O agasallo que nos fixo Geni

CHOIVA ÁCIDA

No “SUPER-OITO”
chovéume por dentro
un post-coito
salgado e salvaxe.

Non me chega o orzamento
para tanto agradecemento
a AS PONTES
qué non eran as de Madison.

Arancha non semellaba ser Meryl
nin Isma ser Clint,
pero nos ollos de Xaquín
tremía un adoquín,
espido,

de un Maio
que non foi florido,
de tantos Parises
que xa non nos quedan...

Ogalla ós reis republicanos
vos deixen sempre carbón,
ogallá unha mina
vos contaxie de ouro... sen febre.

A miña pluma
que estivo con disfuncións, flácida
torna ergueita
empapadiña coa: ¡”CHOIVA ÁCIDA”!


GENI