sen problemas. O cauce do río que está entre o embalse da Ribeira e o embalse do Eume, estará igual que estaba, dende o momento que se fai a captación, pois evidentemente hai unha detracción de auga, que se fará nuns períodos onde esté garantido o caudal ecolóxico sempre. O que pode ocorrer e que en 4-5 anos, pois non haxa grandes avenidas de auga nese tramo, que son só 12 quilómetros. E despois xa chegamos ao embalse do Eume que ten auga suficiente, e xa non hai ningún problema.

R: Finalmente, que outras alternativas de rexeneración da mina se estudaron e cales foron os motivos de elexir a creación do lago?
P: O máis sensato é o lago, dende o meu punto de vista claro, haberá xente que non o pense, e son moi libres. As alternativas contempladas dende o punto de vista ambiental son peores, polas emisións, polo gasto de enerxía eléctrica, por ter que atender continuamente a un bombeo, por estar sacando continuamente unha auga de peor calidade, por que claro se ti bombeas masas de auga pequenas esas masas de auga non teñen o volume tan grande de disolución, polo que a calidade da auga sería moito peor; terías que sacalas e logo levalas a unha depuradora, e logo gastar cartos na depuradora; en cambio aquí trátase de que a auga saia de aí, directamente para o río sen depurar, porque teña a calidade adecuada, ou sexa dende o meu punto de vista non hai color.

Entrevista publicada no xornal PEGADAS (mes de maio)

CASTRO DA ATALAIA : PATRIMONIO CULTURAL GALEGO

2008-05-08T21:34:00.002+02:00

Podemos defini-lo patrimonio cultural dun pobo como o conxunto de bens, materiais e inmateriais, de recoñecido valor que reflicten as tradicións e a forma de vivir e pensar ó longo do tempo.
O termo patrimonio, en sentido estricto, significa , polo tanto, podemos dicir que o patrimonio cultural de Galiza é o conxunto de elementos materiais e inmateriais que conforman as características específicas da nosa cultura e caracterízase pola súa abundancia, variedade e ampla dispersión xeográfica así como a vinculación á paisaxe que os rodea.
A noción de ben cultural queda subordinada á posibilidade do gozo público, o que, á súa vez, se vincula ó deber de conservación, e iso con independencia de que a súa titularidade sexa pública ou privada.
Así pois, xa que os bens culturais teñen un valor de testemuña histórica e de civilización, os propietarios e as diversas administracións deben preservar ese interese xeral que é o noso patrimonio histórico. No exercicio dese cometido estes entes públicos precisan a colaboración das institucións e, sobre todo, dos cidadáns, no coidado, defensa, protección, conservación e custodia de tódolos bens que forman parte do noso patrimonio cultural.
Porén, o Concello de Cervo da Mariña lucense outorgoulle tres licenzas a un construtor, para levantar 100 vivendas sobre o castro da Atalaia. Ambos sabían que nese terreo hai un importante xacemento arqueolóxico.
O Concello non tramitou a orde de de paralización da obra emitida por Patrimonio até catro días despois, permitíndolle, deste xeito, ao construtor destruír parte do xacemento.
Pola súa banda, Patrimonio, que actuou correctamente ao principio, incomprensiblemente permitiu que esta desfeita continuase noutras parcelas que non se viran afectadas, tal e como se pode comprobar nestas ligazóns:
http://www.slideshare.net/CastroAtalaia/castro-da-atalaia/
http://www.slideshare.net/CastroAtalaia/castro-atalaia-1//
http://www.slideshare.net/CastroAtalaia/castro-da-atalaia-2/
http://www.slideshare.net/CastroAtalaia/castro-da-atalaia-3/
Como cidadáns, preocupados pola defensa , protección e conservación do noso patrimonio, pedímosche a túa colaboración difundindo esta información.
SALVEMOS O CASTRO DA ATALAIA!

As Pontes: Sitio Distinto

2008-05-08T20:43:00.000+02:00

As Pontes é un sitio ben curioso, ben distinto. Iso é máis que evidente. E para mostra un botón.

Pincha neste enlace:

http://www.las5jotas.es/Sitio_web/Cena.html

Sen comentarios.

Resumo da gala oriental en Lugo por parte de bailarinas pontesas

2008-04-28T23:56:00.003+02:00

Noraboa polo éxito obtido.

+ info aquí

Video promocional da comarca do Eume

2008-04-24T20:19:00.002+02:00

A comarca do Eume conxuga o máis fermoso das paisaxes galegas. Ten o encanto das vilas mariñeiras, a frondosidade dos recantos do Parque Natural das Fragas do Eume e as tranquilas praias que son lugar perfecto para o repouso do viaxeiro. Séculos de historia deixaron nestas terras con castelos, pontes e mosteiros, unha pequena mostra do que ofrecen os 9 concellos que forman este paraíso: Cabanas, A Capela, Monfero, Moeche, Pontedeume, As Pontes, San Sadurniño, As Somozas e Vilarmaior.

COMUNICADO DA PLATAFORMA NA DEFENSA DO PATRIMONIO DAS PONTES

2008-04-21T23:48:00.003+02:00

Un corremento de terra na gabia da Mourela ameaza unha mámoa
O monumento megalítico atópase a tan só tres metros do talud

A pasada semana producíase un corremento de terras no marxe Norte das obras da autovía AG-64 ao seu paso polo lugar da Mourela no concello eumés das Pontes de García Rodríguez. Ao redor duns quince metros de terreo, víñanse a baixo producindo un considerábel desprendemento de firme que ía a parar ao fondo da gabia.

Na actualidade a situación debe ser considerada como moi grave, tendo en conta a proximidade do elemento catalogado GA15070127, co marxe Norte da autovía. A penas tres metros separan a estructura arqueolóxica do marxe do talud. Unha situación que empeorará nas vindeiras horas de seguiren a persistir as choivas na zona, o que pode ocasionar novos desprendementos e dar coa mámoa no fondo da autovía. Esta situación sería a todas luces moi grave, tendo en conta os compromisos establecidos pola Dirección Xeral de Patrimonio da Xunta de Galicia, no comunicado emitido o 5 de xuño de 2007, por mor do levantamento da cautela sobre os restos do círculo lítico da Mourela, que a continuación se transcribe:

- Na zona próxima aos restos do círculo lítico existen tres mámoas ás que non lle afectarán as obras da autovía

As mámoas non están afectadas
O resto dos xacementos arqueolóxicos localizados nesa área, os denominados túmulos tan só están afectados en parte do seu ámbito de protección, non no xacemento mesmo, polas obras de construción da Autovía Ferrol-Vilalba. Estas mámoas son visibles e recoñecibles, e para elas trazáronse uns ámbitos de exclusión de obras nos estudos arqueolóxicos levados a cabo con motivo da elaboración do proxecto construtivo da autovía, establecéndose as medidas protectoras e correctoras necesarias para que se conserven na súa integridade.

Á vista de toda a documentación, dos datos que obran no expediente e dos informes dos Servizos Técnicos, a Dirección Xeral de Patrimonio Cultural emitiu unha resolución informando favorablemente a continuación das obras da Autovía Ferrol-Vilalba, treito As Pontes Cabreiros, na área cautelada da Mourela, baixo as seguintes condicións:

- Manteranse balizados os ámbitos de exclusión de obra dos xacementos Mourela 4 (GA15070127), Mourela 6 (GA15070130) e Mourela 7 (GA15070129), nos que non se poderá levar a cabo ningún tipo de obra, e o trazado, na medida do posible, alonxarase destas áreas de exclusión reducindo as dimensións dos noiros ou taludes proxectados. A situación destes elementos e os seus ámbitos deberán figurar na cartografía de obra.

Nunha comunicación remitida no día de hoxe ao Dir. Xeral de Patrimonio da Xunta de Galicia, D. Felipe Arias Vilas, dende a plataforma solicitamos coñecer cales van a ser as medidas a activar para preservar a integridade do ben ameazado e se van a esixir algún tipo de responsabilidade á COTOP, como promotora e responsábel do proxecto.

Cremos que a situación que se está a producir non é froito do azar ou a mala sorte, estamos convencidos de que isto era previsíbel, tal e como vimos manifestando en repetidas ocasións dende o mes de novembro pasado, e non entendemos como non se tomaron as medidas oportunas a tempo, tales como a escavación da mámoa afectada, nun momento no que a seguridade dos arqueólogos non estaba ameazada.

Parece pois que este novo corremento de terras na zona, non contou coa suficiente previsión por parte das autoridades competentes en materia de protección do patrimonio nin foi anticipada polos responsábeis da execución da autovía, poñendo deste xeito en serio risco a integridade dos bens patrimoniais e a propia seguridade das edificacións colindantes.

Neste intre, máis de 50 metros de desnivel e unha profunda fenda no terreo están a arriscar a conservación dunha parte do noso patrimonio. No mes de xuño do pasado ano, xa tivemos que ver tamén como as máquinas remataban con miles de anos de historia, destruindo os restos do círculo lítico e partindo en dous a necrópole, por medio dunha gabia. Agora, a falla de previsión e o incumprimento dos compromisos establecidos para a integral conservación das mámoas e dos seus ámbitos de exclusión, veñen a por en evidencia a rigurosidade dos controis arqueolóxicos na zona.

É neste intre, cando o berro mouro do Canto Máis? cobra forza e significado. De novo debemos preguntarnos: Canto máis teremos que agardar para poder ver aos mecanismos administrativos que garanten a conservación e preservación do noso patrimonio, desenvolver eficazmente o seu traballo? A proposta do túnel, esquencida no caixón dalgún despacho de San Caetano, debería facernos reflexionar sobre a súa idoneidade, como fórmula para non ter que lamentar males maiores.

As Xornadas da Terra deste ano versarán sobre a memoria histórica

2008-04-14T00:30:00.002+02:00

Cartace enviado por Hugo Arias.

Cap'Découverte, unha reconversión mineira única en Europa

2008-04-11T17:31:00.007+02:00

Cap'Découverte é un lugar único en Europa. Trátase dun Parque de Atraccións resultado do proxecto de rehabilitación da antiga mina de carbón ao aire libre situada no municipio de Carmaux, no departamento de Tarn e na rexión de Mi-Pyrénées, e que foi reconvertida nun centro multiocio cun anfiteatro espectacular de 1.300 m de diámetro e 230 m de profundidade e exclusivamente dedicado ao ocio.

O espazo dispón de 650 hectáreas de natureza, onde practicar un sinfín de actividades deportivas, musicais e culturais.

O proceso de Cap'Découverte nace da vontade dos políticos e das forzas vivas da súa rexión, capitaneados por Paul QUILES, que pretendía realizar unha ambiciosa reconversión da antiga mina de carbón ao aire libre de Carmaux.

En 1995, comezouse a elaborar o esquema de redespliegue económico de Carmausin.

En 1997, a convocatoria dun Concurso Internacional de Ideas deu como froito a aparición dunha serie de proxectos de valorización da zona da Grande Découverte (o Gran Descubrimento).

En maio de 1999 encargouse a realización dun estudo de mercado a unha agrupación de empresas especializadas na materia (KPMG Axe Consultants + ISC + Campus Conseil + Extel). Grazas ao resultado positivo arroxado por devandito estudo, no tocante á previsión de clientela, consiguiuse un compromiso financeiro por parte do Estado francés e das corporacións locais e rexionais. O Comité Interministerial de Ordeación e Desenvolvemewnto do Territorio (CIADT) de abril de 2000 confirmou o apoio, fundamental por outra parte, dos poderes públicos ao proxecto.

O estudo de arquitectos Chaix & Morel e asociados encárgase, desde xullo de 2000, da dirección das obras de acondicionamento da Découverte.

Cap'Découverte tense convertido, dende entón, nun proxecto de toda unha rexión, apoiado polo conxunto das corporacións locais e rexionais: municipios, Consello Xeral do Tarn, Consello Rexional Midi-Pyrénées (equivalente á Xunta de Galicia).

Pra coñecer + pincha aquí

España é un país racista, segundo Amnistía Internacional

2008-04-10T18:59:00.002+02:00

Amnistía Internacional (AI) denunciou hoxe que a falta de interese do Goberno e das autoridades xudiciais por combater a xenofobia provocou que este tipo de agresións pasen desapercibidas en España e que as súas vítimas sexan «invisibles».

Na presentación do informe «España, entre a desgana e a invisibilidad», o director de AI España, Esteban Beltrán, explicou que, cada ano, a Garda Civil recibe entre dez e vinte denuncias de ataques racistas e a Policía Nacional, entre oitenta e cen.

Con todo, segundo o Informe Raxen, apuntou Beltrán, en España prodúcense 4.000 ataques racistas cada ano, incidentes que non se coñecen porque o Goberno non publica os datos oficiais destes delitos, algo que só ocorre noutros catro países da UE.

Esta «desgana» das autoridades fixo que España estea á cola de Europa no combate contra o racismo e a xenofobia e que sexa dos poucos países europeos sen un organismo nacional nin un plan de loita contra a discriminación racial.

Segundo Amnistía Internacional, en España proliferan os sitios web e publicacións racistas e antisemitas, que actualmente teñen uns 15.000 membros asociados. Ademais, España é un dos países da UE con maiores niveis de explotación sexual de inmigrantes, e onde o 30 por cento dos xitanos vive en condicións de exclusión.

A pesar destas circunstancias, segundo datos da última sondaxe do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS), os españois perciben a inmigración como o terceiro problema social e só o 0,7 por cento considera que existe racismo e que é un problema.

Ademais, segundo o CIS, os españois están aumentando as actitudes hostís cara ao colectivo de inmigrantes, desde o 8 por cento rexistrado en 1997 ata o 32 por cento de 2004.

Fronte ao preocupante de todos estes datos, denunciou Beltrán, o Goberno español non ten «ningún interese» en combater o racismo a pesar de que iso supón «desproteger ao dez por cento da poboación», subliñou.

Nese sentido, denunciou que en 2003 o Goberno creou o Observatorio Español de Racismo e a Xenofobia, un organismo que neste momento aínda non publicou ningún informe; ese mesmo ano, o Executivo creou o Consello de Igualdade de Trato, que, cinco anos máis tarde, aínda non se constituíu.

Amnistía Internacional acusou tamén ao poder xudicial da «desidia» e a «falta de interese» en combater o racismo, como demostra a falta de xurisprudencia neste tipo de casos.

Ademais, agregou Beltrán, aínda que desde 1995, o Código Penal recolle a posibilidade de aumentar as penas por racismo, esta figura xurídica só se aplicou en dúas sentenzas en 2007.

Por todo iso, Amnistía Internacional recomendou hoxe ao Goberno que poña en marcha un Plan estatal e integral de loita contra todo tipo de xenofobia, con medidas de carácter educativo, social e laboral e para combater o racismo en todas as frontes, incluídas as forzas de seguridade do Estado.

Así mesmo reclamou medidas específicas para protexer máis ás mulleres (especialmente as vítimas de violencia de xénero que se atopen en situación irregular) e aos menores non acompañados para «evitar as expulsións que se disfrazan como repatriacións».

Amnistía Internacional considerou «fundamental» que o Goberno comece «canto antes» a publicar estatísticas periódicas que reflictan «a situación real» dos inmigrantes en España.

Preme aquí para consultar o informe completo de Amnistía Internacional

Ferrol impulsa a integración laboral do colectivo xitano

2008-04-10T18:44:00.004+02:00

O Concello de Ferrol e a Fundación Secretariado Xitano colaborarán na implantación dun programa dirixido «á integración e incorporación sociolaboral da comunidade xitana residente na cidade». Así o anunciaron onte, no palacio municipal, o delegado en Galicia da citada fundación, Gorka de Miguel, a concelleira de Benestar Social, Beatriz Sestayo, e o alcalde de Ferrol, Vicente Irisarri.

Os tres participaron no acto celebrado no salón de sesións do Concello para conmemorar o Día Internacional do Pobo Xitano. En palabras do propio Irisarri, «o Concello de Ferrol non quería quedar mudo ante determinadas actitudes racistas, considerando a sensibilización e a información como o mellor instrumento para conseguir unha auténtica convivencia e igualdade». O rexedor remarcou a necesidade de erradicar estereotipos para alcanzar «unha sociedade con plenos dereitos e deberes á marxe das razas».

O alcalde, neste sentido, resaltou a intención do municipio de «traballar con intensidade para facer realidade o que en ocasións semella unha utopía, como é a convivencia en igualdade».

«Implicación directa»

Na mesma liña, Beatriz Sestayo apuntou que a colaboración coa Fundación Secretariado Xitano irá «máis aló da firma dun convenio, xa que derivará na implicación directa da Administración local na xestión do programa e na participación de persoal propio non mesmo». O propio delegado en Galicia da fundación, Gorka de Miguel, á vez que agradecía o compromiso do Concello, sinalaba que a apertura das liñas de colaboración previstas podería atrasarse aínda varios meses, precisamente porque do que se trata é de pór en marcha fórmulas nas que se traballe ao unísono desde ambas as institucións.

Beatriz Sestayo recordou que nestes momentos o seu departamento xa «está a realizar tamén un estudo sobre a potenciar poboación de etnia xitana á que se dirixirán» os proxectos de integración social e laboral previstos, e engadiu que «ata a data, o Concello está a asumir traballos para evitar ou absentismo escolar e favorecer a asistencia de nenos e nenas de etnia xitana a servizos como o comedor escolar». Previamente ao anuncio do acordo, no Concello proxectáronse tres documentais sobre a loita pola igualdade do colectivo xitano.

Presentación do disco de Ruxe-Ruxe

2008-04-10T17:58:00.004+02:00

Todos recordamos aquela festa de presentación de Choiva, na que eles nos animaron, con esa forza do rock en galego, e despois coa súa boa compaña. Agora sacan novo disco, coa portada deseñada por Xulio, compañeiro que tamén deseñou o noso logo. Así que xa sabedes, se queredes recordar, berrar e sentir esa ledicia azeda que nos evoca ás veces a morriña podedes velos en directo co seu novo disco "XIGANTES", este sábado en Compostela .

Este sábado 12 de abril ás 21.30 na sala capitol en compostela: PITO DE PIKASSO + ULTRAQÁNS + MARKINHOS DRINKIN + RUXE-RUXE ... prezo de 10 con un vale canxeable polo "XIGANTES" na propia sala. (entradas anticipadas no TRASGO, na REIXA TENDA e en discos GONG). ... NON FALTES !!!
http://www.ruxeruxe.com/ruxe.html

Concurso de Carteis Festival Irmandiño de Moeche

2008-04-08T21:14:00.002+02:00

A Asociación Cultural "Castelo de Moeche" convoca un CONCURSO DE CARTEIS, anunciando o XXIX Festival Irmandiño. As BASES que rexerán este concurso son as que se relacionan a seguir:
1º.- Poderán participar todas as persoas que o desexen.

2º.- O tema será libre.

3º.- A realización dos traballos axustarase ás seguintes normas:
- O tamaño será de 50 x 65 cms.
- O cartel farase en dúas cores planas, máis o fondo.
- Os traballos virán montados en papel vexetal, cartolina ou similar.
- No cartel figurará obrigatoriamente o logotipo do Festival e o texto:
XXIX FESTIVAL IRMANDIÑO - MOECHE , 22 - 23 DE AGOSTO DE 2008

4º.- Establécese un único premio de 210 € e unha placa.
O cartel premiado pasará á propiedade da Asociación Cultural "Castelo de Moeche", que o editará e distribuirá por toda Galicia.

5º.- O xurado estará composto polos membros da Xunta Directiva desta Asociación, podendo esta delegar noutras persoas.
O fallo do xurado será inapelable; podendo, o concurso, quedar deserto se o xurado considera que ningunha das obras ten méritos de abondo.

6º.- O fallo do xurado darase a coñecer o 17 de maio de 2008 coincidindo co día das letras galegas.

7º.- As obras pódense presentar ata o día 12 de maio; non se admitirán as que cheguen despois.

8º.- Os orixinais poden estar firmados có nome do autor ou cun pseudónimo, levarán pegado polo revés un sobre cos seguintes datos do autor: nome e apelidos, enderezo e teléfono.

9º.- Poderase solicitar a devolución dos traballos non premiados ata o 31 de maio de 2008; podendo a A.C. "Castelo de Moeche" dispoñer libremente dos que queden no seu poder.

10º.- Os traballos enviaranse ó seguinte enderezo:

CAFETERÍA SOBELAIRA
SAN RAMÓN S/N – SAN XOÁN
15563 MOECHE (A CORUÑA)

A participación no concurso supón a aceptación das presentes bases.
Para máis información pódese solicitar na dirección de correo electrónico: f.irmandino@yahoo.es ou chamando ós teléfonos: 699999852 (Rafa), 670242959 (Mariña).

Moeche, 3 de marzo de 2008,

Asociación Cultural "Castelo de Moeche"
Lg. Lavandeira - Labacengos
15564 Moeche (A Coruña)
C.I.F.: G-15/492.176

ACTIVIDADES NA ASOCIACIÓN CULTURAL DZ

2008-04-08T21:02:00.003+02:00

THE CAÑAS
(Rock especial - San Sadurniño)
+
EN CUARENTENA
(Blues Rock - As Pontes)

Venres 11 as 23:30h
Entrada 2€ (Socios 0€)

www.myspace.com/thecanhas
www.myspace.com/aspontesencuarentena

OS CHIQUILICUATRES DE RIBEIRA
(folk - Ribeira)

Venres 18 as 23:30h

www.myspace.com/oschiquilicuatres

- Queres ser xornalista?

O Xornal Pegadas, precisa de un redactor para a zona de San Sadurniño e Moeche. Contacto: xornalpegadas@gmail.com Telf.663087476

Pegadas é unha publicación mensual orientada á comarca do Eume (San Sadurniño, Moeche, As Somozas, As Pontes, A Capela, Monfero, Vilarmaior, Pontedeume, Cabanas), un medio de comunicación comprometido co territorio e co medio rural, que iniciou a súa andaina no mes de decembro do ano pasado. Pegadas é un proxecto de información impulsado pola Asociación Euroeume, que traballa dende hai 10 anos polo desenvolvemento do territorio.
O xornal pretende ser un instrumento ao servizo da nosa comarca; unha praza pública na que falar do noso, un lugar de encontro para as institucións, asociacións, empresas e persoas que fan deste territorio o seu modo de vida; un punto de apoio para o que desexe facer medrar calquera iniciativa neste territorio.

- Pechado o cartel do Festival do Festival do Rio Castro (Naraío - San Sadurniño)

Festival do Rio Castro (Naraío) 5 Xullo 2008

·PRADAIRO (Folk - Santiago) http://www.pradairo.es/
·BALAKANDRA (folk/fusion - San Sadurniño) www.myspace.com/balakandra
·O SONORO MAXIN (reggae rumba cumbia...) www.myspace.com/osonoromaxin
·KOGITO (ska - Vigo) www.myspace.com/kogito

- SWEET OBLIVION BAND ao vivo!!!

Vindeiras datas confirmadas da banda de San Sadurniño ante a inminente saida a rua do seu 1º album

· 25 Abril Sala Fardela (Vilalba)
· 26 Abril Sala Mogay (Chantada)
· 2 Maio Sala Breogain (Vigo) + SEX MUSEUM
· 23 Maio Sala Micos (Cariño)
· 18 Outubro Sala A Fragua (Redondela)

www.myspace.com/sweetoblivionband

- BALAKANDRA ao vivo!!!

Balakandra entrará no estudio a finais do mes de Abril para grabar a sua primeira maqueta.

· 30 Maio Sala Ogmios (Cariño)
· 7 Xuño Café Cultural Roi Xordo (Allariz)
· 5 Xullo Festival Rio Castro (Naraío)
· 14 novembro Jazz Vides (A Coruña)

www.myspace.com/balakandra

Xa podes ter windows en galego

2008-04-08T20:20:00.005+02:00

Moitos de nos, sempre esperamos que o instalar a nosa copia de Windows algunha vez aparecera a opción de galego e que despois tiveramos unha interfaz de Windows na nosa lingua, tiñamos ferramentas de algunhas almas caritativas que nos permitían modificar algúns menús, pois agora por fin podemos baixar o parche, no seguinte link: http://www.microsoft.com/spain/gal/failleunclic/descargas.aspx e a disfrutar dos PC na nosa lingua. Iso sí, para Windows pide a autentificación de Windows orixinal, así que xa sabedes absterse os que o teñades pirateado. Tamén existe o parche par Office 2003 e 2007.

Costas derrubará o paseo marítimo de Xove

2008-04-08T11:30:00.001+02:00

O ministerio gastará 726.000 euros para recuperar o aspecto orixinal do litoral de Esteiro sobre o que construíra a estrutura fai un decenio por 462.000 euros

Pouco máis de dez anos durou o paseo marítimo e as estruturas construídas sobre a praia de Esteiro (Xove). Estase ultimando o rebo dunha obra exposta no seu día para proporcionar servizos e «protexer as dunas». Demoleuno o mesmo organismo que o proxectou, a Dirección Xeral de Costas, entón encadrada no Ministerio de Obras Públicas, e hoxe, no medio Ambiente. Costas investiu 462.000 euros en levantar, sobre o acceso á praia, corredores de escaleiras de formigón, un fornelo con chaira empedrada, aparcadoiro, duchas, baños, mesas e grelladas. Agora acaba de derruirlo todo, máis de 45.000 metros cadrados, co fin de recuperar e protexer o sistema dunar, conectar unha zona de aparcadoiro cunha pasarela de madeira, trazar un carreiro peonil e adecuar un edificio para servizos, por 726.000 euros.

O areal, duns 800 metros, podería volver estar rodeado de dunas e juncos, en base a unha política que pretende «recuperar e mellorar a franxa litoral, respectando as características ambientais e paisaxísticas de cada zona e facilitando o uso e goce da costa ao cidadán». Nestes parámetros, o estilo de paseo con cemento, laxas e muros de lousa (aínda nos lugares onde o litoral é de granito, como ocorre en Xove), farois, pérgolas e todo tipo de edificios nas costas galega e cantábrica, parece desterrado do inventario oficial, en favor de pasarelas de madeira de 2,2 metros de ancho e carreiros máis discretos do mesmo ancho, de grava e area compactadas.

Medio Ambiente confirma que a de Esteiro, un espazo illado, é unha actuación puntual. Rexenerar o cementado requiriría só na costa de Lugo un orzamento inxente para restituílo ás súas características morfológicas, paisaxísticas e vexetais orixinais. Dificilmente devolveranse as condicións idóneas para que as dunas evolucionen noutros areais en que fai anos derrubáronse chabolas para construír paseos, e aumentar a continuación o volume de edificios privados.

Desde a época de Fernando Osorio Páramo como director xeneral de Costas, cando se falaba sen ambaxes de «paseos de fachada marítima», Administracións municipais de distinta cor participaron do frenesí dos paseos e apenas quedou praia sen o seu. Na mesma liña, o último sobre as dunas e paseos son os «centros de interpretación».

En dirección contraria, a derriba da estrutura de seis plantas dun hotel inconcluso sobre a praia de Areoura (Foz) en tempos do ministro Matas marcou un claro cambio de rumbo, aínda que quedaron os chalés sobre os riscos. Seguíronlle outras demolicións soadas como a do complexo de Caixa Galicia en Benquerencia, e algunha máis que está ao caer, pero quedan moitos paseos que bordean as rías ou ata os de ribeira sobre os mesmos cantiis.

"Dáme medo que non haxa ningún tipo de reacción por parte das administracións"

2008-04-07T21:01:00.003+02:00

Xosé Ramón Vidal Romaní, director do Instituto Universitario de Xeoloxía da UDC falou con Vieiros sobre as posíbeis consecuencias que tería o enchido de auga das minas de Meirama e As Pontes.

En Galiza non estamos acostumados a sentir moitos tremores sísmicos, vivimos nun lugar seguro?
Si, até o de agora a maior intensidade dun tremor non pasou de seis na escala Richter, os problemas non veñen pola sismicidade natural, senón por outras causas alleas que incrementan os riscos.

Causas como por exemplo o recheo das minas d'As Pontes e Meirama de auga? Que suporía para o noso país que se leve a cabo esta iniciativa?
No caso d'As Pontes e Meirama pretenden encher de auga o que antes estaba enchido con outras substancias minerais. O problema é que as lagoas resultantes chegarían até os 400 metros de profundidade, o que suporía unha presión hidrostática moi grande no fondo das mesmas, e esta presión podería dirixirse en calquera dirección. Se combinamos esta causa cos sismos que se producen nestas dúas zonas, especialmente ao estaren situadas enriba de dúas fallas activas, os riscos se incrementan. É perigoso para as cidades que se atopan debaixo da presa.

O control do enchido tamén debería facerse de forma coidadosa, para poder deter o proceso en calquera momento, ante posíbeis imprevistos. Ao tratarse de dúas zonas sísmicas activas, que se moven periodicamente, este proceso tamén está rodeado de riscos.

Outro dos problemas desta medida sería a falta de medidas de emerxencia preestablecidas, ou dun protocolo de actuación á hora de accidente...
Si, estamos falando dunha lagoa de 400 metros de profundidade, que estará fundamentalmente destinada ao uso turístico, o que implica que pode chegar a haber naufraxios. No plano non se inclúen medidas de actuación en casos deste tipo, habería que ter medios especiais, submarinos, e algún tipo de organización á hora de proceder aos rescates. Polo de agora, este é outro dos moitos inconvenientes que achega esta medida.

A existencia dunha masa de auga tan grande ao carón de cidades ou vilas pode tamén producir cambios climáticos non si?
Incrementaríanse as brumas e a humidade da zona, ademais de provocar microclimas húmidos que provocarían en moitos casos infeccións nas plantas ou incluso na poboación. As condicións da auga acumulada tamén será outro dos efectos negativos. Habitualmente en Galiza a calidade da auga é ácida, pero nestas zonas a acidez increméntase debido á profundidade. Non se permite a osixenación, o que impide que haxa unha vida subacuática normal.

Desbotáronse outras propostas como a de selar o fondo do oco das minas, ou utilizalo como vertedoiro, en moitos casos por causas económicas. Dende o seu punto de vista, cal sería a mellor solución para rematar con este problema?
Penso que sería enchelas de entullos. En Galiza hai dúas empresas que están a producilos. Enchería o fondo dos ocos con lousa, e deixaría unha profundidade de aproximadamente 20 ou 40 metros para facer a lagoa e dedicala ao turismo como se pretendía nun principio. O problema non é que se cre unha lagoa artificial, senón a profundidade da mesma. Unha masa de auga de menor tamaño sería menos prexudicial que a que teñen prevista.

E cal sería a solución dende o punto de vista administrativo?
Esta é unha das cousas que máis medo me dá. Que non haxa ningún tipo de reacción por parte das administracións. O informe medioambiental polo que se rexeron para crear este proxecto está anquilosado, agora existen máis estudos que reflicten os perigos dos proxectos d'As Pontes e Meirama, e o mes que ven se vai presentar unha tese que conta con datos de 2007.

Penso que alguén do goberno ten que arriscarse e dicir que non vai haber ningún problema. Necesitamos a un responsábel ao que recorrer en caso de que o proxecto non saia como estaba previsto e que non sexa Galiza nin os galegos os que teñan que pagar os erros cometidos por outros.

Deportistas galegos denuncian a falta de dereitos humáns en china

2008-04-05T11:56:00.004+02:00

Oscar Pereiro e Roberto Lago, xunto con Alvaro Pino, participan na campaña de Amnistía Internacional Vigo, denunciando a falta de dereitos humáns na China, organizdora dos vindeiros Xogos Olimpicos, co lema "¿Sabes a que se xoga en China?".

ADEGA desaconsella construir lagos artificiais sobre as minas de As Pontes e Meirama

2008-04-04T01:16:00.005+02:00

Fotógrafo: Domingo Díaz Cabot (para ve-la ampliada pincha enriba)

Consideran que pueden afectar a los ríos de su entorno, y que el nivel de sismicidad de ambas comarcas puede provocar "problemas". Alertan de que en el siglo IV a.C. se registró en la zona un terremoto de escala 9, "algo que se puede repetir".

La Coruña. 01/04/2008
Alberto Varela

La Asociación Ecologista ADEGA ha alertado de que la creación de lagos sobre los socavones de las minas de lignito de As Pontes, y Meirama, ambas en La Coruña, pueden provocar problemas futuros.

Por un lado, su presidenta, Adela Figueiroa, ha explicado que el trasvase de agua disminuirá el caudal de los ríos. En el caso de As Pontes el afectado sería en Eume, que abastece al espacio natural de las “Fragas del Eume”, consideradas el último bosque atlántico de Europa.

Por otro, el catedrático de geología Xosé Ramón Vidal Romaní, ha explicado que en ambas comarcas está desaconsejada la creación de ese tipo de lagos por motivos sísmicos. Existen fallas en movimiento, y en el caso de As Pontes, una tesis doctoral que se publica estos días sostiene que en la comarca de Ferrol se produjo “en el año IV a.C.” un terremoto de grado nueve, “algo que se podría repetir”.

Figueiroa ha asegurado también que “en Alemania se han llevado a cabo iniciativas similares y han dado problemas”, y por eso ha pedido a la Xunta que “no opte por la opción más barata” y piense en los inconvenientes que pueden surgir.

Los estudios consultados por ADEGA han revelado también que en las zonas las en las que se proyectan los rellenos “se suelen llenar de agua normalmente”, por lo que concluyen reclamando la elaboración de una solución “más sensata”.

extraído de AGROCOPE

8 de Abril - Día Internacional dos Xitanos 2008

2008-04-04T00:59:00.004+02:00

COMUNICADO DA FUNDACIÓN SECRETARIADO XITANO:

El próximo martes 8 de abril se conmemora en todo el mundo el Día Internacional de los Gitanos - International Roma Day. Esta fecha fue institucionalizada, junto a la bandera y el himno gitanos, en el Primer Congreso Mundial Gitano celebrado en Londres en 1971.

Un año más, la Fundación Secretariado Gitano quiere hacer un llamamiento a las instituciones públicas y al conjunto de la sociedad española para que se sumen a esta celebración con el fin de que el 8 de Abril sea una ocasión para conocer mejor a los gitanos y las gitanas, y para seguir avanzando en la consecución de su ciudadanía plena y su reconocimiento institucional y cultural.

Los avances logrados en los últimos años han tenido su continuidad y refuerzo en 2007 especialmente en esa faceta del reconocimiento institucional y cultural, con la consolidación y desarrollo del Consejo Estatal del Pueblo Gitano y del Instituto de Cultural Gitana o las menciones a la Comunidad Gitana en los nuevos Estatutos de Autonomía (Cataluña, Andalucía, Aragón, Castilla y León y probablemente Castilla-La Mancha).

Sin embargo, se sigue constatando también una importante brecha entre una generalizada percepción social negativa de la sociedad mayoritaria hacia la minoría gitana, a pesar de los importantes avances de esta comunidad que, en todos los ámbitos, se han venido produciendo en los últimos años.

No podemos olvidar que continúan existiendo importantes lagunas en la promoción de la igualdad de oportunidades y la erradicación de la discriminación en áreas clave como el Empleo, la Educación, la Salud o la Vivienda que es preciso abordar con decisión. Pero también es necesario hacer visible al conjunto de la sociedad que los gitanos y gitanas españoles han hecho grandes progresos en los últimos años en su promoción social y cultural, y que ya no se ajustan a esos estereotipos, clichés o “encasillamientos” con los que son estigmatizados por buena parte de la opinión pública.

Este año 2008 desde la Fundación Secretariado Gitano hemos programado, nuevamente, diversas acciones de difusión de esta conmemoración del 8 de abril desde sus cerca de 60 sedes repartidas por todo el país, que se sumarán a otras muchas acciones, lúdicas, culturales o de carácter institucional desarrolladas por otras organizaciones e instituciones (MTAS-Consejo Estatal del Pueblo Gitano, Comunidad de Madrid, Parlament de Cataluña, etc.).

Cabe mencionar también que en este año 2008 celebramos el Año Europeo del Diálogo Intercultural, con el que se pretende sensibilizar a los ciudadanos, en especial a los jóvenes, sobre los retos que implica la aceptación del principio de la diversidad cultural, aumentando la conciencia de los europeos en la solidaridad, respeto y comprensión de otras culturas.

+ info en Fundación Secratario Gitano

Os xitanos non integrados en Galicia son só o 10%, segundo o secretariado calé

2008-03-30T22:54:00.005+02:00

O 90 por cento dos xitanos residentes en Galicia están integrados, aínda que a percepción social que existe parece ser outra, segundo sostén a Federación Secretariado Xitano, que constata que, a pesar da normalidade da maioría da comunidade desta etnia, é o 10 por cento restante, que, por distintas razóns, non conseguiu integrarse na sociedade, o que cobra protagonismo en situacións de certo conflito.

O director da Federación Secretariado Xitano en Galicia, Santiago González Avión, explicou que, do total de poboados xitanos galegos, só oito teñen algún grao de conflitividade e, entre eles, destacou como os de maior dimensión O Vao; Penamoa, na Coruña; e Freixeiro, en Narón.

Segundo os datos desta organización, na actualidade na Comunidade residen unhas 10.500 persoas de etnia xitana, aínda que advertiu de que os datos oficiais remóntanse ao ano 2000 e cifrábanas en 8.417 persoas en 46 municipios.

Respecto diso, destacou que os actos de rexeitamento veciñal ao reacollo de xitanos procedentes do poboado do Vao en novos barrios residenciais como Monte Porreiro traen á actualidade determinadas actitudes desechables. Na súa opinón, tras esta situación están tópicos e discursos que culpan á parte máis débil dun fenómeno complexo como son as drogas e as persoas en situación de exclusión social.

Corenta asentamentos

A partir do citado informe do ano 2000, e da estimación actual que realiza a súa federación, concretou que do total de xitanos que viven na comunidade, entre 3.000 e menos de 3.400 persoas desta etnia viviría nalgún dos 40 asentamentos que existen.

Ademais, insistiu no proceso de transformación que está a vivir a poboación xitana e nos "avances" en niveis de escolarización, atención sanitaria, vivenda, emprego e no ámbito cultural, logrados os últimos anos e que están a propiciar a súa integración.

Na súa opinión, os factores crave para a inserción social dos xitanos é facilitar o seu acceso á vivenda e ao mercado laboral por conta allea, así como o desenvolvemento educativo tanto deste colectivo como dos payos.

Publicado no Diario de Pontevedra

Búscase monstruo para o lago das Pontes

2008-03-30T22:45:00.002+02:00

Un blog anda a procurar un monstruo para o futuro lago de As Pontes, e a cousa non é sinxela, xa que está dabondo reñida. Ve-lo blog sebuscamonstruo.

AQUACIENCIA, O XARDÍN DIDÁCTICO DA AUGA

2008-03-30T22:34:00.005+02:00

Aconsellamos unha visita cos rapaces polo recinto de Aquaciencia en Ferrol. AQUACIENCIA é un xardín aberto a todos, con percorridos axeitados a diferentes niveis -dende a primaria ata o bacharelato-. Un espacio para aprender e para xogar co que é o principal elemento deste planeta, a fonte da súa vida. Nunha extensión duns 5000 m2, o Xardín Didáctico Aquaciencia é un recinto que aproveita as súas características medioambientais para amosar todas as funcións da auga. En estado natural, formando ríos e lagoas, ou canalizada artificialmente, a auga é a protagonista do espacio. De xeito ameno e atractivo, os visitantes poden ir paseando polo xardín e, mediante distintos enxeños, trebellos, maquetas, paneis e xogos, descubrir a auga, a súa enerxía e os seus principios dinámicos... Ademais, podes concertar visitas guiadas para grupos.

Lugar: Parque Raíña Sofía, no centro da cidade de Ferrol.

Data de inscrición: Non se necesita. Entrada gratuita

+ INFO EN AQUACIENCIA

A web de Salvemos Monteferro, Premio Nano Cambeiro de Xornalismo

2008-03-30T22:27:00.003+02:00

A web da plataforma Salvemos Monteferro, da que xa temos falado nesta páxina (por exemplo, con motivo da publicación dun estudo sobre a contaminación na Ría de Vigo), vai recibir este venres un importante recoñecemento ó seu labor comunicativo e, sobre todo, á súa capacidade de convocatoria cidadá. Máis concretamente, a páxina recibirá o V Premio Nano Cambeiro de Xornalismo, segundo informa Vieiros.

O certo é que a web galardoada é xa un referente como exemplo de aproveitamento da Rede como altofalante para a defensa do noso medio, tanto no que se refire ó Monte Ferro (espazo natural ameazado en Nigrán polo urbanismo ó que conseguiron pórlle freo os integrantes da plataforma) como ó resto dos enclaves naturais galegos.

O caso é que este venres ás 20.30 no Pazo da Escola de Mañufe (Gondomar), a web dende a que se acadaron 10.000 sinaturas para impedir o estragamento do dito monte e dende a que se informou á comunidade internauta do problema do urbanismo en Nigrán (chegou a superar xa as 40.000 visitas), vai recibir o quinto Premio Nano Cambeiro de Xornalismo de mans do Instituto de Estudos Miñoranos.

Nova en Código Cero

A información sobre o audiovisual galego repítese en máis de dez portais de Internet

2008-03-30T22:11:00.004+02:00

Na rede existen máis de tres catálogos de producións audiovisuais feitas no noso país ademais de múltiples portais nos que coñecer a actualidade informativa. Isto, sen ter en conta que cada produtora conta co seu propio sitio web no que dá conta dos seus traballos. No fondo acaba por evidenciar unha abondosa redundancia informativa tanto en sitios mantidos por entidades públicas como privadas.

Audiovisualdegalicia.es, Axenciaaudiovisualgalega.org, AVG, cinegalego.es, Consorcioaudiovisualdegalicia.es…. son só algúns dos nomes dos dominios que existen na rede con información relativa ao sector audiovisual. Desde que en 1996 Margarita Ledo crease, no seo da Universidade de Santiago, o “Observatorio do Audiovisual Galego” foron agromando múltiples iniciativas, iso si, todas abandeiradas baixo a intención de “fomentar e potenciar” o audiovisual da terra.

Similitudes e diferenzas
En primeiro lugar, o denominador común a todas as iniciativas que se manteñen na rede arredor diso que chamamos “audiovisual galego” teñen como principal fío común promover o audiovisual. Así, no web da “Axencia Audiovisual Galega” o obxectivo que figura “é consolidar un audiovisual con identidade de seu e fortaleza suficiente para situarse nun mundo globalizado”. Para a ferramenta “Cinegalego.es” o sitio web é “unha nova vía para a promoción e difusión das obras feitas en Galicia” e, entre os seus obxectivos, figura “promocionar o noso audiovisual e servir de apoio ás accións de márketing desenvolvidas polas produtoras e distribuidoras”. AVG, o primeiro portal informativo nesta materia leva a etiqueta de “O soportal do audiovisual galego”.

Todos os sitios web que aparecen detallados a continuación teñen unha sección informativa para atender aos feitos de actualidade, e ademais desta multiplicidade informativa hai tamén varios catálogos onde coñecer os detalles das producións. Pero non todos manexan as mesmas cifras. AVG ten 3.389 entradas (entre producións, entidades e profesionais), a Axencia Audiovisual Galega ten 3.625 (entre producións e profesionais), Cinegalego.es ten 246 traballos. Isto, máis o “agregador” de “Audiovisualdegalicia.es” que, tal e como se dixo na súa presentación pretende agrupar os contidos dos diferentes portais. Estes tres catálogos parten dunha mínima información común (sinopse, ficha técnica e ficha artística) pero hai diferencias notorias entre eles. Para comprobar as peculiaridades e as diferenzas recomendamos un paseo atento pola rede e, para os que o prefiran, aquí teñen unha análise de cada sitio web (ordenadas por data de creación do sitio web).

+ info en Cultura Galega

A asociación Hume das Pontes presentou o número un da súa revista histórica

2008-03-29T18:15:00.003+01:00

Tras seis de anos de vida, a Asociación de Estudos Históricos Hume das Pontes dá un paso máis na súa labor de traballar para crear conciencia local sobre o patrimonio histórico do municipio e pon a andar a revista “Hume”, que persegue os mesmos obxectivos.

O primeiro número desta publicación presentouse onte na biblioteca municipal do Concello. O acto estivo presidido polo profesor Carlos Breixo, colaborador habitual da asociación, e polo presidente da mesma, Xavier Martínez. Ademais, tamén participaron varios dos colaboradores da publiciación así como algún dos membros da revista Cátedra de Pontedeume.

“Hume” nace con carácter anual e co fin de reivindicar o patrimonio cultural, histórico e artístico das Pontes. Por elo, o artigo central da revista adicarase sempre ao estudo da vida dalgún pontés destacado por dar parte da súa vida a traballar polo pobo. Así, o número un da revista centrase na biografía de Enrique Rivera Rouco, un dos párrocos máis comprometidos coa vila. O artigo corre a cargo de José María López Ferro, que realiza un extenso traballo analizando minuciosamente a vida e obra de Rivera Rouco.

A revista complétase con outros cinco artigos de investigación. O profesor ortegano Carlos Breixo adica varias páxinas ao estudo da Ponte de Ferros, a máis importante de todas as que atravesan o municipio. O traballo de Breixo data a construcción no ano 1621, afonda na orixe da mesma, no autor así como en diferentes datos relacionados coa histórica ponte. O presidente da asociación Hume escribe un artigo sobre a igrexa parroquial de Salvador de Pina. Trátase dun traballo de investigación ao que Xavier Martínez adicou varios anos. Nel afonda, entre outros, a historia do templo, a súa imaxinaría ou a orixe das súas cofradías. A prensa pontesa é outro dos temas abordados neste primeiro número da revista. Xosé María López Fernández investiga o diario “La Unión” que en 1915 sacou varios exemplares a rúa. Hai tamén espazo para a memoria oral da vila a través dun traballo etnográfico realizado por varios colaboradores. Unha entrevista co director do corto rodado nas Pontes “Reflexo de lembranza”, Roberto Rego, pecha este primeiro número de “Hume”.

A revista poderase adquirir a partir da vindeira semana en calquer librería da vila por cinco euros. Tamén se pode consultar na biblioteca do municipio.

Nova extraída do Diario de Ferrol

Os restos dos catro ponteses asasinados fai setenta anos foron inhumados onte nas Campeiras

2008-03-29T17:50:00.004+01:00

Segundo publicou o xornal A Voz de Galicia, o matrimonio Manuel Ramos Fernández e Juana Ferreiro, e dous dos seus fillos, Manuel de 28 anos e José de 18, asasinados o 22 de agosto de 1936, semanas despois do estalido da Guerra Civil española, foron inhumados onte no cemiterio das Campeiras, nas Pontes.

Fai setenta anos, os restos do que fose tenente de alcalde das Pontes entre 1931 e 1936 e da súa familia, foron enterrados nunha fosa común sen nomes nin lápidas identificativas. A iniciativa da Asociación pola Recuperación da Memoria Histórica, os cadáveres foron exhumados en agosto do 2006.

Desde ese momento, os restos permaneceron na Universidade do País Vasco, onde se emitiu o certificado de autenticidade dos cadáveres.

Manuel Ramos e familia foron enterrados onte no panteón familiar en presenza dos máis achegados e os dirixentes da asociación.

Nova relacionada no xornal EL MUNDO

A Garda Civil collerá datos dos coches que leven o distintivo GZ

2008-03-26T14:26:00.002+01:00

Nos cursos de formación interna da Garda Civil recoméndaselle aos axentes que tomen datos dos coches que levan adhesivos de GZ. Segundo o Movemento polos Dereitos Civís (MpDC), nun curso para axentes en Pontevedra, os formadores repartiron follas nas que aparecían adhesivos de GZ, unha bandeira galega coa estrela vermella ou o escudo de Castelao coa lenda “antes mortos que escravos”. Dende a Garda Civil identifican estes símbolos como propios do “Movemento de Liberación Nacional Galego” (MLNG).Públicado en Vieiros

CRISE NO TIBET - APOIA AO DALAI LAMA

2008-03-25T18:13:00.002+01:00

Logo de décadas de represión o pobo tibetano saíu ás rúas a pedirlle ao Mundo que os axude a obter xustiza. O goberno chinés está no proceso de decidir entre máis represión ou o tan esperado diálogo que podería cambiar o futuro do Tibet.

¡ Sexamos protagonistas dun momento histórico! Cos Xogos Olímpicos en camiño e a importancia das exportacións, China é máis sensible que nunca á opinión pública mundial. Só unha avalancha de protesta por todo o Mundo poderá chamar a atención do goberno Chinés, e a comunidade Avaaz debe xuntar o maior numero de firmas posibles para esta campaña.

O Dalai Lama fixo un chamado o cesamento das hostilidades e ao diálogo, e necesita o apoio do Mundo. Por favor, asina (xa somos case 1 MILLÓN) e corre a voz.

PARA ASINAR:
http://www.avaaz.org/es/tibet_end_the_violence/11.php?cl=64137893

Teatro Familiar nas Pontes: UNHA DE AMOR‏

2008-03-25T17:49:00.004+01:00

Este venres comeza a programación infantil-xuvenil de primavera do Concello das Pontes con teatro e danza.

O venres 28, ás 18.00h, no Auditorio M. Cine Alovi ARTELLO TEATRO ALLA SCALA 1:5 representarán UNHA DE AMOR, a historia de amor entre un gato e unha anduriña

Espectáculo de sombras e bonecos de variñas que conta a historia duns animais que habitan nunha pequena vila que viven atemorizados pola inquedante presenza dun veciño díscolo: o Gato Gaiado. Coa chegada da primavera, unha andoriña nova e ousada consegue o nunca visto: que o gato sorría. A partir dese momento desenvólvese unaha relación entre o gato e andoriña.

Espectáculo familiar para TODOS OS PÚBLICOs (nenos recomendado a partir de 5 anos)

Neste link podedes atopar + info sobre a obra:

http://www.artello.com/indexmain.html

X ENCONTRO DEGUSTACIÓN DO MILLO CORVO

2008-03-25T17:01:00.001+01:00

A Asociación Cultural de Meiro (Bueu) organiza o X ENCONTRO DEGUSTACIÓN DO MILLO CORVO.

Esta celebración de artesanía agroalimentaria é a culminación anual dun ciclo de traballo a prol da recuperación deste millo escuro que corre o perigo de desaparecer. Este ano é especialmente importante xa que se celebra a décima edición deste evento.

+ info no blog: http://www.meirocorvo.org/

ASOCIACIÓN CULTURAL MEIRO
C.I.F.: G-36293223
Casa da Aldea s/n - Meiro
C.P. 36938 - Bueu ( Pontevedra)
Tlf.: 637558957
Mail: meirocorvo@gmail.com

O fututuro lago das Pontes no Progreso de Lugo

2008-03-24T20:39:00.004+01:00

Na Chaira, suplemento do Progreso de Lugo, apareceu hai uns días unha interesante reportaxe da xornalista pontesa Cristina Arias. Nós enlazámola dende da asociación de informática Amigus. Ir a nova.

1º Certame literario organizado pola Biblioteca do IES MONCHO VALCARCE

2008-03-18T12:56:00.003+01:00

Con motivo da celebración do Día do Libro o 23 de abril, a biblioteca do IES Moncho Valcarce vai celebrar un certame literario de relato breve que ten as seguintes bases:

1-A convocatoria vai dirixida a todo o alumnado do IES Moncho Valcarce. Cada alumn@ poderá participar cun só conto.

2-As obras que se presenten poderán estar escritas tanto en lingua galega como lingua castelá.

3-O tema deste ano será o terror e o misterio.

4-As narracións terán unha extensión máxima de oito folios DNA 4, escritos a ordenador ou a máquina a dobre espazo e por unha soa cara, con fonte de corpo 12.

5-Establécense dous premios para cada ciclo:

-Primeiro ciclo (1º e 2º de ESO):

1º premio: cheque regalo por valor de 50€ e lote de libros

2º premio: cheque regalo por valor de 30€ e lote de libros

-Segundo ciclo (3º e 4º de ESO e Garantía social):

1º premio: cheque regalo por valor de 50 € e lote de libros

2º premio: cheque regalo por valor de 30 € e lote de libros

-Bacharelato (1º e 2º):

1º premio: cheque regalo por valor de 50€ e lote de libros

2º premio: cheque regalo por valor de 30€ e lote de libros

6-As obras deberán presentarse nun sobre aberto asinadas cun lema ou pseudónimo, que figurará tamén noutro sobre pechado, xunto co título da obra. No interior do sobre pechado farase constar a identidade do autor e curso.

7-Os orixinais entregaranse na biblioteca do IES. O prazo de admisión finaliza o día 31 de marzo do 2008.

xurado estará composto por membros do Club de Lectura “Felices Pesadelos”.

9-O acto de entrega dos premios terá lugar o día 23 de abril na biblioteca durante o segundo recreo.

10-As obras presentadas poderán ser expostas e publicadas no blog da biblioteca. Tamén se contempla a posibilidade de ser publicadas nun libro.

11-A participación no Certame implica a total aceptación destas bases.

+ info no blog do IES Moncho Valcarce

Os estereotipos que as postais amosan do noso país apenas mudaron en cen anos

2008-03-17T21:28:00.002+01:00

Todos as temos visto. Mozos e mozas vestidos cun traxe máis ou menos tradicional ao carón dun carro de vacas. As postais que retratan o noso país levan máis dun século a amosar unha imaxe de nós mesmos que non sempre está moi relacionada coa realidade. O antropólogo Paulo Jablonski fixo unha primeira achega a este mundo de imaxe, e descubriu que hai constantes entre a representación da Galicia de hoxe e a de finais do século XIX.

“A fotografía en si é xa unha imaxe esterotipada. Poucos de nós temos unha foto no baño, cando se tiran faise cunha pausta social. E as postais levan iso á máxima expresión. Ao se enviaren e distribuíren supoñen toda unha carta de presentación colectiva”, explica este investigador por que se dedicou a reflexionar sobre este medio. Segundo recoñece, no seu interese hai “un certo gusto persoal polas postais e a fotografía”. Desde un punto de vista máis académico, Jablonski sinala que a Antropoloxía da Imaxe non se desenvolveu apenas no noso país, “En casos coma o da colonización británica de África ou o da francesa en Alxeria, as fotografías eran o auténtico brazo visual do colonialismo coas súas representacións”, explica.

PINCHA PARA SEGUIR LENDO EN CULTURA GALEGA.ORG

Novo Blog: O POVO CONTRA ENCE

2008-03-16T17:26:00.002+01:00

Hoxe colgamos un blog que nos envía Joám Peres, e que consideramos de interese para coñecer o funcionamento da empresa que segundo dín, pensa en asentarse nos próximos anos nas Pontes. Nós desexamos que non sexa así, e que somentes sexa máis fume electoral.

O POVO CONTRA ENCE:

http://opovocontraence.blogspot.com/

Atopan restos do Paleolítico Inferior na Sierra da Groba

2008-03-16T16:49:00.003+01:00

As pezas son bifaces, lascas e núcleos usados como ferramentas de traballo fai máis de 300.000 anos

Os materiais descubertos están dentro da área onde se prevé instalar o parque eólico Albariño I

Novos achados arqueolóxicos puxeron en dúbida para o colectivo Sos Groba a viabilidade do parque eólico Albariño I. Arqueólogos desta plataforma cidadá que se opón ao proxecto de Eurovento atoparon útiles de pedra de máis de 300.000 anos de antigüidade na zona que se verá afectada polo polígono de aeroxeradores.

As pezas dan conta da existencia de asentamentos de grupos de homínidos durante o Paleolítico Inferior na altiplanicie onde se unen os concellos de Baiona, Oia e Tomiño.

Trátase dunha vintena de materiais entre os que hai bifaces da época Achelense, uns útiles traballados polas dúas caras en forma o améndoa; lascas ou fragmentos cortantes de roca e, para rematar, núcleos que servían para facer as lascas.

Estes primitivos utensilios son de cuarcita, un tipo de roca que non existe na Sierra da Groba e que probablemente foi transportada desde as beiras do río Miño, segundo apuntaron onte os especialistas Xosé Lois Vilar e Eduardo Méndez, durante a presentación dos achados , que tivo lugar no Hotel Tres Carabelas.

As investigacións iniciáronse fai dous meses, durante a redacción dun informe sobre o patrimonio cultural da área afectada polo parque eólico, a petición da dirección xeral de Patrimonio da Xunta e da delegación de Cultura de Pontevedra.

Os portavoces de SOS Groba afirman que os materiais atopados son tan só a punta do iceberg, e que se se continúa investigando poderían achegarse novos datos sobre unha das etapas da prehistoria menos estudadas en Galicia.

Con todo, afirman que o xacemento se atopa en risco de destrución pola iniciativa do parque eólico Albariño I, «xa que a construción e remodelación de pistas e demais obras intrínsecas a calquera infraestrutura pon en grave risgo a desaparición a este depósito arqueolóxico de gran valor histórico», afirman.

SOS Groba considera que este xacemento e os 200 puntos de interese que se coñecen na zona afectada polo proxecto deben ser considerados como un argumento para desaconsellar a execución do parque eólico.

Lido na Voz de Galicia

Internet chega aos autobuses da man de dúas empresas galegas (unha delas ubicada en As Pontes)

2008-03-16T16:12:00.002+01:00

Router desenvolvido por Arteixo Telecom e Level Telecom

O feito de acender un ordenador, premer nun navegador calquera e acceder a Internet é unha rutina que na actualidade se pode facer practicamente dende calquera recuncho do planeta grazas ás redes de conexión sen fíos que xa hai en moitos puntos da nosa xeografía.

Agora, grazas á aposta pola innovación de dúas empresas galegas, Arteixo Telecom e Level Telecom, fozar polas distintas webs ou consultar o correo electrónico mentres se viaxa en autobús xa é unha realidade ó alcance dos clientes dalgunhas das compañías de transporte interurbano por estrada máis importantes de España.

Grazas ó router wifi ReVisio, desenvolvido e fabricado polas devanditas empresas galegas, os pasaxeiros de tres importantes compañías de transporte que operan na nosa comunidade xa poden acceder á Rede por banda larga sen absolutamente ningunha liña de cable fixa a unha velocidade de ata 7,2 Mbits por segundo (tres veces máis veloz que a meirande parte das liñas ADSL).

As empresas de transporte interurbano que na actualidade ofrecen este servizo de conexión WiFi en Galicia son Alsa, que posibilita a conexión aos clientes dos autocares da súa Clase Supra e Arriva Noroeste, que comezou por ofrecer conexión sen fíos nos seus autobuses da liña que une A Coruña con Ferrol e que conta cunha media de 20.000 usuarios ó mes. En ámbolos dous casos é Vodafone o operador de telefonía móbil proveedor da conexión.

A estas dúas compañías súmase Monbús, que comezou a instalar o router de Arteixo Telecom e Level Telecom nalgún dos seus autobuses.

Nova de Código Cero

'Menos é máis, cinema para seren a voz de quenes calan'

2008-03-16T14:20:00.002+01:00

Máis de 15.000 estudantes de entre 14 e 16 anos do Estado español participaron nesta campaña cuxo fin é sensibilizar e preve-la violencia de xénero a través da séptima arte

O principal obxectivo da campaña ‘Menos é máiis, cinema para seren a voz de quenes calan’ é sensibilizar aos adolescentes obre a violencia machista, expondo as causas da xestación da cultura da agresión e o falso amor como fonte de celos, frustracións e dependencia.

O proxecto, que foi presentada en setembro de 2007 no Festival Internacional de Cine de Donostia-San Sebastián, mostra ferramentas para detectar os contextos nos que se fomenta a desigualdade, promovendo a prevención dos malos tratos e un novo modelo de relación baseado no respecto mutuo, a comprensión e a igualdade.

Segundo a delegada especial do goberno contra a violencia sobre a muller, Encarnación Orozco, este proxecto, que está promovido polo Ministerio de Asuntos Sociais e a delegación especial do goberno contra a violencia sobre a muller, fomenta a consecución de “un cambio no modelo social avanzando no dereito de cidadanía”.

A forza da séptima arte contra a violencia machista

Alumnos de Bacharelato, Formación Profesional, Artes Plásticas e Deseño de Grao Medio educaron contra a violencia de xénero e a favor da igualdade, desde o pasado mes de novembro, a través de catro longametraxes: Douche os meus ollos de Iciar Bollaín, Héctor de Graza Querejeta, e A Escurridiza de Andel Kechiche, e tres curtametraxes, Eramos Poucos de Borja Cobeaga, Sintonía de Xabier Berzosa e Subir e baixar de David Planell.

Para ve-las curtas preme aquí

"A violencia é o medo aos ideais dos demais" Mahatma Gandhi

Guillermo Vargas Habacuc. Arte ou narcisismo patolóxico?

2008-03-15T16:17:00.009+01:00

RECIBIMOS NOS DERRADEIROS DÍAS UN MESMO CORREO DENDE VARIOS AMIG@S NO QUE SE CHAMA A ATENCIÓN DUN CASO, QUE FAINOS ESTREMECERNOS E DUBIDAR DA SUPOSTA RACIONALIDADE DO SER HUMANO, E INCLUSIVE DA SÚA HUMANIDADE=SENSIBILIDADE. SIMPLEMENTE GROTESCO.

Guillermo Vargas Habacuc es un costarricense que dice ser artista. En agosto hizo una exposición en una galería de Managuay, tras atar a un perro a una pared, lo dejó morir de hambre. Según él, esa sádica, bárbara y necia obviedad era una manifestación artística. En pueden verse fotos estremecedoras del pobre animal. La noticia ha llegado ahora hasta mis manos empujada por una campaña internacional de recogida de firmas para evitar que ese matarife acuda en 2008 a la Bienal Centroamericana de Honduras.

¿Te parece fuerte?

Pues eso no es todo: la prestigiosa Bienal Centroamericana de Arte decidió, incomprensiblemente, que la salvajada que acababa de cometer este sujeto era arte, y de este modo tan incomprensible Guillermo Vargas Habacuc ha sido invitado a repetir su cruel acción en dicha Bienal en 2008.

¡¡IMPIDÁMOSLO!!!

Firmad aquí: http://www.petitiononline.com/13031953/petition.html (no hay que pagar, ni registrarse, ni nada peligroso, y merece la pena) para enviar una petición y que este hombre no sea felicitado ni llamado 'artista' por tan cruel acto, por semejante insensibilidad y disfrute con el dolor ajeno.

Aparecen nas Pontes fósiles de crocodilos de 28 millóns de anos

2008-03-15T14:56:00.002+01:00

No período oligocénico, a zona estaba constituída por pantanos e lagos de pouca profundidade

No xacemento mineiro tamén se atopou un tronco de máis de tonelada e media de peso

«A súa importancia é fundamental desde o punto de vista científico»

Fai entre 20 e 31 millóns de anos, As Pontes era un verxel. Os lagos e pantanos permitían unha abundante vexetación, con especies arbóreas como o ailanto, a árbore do ceo; oliveiras, salgueiros, mirtáceas, plantas de zonas húmidas e outras especies hoxe en día desaparecidas en Galicia pero que aínda se conservan en China .

O clima era subtropical cálido e con bastante choiva durante a maior parte do ano, tal e como ocorre actualmente na illa da Palma ou na península de Florida, aínda que no período de estudo de doce millóns de anos tamén se alteraban estas condicións climáticas con outros períodos áridos e tropicais secos. Neste contexto habitaban na contorna non soa crocodilos, ras e gasterópodos, dos que se atoparon restos fósiles, senón que probablemente tamén había hipopótamos, xa que se acharon indicios da súa presenza. Este é o panorama que se describe por mor das investigacións que se realizaron na zona e que, curiosamente, levaron a cabo antes científicos estranxeiros e cataláns que galegos.

Agora, un dos investigadores que están analizando as mostras, o catedrático de Edafología da Universidade de Santiago Felipe Macías, cre que o maior coñecemento que se terá do estudo do xacemento aínda achegará importantes sorpresas. «Desde o punto de vista científico -asegura-, o xacemento ten unha importancia fundamental, e o mellor é que todo se está conservando». A cada vez maior importancia que este centro ten para os científicos a proba o feito de que investigadores de varios puntos de España e de Francia e Inglaterra expresaron o seu desexo de inspeccionar o terreo.

+ info na Voz de Galicia

¿Garantías diplomáticas? Asina Xa!!

2008-03-13T20:03:00.002+01:00

O Goberno español non debería extraditar ao cidadán checheno Murat Gasayev á Federación Rusa, aceptando unhas "garantías diplomáticas" que non son máis que papel mollado e incumpren aa lexislación internacional.

De levarse a cabo a extradición, Gasayev correría o risco de sufrir tortura e malos tratos e así como seren sometido a un xuizo sen garantías.

Asina para impedir que o goberno español autorice unha extradición que violaría as obrigas internacionais de non devolver a ninguén a un país no que poda sufrir tortura.

¡Asina agora!

A primeira tumba atea de Francia

2008-03-11T20:46:00.003+01:00

Atópase no Campo Santo de Saint-Cyprien, nos Pirineos Orientais, rúa L, lote 78. Baixo o nome do seu propietario, Louis Ballester, ten grabado, en letras douradas sobre fondo negro, a palabra "ATEO". Louis afirma que quere rematar os seus días fiel as súas conviccións. Ca simplicidade e a firmeza de quen sabe que os deuses surxiron da fantasía e do desexo humano.

Novos usos para vellos espazos mineiros

2008-03-11T12:16:00.005+01:00

El jueves 29 de noviembre tuvo lugar en Andorra una jornada divulgativa del programa europeo SMART organizada por la Comarca. En ella se daban a conocer en una “mesa de experiencias” los proyectos de recuperación de cuatro zonas mineras –dos en Alemania, una en Grecia y la nuestra, de la comarca de Andorra-Sierra de Arcos,- asociadas con un objetivo común: el de redirigir la economía en viejas zonas mineras.

Presentó el acto el alcalde de Andorra, Luis Ángel Romero, explicando que “poner en valor la minería y valorizar una zona degradada” es en definitiva la intención de los distintos proyectos de este programa europeo que incluye a nuestra comarca. El concejal de Ejulve, Carlos Abad, en representación del presidente de la comarca, introdujo la charla recordando que “nuestras minas han tenido mineros” y es en parte por ellos, como homenaje, por lo que se está haciendo un esfuerzo para recuperar los antiguos espacios mineros.

En inglés, y con una excelente intérprete –Mª Ángeles Tomás, técnico de Cultura y Turismo de la Comarca de Andorra-Sierra de Arcos y organizadora de la jornada- fueron exponiendo cada uno de los representantes los diferentes proyectos de usos alternativos de sus respectivas regiones mineras, dentro del SMART- NatuREshapingLandscape, que viene a ser algo así como: “dando una nueva forma al paisaje y naturalizándolo”.

Las minas para usos recreativos y paisajísticos (Alemania).

El mar de Markkleeberger, un lago artificial creado en el hueco de una antigua mina a cielo abierto próxima a la ciudad de Leipzig, cerca de Sajonia, fue la primera de las experiencias que explicó Bernd Walter (de la Development Company).

La reunificación de Alemania hizo que en 1991 se cerraran la mayor parte de las minas de esta región en la que la influencia de la minería de carbón era enorme. Más de 24.000 personas fueron movilizadas “engullidas” por las minas a cielo abierto, quedando un paisaje desolado de grandes agujeros.

Aquel paisaje lunar es hoy una zona cubierta por seis lagos (con alguna mina todavía en activo) que están siendo rellenados con aguas procedentes de la lluvia, de un río próximo y subterráneas extraídas de minas cercanas. Uno de ellos es el de Markkleeberger en el que, para recuperar la zona, se han llevado a cabo diversas actuaciones, algunas en marcha todavía, la mayor parte de ellas para usos lúdicos, como un paseo “marítimo” alrededor del lago, un centro para actividades deportivas, varias sendas turísticas, playas, embarcaderos (con barcas movidas por energía solar), una zona “natural” protegida del uso público y una zona deportiva de aguas bravas, proyecto emblemático del lago. Hay además algunos objetivos futuros del proyecto como dedicar un área a la cría y comercialización de bisontes.

El SMART sólo ha financiado una pequeña parte de todo esto: la señalización de senderos y áreas de descanso, en 2006, y la reforestación en la orilla sur del lago, en 2007.

El bosque plateado, recuperación paisajística en el lago Störmthaler, otro de los lagos de la misma región alemana, fue el proyecto que explicó Uwe Weigelt, representante del Ayuntamiento de Grosspoesna. El esfuerzo principal que se está llevando acabo en este lago es el de la recuperación de diversos lugares, pueblos casi abandonados cuando la minería avanzaba (Grospoesna llegó a tener 30 habitantes en 1983, ahora son 450), patrimonio artístico y áreas naturales. Para ello, se están realizando – o se harán en un futuro- diversos proyectos como un centro ecológico para la naturaleza y la agricultura dedicado a actividades de educación ambiental, senderos alrededor del lago, o una reproducción artística flotante en medio del lago, de una iglesia, monumento a las desaparecidas por el avance minero. Otro de los proyectos realizados ha sido la recuperación de maquinaria pesada minera como una enorme estructura staker, seña de identidad de la región.

El programa SMART financia en este caso el “bosque plateado”, la reforestación de una península con una especie de sauce plateado muy ornamental, con el objetivo de naturalizar las orillas del lago e introducir fauna para poder realizar visitas guiadas.

Las minas como vertederos (Grecia).

Nadia Hatzimitraga, del Dpto. de proyectos y programas de la empresa pública DIADYMA SA de Kozani, Grecia, expuso las actuaciones de gestión integrada de residuos aprovechando antiguos huecos de minas que se están llevando a cabo en una región del norte de Grecia, al oeste de Macedonia, zona sin salida al mar y una de las más pobres de Grecia.

¿Cómo entender la transformación de una mina en un basurero como un proyecto de desarrollo? La respuesta está en considerarlo dentro de un proyecto conjunto de mejora del medio ambiente de mayor envergadura.

Aquella antigua zona minera en la que existían muchos vertederos ilegales desparramados por doquier se ha convertido hoy en un modelo de gestión de residuos con la participación de todos los municipios. De 207 basureros clausurados, 40 han sido restaurados y reforestados.

A partir de 5 “estaciones de transferencia”, a donde llegan los residuos de toda la región, se derivan y centralizan en un único vertedero, antiguo hueco de mina, cedido por la empresa minero-eléctrica que explota la zona, en la que ya se está llevando a cabo la recuperación y reutilización de parte de los residuos.

El principal éxito del proyecto es su actividad paralela: la Educación Ambiental con la conversión del basurero central en un “Ecoparque” para usos educativos. Los problemas relacionados con la situación medioambiental precaria que se generan con el fin de las actividades mineras, son comunes a cualquier zona que se ha visto en esa situación, tales como la degradación del paisaje, el deterioro de la calidad de vida, de las aguas, la caída del valor del suelo..., y una manera de superarlos es mediante la sensibilización.

Con esta filosofía, el programa SMART financia la construcción del Ecopark: la restauración integral del hueco minero en tres sectores: uno primario con cultivos de plantas oleaginosas para usos energéticos y otras especies arbóreas, uno secundario de uso energético con especial atención a las energías renovables y a la gestión de residuos y uno terciario para usos educativos y recreativos.

La mina como centro de desarrollo turístico: un parque tecnológico minero (España).

La mesa de experiencias sobre reutilización de viejos espacios mineros terminó con la intervención de Mª Ángeles Tomás, representante del proyecto español: el parque tecnológico minero MWINAS del pozo de San Juan. Explicó las razones del porqué del parque minero como estrategia de desarrollo de la comarca ante la crisis del carbón, el fomento del sector turístico vinculado a la cultura y al patrimonio y enumeró los objetivos que surgieron a partir de las Jornadas del Oficio de Minero del año 2005 (recuperación, exposición, centro de investigación de archivos de Endesa...etc). Desde entonces hasta hoy el centro del pozo de San Juan ha ido creciendo, mejorando sus instalaciones y exposición y ha unido su visita a la del humedal creado en el hueco dejado por la Corta Alloza donde se encuentra un espacio de interpretación sobre la “restauración ecológica de zonas mineras”.

El programa SMART se encarga en este caso de financiar el proyecto de “Musealización exterior del pozo San Juan”, la exposición al pie del castillete de extracción minera de una numerosa colección de grandes máquinas, mudos testigos del duro trabajo en túneles y galerías utilizadas tanto en la minería subterránea como en la minería a cielo abierto.

La Jornada terminó con la visita a la hermosa exposición fotográfica A cielo abierto, las huellas del carbón, cedida por Endesa, obra de Arturo Polo, situada en el patio de la Casa de Cultura.

Nova recollida na páxina web do Centro de Estudios Locales de Andorra (CELAN)

PREDICANDO CO EXEMPLO

2008-03-11T12:13:00.000+01:00

A partir de agora ser rico é un pecado, particularmente un dos novo sete pecados capitais, divulgados pola Santa Sé este fin de semana. Segundo publicou o diario oficial do Vaticano «Osservatore Romano», o que enriqueza «ata límites obscenos a expensas do ben común» irá ao inferno.

Ademais, realizar manipulacións xenéticas, levar a cabo experimentos sobre seres humanos, incluídos embrións, contaminar o medio ambiente, provocar inxustiza social, causar pobreza e consumir drogas son os outros seis pecados capitais, que parecen substituír aos tradicionais (luxuria, gula, avaricia, preguiza, ira, envexa e soberbia) enumerados polo Papa Gregorio I fai 1.500 anos.

O Vaticano decidiu así modernizar a lista cara aos chamados pecados sociais. Nunha entrevista titulada «Novas formas de pecado social», o bispo Gianfranco Girotti, encargado de facer publica a nova lista, asegura: «Non só se ofende a Dios roubando, blasfemando ou desexando á muller do teu próximo».

Na nova lista, a ecoloxía, ten relevancia significativa. «Os pecados da actualidade teñen unha resonancia social ademais dunha individual», destaca. «é máis importante que nunca prestar atención aos nosos pecados», conclúe.

Os novos pecados capitais:

Non realizarás manipulacións xenéticas.

Non levarás a cabo experimentos sobre seres humanos, incluídos embrións.

Non contaminarás o medio ambiente.

Non provocarás inxustiza social.

Non causarás pobreza.

Non che enriquecerás ata límites obscenos a expensas do ben común.

Non consumirás drogas.

Extraído da Voz de Galicia

«AS PONTES PERDEU PATRIMONIO A MARCHAS FORZADAS DOS 70 PARA AQUÍ»

2008-03-11T12:08:00.002+01:00

Entrevista a JOSÉ MARÍA LÓPEZ FERRO impulsor do primeiro museo pontés.
Texto e foto: Cristina Arias, publicado o pasado 4 de marzo no Progreso de Lugo

Defensor do pasado, da historia e das raíces dun pobo, José María López Ferro creou o Museo Etnográfico do Monte Caxado para recuperar as pezas tradicionais dunha época na que, coa chegada de Endesa, cambiaba a actividade e transformábase a sociedade nas Pontes.

JOSÉ MARÍA López Ferro leva media vida procurando que non se esquenza o pasado das Pontes que, como suliña, é moi anterior á chegada de Endesa á vila. El é o creador do primeiro museo pontés, o Museo Etnográfico de Monte Caxado, que instalou nos corredores do colexio no que aínda da clase. Asemade, forma parte da Asociación de Estudos Históricos e Sociais “Hume” das Pontes.

Despois de tantos traballos; que opina da situación actual do patrimonio no municipio?
O patrimonio nas Pontes está moi mal. Acabamos de sair dunha destrución dunha zona arqueolóxica importante na Mourela e penso que tiña que haber un cambio político local, provincial e incluso autonómico para protexer o noso patrimonio. As Pontes perdeu moitísimo dos anos 70 para aquí, a marchas forzadas. A mina, a autovía, as expropiacións de Endesa…, que non só destrozaron o patrimonio en sí, as mámoas ou os castros, senón tamén o patrimonio inmaterial, é dicir, a cultura popular desas zonas, os seus costumes e as súas tradicións.

Que se podería facer para cambiar isto?
Todos sabemos que hai materiais recollidos das escavacións e almacenados. Xa que hai un museo da enerxía e queren facer un da minería, por que non facer un arqueolóxico? É a historia do pobo e aquí dá a sensación de que é a industria a que está dirixindo todas as actividades do pobo, que son os veciños e a súa historia. Hai cousas antes de Endesa. E tamén se podería coidar máis o museo etnográfico.

Tras tantos anos no colexio; nunca pensaron en cambialo de sitio?
Si e non. Persoalmente penso que terá que acabar saíndo co tempo. O espazo quédase pequeño. Gustaríame que se creara unha fundación independente e que se instalara nunha zona bonita.

Para moitos, un dos grandes erros do museo é a falta de indicacións.
Solicitamos hai dous anos ó Concello que estivese indicado polo menos nas entradas do pobo. Incluso pensamos en que se incluíran os horarios. Pero non tivemos resposta. Sería interesante e quérese solicitar de novo a esta corporación.

Non reciben ningún apoio?
O que hai é un convenio que se asinou no curso 96-97 entre o Concello e a APA do centro, que contempla a apertura ó público durante unhas horas os sábados –de 12.00 a 13.00 horas e de 18.00 a 20.00- e durante festividades locais como a Feira do Grelo ou a de Fungos e Cogomelos. Nese convenio estipulouse a contratación dunha persoa que fai as visitas guiadas, que neste momento están no aire porque o rapaz que estaba ten outras actividades e vai haber que cambialo.

Cal foi a evolución do museo? Recibe máis ou menos xente agora?
Nos últimos anos, se cadra, pola falta de publicacións e publicidade, as visitas van un pouco a menos. Pero o museo está aberto a todos. Na miña opinión é unha colección de pezas importante e creo que debería vir a xente. No curso 85-86 comezamos coa idea e no 87 inauguramos o museo con 250 pezas. Na actualidade, hai máis de 2.000, e se as vas inventariando dunha en unha moitas máis porque moitas se rexistran por grupo. Toda a xente se leva unha boa impresión, asemade a maioría pensan que será unha aula e sorpréndense cando ven que o museo é todo o colexio.

Estando tan o alcance da man; que tal o coidan os alumnos?
Perfecto. Nunca estragaron nada. Empezan a vivir co museo dende que veñen, con tres anos, e téñeno asumido como algo deles. Unha vez veu unha afiadora e utilizou algunhas das pezas e os rapaces enfadábanse porque estaba a usar pezas que non se podían tocar.

Entre as pezas hai un pouco de todo. Xogos, mobles, cousas da casa, aparellos de labranza e de distintos oficios, obxectos persoais… Destacaría algunha?
Moitas. Hai pezas moi curiosas como un cesto de troitas feito de palla e non de vimbio, unha maleta que un home levou á guerra, documentación para ir a Cuba, un reloxo do século XIX que estivo na fachada da igrexa e que o Concello de Vilalba cambiou co das Pontes por cen fanegas de trigo nunha época de fame ou un libro relixioso de 1665, a peza máis antiga. Tamén hai un arquivo de fotos, que xa conta con máis de 1.000.

Entre tanta peza; falta algunha?
Posiblemente, pero por falta de espazo non podemos coller algunhas. As que soen faltar son moi grandes. Podiamos ter un banco carpinteiro, unha mesa de cepillar ou un tear completo, pero tivemos que dicir que non. Do que sí falta é dos zapateiros, que case non hai.

Todas foron doadas. Son só das Pontes e arredores?
Principalmente son das Pontes e dos concellos limítrofes, pero tamén as hai doutras zonas e incluso doutras comunidades. Hai dediles –para protexer os dedos na sega- de Castela.

Entrevista enlazada desde Amigus.org

Bailarinas das Pontes actuarán nunha Gala de Danza Oriental en Lugo

2008-03-11T10:52:00.001+01:00

GALA DE DANZA ORIENTAL:

"LAKSHIMI"

Sabado dia 29 de marzo a las 21:30h,

Elenco:
***** Zuel

***** Cristiane Azem
***** Vanessa Lakshmi

***** Fusion Oriental (Sergio y Vanesa Moreno)

***** Alumnas de Vanessa Lakshmi (Lugo y As Pontes) y de Vanesa Moreno (Gijon)

LUGAR DE LA GALA:

CIRCULO DE LAS ARTES (LUGO);

situado en la Praza Maior; este teatro esta situado en la misma plaza del Ayuntamiento de la ciudad, dentro de la Muralla Romana.Proximidad con la estacion de autobuses (caminando a 2 minutos).Proximo al parking "Plaza de la Constitución" (situado al lado de la estacion de autobuses), caminando 2 minutos.

Podeis clikar en el siguiente enlace, introduciendo las palabras "praza maior lugo" para ampliar la zona:

http://maps.google.es/maps

VENTA DE ENTRADAS:

YA PODEIS COMPRAR LAS ENTRADAS PARA LA GALA, LLAMANDO AL TELEFONO 650 530 489 (VANESSA LAKSHMI).

PRECIO: 10 EUROS.

+ info no blog da mestra e bailarina Vanessa Lakshimi

Aviso enviado por July.

Primeiro xitano investido "Doctor Honoris Causa"

2008-03-10T01:36:00.000+01:00

Juan de Dios Ramírez Heredia, membro fundador e presidente da Unión Romaní, foi investido o 20 de febreiro como Doctor Honoris Causa pola Universidade de Cádiz, convertíndose así no primeiro xitano español en recibir esta distinción.

+ info na FUNDACIÓN SECRETARIADO XITANO