LEO BASSI Unha bomba no teatro Alfil

O video das ameazas católicas a Leo Bassi pola súa obra teatral "A revelación"

Ateos, Agnósticos e escépticos fundan a primeira Asociación Ateísta Portuguesa

Imaxe: Símbolo Ateo

Perto de uma centena de ateus, agnósticos e cépticos criaram a primeira Associação Ateísta Portuguesa (AAP) para divulgar esta«filosofia» de vida e combater a«discriminação e os preconceitos pessoais e sociais» de que dizem ser alvo.

A criação da associação coincide com uma «generalizada ofensiva clerical a que Portugal não ficou imune, apesar de o ateísmo não se definir pela mera oposição à religião e ao dogmatismo, em nome da liberdade, da igualdade e da defesa dos direitos individuais», refere a AAP.

Em declarações hoje à agência Lusa, o presidente da comissão instaladora da AAP, Carlos Esperança, disse que os ateus estão a ser «atacados publicamente, de forma violenta», nomeadamente pela religião católica.

«Foi o Papa Bento XVI e depois o Cardeal Patriarca, D. José Policarpo, que considerou o ateísmo o maior drama da humanidade», sublinhou Carlos Esperança.

Para os ateístas, «o grande drama da humanidade é a fome, a guerra, o analfabetismo e o terrorismo», justificou.  Carlos Esperança adiantou que a associação surgiu da necessidade da defesa da laicidade do Estado e de todas as correntes religiosas.

«Não podemos sofrer represálias por mudar de crença ou ser anti-crente», sustentou à Lusa.

A AAP defende «os interesses comuns a todos os que escolhem viver sem religião, defendendo o direito a essa escolha e a laicidade do Estado, e combatendo a discriminação e os preconceitos pessoais e sociais que possam desencorajar quem quiser libertar-se da religião que a sua tradição lhe impôs», conforme refere o «Manifesto Ateísta» da associação.

«O direito de não ter religião, ou de ser contra, é igual ao direito inalienável de crer, deixar de crer ou mudar de crença, sem medos, perseguições ou constrangimentos», sublinha o manifesto.

No «Manifesto Ateísta», a associação saúda ainda «todos os livres-prensadores: ateus, agnósticos e cépticos», que «dispensam qualquer deus para viverem e promoverem os valores da liberdade, do humanismo, da tolerância, da solidariedade e da paz».

«O direito de não ter religião, ou de ser contra, é igual ao direito inalienável de crer, deixar de crer ou mudar de crença, sem medos, perseguições ou constrangimentos», acrescenta.

Fonte: Sol, 03 de Junho de 2008.

A primeira tumba atea de Francia

Atópase no Campo Santo de Saint-Cyprien, nos Pirineos Orientais, rúa L, lote 78. Baixo o nome do seu propietario, Louis Ballester, ten grabado, en letras douradas sobre fondo negro, a palabra "ATEO". Louis afirma que quere rematar os seus días fiel as súas conviccións. Ca simplicidade e a firmeza de quen sabe que os deuses surxiron da fantasía e do desexo humano.

PREDICANDO CO EXEMPLO

A partir de agora ser rico é un pecado, particularmente un dos novo sete pecados capitais, divulgados pola Santa Sé este fin de semana. Segundo publicou o diario oficial do Vaticano «Osservatore Romano», o que enriqueza «ata límites obscenos a expensas do ben común» irá ao inferno.

Ademais, realizar manipulacións xenéticas, levar a cabo experimentos sobre seres humanos, incluídos embrións, contaminar o medio ambiente, provocar inxustiza social, causar pobreza e consumir drogas son os outros seis pecados capitais, que parecen substituír aos tradicionais (luxuria, gula, avaricia, preguiza, ira, envexa e soberbia) enumerados polo Papa Gregorio I fai 1.500 anos.

O Vaticano decidiu así modernizar a lista cara aos chamados pecados sociais. Nunha entrevista titulada «Novas formas de pecado social», o bispo Gianfranco Girotti, encargado de facer publica a nova lista, asegura: «Non só se ofende a Dios roubando, blasfemando ou desexando á muller do teu próximo».

Na nova lista, a ecoloxía, ten relevancia significativa. «Os pecados da actualidade teñen unha resonancia social ademais dunha individual», destaca. «é máis importante que nunca prestar atención aos nosos pecados», conclúe.

Os novos pecados capitais:

Non realizarás manipulacións xenéticas.

Non levarás a cabo experimentos sobre seres humanos, incluídos embrións.

Non contaminarás o medio ambiente.

Non provocarás inxustiza social.

Non causarás pobreza.

Non che enriquecerás ata límites obscenos a expensas do ben común.

Non consumirás drogas.

Extraído da Voz de Galicia

Un centenar de galegos abandoaron a fe católica en 2007

Nos derradeiros 5 anos disparáronse os casos de APOSTASÍA, principalmente por certa decepción ca Igrexa católica.

NOVA PUBLICADA EN XORNAL.COM

El divorcio entre una parte de la sociedad y la Iglesia católica parece agudizarse en los últimos años.

Lo demuestra el considerable aumento de la apostasía o renuncia a la fe católica. Tan sólo en el último año, un centenar de gallegos soliciaron su baja en la Iglesia, según una información de Paula Pérez que publica La Opinión de A Coruña.

Un sentimiento de decepción personal o el desacuerdo con la actuación y decisiones que adoptan las autoridades eclesiásticas son las razones que han motivado a un total de 89 gallegos a darse de baja de la Iglesia en lo que va de año.

El Arzobispado de Santiago de Compostela es el que recibe la mayor parte de las peticiones de apostasía. En lo que va de año en esta archidiócesis se han tramitado un total de 57 renuncias. En el Obispado de Lugo se formalizan una media de seis bajas al año y en el de Vigo-Tui se han gestionado 11 en lo que va de año. Al Obispado de Ourense les han llegado 20 solicitudes en este periodo, pero hasta el momento sólo diez de las personas que pidieron apostatar han ratificado su decisión. Lo mismo ocurre en Mondoñedo-Ferrol donde se presentaron diez solicitudes, pero sólo se han formalizado cinco.

Su renuncia implica una anotación en los registros bautismales aclarando que esa persona ha abandonado la fe católica. A efectos prácticos un apóstata queda excluído de participar en los sacramentos, no tendrá derecho a las exequias fúnebres cuando muera, tampoco podrá ser padrino de bautismo y confirmación y necesitará una dispensa del obispo si se quiere casar con una persona creyente.

A Axencia Española de Protección de Datos convírtese na "diocése da apostasía"

A memoria de 2006 da Axencia Española de Protección de Datos (AEPD) destaca por primeira vez a urxencia do movemento apóstata, aqueles que reclaman ser borrados dos libros da Igrexa. E mostra tamén a efervescencia deste fenómeno na Valencia o ano da visita de Benedito XVI. O arcebispado plantou cara e recorreu xa 67 resolucións ante a Audiencia Nacional

Os efectos dos actos públicos de apostasía e da campaña contra a Igrexa emprendida con motivo da visita de Benedito XVI a Valencia en 2006 empezan a notarse nas memorias dos organismos oficiais. A Axencia Española de Protección de Datos (AEPD) fixo onte balance do ano 2006 e destacou como novidade a aparición de decenas de reclamacións de cidadáns que buscan o amparo desta entidade para darse de baixa dos libros bautismales. Puxo de relevo tamén que a maioría proceden da diocese de Valencia (68 nos seis primeiros meses deste ano). Unha mirada ao arquivo público de expedientes da axencia -dirixida desde febreiro pasado polo valenciano Artemi Rallo- mostra que emitiu 144 resolucións desde 2004 sobre esta cuestión. Delas, 78 fan referencia a persoas bautizadas na diocese de Valencia.

Se os valencianos demostraron con feitos ser os principais seguidores da campaña pro-apostasía, o titular da diocese é así mesmo o máis belixerante contra estas posturas. O arcebispado presidido por Agustín García-Gasco recorreu ata agora ante a xustiza 67 das resolucións da AEPD. Como se trata dun organismo estatal, as actuacións corresponden á Audiencia Nacional.

Esta é a que ha de dilucidar se, como dispón a Axencia de Protección de Datos, o arcebispado ha de realizar unha «anotación marxinal» nos libros de bautismo que deixe constancia da vontade dos apóstatas de desvincularse da Igrexa ou se, como considera a autoridade eclesiástica valenciana, os asentos nos rexistros bautismales reflicten só «feitos históricos» e non deben ser tocados.

A doutrina da AEPD é que, en efecto, os libros de bautismo non son un ficheiro de membros da Igrexa e, xa que logo, non corresponde borrar a aqueles que deciden apartarse da fe católica. Con todo, o organismo público entende que estes documentos si que constitúen unha base de datos de carácter persoal, os cales han de ser «exactos e veraces». Por iso, estima que as peticións de cancelación deben figurar tamén mediante unha anotación á marxe. Mentres outros obispados aceptaron con obediencia as resolucións de Protección de Datos, Valencia e Madrid -con menos casos (12 este ano)- optaron por acudir á Audiencia Nacional.

LER MÁIS NA VOZ:

A difícil tarefa de apostatar en España
Centos de cidadáns quéixanse ante Protección de Datos ante a negativa da Iglesia a borrarlles dos seus rexistros

103 biscaíños borráronse da Igrexa durante o ano 2.006

A apostasía é o único medio ao que a Igrexa católica recoñece validez para que unha persoa bautizada poida deixar de pertencer a ela de forma voluntaria, xa que o alonxamento da práctica en ausencia dunha manifestación formal de rexeitamento da fe non comportaría para a Igrexa ningunha situación especial, e doutra banda a expulsión do seo da Igrexa por parte das autoridades relixiosas pertinentes sen ser solicitada polo interesado non constitúe apostasía, senón excomunión.

Os 103 biscaíños exerceron a apostasía, é dicir, rexeitaron o seu bautismo. O colectivo gai impulsa con campañas esta práctica en boga, ao sentirse discriminados.

Que non podemos pornos un condón? Que os homosexuais son xente impura? Agur, Igrexa. Estas persoas exerceron a apostasía. Quen lidera as apostasías é o colectivo homosexual. A asociación Hegoak realiza cada ano campañas de rexeitamento do bautismo. Iso si, non é posible saber cantas das 103 apostasías exercidas en 2006 pertencían a gais, lesbianas ou transexuais. Certamente, persoas de toda condición apostatan cada ano. Esta práctica tivo un crecemento constante nos últimos catro anos en Biscaia. En 2003 houbo 22 apostasías; en 2004, 34; en 2005, 68; e en 2006, 103, segundo datos do Obispado de Bilbao. Ata maio de 2007 xa se realizaron 14, aínda que Hegoak tivo este ano a campaña «parada». «¡Pero 103 o ano pasado son moitas! Non sei que puido pasar», sorpréndese Karmelo Ibarra, chanceler do Obispado de Bilbao, ao facilitar os datos a 20 minutos.

O rexeitamento ao bautismo católico é un dereito. Tan só hai que acudir ao Obispado, encher un formulario e recibir o certificado. Sen voda de branco. Iso si, isto trae consecuencias. A Igrexa xa non fará funerais de corpo presente, non é posible casar polo rito católico e os fillos non poden ser bautizados. Tampouco é posible recibir a comuñón, a extremaución, facer penitencia...

«A Igrexa recibe diñeiro público polo número de bautizos censados, protestan desde Hegoak. É algo que o colectivo gai non consente. «Iso é un falso mito. A partida de bautismo son datos gardados nas igrexas. Non se usan para obter diñeiro público», afirma pola súa banda Nerea Basterretxea, notaria do Obispado. Pero Hegoak atopa máis razóns para apostatar. Denuncia que a Igrexa non permite o aborto, discrimina á muller e esconde escándalos sexuais do clero.

Esta asociación asesora sobre as apostasías e facilita formularios para realizala. Tlf. Hegoak: 94 415 62 58.

Enlaces de interese sobre a APOSTASÍA

Sectarismo en estado puro

Propoñemos unha serie de videos de youtube que están expostos no blog Ateología, onde se leva a cabo un análise da realidade diaria dende a perspectiva do ateísmo combativo. Case nada...

A páxina é xestionada por membros da Federación Internacional de Ateos, da que xa temos falado anteriormente, pola súa labor de defensa dun laicismo como alternativa ao sectarismo relixioso e intolerante "co outro".

Recomendamosvos un video dun neno predicador en Sudamérica, que simplemente da peniña polo rapaz, que de seguro non ten nengunha culpa de non ter nocións do revolucionario Charles Darwin.

Preme para olla-lo video: O Neno Predicador

A Cruzada da Igrexa contra Amnistía Internacional

El Vaticano condenó ayer a la organización humanitaria Amnistía Internacional (AI) por su política a favor del aborto y anunció que suspenderá la ayuda económica que le ofrecía. "La Iglesia católica dejará de financiar a Amnistía Internacional debido al cambio de posición decidido sobre el aborto", advirtió el cardenal Renato Martino, presidente del Pontificio Consejo para la Justicia y la Paz.

No recuerdo que hubiera llegado nunca tan lejos. Amnistía Internacional, organización de trayectoria intachable en la defensa de los derechos humanos, es hoy objeto de ataques por parte de la Iglesia católica. Como excusa, el manido tema del aborto, que los dirigentes eclesiales suelen sacar cuando quieren descalificar. Pero, ¿no habrá influido en esta nueva campaña vaticana la reciente visita del presidente norteamericano Bush? Por todos son conocidas las críticas que Amnistía Internacional dedica al Gobierno estadounidense por su guerra sucia contra el terrorismo (Guantánamo, detenciones secretas...).

Tras la liquidación del Concilio Vaticano II, los sucesivos Papas se han alineado con las posturas políticas más conservadoras, en una suerte de integrismo occidental donde el aborto se ha convertido en el único pecado perseguible. ¿Qué pensará el santo padre sobre la pena de muerte en EE UU o los condenados a morir por hambre en África? A juzgar por la poca vehemencia que manifiesta contra estas realidades, parece que lo que más le molesta es la defensa que de los derechos humanos realizan organizaciones tan admirables como Amnistía Internacional.

Francisco Miguel Albéndiz Bautista no País

A imaxe dos repoludos foi tomada por Maite Bouza, en Ovieu na Semana Santa do 2.007

Razón atea. Un espacio para dudar.

Blog arxentino onde abondan interesantes reflexións e debates sobre os vellos e novos movementos relixiosos e os postulados ateos, agnósticos e escépticos.

Contén unha entrevista con San Harris, o autor do libro "O final da fe". Ca publicación en 2004 de The End of Faith, superventas según o New York Times, libro que constitúe un ataque despiadado á relixión, Sam Harris convertíuse no ateo máis coñecido de Estados Unidos.

Para moitos, iso sería unha honra máis que dubidosa. De acordo cun recente estudo nacional realizado por investigadores da Universidade de Minnesota, os ateos son a minoría da cal a xente máis desconfía; máis que dos musulmáns, dos inmigrantes recentes e dos homosexuais. O estudo afirma, ademais, que as persoas coas que menos dispostos están os usamericanos a que casen os seus fillos son os ateos. Pero Harris, licenciado en filosofía por Stanford, quen está agora traballando sobre a súa tese doutoral en neurociencias, non estaba intentando gañar un concurso de popularidade, nin moito menos. No seu libro, Sam Harris proponse avergoñar ás persoas crentes de todo o mundo, sacalas das súas casillas e debater con eles para que abandonen os seus sistemas de crenzas baseados na fe, sistemas que en opinión de Harris pódennos levar ao apocalipse.

Entrar en Razón Atea.

A longa, difícil e dura travesía do apóstata

Moitas dioceses poñen trabas para renegar da fe católica.

A Axencia de Protección de Datos xa axudou a 50 ateos.

Para apostatar hai que facelo primeiro na parroquia e despois na diocese.

A Igrexa sabe cantas ovellas hai no seu rabaño, xa que asegura que o 94% da poboación española está bautizada. Con todo, descoñece ou non quere saber cantas desexan saír do curro católico. E é que apostatar (renunciar á fe católica) en España é unha travesía bastante longa e complicada. A Conferencia Episcopal remite a cada diocese (hai 69 no noso país) e aí empezan os problemas.

Mentres que a de Sevilla é máis aberta e non pon reparo ás apostasías, a de Madrid e Valencia, por exemplo, decidiron combatelas. En Sevilla non se pon trabas aos apóstatas, en Madrid e Valencia sí.

Para Esquerda Unida, a solución tena o Goberno. Debe regular un procedemento que permita de forma rápida e con garantías causar baixa das relixións. Non só darse de baixa, senón que a Igrexa suprima dos seus rexistros os datos persoais das persoas que non queren formar parte da súa confesión, indica a deputada Isaura Navarro.

O QUE HAI QUE FACER PARA APOSTATAR

Apostatar, segundo a Lei Orgánica de Protección de Datos, recibe o nome de exercicio do dereito de oposición. Para poder facelo, hai que realizar dous procedementos paralelos: un na parroquia onde se recibiu o bautismo e outro na diocese desa parroquia. En ambos os casos hai que enviar unha carta de exercicio do dereito de oposición cunha fotocopia do DNI. Pódese entrega en man, mediante burofax ou requirimento notarial. Se non se recibe resposta nun mes, pór unha denuncia na Axencia de Protección de Datos.

Leer artigo completo e opinións sobre o tema en 20 MINUTOS

Un par de ovellas descarriadas ...

Edicións Positivas en Barna

A editorial EDICIÓNS POSITIVAS convídavos a todos ás seguintes actividades no Sant Jordi barcelonés:

Día 21, ás 12, 30 h. lectura colectiva e plurilingüe do poemario CONTATRÁS, de Paula Carballeira.

A continuación xogarase o III Campionato Contatrás de Brilé.
Lugar: Praia da Barceloneta, pegado ao Espigó del Gas, e alí onde se escoite unha gaita.

Ás 18 h., na Galería Sargadelos, presentación do libro A MIRADA IMPASÍBEL (As películas de Andy Warhol) do que é autor Alberte Pagán.
A continuación proxección da película Bs.As., tamén de Alberte Pagán.


E por último, o día 22, ás 12, 30 h. lectura colectiva do poemario APOSTASÍA, de Óliver Escobar, politólogo de Xove, aficando actualmente en Edimburgo (Escocia) e amigo persoal noso, que poderán desfrutar todos os que se atopen diante da Catedral de Barcelona, na Pla. De la Seu.

Unha aperta para Oli, e para todos os galegos espallados polo mundo adiante, que non deixan de facer MATRIA.

Dez irmáns sevillanos deciden apostatar da Igrexa católica o mesmo día

Tienen entre 55 y 42 años. Su padre siguió el ejemplo. Su madre, católica, respeta la decisión.

Diez hermanos de Sevilla han deicidido dejar de ser parte de la Iglesia católica. Todos a la vez.

Se trata de los Rodríguez Prieto, diez hermanos de entre 55 y 42 años, que han decidido apostatar.

"Lo hicimos en el arzobispado hispalense", dice Inmaculada, que ejerce de portavoz familiar. "El papeleo no fue muy complicado. Nos pidieron el DNI, la partida de bautismo y dos testigos para cada uno, y allí, ante notario, nos dieron de baja en la fe católica".

"La razón de nuestra apostasía es que somos ateos y no queremos pertenecer a una asociación en la que sus postulados son un disparate", informa Inmaculada.

artigo completo en 2ominutos