XOSÉ ALBERTE NA EXPO ZARAGOZA 2008

Xosé Alberte López, Xornalista Pontés de 26 anos, introdúcenos na Exposición Universal de Zaragoza, onde él traballa no Departamento de Prensa.

PREME AQUI PARA VE-LO VIDEO

Ramón Varela: "O enchido actual do lago das Pontes paréceme que non é o correcto"

ENTREVISTA PUBLICADA NO XORNAL COMARCAL PEGADAS NO NÚMERO DE XUÑO DE 2.008

Ramón Varela Díaz, catedrático de Bioloxía e Xeoloxía e doutor en Bioloxía, segue a ser unha das referencias do ecoloxismo galego na actualidade. Loitador incansable,Varela é autor da tese "A contaminación atmosférica en Galicia", traballo que no puido ler na Universidade de Santiago e que si foi aceptada pola Universidade Autónoma de Madrid, obtendo a máxima cualificación. Con él falamos ao respecto do actual proceso de enchido do oco da mina das Pontes e as problemáticas que este pode xerar na comarca.

Como ben sabe o enchido do oco da mina das Pontes xa se está a producir. No horizonte agárdanos o que será un dos maiores proxectos ambientais levados a cabo na nosa comarca nos últimos anos. Que eivas pensa vostede que presenta o actual proxecto do lago da mina das Pontes?

Ben, existen efectivamente varios problemas, uns relacionados co que é o medio físico e outros relacionados co medio ambiente. Co que respecta ao medio físico, hai que dicir que existe unha falla no lugar que ocupa a mina, que está aí dende fai millóns de anos inactiva na maior parte, pero que tivo unha actividade en épocas históricas, fai 2.500 anos aproximadamente. Esta falla que pasa polo Pedroso, As Pontes e Muíño Novo e que se extende en 55 kilómetros, pode ter actividade e pode provocar terremotos. Entón atopámonos que en canto se encha o oco de auga, debido á presión hidrostática, pode lubrificarse a falla e provocar terremotos. É evidente que este é un perigo certo que pode existir. Isto a nivel de medio físico. E logo a nivel ambiental, hai outros problemas como a humidade que pode crear, e ao mesmo tempo o problema e as repercusións que pode traer para as augas do río Eume. A miña opinión é que debería facerse un estudo ecolóxico de todo o entorno, estudo do impacto que pode producir o enchido desta forma e ao mesmo tempo sacar as conclusións, é dicir se merece a pena facer esta obra, en función das consecuencias negativas que pode traer.

Fálase de que un dos fáctores esenciais para obter unha correcta calidade das augas é o ritmo de enchido, que no caso de ser prolongado sería máis prexudicial para a calidade da auga. Cal é a súa opinión ao respecto?

Ben, coido que non debemos xogar con aspectos que na natureza non están comprobados. Refírome a que, se ben hai algúns exemplos de lagos que se crearon a partir de minas abandoadas, son todos exemplos que non son comparables ao que temos na actualidade aquí, pois teñen só a décima parte do tamaño que ten o oco das Pontes. Neste caso concreto, non hai ningunha experiencia no mundo onde se enchera un oco tan grande con estas condicións ambientais. Polo tanto se sae mal, non se poderá dar marcha atrás, no sentido de que non se vai a poder baleirar a auga, que sería demasiado ácida e traería problemas, e podería producirse problemas a nivel de ecosistema na ría. Entón a cuestión fundamental reside en que é preferible antes de comezar a facer as cousas, facelas con garantía. A calidade das augas terá que ser controlada por parte da Administración, por que a empresa o que fai é abandoar o proxecto unha vez que está cheo o furado e pasarllo á Administración. Polo tanto no futuro correremos todos cos gastos que poida levar consigo o control desa posible contaminación, e iso será un efecto máis que nos vai a deixar esta industria. Non é certo que non haxa alternativas, o enchido actual do lago paréceme que non é o correcto, tal e como o pretende facer a empresa, esa é a cuestión.

Fálase tamén das posíbeis modificacións do clima da zona debido á gran masa de auga que albergará o futuro lago. Como pode chegar a repercutir en constantes ambientais como a temperatura, a humidade e outros fenómenos asociados?

Ben, hai que ter en conta que estamos nunha zona de vacía e rodeados de montañas o que crea unhas condicións determinadas. A gran evaporación que se pode dar no lago nesas condicións, vai a repercutir nun aumento da humidade relativa, podéndonos atopar un ambiente cunha maior humidade da que existe na actualidade, e isto vai a traer repercusións negativas. Sábese despois da experiencia dos grandes encoros galegos, como o caso de Belesar ou de Castrelo de Miño, que antigamente nas zonas próximas aos encoros os agricultores tiñan que utilizar tres veces o sulfato para atacar o mildeo das viñas, e agora cos encoros xa construidos, en vez de tres veces necesitan aplicar ata oito veces o sulfato. Isto explícase por que as pragas como os fungos propáganse moi ben en condicións de humidade, polo que un aumento de temperatura cunha maior humidade na zona, serían as condicións perfectas para que proliferasen algunhas enfermidades, parásitas e vexetais. Pero ao mesmo tempo tamén podería repercutir na saúde das persoas pois veríanse agudizados algúns dos problemas relacionados co asma, a bronquite, os enfisemas e outros, de tal xeito que repercuta na saúde sobretodo dos nenos e das persoas maiores, que son o grupo máis sensible aos problemas respiratorios.

Como ben sabe o último dos mellores bosques atlánticos conservados alberga un treito deste río. Como pensa que pode afectar ás Fragas do Eume unha baixada no caso de seca, do caudal do río? E nos bancos marisqueiros da ría de Pontedeume?

Hai que ter en conta que esa auga áceda que se vai a producir no futuro lago en contacto coa pirita, vai a provocar a transformación dos sulfuros en sulfatos e polo tanto vaise a producir unha baixada do pH. É dicir que sí se verán afectadas as Fragas do Eume dalgunha maneira o que repercutirá negativamente nun espazo natural importante, repercutirá na calidade das augas do río Eume, repercutirá na calidade das augas da ría de Pontedeume e evidentemente repercutirá incluso, na saúde dos habitantes que están nas zonas próximas. Por qué? Pois por que aí vai a haber unha evaporación importante e unha humidade e iso vai a proliferar o aumento de pragas no campo, así como repercusións a nivel de enfermidades respiratorias como asma e bronquitis que poden afectar á poboación.

Que especies animais e vexetais poderíamos atopar nun futuro lago de seguirse co proxecto actual?

Eu non me atrevo a dicir o que vai a haber aí por que pode ser un lago morto tranquilamente. Se non hai garantías de que as augas teñan unha calidade determinada e de que esa auga sexa similar á do río Eume -e iso vai a ser bastante dificil-, é evidente que non podemos dicir que especies vai a haber aí. Ao mellor é un lago morto. Pódese dar a circunstancia de que sexa así. A evolución da calidade das augas tampouco se mira no primeiro momento, é dicir ao cabo de catro ou cinco anos, senón que hai que vela co paso do tempo, pois nun primeiro momento pode parecer que as cousas funcionan con normalidade e calidade, e despois a medio ou longo prazo pódense chegar a dar uns problemas importantes. O máis normal é que xa comecen os problemas dende o principio.

Logo de que a calidade da auga sexa a axeitada e a rexeneración do entorno esté completa, o control do lago pasará a Augas de Galicia. Como pensa que pode repercutir este traspaso de competencias no futuro?  

A cuestión é que a nivel privado sabemos que non existe un control, pero que a nivel público ese control tampouco se dá. A proba é que moitos dos nosos ríos están contaminados, hai zonas de praia que están contaminadas, hai falta de depuración de augas residuais en moitos concellos e é unha competencia municipal e da administración pública. É dicir que nos atopamos que hai unha empresa que busca gastar o menos posible na solución dun problema creado pola propia empresa e a Administración acepta que ese problema se lle traspase a ela, o cal tampouco é garantía de que se vaia a realizar un control exhaustivo. Eu non entendo moi ben como a nivel público se pode aceptar un compromiso desta índole, pois isto traerá consigo que no futuro terá que haber un control exhaustivo e reparar o que a empresa estivo deixando mal. Isto recaería despois na Administración que tería que solucionalo, cando foi un problema creado por unha empresa privada. Atopámonos pois no punto de inicio, é dicir, como unha empresa privada logo de sacar uns benefizos tan grandes como tivo,    -nos anos 90 acadaba uns benefizos netos de 40.000 millóns de pesetas-, agora poida estar escatimando a nivel económico a solución dun problema, que realmente non significa nada para o imperio que é esa mesma empresa. Penso que a Administración non debe pagar o custe da empresa privada, cos custes sociais que isto implica e cos custes económicos, claro.

Segundo os responsábeis do proxecto de rexeneración da escombreira, este é un dos exemplos europeos de rexeneración ambiental polo que destruir ou desfacer esta escombreira hoxe en día sería tirar os cartos que se invertiron para rexenerar esa zona. Que opinión ten vostede ao respecto?

Eu penso que a empresa actuou moi á lixeira, dende o punto de vista de que ela fixo o que lle pareceu coa escombreira, pois creou unha montaña artificial onde non a había por un lado, e por outro creou un foso onde antes non o había, ou sexa dous problemas distintos. A súa obriga tal e como establece a lei, é a de devolver os materiais que se sacaron dun lugar ao seu lugar de orixe, sempre que se poida. Neste caso o lugar que lle corresponde é o oco da mina. Pódese amortiguar o foso que produciu, cos escombros que depositou facendo a montaña. Isto é o que tiña que facer agora, trasladalo de novo, pero como á empresa lle resulta máis barato coller e abrir para que lle entre auga directamente do Eume é o que pretende facer, non é máis que unha cuestión de custes da empresa, trasladándolle o problema á Administración. Ao final é iso, enténdase da maneira que se entenda, e todo o demais son xustificacións do mundo, chamémoslle entre comiñas “científico” que máis ben é anticientífico, por que intenta xustificar o inxustificable. Non se pode xustificar neste momento unha alternativa como esta baixo ningún concepto e o que parece xa inconcebible é que os que dalgunha maneira teñen unha información científica distinta, que nin sequera se lles escoite, este é o caso do Instituto de Xeoloxía da Coruña que nin sequera a Administración se lle pon ao teléfono.    

Presentación do disco de Ruxe-Ruxe

Todos recordamos aquela festa de presentación de Choiva, na que eles nos animaron, con esa forza do rock en galego, e despois coa súa boa compaña. Agora sacan novo disco, coa portada deseñada por Xulio, compañeiro que tamén deseñou o noso logo. Así que xa sabedes, se queredes recordar, berrar e sentir esa ledicia azeda que nos evoca ás veces a morriña podedes velos en directo co seu novo disco "XIGANTES", este sábado en Compostela .

Este sábado 12 de abril ás 21.30 na sala capitol en compostela: PITO DE PIKASSO + ULTRAQÁNS + MARKINHOS DRINKIN + RUXE-RUXE ... prezo de 10 con un vale canxeable polo "XIGANTES" na propia sala. (entradas anticipadas no TRASGO, na REIXA TENDA e en discos GONG). ... NON FALTES !!!
http://www.ruxeruxe.com/ruxe.html

Concurso de Carteis Festival Irmandiño de Moeche

A Asociación Cultural "Castelo de Moeche" convoca un CONCURSO DE CARTEIS, anunciando o XXIX Festival Irmandiño. As BASES que rexerán este concurso son as que se relacionan a seguir:
1º.- Poderán participar todas as persoas que o desexen.

2º.- O tema será libre.

3º.- A realización dos traballos axustarase ás seguintes normas:
- O tamaño será de 50 x 65 cms.
- O cartel farase en dúas cores planas, máis o fondo.
- Os traballos virán montados en papel vexetal, cartolina ou similar.
- No cartel figurará obrigatoriamente o logotipo do Festival e o texto:
XXIX FESTIVAL IRMANDIÑO - MOECHE , 22 - 23 DE AGOSTO DE 2008

4º.- Establécese un único premio de 210 € e unha placa.
O cartel premiado pasará á propiedade da Asociación Cultural "Castelo de Moeche", que o editará e distribuirá por toda Galicia.

5º.- O xurado estará composto polos membros da Xunta Directiva desta Asociación, podendo esta delegar noutras persoas.
O fallo do xurado será inapelable; podendo, o concurso, quedar deserto se o xurado considera que ningunha das obras ten méritos de abondo.

6º.- O fallo do xurado darase a coñecer o 17 de maio de 2008 coincidindo co día das letras galegas.

7º.- As obras pódense presentar ata o día 12 de maio; non se admitirán as que cheguen despois.

8º.- Os orixinais poden estar firmados có nome do autor ou cun pseudónimo, levarán pegado polo revés un sobre cos seguintes datos do autor: nome e apelidos, enderezo e teléfono.

9º.- Poderase solicitar a devolución dos traballos non premiados ata o 31 de maio de 2008; podendo a A.C. "Castelo de Moeche" dispoñer libremente dos que queden no seu poder.

10º.- Os traballos enviaranse ó seguinte enderezo:

CAFETERÍA SOBELAIRA
SAN RAMÓN S/N – SAN XOÁN
15563 MOECHE (A CORUÑA)

A participación no concurso supón a aceptación das presentes bases.
Para máis información pódese solicitar na dirección de correo electrónico: f.irmandino@yahoo.es ou chamando ós teléfonos: 699999852 (Rafa), 670242959 (Mariña).


Moeche, 3 de marzo de 2008,

Asociación Cultural "Castelo de Moeche"
Lg. Lavandeira - Labacengos
15564 Moeche (A Coruña)
C.I.F.: G-15/492.176

ACTIVIDADES NA ASOCIACIÓN CULTURAL DZ

THE CAÑAS
(Rock especial - San Sadurniño)
+
EN CUARENTENA
(Blues Rock - As Pontes)

Venres 11 as 23:30h
Entrada 2€ (Socios 0€)

www.myspace.com/thecanhas
www.myspace.com/aspontesencuarentena


OS CHIQUILICUATRES DE RIBEIRA
(folk - Ribeira)

Venres 18 as 23:30h

www.myspace.com/oschiquilicuatres



- Queres ser xornalista?

O Xornal Pegadas, precisa de un redactor para a zona de San Sadurniño e Moeche. Contacto: xornalpegadas@gmail.com Telf.663087476

Pegadas é unha publicación mensual orientada á comarca do Eume (San Sadurniño, Moeche, As Somozas, As Pontes, A Capela, Monfero, Vilarmaior, Pontedeume, Cabanas), un medio de comunicación comprometido co territorio e co medio rural, que iniciou a súa andaina no mes de decembro do ano pasado. Pegadas é un proxecto de información impulsado pola Asociación Euroeume, que traballa dende hai 10 anos polo desenvolvemento do territorio.
O xornal pretende ser un instrumento ao servizo da nosa comarca; unha praza pública na que falar do noso, un lugar de encontro para as institucións, asociacións, empresas e persoas que fan deste territorio o seu modo de vida; un punto de apoio para o que desexe facer medrar calquera iniciativa neste territorio.


- Pechado o cartel do Festival do Festival do Rio Castro (Naraío - San Sadurniño)

Festival do Rio Castro (Naraío) 5 Xullo 2008

·PRADAIRO (Folk - Santiago) http://www.pradairo.es/
·BALAKANDRA (folk/fusion - San Sadurniño) www.myspace.com/balakandra
·O SONORO MAXIN (reggae rumba cumbia...) www.myspace.com/osonoromaxin
·KOGITO (ska - Vigo) www.myspace.com/kogito


- SWEET OBLIVION BAND ao vivo!!!

Vindeiras datas confirmadas da banda de San Sadurniño ante a inminente saida a rua do seu 1º album

· 25 Abril Sala Fardela (Vilalba)
· 26 Abril Sala Mogay (Chantada)
· 2 Maio Sala Breogain (Vigo) + SEX MUSEUM
· 23 Maio Sala Micos (Cariño)
· 18 Outubro Sala A Fragua (Redondela)

www.myspace.com/sweetoblivionband


- BALAKANDRA ao vivo!!!

Balakandra entrará no estudio a finais do mes de Abril para grabar a sua primeira maqueta.

· 30 Maio Sala Ogmios (Cariño)
· 7 Xuño Café Cultural Roi Xordo (Allariz)
· 5 Xullo Festival Rio Castro (Naraío)
· 14 novembro Jazz Vides (A Coruña)

www.myspace.com/balakandra

Teatro Familiar nas Pontes: UNHA DE AMOR‏

Este venres comeza a programación infantil-xuvenil de primavera do Concello das Pontes con teatro e danza.

O venres 28, ás 18.00h, no Auditorio M. Cine Alovi ARTELLO TEATRO ALLA SCALA 1:5 representarán UNHA DE AMOR, a historia de amor entre un gato e unha anduriña

Espectáculo de sombras e bonecos de variñas que conta a historia duns animais que habitan nunha pequena vila que viven atemorizados pola inquedante presenza dun veciño díscolo: o Gato Gaiado. Coa chegada da primavera, unha andoriña nova e ousada consegue o nunca visto: que o gato sorría. A partir dese momento desenvólvese unaha relación entre o gato e andoriña.

Espectáculo familiar para TODOS OS PÚBLICOs (nenos recomendado a partir de 5 anos)

Neste link podedes atopar + info sobre a obra:

http://www.artello.com/indexmain.html

X ENCONTRO DEGUSTACIÓN DO MILLO CORVO

A Asociación Cultural de Meiro (Bueu) organiza o X ENCONTRO DEGUSTACIÓN DO MILLO CORVO.

Esta celebración de artesanía agroalimentaria é a culminación anual dun ciclo de traballo a prol da recuperación deste millo escuro que corre o perigo de desaparecer. Este ano é especialmente importante xa que se celebra a décima edición deste evento.

+ info no blog: http://www.meirocorvo.org/

ASOCIACIÓN CULTURAL MEIRO
C.I.F.: G-36293223
Casa da Aldea s/n - Meiro
C.P. 36938 - Bueu ( Pontevedra)
Tlf.: 637558957
Mail: meirocorvo@gmail.com

Novos usos para vellos espazos mineiros

El jueves 29 de noviembre tuvo lugar en Andorra una jornada divulgativa del programa europeo SMART organizada por la Comarca. En ella se daban a conocer en una “mesa de experiencias” los proyectos de recuperación de cuatro zonas mineras –dos en Alemania, una en Grecia y la nuestra, de la comarca de Andorra-Sierra de Arcos,- asociadas con un objetivo común: el de redirigir la economía en viejas zonas mineras. 

Presentó el acto el alcalde de Andorra, Luis Ángel Romero, explicando que “poner en valor la minería y valorizar una zona degradada” es en definitiva la intención de los distintos proyectos de este programa europeo que incluye a nuestra comarca. El concejal de Ejulve, Carlos Abad, en representación del presidente de la comarca, introdujo la charla recordando que “nuestras minas han tenido mineros” y es en parte por ellos, como homenaje, por lo que se está haciendo un esfuerzo para recuperar los antiguos espacios mineros.

En inglés, y con una excelente intérprete –Mª Ángeles Tomás, técnico de Cultura y Turismo de la Comarca de Andorra-Sierra de Arcos y organizadora de la jornada- fueron exponiendo cada uno de los representantes los diferentes proyectos de usos alternativos de sus respectivas regiones mineras, dentro del SMART- NatuREshapingLandscape, que viene a ser algo así como: “dando una nueva forma al paisaje y naturalizándolo”.

Las minas para usos recreativos y paisajísticos (Alemania). 

El mar de Markkleeberger, un lago artificial creado en el hueco de una antigua mina a cielo abierto próxima a la ciudad de Leipzig, cerca de Sajonia, fue la primera de las experiencias que explicó Bernd Walter (de la Development Company). 

La reunificación de Alemania hizo que en 1991 se cerraran la mayor parte de las minas de esta región en la que la influencia de la minería de carbón era enorme. Más de 24.000 personas fueron movilizadas “engullidas” por las minas a cielo abierto, quedando un paisaje desolado de grandes agujeros. 

Aquel paisaje lunar es hoy una zona cubierta por seis lagos (con alguna mina todavía en activo) que están siendo rellenados con aguas procedentes de la lluvia, de un río próximo y subterráneas extraídas de minas cercanas. Uno de ellos es el de Markkleeberger en el que, para recuperar la zona, se han llevado a cabo diversas actuaciones, algunas en marcha todavía, la mayor parte de ellas para usos lúdicos, como un paseo “marítimo” alrededor del lago, un centro para actividades deportivas, varias sendas turísticas, playas, embarcaderos (con barcas movidas por energía solar), una zona “natural” protegida del uso público y una zona deportiva de aguas bravas, proyecto emblemático del lago. Hay además algunos objetivos futuros del proyecto como dedicar un área a la cría y comercialización de bisontes.

El SMART sólo ha financiado una pequeña parte de todo esto: la señalización de senderos y áreas de descanso, en 2006, y la reforestación en la orilla sur del lago, en 2007.

El bosque plateado, recuperación paisajística en el lago Störmthaler, otro de los lagos de la misma región alemana, fue el proyecto que explicó Uwe Weigelt, representante del Ayuntamiento de Grosspoesna. El esfuerzo principal que se está llevando acabo en este lago es el de la recuperación de diversos lugares, pueblos casi abandonados cuando la minería avanzaba (Grospoesna llegó a tener 30 habitantes en 1983, ahora son 450), patrimonio artístico y áreas naturales. Para ello, se están realizando – o se harán en un futuro- diversos proyectos como un centro ecológico para la naturaleza y la agricultura dedicado a actividades de educación ambiental, senderos alrededor del lago, o una reproducción artística flotante en medio del lago, de una iglesia, monumento a las desaparecidas por el avance minero. Otro de los proyectos realizados ha sido la recuperación de maquinaria pesada minera como una enorme estructura staker, seña de identidad de la región.

El programa SMART financia en este caso el “bosque plateado”, la reforestación de una península con una especie de sauce plateado muy ornamental, con el objetivo de naturalizar las orillas del lago e introducir fauna para poder realizar visitas guiadas.

Las minas como vertederos (Grecia). 

Nadia Hatzimitraga, del Dpto. de proyectos y programas de la empresa pública DIADYMA SA de Kozani, Grecia, expuso las actuaciones de gestión integrada de residuos aprovechando antiguos huecos de minas que se están llevando a cabo en una región del norte de Grecia, al oeste de Macedonia, zona sin salida al mar y una de las más pobres de Grecia.

¿Cómo entender la transformación de una mina en un basurero como un proyecto de desarrollo? La respuesta está en considerarlo dentro de un proyecto conjunto de mejora del medio ambiente de mayor envergadura.

Aquella antigua zona minera en la que existían muchos vertederos ilegales desparramados por doquier se ha convertido hoy en un modelo de gestión de residuos con la participación de todos los municipios. De 207 basureros clausurados, 40 han sido restaurados y reforestados. 

A partir de 5 “estaciones de transferencia”, a donde llegan los residuos de toda la región, se derivan y centralizan en un único vertedero, antiguo hueco de mina, cedido por la empresa minero-eléctrica que explota la zona, en la que ya se está llevando a cabo la recuperación y reutilización de parte de los residuos.

El principal éxito del proyecto es su actividad paralela: la Educación Ambiental con la conversión del basurero central en un “Ecoparque” para usos educativos. Los problemas relacionados con la situación medioambiental precaria que se generan con el fin de las actividades mineras, son comunes a cualquier zona que se ha visto en esa situación, tales como la degradación del paisaje, el deterioro de la calidad de vida, de las aguas, la caída del valor del suelo..., y una manera de superarlos es mediante la sensibilización. 

Con esta filosofía, el programa SMART financia la construcción del Ecopark: la restauración integral del hueco minero en tres sectores: uno primario con cultivos de plantas oleaginosas para usos energéticos y otras especies arbóreas, uno secundario de uso energético con especial atención a las energías renovables y a la gestión de residuos y uno terciario para usos educativos y recreativos.

La mina como centro de desarrollo turístico: un parque tecnológico minero (España).

La mesa de experiencias sobre reutilización de viejos espacios mineros terminó con la intervención de Mª Ángeles Tomás, representante del proyecto español: el parque tecnológico minero MWINAS del pozo de San Juan. Explicó las razones del porqué del parque minero como estrategia de desarrollo de la comarca ante la crisis del carbón, el fomento del sector turístico vinculado a la cultura y al patrimonio y enumeró los objetivos que surgieron a partir de las Jornadas del Oficio de Minero del año 2005 (recuperación, exposición, centro de investigación de archivos de Endesa...etc). Desde entonces hasta hoy el centro del pozo de San Juan ha ido creciendo, mejorando sus instalaciones y exposición y ha unido su visita a la del humedal creado en el hueco dejado por la Corta Alloza donde se encuentra un espacio de interpretación sobre la “restauración ecológica de zonas mineras”.

El programa SMART se encarga en este caso de financiar el proyecto de “Musealización exterior del pozo San Juan”, la exposición al pie del castillete de extracción minera de una numerosa colección de grandes máquinas, mudos testigos del duro trabajo en túneles y galerías utilizadas tanto en la minería subterránea como en la minería a cielo abierto.

La Jornada terminó con la visita a la hermosa exposición fotográfica A cielo abierto, las huellas del carbón, cedida por Endesa, obra de Arturo Polo, situada en el patio de la Casa de Cultura.

Nova recollida na páxina web do Centro de Estudios Locales de Andorra (CELAN)

Bailarinas das Pontes actuarán nunha Gala de Danza Oriental en Lugo

GALA DE DANZA ORIENTAL:

"LAKSHIMI"

Sabado dia 29 de marzo a las 21:30h,

Elenco:
***** Zuel

***** Cristiane Azem
***** Vanessa Lakshmi

***** Fusion Oriental (Sergio y Vanesa Moreno)

***** Alumnas de Vanessa Lakshmi (Lugo y As Pontes) y de Vanesa Moreno (Gijon)

LUGAR DE LA GALA:

CIRCULO DE LAS ARTES (LUGO);

situado en la Praza Maior; este teatro esta situado en la misma plaza del Ayuntamiento de la ciudad, dentro de la Muralla Romana.Proximidad con la estacion de autobuses (caminando a 2 minutos).Proximo al parking "Plaza de la Constitución" (situado al lado de la estacion de autobuses), caminando 2 minutos.

Podeis clikar en el siguiente enlace, introduciendo las palabras "praza maior lugo" para ampliar la zona:

http://maps.google.es/maps

VENTA DE ENTRADAS:

YA PODEIS COMPRAR LAS ENTRADAS PARA LA GALA, LLAMANDO AL TELEFONO 650 530 489 (VANESSA LAKSHMI).

PRECIO: 10 EUROS.

+ info no blog da mestra e bailarina Vanessa Lakshimi

Aviso enviado por July.

SWEET OBLIVION BAND ao vivo!!!!!

A banda de San Sadurniño continua cos seus concertos da Rede Galega de Música ao Vivo mentres prepara o lanzamento do seu primeiro disco que sairá a venda a finais de Abril. E agora podemos velos en directo en:

Venres 7 Marzo SALA 600 (Melide) 1:00h

Venres 14 Marzo SALA RUN RUM (Ferrol) 22:00h

Actividades da A.C. DZ.

Continuan os ciclos de cine da A.C.DZ

Venres 29 as 22:00h
Ciclo Q.Tarantino - JACKIE BROWN
Info sobre o film - http://www.labutaca.net/films/3/jackiebrown.htm

Sábado 1 as 17:00h
Ciclo Animaciçon Infantil - O BOSQUE ANIMADO
Info sobre o film - http://www.elbosqueanimado.com/

NOITE POP na A.C.DZ

THE HOMENS
+
BOY ELLIOTT
and The Plastic Bags
+
LA COOPERATIVA PINCHADISCOS


Sábado 1 de Marzo
Apertura de portas: 22:30h
Comenzo concerto: 23:40h (puntual)
Prezo: 5€

Noite de Pop na A.C.DZ de San Sadurniño coa actuación do trio santiagues de power-pop THE HOMENS (http://www.thehomens.com/) que acaban de sacar ó mercado o seu primeiro disco de longa duración, BOY ELLIOTT and The Plastic Bags (http://www.boyelliott.com/) e despois festa e mais festa con MAXIPELO e RATINHO KNOCKOUT, pinchadiscos de LA COOPERATIVA (www.fotolog.com/lacooperativa).

Durante o concerto faranse conexións en directo co programa "MAIS BERBERECHOS" da Radio Galega.

ASOCIACIÓN CULTURAL DZ
Avd. Marques de Figueroa s/n
15560 San Sadurniño
A Coruña

Teatro por Internet

PARA BOTAR UNHAS RISOTADAS PINCHA NO SEGUINTE LINK:

http://users.telenet.be/kixx/

Lago da mina (O proxecto Aleman)

Despois do fin da explotación mineira na rexión e logo da reunificación da Alemaña nos anos 90, os gobernos rexionais puxeron en funcionamento o proxecto lausitzer Seenland, co fin de recuperar as mais de 100.000 hectáreas de terreo con alto contido en xofre e falta de auga por o bombeo subterráneo da antiga explotación mineira.

O fin e transformar os aproximadamente 130 km cadrados en lagos artificiais para atraer o turismo e crear novas fontes de traballo, nunha das rexións mais golpeadas por o desemprego.

A rede de lagos navegables estarán conectados entre si mediante canais, contando con distintas atraccións turísticas e deportivas.

O proxecto, que supera os 5000 millóns de euros, debera estar completado en 2018.

Unha mina de talento cinematográfico en As Pontes

Imaxe: Os xoves creadores ponteses encheron o cine das Pontes de veciños e amigos a véspera de Reis.

O auditorio Alovi das Pontes acolleu o venres 4 de xaneiro a presentación en sociedade dos traballos dos novos creadores do audiovisual.

Os organizadores da xornada -a Asociación Sociocultural Choiva Azeda-, promoveron o acto para dar a coñecer o labor dos realizadores entre os seus propios veciños, declarándose “amigos e siareiros incondicionais” do traballo dos directores.

 Só 4 días despois de que a xacemento de lignito pontés deixará de extraer o prezado mineral negro, unha nova mina mostrábase nas Pontes, aínda que nesta ocasión a materia prima trátase do talento e os esforzos creativos de seis xoves da vila.

Creadores e creacións

Os seus nomes son Sabela Pernas, Nuria Castro, Marta Ramos, Mario Añón, Roberto Rego e Manoel Campelho, teñen entre 24 a 30 anos de idade e, entre outras cousas, comparten que se atopan iniciando a súa carreira profesional no eido do mundo audiovisual e que ningún reside actualmente nas Pontes, só unicamente Roberto desenvolve o seu traballo como cámara en Galicia, o resto, atopase facendo as súas particulares “Américas”.

Nembargantes, todos fan referencia a súas raíces pontesas para explicar a forte motivación de cara a 7ª arte, que segundo Sabela Pernas pode ser explicada xa que “dende nenos estamos acostumados a unha televisión local que non tódolos pobos teñen, e que nos ofreceu un contacto co audiovisual dende moi nenos”. A realizadora valora o pobo como fonte de inspiración, debida a que “a xente nova das Pontes sente sempre un compromiso especial co seu pobo, por seren unha zona mineira en decadencia, o que fai querer mostrar a outra cara de onde procedemos”. Nuria Castro comparte esta visión, é pensa que “As Pontes é un pobo de creadores natos”, e xustifícao dende unha perspectiva psico-sociolóxica: “Somos un laboratorio científico dende a formación como pobo, e os individuos vense constantemente sometidos a estímulos para producir dende tódolos eidos”.

Documentais

Sabela, na actualidade, está a estudar un Máster de cine en Londres, e presentou dous documentais. O primeiro Ciclo Combinado, co-dirixido con Nuria, que cursa un Postgrao de Fotografía en Barcelona, foi galardoado co primeiro premio Galiza Crea, no apartado audiovisual de novos creadores que concede anualmente a Xunta de Galicia. Este documento foi feito a partires de entrevistas a veciños de distintas idades a partires das cales se vai desgranando a historia local dos últimos 30 anos, así como as esperanzas e inquedanzas futuras sobre as riquezas económicas e humanas no concello.

O segundo documental de Sabela é Mundo Bazar, co-dirixido xunto con Marta Ramos -que acaba de rematar os seus estudos de Comunicación Audiovisual en Madrid-, indaga na emigración china en Galicia, a través de dúas xeracións dunha mesma familia propietaria do archicoñecido Bazar Antonio, que se atopa ubicado no Polígono Empresarial do Ceao de Lugo. No mesmo formato de entrevistas e planos dinámicos empregados en Ciclo Combinado, o documental afonda na realidade cotiá deste colectivo de inmigrantes en Galicia a través dos seus protagonistas, e fuxindo dos típicos tópicos.

Curtametraxes de ficción

No tocante, as obras de ficción, foron reproducidas tres curtametraxes. A sesión comezou con Cambio de planes, co-dirixida por Manoel Campelho, afincando ao igual que Nuria e Mario en Barcelona, e onde traballa como director fotográfico. A curta traspórtanos a unha hipotética situación vital dun funcionario franquista a piques de se xubilar, e que recibe unha transcendental orde que pode cambiar a historia política de España e, sen lugar a dúbidas, a súa propia escala de valores e normas.

Minerva de Mario Añón –que nestes momentos, atópase colaborando nunha emisora de radio de Barcelona-, invita ao espectador a unha introspección na mente dunha muller de media idade afectada por unha enfermidade dexenerativa, e acrecentada pola soidade e o abandono na que se atopa. A partires desta historia, o director lévanos a un mundo onírico e de recordos e imaxes da nenez e da razón perdidas.

Tamén dos recordos trata O reflexo da lembranza de Roberto Rego, un traballo que xa fora presentado no mesmo escenario hai agora un ano, e que narra a versión persoal do creador sobre a lenda do río Eume, que segundo os máis vellos, cada ano o río lévase unha vida humana como cobro da riqueza acuífera que aporta ás terras da comarca.

Retorno a Galicia

Aínda que a maioría atópase fora de Galicia por necesidades laborais e formativas, a idea de voltar a Galicia non lles quita o sono. A súa intención é a de retornar dentro duns anos, pero sempre que o horizonte laboral sexa máis claro do que é neste momento. A idea é común a todos: “a actividade do audiovisual galego é un sector en auxe, pero conta –ao igual que moitos outros sectores económicos- cunha alta taxa de precariedade e temporalidade laboral, que fai que o futuro se presente algo incerto”.

Outro conto é o de voltar a vila nai. Non cren que o seu futuro pase por As Pontes, xa que tal como o explican: “traballar nas Pontes audiovisualmente é limitar moito o teu campo de traballo”, rematando cun “gustaríame voltar, pero creo que hai quer ser realistas”.

Exhibición nas Pontes

O acto contou tamén cun sorpresa final dos organizadores, que rescataron un traballo escolar das realizadoras dos seus tempos de colexialas na Escola Primaria Santa María, e que fora galardoado pola Consellería de Educación no ano 1995.

Pero cecáis, o máis especial, foi o espazo físico escollido para a xornada: o cine de sempre para esta xeración de ponteses. Nuria tíñao claro: “ten o seu sentido derradeiro, porque que mellor lugar que onde nacen as cousas”. Segundo Mario: “é como unha proxección en familia e ten de especial que é o cine onde de pequeno ías a ver pelis”. Roberto foi o máis emotivo: “que a xente acuda a ver os nosos traballos ao centro cultural de importancia que temos na vila, é o mellor agradecemento que me poden facer os meus veciños”.

NOVA EXTRAÍDA DO XORNAL PEGADAS (FEBREIRO 2008)

ROTEIROS PATRIMONIAIS NA BISBARRA DO EUME - ROTEIRO O FREIXO-SOMEDE

DESCRICIÓN DO ROTEIRO:

ROTEIRO O FREIXO-SOMEDE

Concello: As Pontes de García Rodríguez

Dificultade: media – baixa

Lonxitude: 18 Km

As Pontes, do val á montaña: O Freixo-Somede

Publicado en Pegadas, por Serxio Paz Roca e Xosé María López Fernández

Propoñémosvos para este primeiro roteiro, ir en coche ata o núcleo do Freixo e comezar alí, ben sexa a pé, ou en bicicleta. Se decidides facer este roteiro a pé, tedes que pensar en levar o xantar, xa que a distancia a percorrer é considerábel, co que o mellor de todo sería facer un descanso no camiño. A pé levaravos, a un ritmo normal unhas 6 horas, e se decidides facer o roteiro en bici, en dúas horas e media, aproximadamente, chegaredes de volta ao punto de partida. O menos atractivo desta proposta é que o roteiro non é circular, co que deberedes voltar polo camiño polo que fostes, mais a beleza do lugar ben merece unha segunda ollada. Ademais, cando voltedes cara o núcleo do Freixo, a visión do xa visto será totalmente distinta, sexa pola nova perspectiva das paisaxes ou pola distinta luz que haberá unhas horas despois do voso primeiro paso.

1.- Núcleo rural do Freixo

Unha vez debidamente estacionado o vehículo, podedes comezar o voso roteiro na capital da parroquia do Freixo, onde se poden visitar diferentes elementos de interese. O primeiro deles é a Igrexa de San Xoán, cuxa estructura orixinal remóntase ao século XII, en pleno románico. Aínda así, este edificio sufríu numerosas modificacións, a maior das cales foi a do século XVII, na que o templo se amplía coas dúas naves laterais, cun pórtico e máis co campanario. Este campanario é basicamente barroco e está unido co corpo da igrexa por unha cuberta que funciona coma un amplo pórtico. Outros elementos de interese son o cruceiro, situado enfronte da igrexa, datado en 1899 e que consta de pedestal, columna e capitel todos eles decorados con motivos relacionados co calvario de Xesús nos seus últimos días; a casa rectoral do Freixo, que garda na súa Historia un feito de moita sona a principios do século XX, pois relatan as crónicas que alí foi apreixado o célebre bandoleiro mañonés, Toribio Mamed Casanova, cuxas peripecias foron relatadas polo escritor Higinio Puentes na súa novela O bandido Casanova, onde o naquel entón párroco do Freixo, Basilio Poupariña lle tendeu unha emboscada na suntuosa e elegante rectoral da, en tempos, importante parroquia do Freixo, feito que foi recompensado pola viúva de Alfonso XIII co seu nomeamento coma Capelán da Casa Real; o osario, do que se descoñece a súa construción pero do que se di que é dos tempos da fame, cando se fixo necesario baleirar o camposanto para facerlle sitio aos numerosos mortos; e o palco de comezos do XX, feito polos veciños para a actuación dos músicos o día do patrón.

2.- Medoñas do alto de San Xoán

Seguindo o camiño chegaredes ao Alto de San Xoán, onde podedes visitar unha das poucas mámoas do concello que se atopa debidamente sinalizada e que aínda conserva parte da coiraza de seixos. Este tipo de construcións responden ás prácticas funerarias dos primeiros habitantes da nosa comarca, fai miles de anos. Nos arredores desta mámoa pódense visitar tamen outros exemplares deste tipo de construcións, tales como a mámoa de Penadaugas ou a mámoa do Furado da Niebla.

3.- O mirador do Alto de San Xoán

Fermosas vistas neste lugar onde aproveitar para descansar e coller folgos contemplando a maxestuosidade do pai Eume, que flúe silandeiro hacia o embalse da Ribeira.

4.- A ermida de San Miguel

Logo dunha pequena camiñata dende o mirador chegaredes á ermida de San Miguel, construída a finais do século XIV. Está integrada no conxunto de Sangoñedo, terreos que na actualidade forman parte da area de natureza do Cabalar. En principio esta visita estará condicionada pola presenza no lugar do persoal responsábel da apertura da cancela de acceso ao recinto.

5.- Círculo lítico do Bidueiral

Está emprazado no punto máis alonxado do roteiro, ao que chegaredes logo de camiñar un bo treito. Trátase dun resto prehistórico sito a uns 50 metros ao sur do desvío que leva ao Bidueiral, e a uns 20 metros á esquerda da pista que leva ao Cabalar. Está nunha pequena planicie a carón dunha mámoa. Ten uns 9 metros de diámetro e consta de grandes seixos e cuarcitas, así coma de laxes de pizarra. Algúns autores din que é o último que se conserva en Galicia destas características.

6.- O muíño dos Feros

Ao muíño chegaremos cando veñamos de volta cara o Freixo. No cruce do Bustelo, colleremos dirección Somede e a unhos 800 metros nunha curva de esquerdas moi pronunciada, na marxe inferior da mesma e cuberto dunha espesa vexetación, atópase este antigo muíño. Os veciños da zona afirman que debe ter máis de douscentos anos de antigüidade e parece ser que pertencía a unha familia de muiñeiros do lugar. O contorno inmediato, desconfigura a beleza da construción, pois son numerosos os refugallos depositados na parte traseira do mesmo, co que o muíño perde parte do seu encanto.

NOTICIA POR CORTESÍA DE CyberMODE (www.amigus.org) 

Fin de Ano na Asociación Cultural DZ de San Sadurniño

Asociación Cultural DZ presenta:

FIN DE ANO 007

Licencia para bailar

Lugar: local da asociación (antigo cine San Sadurniño)

Apertura de portas: 1:00h

Prezo: 35€ 

Inclue: Barra Libre, Cotillón, Gardarroupa, Pincho e almorzo pola mañá. 

AFORO LIMITADO!!! 

Reserva xa a túa entrada no telf. 649381132

Miki Nervio & Bluesmakers este venres na Casa Dopeso

A banda coruñesa chega As Pontes, prometendo facernos pasar un bo rato, o venres 30 de novembro ás 21 h na Casa Dopeso. Se queres saber mais sobre eles preme no título, desta nova. Ver video

Outro mais

Santa Icía 2.007 en As Pontes

A práctica totalidade das asociacións e agrupacións musicais das Pontes, estamos a organizar unha semana de música para celebrar esta festividade e amosar ós nosos conveciños o que estamos a facer.Nesta edición participamos trece asociacións e agrupacións con catro festivais, cinco concertos, un concerto didáctico, unha foliada, unha charla e a habitual cea-baile de confraternización.E como tamén está sendo habitual, homenaxeamos a un músico pontés, este ano a D. Antonio Ferreiro Cabarcos "Antolín"

Pincha aquí para ver o programa completo

Unha aldea abandoada de Xermade convertirase nun producto turísitco

O barrio do Cerqueiral, na parroquia de Piñeiro (Xermade), convertirase nunha aldea rural con itinerarios de sendeirismo ata as Fragas do Eume. O complexo de lecer terá, ademais, quads, cabalos e unha explotación gandeira onde xa hai 33 cabezas de bovino autóctonas, de razas caldelá e loura.

A aldea, con tres casas centenarias e sen habitantes desde fai 40 anos, foi adquirido pola emprendedora Rocío Villarnovo García, unha ferrolá que xa se empadroou en Piñeiro, segundo informa o diario O Progreso na súa edición impresa de hoxe.

Villarnovo explicou a EFE que a súa infancia transcurriu entre dúas aldeas de Valdoviño, "por lo que mi relación con el mundo rural es natural y, ahora que estoy acabando la carrera, voy a iniciar un proyecto a largo plazo que comenzó con la compra de 65 hectáreas de monte en una aldea abandonada de Xermade (Lugo)".

"Quiero poner en marcha -añadeu- mi primera explotación ganadera que estará relacionada con la futura aldea de turismo rural que proyectamos en O Cerqueiral, en el municipio de Xermade".

Jazz Sesion en Espasante

As veces nestes periodos vacacionais atopamos noites musicais inesperadas. Onde a música pode facer que un pobo da costa galega transformese en calquera local de jazz do outro lado do charco. Iso pasou en Espasante, e gracias o youtube podemos ollar un anacao desa noite maravillosa. Para ver o video preme aquí