Videos da festa da fraga

Loading...

domingo, março 30, 2008

Os xitanos non integrados en Galicia son só o 10%, segundo o secretariado calé


O 90 por cento dos xitanos residentes en Galicia están integrados, aínda que a percepción social que existe parece ser outra, segundo sostén a Federación Secretariado Xitano, que constata que, a pesar da normalidade da maioría da comunidade desta etnia, é o 10 por cento restante, que, por distintas razóns, non conseguiu integrarse na sociedade, o que cobra protagonismo en situacións de certo conflito.

O director da Federación Secretariado Xitano en Galicia, Santiago González Avión, explicou que, do total de poboados xitanos galegos, só oito teñen algún grao de conflitividade e, entre eles, destacou como os de maior dimensión O Vao; Penamoa, na Coruña; e Freixeiro, en Narón.

Segundo os datos desta organización, na actualidade na Comunidade residen unhas 10.500 persoas de etnia xitana, aínda que advertiu de que os datos oficiais remóntanse ao ano 2000 e cifrábanas en 8.417 persoas en 46 municipios.

Respecto diso, destacou que os actos de rexeitamento veciñal ao reacollo de xitanos procedentes do poboado do Vao en novos barrios residenciais como Monte Porreiro traen á actualidade determinadas actitudes desechables. Na súa opinón, tras esta situación están tópicos e discursos que culpan á parte máis débil dun fenómeno complexo como son as drogas e as persoas en situación de exclusión social.

Corenta asentamentos

A partir do citado informe do ano 2000, e da estimación actual que realiza a súa federación, concretou que do total de xitanos que viven na comunidade, entre 3.000 e menos de 3.400 persoas desta etnia viviría nalgún dos 40 asentamentos que existen.

Ademais, insistiu no proceso de transformación que está a vivir a poboación xitana e nos "avances" en niveis de escolarización, atención sanitaria, vivenda, emprego e no ámbito cultural, logrados os últimos anos e que están a propiciar a súa integración.

Na súa opinión, os factores crave para a inserción social dos xitanos é facilitar o seu acceso á vivenda e ao mercado laboral por conta allea, así como o desenvolvemento educativo tanto deste colectivo como dos payos.

Publicado no Diario de Pontevedra

Búscase monstruo para o lago das Pontes


Un blog anda a procurar un monstruo para o futuro lago de As Pontes, e a cousa non é sinxela, xa que está dabondo reñida. Ve-lo blog sebuscamonstruo.

AQUACIENCIA, O XARDÍN DIDÁCTICO DA AUGA

Aconsellamos unha visita cos rapaces polo recinto de Aquaciencia en Ferrol. AQUACIENCIA é un xardín aberto a todos, con percorridos axeitados a diferentes niveis -dende a primaria ata o bacharelato-. Un espacio para aprender e para xogar co que é o principal elemento deste planeta, a fonte da súa vida. Nunha extensión duns 5000 m2, o Xardín Didáctico Aquaciencia é un recinto que aproveita as súas características medioambientais para amosar todas as funcións da auga. En estado natural, formando ríos e lagoas, ou canalizada artificialmente, a auga é a protagonista do espacio. De xeito ameno e atractivo, os visitantes poden ir paseando polo xardín e, mediante distintos enxeños, trebellos, maquetas, paneis e xogos, descubrir a auga, a súa enerxía e os seus principios dinámicos... Ademais, podes concertar visitas guiadas para grupos.


Lugar: Parque Raíña Sofía, no centro da cidade de Ferrol.


Data de inscrición: Non se necesita. Entrada gratuita


+ INFO EN AQUACIENCIA

A web de Salvemos Monteferro, Premio Nano Cambeiro de Xornalismo

A web da plataforma Salvemos Monteferro, da que xa temos falado nesta páxina (por exemplo, con motivo da publicación dun estudo sobre a contaminación na Ría de Vigo), vai recibir este venres un importante recoñecemento ó seu labor comunicativo e, sobre todo, á súa capacidade de convocatoria cidadá. Máis concretamente, a páxina recibirá o V Premio Nano Cambeiro de Xornalismo, segundo informa Vieiros

O certo é que a web galardoada é xa un referente como exemplo de aproveitamento da Rede como altofalante para a defensa do noso medio, tanto no que se refire ó Monte Ferro (espazo natural ameazado en Nigrán polo urbanismo 
ó que conseguiron pórlle freo os integrantes da plataforma) como ó resto dos enclaves naturais galegos. 

O caso é que este venres ás 20.30 no Pazo da Escola de Mañufe (Gondomar), a web dende a que se acadaron 10.000 sinaturas para impedir o estragamento do dito monte e dende a que se informou á comunidade internauta do problema do urbanismo en Nigrán (chegou a superar xa as 40.000 visitas), vai recibir o quinto Premio Nano Cambeiro de Xornalismo de mans do Instituto de Estudos Miñoranos.


A información sobre o audiovisual galego repítese en máis de dez portais de Internet


Na rede existen máis de tres catálogos de producións audiovisuais feitas no noso país ademais de múltiples portais nos que coñecer a actualidade informativa. Isto, sen ter en conta que cada produtora conta co seu propio sitio web no que dá conta dos seus traballos. No fondo acaba por evidenciar unha abondosa redundancia informativa tanto en sitios mantidos por entidades públicas como privadas.

Audiovisualdegalicia.es, Axenciaaudiovisualgalega.org, AVG, cinegalego.es, Consorcioaudiovisualdegalicia.es…. son só algúns dos nomes dos dominios que existen na rede con información relativa ao sector audiovisual. Desde que en 1996 Margarita Ledo crease, no seo da Universidade de Santiago, o “Observatorio do Audiovisual Galego” foron agromando múltiples iniciativas, iso si, todas abandeiradas baixo a intención de “fomentar e potenciar” o audiovisual da terra.

Similitudes e diferenzas
En primeiro lugar, o denominador común a todas as iniciativas que se manteñen na rede arredor diso que chamamos “audiovisual galego” teñen como principal fío común promover o audiovisual. Así, no web da “Axencia Audiovisual Galega” o obxectivo que figura “é consolidar un audiovisual con identidade de seu e fortaleza suficiente para situarse nun mundo globalizado”. Para a ferramenta “Cinegalego.es” o sitio web é “unha nova vía para a promoción e difusión das obras feitas en Galicia” e, entre os seus obxectivos, figura “promocionar o noso audiovisual e servir de apoio ás accións de márketing desenvolvidas polas produtoras e distribuidoras”. AVG, o primeiro portal informativo nesta materia leva a etiqueta de “O soportal do audiovisual galego”.

Todos os sitios web que aparecen detallados a continuación teñen unha sección informativa para atender aos feitos de actualidade, e ademais desta multiplicidade informativa hai tamén varios catálogos onde coñecer os detalles das producións. Pero non todos manexan as mesmas cifras. AVG ten 3.389 entradas (entre producións, entidades e profesionais), a Axencia Audiovisual Galega ten 3.625 (entre producións e profesionais), Cinegalego.es ten 246 traballos. Isto, máis o “agregador” de “Audiovisualdegalicia.es” que, tal e como se dixo na súa presentación pretende agrupar os contidos dos diferentes portais. Estes tres catálogos parten dunha mínima información común (sinopse, ficha técnica e ficha artística) pero hai diferencias notorias entre eles. Para comprobar as peculiaridades e as diferenzas recomendamos un paseo atento pola rede e, para os que o prefiran, aquí teñen unha análise de cada sitio web (ordenadas por data de creación do sitio web).

+ info en Cultura Galega

sábado, março 29, 2008

A asociación Hume das Pontes presentou o número un da súa revista histórica

Tras seis de anos de vida, a Asociación de Estudos Históricos Hume das Pontes dá un paso máis na súa labor de traballar para crear conciencia local sobre o patrimonio histórico do municipio e pon a andar a revista “Hume”, que persegue os mesmos obxectivos.

O primeiro número desta publicación presentouse onte na biblioteca municipal do Concello. O acto estivo presidido polo profesor Carlos Breixo, colaborador habitual da asociación, e polo presidente da mesma, Xavier Martínez. Ademais, tamén participaron varios dos colaboradores da publiciación así como algún dos membros da revista Cátedra de Pontedeume.

“Hume” nace con carácter anual e co fin de reivindicar o patrimonio cultural, histórico e artístico das Pontes. Por elo, o artigo central da revista adicarase sempre ao estudo da vida dalgún pontés destacado por dar parte da súa vida a traballar polo pobo. Así, o número un da revista centrase na biografía de Enrique Rivera Rouco, un dos párrocos máis comprometidos coa vila. O artigo corre a cargo de José María López Ferro, que realiza un extenso traballo analizando minuciosamente a vida e obra de Rivera Rouco.

A revista complétase con outros cinco artigos de investigación. O profesor ortegano Carlos Breixo adica varias páxinas ao estudo da Ponte de Ferros, a máis importante de todas as que atravesan o municipio. O traballo de Breixo data a construcción no ano 1621, afonda na orixe da mesma, no autor así como en diferentes datos relacionados coa histórica ponte. O presidente da asociación Hume escribe un artigo sobre a igrexa parroquial de Salvador de Pina. Trátase dun traballo de investigación ao que Xavier Martínez adicou varios anos. Nel afonda, entre outros, a historia do templo, a súa imaxinaría ou a orixe das súas cofradías. A prensa pontesa é outro dos temas abordados neste primeiro número da revista. Xosé María López Fernández investiga o diario “La Unión” que en 1915 sacou varios exemplares a rúa. Hai tamén espazo para a memoria oral da vila a través dun traballo etnográfico realizado por varios colaboradores. Unha entrevista co director do corto rodado nas Pontes “Reflexo de lembranza”, Roberto Rego, pecha este primeiro número de “Hume”.

A revista poderase adquirir a partir da vindeira semana en calquer librería da vila por cinco euros. Tamén se pode consultar na biblioteca do municipio.

Nova extraída do Diario de Ferrol

Os restos dos catro ponteses asasinados fai setenta anos foron inhumados onte nas Campeiras


Segundo publicou o xornal A Voz de Galicia, o matrimonio Manuel Ramos Fernández e Juana Ferreiro, e dous dos seus fillos, Manuel de 28 anos e José de 18, asasinados o 22 de agosto de 1936, semanas despois do estalido da Guerra Civil española, foron inhumados onte no cemiterio das Campeiras, nas Pontes.

Fai setenta anos, os restos do que fose tenente de alcalde das Pontes entre 1931 e 1936 e da súa familia, foron enterrados nunha fosa común sen nomes nin lápidas identificativas. A iniciativa da Asociación pola Recuperación da Memoria Histórica, os cadáveres foron exhumados en agosto do 2006.

Desde ese momento, os restos permaneceron na Universidade do País Vasco, onde se emitiu o certificado de autenticidade dos cadáveres.

Manuel Ramos e familia foron enterrados onte no panteón familiar en presenza dos máis achegados e os dirixentes da asociación.

Nova relacionada no xornal EL MUNDO

quarta-feira, março 26, 2008

A Garda Civil collerá datos dos coches que leven o distintivo GZ


Nos cursos de formación interna da Garda Civil recoméndaselle aos axentes que tomen datos dos coches que levan adhesivos de GZ. Segundo o Movemento polos Dereitos Civís (MpDC), nun curso para axentes en Pontevedra, os formadores repartiron follas nas que aparecían adhesivos de GZ, unha bandeira galega coa estrela vermella ou o escudo de Castelao coa lenda “antes mortos que escravos”. Dende a Garda Civil identifican estes símbolos como propios do “Movemento de Liberación Nacional Galego” (MLNG).Públicado en Vieiros

terça-feira, março 25, 2008

CRISE NO TIBET - APOIA AO DALAI LAMA

Logo de décadas de represión o pobo tibetano saíu ás rúas a pedirlle ao Mundo que os axude a obter xustiza. O goberno chinés está no proceso de decidir entre máis represión ou o tan esperado diálogo que podería cambiar o futuro do Tibet.

¡ Sexamos protagonistas dun momento histórico! Cos Xogos Olímpicos en camiño e a importancia das exportacións, China é máis sensible que nunca á opinión pública mundial. Só unha avalancha de protesta por todo o Mundo poderá chamar a atención do goberno Chinés, e a comunidade Avaaz debe xuntar o maior numero de firmas posibles para esta campaña.

O Dalai Lama fixo un chamado o cesamento das hostilidades e ao diálogo, e necesita o apoio do Mundo. Por favor, asina (xa somos case 1 MILLÓN) e corre a voz.

PARA ASINAR:
http://www.avaaz.org/es/tibet_end_the_violence/11.php?cl=64137893

Teatro Familiar nas Pontes: UNHA DE AMOR‏

Este venres comeza a programación infantil-xuvenil de primavera do Concello das Pontes con teatro e danza.

O venres 28, ás 18.00h, no Auditorio M. Cine Alovi ARTELLO TEATRO ALLA SCALA 1:5 representarán UNHA DE AMOR, a historia de amor entre un gato e unha anduriña

Espectáculo de sombras e bonecos de variñas que conta a historia duns animais que habitan nunha pequena vila que viven atemorizados pola inquedante presenza dun veciño díscolo: o Gato Gaiado. Coa chegada da primavera, unha andoriña nova e ousada consegue o nunca visto: que o gato sorría. A partir dese momento desenvólvese unaha relación entre o gato e andoriña.
Espectáculo familiar para TODOS OS PÚBLICOs (nenos recomendado a partir de 5 anos)

Neste link podedes atopar + info sobre a obra:

X ENCONTRO DEGUSTACIÓN DO MILLO CORVO

A Asociación Cultural de Meiro (Bueu) organiza o X ENCONTRO DEGUSTACIÓN DO MILLO CORVO.

Esta celebración de artesanía agroalimentaria é a culminación anual dun ciclo de traballo a prol da recuperación deste millo escuro que corre o perigo de desaparecer. Este ano é especialmente importante xa que se celebra a décima edición deste evento.

+ info no blog: http://www.meirocorvo.org/

ASOCIACIÓN CULTURAL MEIRO
C.I.F.: G-36293223
Casa da Aldea s/n - Meiro
C.P. 36938 - Bueu ( Pontevedra)
Tlf.: 637558957
Mail: meirocorvo@gmail.com

segunda-feira, março 24, 2008

O fututuro lago das Pontes no Progreso de Lugo


Na Chaira, suplemento do Progreso de Lugo, apareceu hai uns días unha interesante reportaxe da xornalista pontesa Cristina Arias. Nós enlazámola dende da asociación de informática Amigus. Ir a nova.

terça-feira, março 18, 2008

1º Certame literario organizado pola Biblioteca do IES MONCHO VALCARCE


Con motivo da celebración do Día do Libro o 23 de abril, a biblioteca do IES Moncho Valcarce vai celebrar un certame literario de relato breve que ten as seguintes bases:

1-A convocatoria vai dirixida a todo o alumnado do IES Moncho Valcarce. Cada alumn@ poderá participar cun só conto.

2-As obras que se presenten poderán estar escritas tanto en lingua galega como lingua castelá.

3-O tema deste ano será o terror e o misterio.

4-As narracións terán unha extensión máxima de oito folios DNA 4, escritos a ordenador ou a máquina a dobre espazo e por unha soa cara, con fonte de corpo 12.

5-Establécense dous premios para cada ciclo:

-Primeiro ciclo (1º e 2º de ESO):

  • 1º premio: cheque regalo por valor de 50€ e lote de libros
  • 2º premio: cheque regalo por valor de 30€ e lote de libros

-Segundo ciclo (3º e 4º de ESO e Garantía social):

  • 1º premio: cheque regalo por valor de 50 € e lote de libros
  • 2º premio: cheque regalo por valor de 30 € e lote de libros

-Bacharelato (1º e 2º):

  • 1º premio: cheque regalo por valor de 50€ e lote de libros
  • 2º premio: cheque regalo por valor de 30€ e lote de libros

6-As obras deberán presentarse nun sobre aberto asinadas cun lema ou pseudónimo, que figurará tamén noutro sobre pechado, xunto co título da obra. No interior do sobre pechado farase constar a identidade do autor e curso.

7-Os orixinais entregaranse na biblioteca do IES. O prazo de admisión finaliza o día 31 de marzo do 2008.

8-O xurado estará composto por membros do Club de Lectura “Felices Pesadelos”.

9-O acto de entrega dos premios terá lugar o día 23 de abril na biblioteca durante o segundo recreo.

10-As obras presentadas poderán ser expostas e publicadas no blog da biblioteca. Tamén se contempla a posibilidade de ser publicadas nun libro.

11-A participación no Certame implica a total aceptación destas bases.


+ info no blog do IES Moncho Valcarce

segunda-feira, março 17, 2008

Os estereotipos que as postais amosan do noso país apenas mudaron en cen anos






Todos as temos visto. Mozos e mozas vestidos cun traxe máis ou menos tradicional ao carón dun carro de vacas. As postais que retratan o noso país levan máis dun século a amosar unha imaxe de nós mesmos que non sempre está moi relacionada coa realidade. O antropólogo Paulo Jablonski fixo unha primeira achega a este mundo de imaxe, e descubriu que hai constantes entre a representación da Galicia de hoxe e a de finais do século XIX.

 

“A fotografía en si é xa unha imaxe esterotipada. Poucos de nós temos unha foto no baño, cando se tiran faise cunha pausta social. E as postais levan iso á máxima expresión. Ao se enviaren e distribuíren supoñen toda unha carta de presentación colectiva”, explica este investigador por que se dedicou a reflexionar sobre este medio. Segundo recoñece, no seu interese hai “un certo gusto persoal polas postais e a fotografía”. Desde un punto de vista máis académico, Jablonski sinala que a Antropoloxía da Imaxe non se desenvolveu apenas no noso país, “En casos coma o da colonización británica de África ou o da francesa en Alxeria, as fotografías eran o auténtico brazo visual do colonialismo coas súas representacións”, explica.

PINCHA PARA SEGUIR LENDO EN CULTURA GALEGA.ORG


domingo, março 16, 2008

Novo Blog: O POVO CONTRA ENCE



Hoxe colgamos un blog que nos envía Joám Peres, e que consideramos de interese para coñecer o funcionamento da empresa que segundo dín, pensa en asentarse nos próximos anos nas Pontes. Nós desexamos que non sexa así, e que somentes sexa máis fume electoral.

O POVO CONTRA ENCE:
http://opovocontraence.blogspot.com/


Atopan restos do Paleolítico Inferior na Sierra da Groba

As pezas son bifaces, lascas e núcleos usados como ferramentas de traballo fai máis de 300.000 anos

Os materiais descubertos están dentro da área onde se prevé instalar o parque eólico Albariño I

Novos achados arqueolóxicos puxeron en dúbida para o colectivo Sos Groba a viabilidade do parque eólico Albariño I. Arqueólogos desta plataforma cidadá que se opón ao proxecto de Eurovento atoparon útiles de pedra de máis de 300.000 anos de antigüidade na zona que se verá afectada polo polígono de aeroxeradores.

As pezas dan conta da existencia de asentamentos de grupos de homínidos durante o Paleolítico Inferior na altiplanicie onde se unen os concellos de Baiona, Oia e Tomiño.

Trátase dunha vintena de materiais entre os que hai bifaces da época Achelense, uns útiles traballados polas dúas caras en forma o améndoa; lascas ou fragmentos cortantes de roca e, para rematar, núcleos que servían para facer as lascas.

Estes primitivos utensilios son de cuarcita, un tipo de roca que non existe na Sierra da Groba e que probablemente foi transportada desde as beiras do río Miño, segundo apuntaron onte os especialistas Xosé Lois Vilar e Eduardo Méndez, durante a presentación dos achados , que tivo lugar no Hotel Tres Carabelas.

As investigacións iniciáronse fai dous meses, durante a redacción dun informe sobre o patrimonio cultural da área afectada polo parque eólico, a petición da dirección xeral de Patrimonio da Xunta e da delegación de Cultura de Pontevedra.

Os portavoces de SOS Groba afirman que os materiais atopados son tan só a punta do iceberg, e que se se continúa investigando poderían achegarse novos datos sobre unha das etapas da prehistoria menos estudadas en Galicia.

Con todo, afirman que o xacemento se atopa en risco de destrución pola iniciativa do parque eólico Albariño I, «xa que a construción e remodelación de pistas e demais obras intrínsecas a calquera infraestrutura pon en grave risgo a desaparición a este depósito arqueolóxico de gran valor histórico», afirman.

SOS Groba considera que este xacemento e os 200 puntos de interese que se coñecen na zona afectada polo proxecto deben ser considerados como un argumento para desaconsellar a execución do parque eólico.

Lido na Voz de Galicia

Internet chega aos autobuses da man de dúas empresas galegas (unha delas ubicada en As Pontes)

                                                       Router desenvolvido por Arteixo Telecom e Level Telecom

O feito de acender un ordenador, premer nun navegador calquera e acceder a Internet é unha rutina que na actualidade se pode facer practicamente dende calquera recuncho do planeta grazas ás redes de conexión sen fíos que xa hai en moitos puntos da nosa xeografía.
Agora, grazas á aposta pola innovación de dúas empresas galegas, Arteixo Telecom e Level Telecom, fozar polas distintas webs ou consultar o correo electrónico mentres se viaxa en autobús xa é unha realidade ó alcance dos clientes dalgunhas das compañías de transporte interurbano por estrada máis importantes de España.

Grazas ó router wifi ReVisio, desenvolvido e fabricado polas devanditas empresas galegas, os pasaxeiros de tres importantes compañías de transporte que operan na nosa comunidade xa poden acceder á Rede por banda larga sen absolutamente ningunha liña de cable fixa a unha velocidade de ata 7,2 Mbits por segundo (tres veces máis veloz que a meirande parte das liñas ADSL).

As empresas de transporte interurbano que na actualidade ofrecen este servizo de conexión WiFi en Galicia son Alsa, que posibilita a conexión aos clientes dos autocares da súa Clase Supra e Arriva Noroeste, que comezou por ofrecer conexión sen fíos nos seus autobuses da liña que une A Coruña con Ferrol e que conta cunha media de 20.000 usuarios ó mes. En ámbolos dous casos é Vodafone o operador de telefonía móbil proveedor da conexión.
A estas dúas compañías súmase Monbús, que comezou a instalar o router de Arteixo Telecom e Level Telecom nalgún dos seus autobuses.

'Menos é máis, cinema para seren a voz de quenes calan'



Máis de 15.000 estudantes de entre 14 e 16 anos do Estado español participaron nesta campaña cuxo fin é sensibilizar e preve-la violencia de xénero a través da séptima arte

O principal obxectivo da campaña ‘Menos é máiis, cinema para seren a voz de quenes calan’ é sensibilizar aos adolescentes obre a violencia machista, expondo as causas da xestación da cultura da agresión e o falso amor como fonte de celos, frustracións e dependencia.
O proxecto, que foi presentada en setembro de 2007 no Festival Internacional de Cine de Donostia-San Sebastián, mostra ferramentas para detectar os contextos nos que se fomenta a desigualdade, promovendo a prevención dos malos tratos e un novo modelo de relación baseado no respecto mutuo, a comprensión e a igualdade.

Segundo a delegada especial do goberno contra a violencia sobre a muller, Encarnación Orozco, este proxecto, que está promovido polo Ministerio de Asuntos Sociais e a delegación especial do goberno contra a violencia sobre a muller, fomenta a consecución de “un cambio no modelo social avanzando no dereito de cidadanía”.
A forza da séptima arte contra a violencia machista
Alumnos de Bacharelato, Formación Profesional, Artes Plásticas e Deseño de Grao Medio educaron contra a violencia de xénero e a favor da igualdade, desde o pasado mes de novembro, a través de catro longametraxes: Douche os meus ollos de Iciar Bollaín, Héctor de Graza Querejeta, e A Escurridiza de Andel Kechiche, e tres curtametraxes, Eramos Poucos de Borja Cobeaga, Sintonía de Xabier Berzosa e Subir e baixar de David Planell.


"A violencia é o medo aos ideais dos demais" Mahatma Gandhi

sábado, março 15, 2008

Guillermo Vargas Habacuc. Arte ou narcisismo patolóxico?





RECIBIMOS NOS DERRADEIROS DÍAS UN MESMO CORREO DENDE VARIOS AMIG@S NO QUE SE CHAMA A ATENCIÓN DUN CASO, QUE FAINOS ESTREMECERNOS E DUBIDAR DA SUPOSTA RACIONALIDADE DO SER HUMANO, E INCLUSIVE DA SÚA HUMANIDADE=SENSIBILIDADE. SIMPLEMENTE GROTESCO.


Guillermo Vargas Habacuc es un costarricense que dice ser artista. En agosto hizo una exposición en una galería de Managuay, tras atar a un perro a una pared, lo dejó morir de hambre. Según él, esa sádica, bárbara y necia obviedad era una manifestación artísticaEn  pueden verse fotos estremecedoras del pobre animal. La noticia ha llegado ahora hasta mis manos empujada por una campaña internacional de recogida de firmas para evitar que ese matarife acuda en 2008 a la Bienal Centroamericana de Honduras.

¿Te parece fuerte?

Pues eso no es todo: la prestigiosa Bienal Centroamericana de Arte decidió, incomprensiblemente, que la salvajada que acababa de cometer este sujeto era arte, y de este modo tan incomprensible Guillermo Vargas Habacuc ha sido invitado a repetir su cruel acción en dicha Bienal en 2008.  
¡¡IMPIDÁMOSLO!!!
 
Firmad aquí: http://www.petitiononline.com/13031953/petition.html (no hay que pagar, ni registrarse, ni nada peligroso, y merece la pena)  para enviar una petición y que este hombre no sea felicitado ni llamado 'artista' por tan cruel acto, por semejante insensibilidad y disfrute con el dolor ajeno. 

Aparecen nas Pontes fósiles de crocodilos de 28 millóns de anos


No período oligocénico, a zona estaba constituída por pantanos e lagos de pouca profundidade

No xacemento mineiro tamén se atopou un tronco de máis de tonelada e media de peso

«A súa importancia é fundamental desde o punto de vista científico»

Fai entre 20 e 31 millóns de anos, As Pontes era un verxel. Os lagos e pantanos permitían unha abundante vexetación, con especies arbóreas como o ailanto, a árbore do ceo; oliveiras, salgueiros, mirtáceas, plantas de zonas húmidas e outras especies hoxe en día desaparecidas en Galicia pero que aínda se conservan en China .

O clima era subtropical cálido e con bastante choiva durante a maior parte do ano, tal e como ocorre actualmente na illa da Palma ou na península de Florida, aínda que no período de estudo de doce millóns de anos tamén se alteraban estas condicións climáticas con outros períodos áridos e tropicais secos. Neste contexto habitaban na contorna non soa crocodilos, ras e gasterópodos, dos que se atoparon restos fósiles, senón que probablemente tamén había hipopótamos, xa que se acharon indicios da súa presenza. Este é o panorama que se describe por mor das investigacións que se realizaron na zona e que, curiosamente, levaron a cabo antes científicos estranxeiros e cataláns que galegos.

Agora, un dos investigadores que están analizando as mostras, o catedrático de Edafología da Universidade de Santiago Felipe Macías, cre que o maior coñecemento que se terá do estudo do xacemento aínda achegará importantes sorpresas. «Desde o punto de vista científico -asegura-, o xacemento ten unha importancia fundamental, e o mellor é que todo se está conservando». A cada vez maior importancia que este centro ten para os científicos a proba o feito de que investigadores de varios puntos de España e de Francia e Inglaterra expresaron o seu desexo de inspeccionar o terreo.

+ info na Voz de Galicia

quinta-feira, março 13, 2008

¿Garantías diplomáticas? Asina Xa!!


O Goberno español non debería extraditar ao cidadán checheno Murat Gasayev á Federación Rusa, aceptando unhas "garantías diplomáticas" que non son máis que papel mollado e incumpren aa lexislación internacional.

De levarse a cabo a extradición, Gasayev correría o risco de sufrir tortura e malos tratos e así como seren sometido a un xuizo sen garantías.

Asina para impedir que o goberno español autorice unha extradición que violaría as obrigas internacionais de non devolver a ninguén a un país no que poda sufrir tortura.

terça-feira, março 11, 2008

A primeira tumba atea de Francia


Atópase no Campo Santo de Saint-Cyprien, nos Pirineos Orientais, rúa L, lote 78. Baixo o nome do seu propietario, Louis Ballester, ten grabado, en letras douradas sobre fondo negro, a palabra "ATEO". Louis afirma que quere rematar os seus días fiel as súas conviccións. Ca simplicidade e a firmeza de quen sabe que os deuses surxiron da fantasía e do desexo humano.

Novos usos para vellos espazos mineiros


El jueves 29 de noviembre tuvo lugar en Andorra una jornada divulgativa del programa europeo SMART organizada por la Comarca. En ella se daban a conocer en una “mesa de experiencias” los proyectos de recuperación de cuatro zonas mineras –dos en Alemania, una en Grecia y la nuestra, de la comarca de Andorra-Sierra de Arcos,- asociadas con un objetivo común: el de redirigir la economía en viejas zonas mineras. 

Presentó el acto el alcalde de Andorra, Luis Ángel Romero, explicando que “poner en valor la minería y valorizar una zona degradada” es en definitiva la intención de los distintos proyectos de este programa europeo que incluye a nuestra comarca. El concejal de Ejulve, Carlos Abad, en representación del presidente de la comarca, introdujo la charla recordando que “nuestras minas han tenido mineros” y es en parte por ellos, como homenaje, por lo que se está haciendo un esfuerzo para recuperar los antiguos espacios mineros.

En inglés, y con una excelente intérprete –Mª Ángeles Tomás, técnico de Cultura y Turismo de la Comarca de Andorra-Sierra de Arcos y organizadora de la jornada- fueron exponiendo cada uno de los representantes los diferentes proyectos de usos alternativos de sus respectivas regiones mineras, dentro del SMART- NatuREshapingLandscape, que viene a ser algo así como: “dando una nueva forma al paisaje y naturalizándolo”.

Las minas para usos recreativos y paisajísticos (Alemania)
El mar de Markkleeberger, un lago artificial creado en el hueco de una antigua mina a cielo abierto próxima a la ciudad de Leipzig, cerca de Sajonia, fue la primera de las experiencias que explicó Bernd Walter (de la Development Company). 
La reunificación de Alemania hizo que en 1991 se cerraran la mayor parte de las minas de esta región en la que la influencia de la minería de carbón era enorme. Más de 24.000 personas fueron movilizadas “engullidas” por las minas a cielo abierto, quedando un paisaje desolado de grandes agujeros. 

Aquel paisaje lunar es hoy una zona cubierta por seis lagos (con alguna mina todavía en activo) que están siendo rellenados con aguas procedentes de la lluvia, de un río próximo y subterráneas extraídas de minas cercanas. Uno de ellos es el de Markkleeberger en el que, para recuperar la zona, se han llevado a cabo diversas actuaciones, algunas en marcha todavía, la mayor parte de ellas para usos lúdicos, como un paseo “marítimo” alrededor del lago, un centro para actividades deportivas, varias sendas turísticas, playas, embarcaderos (con barcas movidas por energía solar), una zona “natural” protegida del uso público y una zona deportiva de aguas bravas, proyecto emblemático del lago. Hay además algunos objetivos futuros del proyecto como dedicar un área a la cría y comercialización de bisontes.
El SMART sólo ha financiado una pequeña parte de todo esto: la señalización de senderos y áreas de descanso, en 2006, y la reforestación en la orilla sur del lago, en 2007.

El bosque plateado, recuperación paisajística en el lago Störmthaler, otro de los lagos de la misma región alemana, fue el proyecto que explicó Uwe Weigelt, representante del Ayuntamiento de Grosspoesna. El esfuerzo principal que se está llevando acabo en este lago es el de la recuperación de diversos lugares, pueblos casi abandonados cuando la minería avanzaba (Grospoesna llegó a tener 30 habitantes en 1983, ahora son 450), patrimonio artístico y áreas naturales. Para ello, se están realizando – o se harán en un futuro- diversos proyectos como un centro ecológico para la naturaleza y la agricultura dedicado a actividades de educación ambiental, senderos alrededor del lago, o una reproducción artística flotante en medio del lago, de una iglesia, monumento a las desaparecidas por el avance minero. Otro de los proyectos realizados ha sido la recuperación de maquinaria pesada minera como una enorme estructura staker, seña de identidad de la región.
El programa SMART financia en este caso el “bosque plateado”, la reforestación de una península con una especie de sauce plateado muy ornamental, con el objetivo de naturalizar las orillas del lago e introducir fauna para poder realizar visitas guiadas.

Las minas como vertederos (Grecia). 
Nadia Hatzimitraga, del Dpto. de proyectos y programas de la empresa pública DIADYMA SA de Kozani, Grecia, expuso las actuaciones de gestión integrada de residuos aprovechando antiguos huecos de minas que se están llevando a cabo en una región del norte de Grecia, al oeste de Macedonia, zona sin salida al mar y una de las más pobres de Grecia.
¿Cómo entender la transformación de una mina en un basurero como un proyecto de desarrollo? La respuesta está en considerarlo dentro de un proyecto conjunto de mejora del medio ambiente de mayor envergadura.
Aquella antigua zona minera en la que existían muchos vertederos ilegales desparramados por doquier se ha convertido hoy en un modelo de gestión de residuos con la participación de todos los municipios. De 207 basureros clausurados, 40 han sido restaurados y reforestados. 

A partir de 5 “estaciones de transferencia”, a donde llegan los residuos de toda la región, se derivan y centralizan en un único vertedero, antiguo hueco de mina, cedido por la empresa minero-eléctrica que explota la zona, en la que ya se está llevando a cabo la recuperación y reutilización de parte de los residuos.
El principal éxito del proyecto es su actividad paralela: la Educación Ambiental con la conversión del basurero central en un “Ecoparque” para usos educativos. Los problemas relacionados con la situación medioambiental precaria que se generan con el fin de las actividades mineras, son comunes a cualquier zona que se ha visto en esa situación, tales como la degradación del paisaje, el deterioro de la calidad de vida, de las aguas, la caída del valor del suelo..., y una manera de superarlos es mediante la sensibilización. 
Con esta filosofía, el programa SMART financia la construcción del Ecopark: la restauración integral del hueco minero en tres sectores: uno primario con cultivos de plantas oleaginosas para usos energéticos y otras especies arbóreas, uno secundario de uso energético con especial atención a las energías renovables y a la gestión de residuos y uno terciario para usos educativos y recreativos.

La mina como centro de desarrollo turístico: un parque tecnológico minero (España).
La mesa de experiencias sobre reutilización de viejos espacios mineros terminó con la intervención de Mª Ángeles Tomás, representante del proyecto español: el parque tecnológico minero MWINAS del pozo de San Juan. Explicó las razones del porqué del parque minero como estrategia de desarrollo de la comarca ante la crisis del carbón, el fomento del sector turístico vinculado a la cultura y al patrimonio y enumeró los objetivos que surgieron a partir de las Jornadas del Oficio de Minero del año 2005 (recuperación, exposición, centro de investigación de archivos de Endesa...etc). Desde entonces hasta hoy el centro del pozo de San Juan ha ido creciendo, mejorando sus instalaciones y exposición y ha unido su visita a la del humedal creado en el hueco dejado por la Corta Alloza donde se encuentra un espacio de interpretación sobre la “restauración ecológica de zonas mineras”.

El programa SMART se encarga en este caso de financiar el proyecto de “Musealización exterior del pozo San Juan”, la exposición al pie del castillete de extracción minera de una numerosa colección de grandes máquinas, mudos testigos del duro trabajo en túneles y galerías utilizadas tanto en la minería subterránea como en la minería a cielo abierto.

La Jornada terminó con la visita a la hermosa exposición fotográfica A cielo abierto, las huellas del carbón, cedida por Endesa, obra de Arturo Polo, situada en el patio de la Casa de Cultura.

Nova recollida na páxina web do Centro de Estudios Locales de Andorra (CELAN)