Exposición en Fene

Non sempre podemos asistir a exposicións primixenias, de artistas que aínda non están metidos na boraxine dese mercantilismo feroz que rodea a todas as facetas do arte hoxe por hoxe. Tres artistas novos, invítanos a apreciar a súa obra a partires desta sexta feira no concello de Fene.

Resumo da gala oriental en Lugo por parte de bailarinas pontesas

Noraboa polo éxito obtido.

+ info aquí

A información sobre o audiovisual galego repítese en máis de dez portais de Internet

Na rede existen máis de tres catálogos de producións audiovisuais feitas no noso país ademais de múltiples portais nos que coñecer a actualidade informativa. Isto, sen ter en conta que cada produtora conta co seu propio sitio web no que dá conta dos seus traballos. No fondo acaba por evidenciar unha abondosa redundancia informativa tanto en sitios mantidos por entidades públicas como privadas.

Audiovisualdegalicia.es, Axenciaaudiovisualgalega.org, AVG, cinegalego.es, Consorcioaudiovisualdegalicia.es…. son só algúns dos nomes dos dominios que existen na rede con información relativa ao sector audiovisual. Desde que en 1996 Margarita Ledo crease, no seo da Universidade de Santiago, o “Observatorio do Audiovisual Galego” foron agromando múltiples iniciativas, iso si, todas abandeiradas baixo a intención de “fomentar e potenciar” o audiovisual da terra.

Similitudes e diferenzas
En primeiro lugar, o denominador común a todas as iniciativas que se manteñen na rede arredor diso que chamamos “audiovisual galego” teñen como principal fío común promover o audiovisual. Así, no web da “Axencia Audiovisual Galega” o obxectivo que figura “é consolidar un audiovisual con identidade de seu e fortaleza suficiente para situarse nun mundo globalizado”. Para a ferramenta “Cinegalego.es” o sitio web é “unha nova vía para a promoción e difusión das obras feitas en Galicia” e, entre os seus obxectivos, figura “promocionar o noso audiovisual e servir de apoio ás accións de márketing desenvolvidas polas produtoras e distribuidoras”. AVG, o primeiro portal informativo nesta materia leva a etiqueta de “O soportal do audiovisual galego”.

Todos os sitios web que aparecen detallados a continuación teñen unha sección informativa para atender aos feitos de actualidade, e ademais desta multiplicidade informativa hai tamén varios catálogos onde coñecer os detalles das producións. Pero non todos manexan as mesmas cifras. AVG ten 3.389 entradas (entre producións, entidades e profesionais), a Axencia Audiovisual Galega ten 3.625 (entre producións e profesionais), Cinegalego.es ten 246 traballos. Isto, máis o “agregador” de “Audiovisualdegalicia.es” que, tal e como se dixo na súa presentación pretende agrupar os contidos dos diferentes portais. Estes tres catálogos parten dunha mínima información común (sinopse, ficha técnica e ficha artística) pero hai diferencias notorias entre eles. Para comprobar as peculiaridades e as diferenzas recomendamos un paseo atento pola rede e, para os que o prefiran, aquí teñen unha análise de cada sitio web (ordenadas por data de creación do sitio web).

+ info en Cultura Galega

'Menos é máis, cinema para seren a voz de quenes calan'

Máis de 15.000 estudantes de entre 14 e 16 anos do Estado español participaron nesta campaña cuxo fin é sensibilizar e preve-la violencia de xénero a través da séptima arte

O principal obxectivo da campaña ‘Menos é máiis, cinema para seren a voz de quenes calan’ é sensibilizar aos adolescentes obre a violencia machista, expondo as causas da xestación da cultura da agresión e o falso amor como fonte de celos, frustracións e dependencia.

O proxecto, que foi presentada en setembro de 2007 no Festival Internacional de Cine de Donostia-San Sebastián, mostra ferramentas para detectar os contextos nos que se fomenta a desigualdade, promovendo a prevención dos malos tratos e un novo modelo de relación baseado no respecto mutuo, a comprensión e a igualdade.

Segundo a delegada especial do goberno contra a violencia sobre a muller, Encarnación Orozco, este proxecto, que está promovido polo Ministerio de Asuntos Sociais e a delegación especial do goberno contra a violencia sobre a muller, fomenta a consecución de “un cambio no modelo social avanzando no dereito de cidadanía”.

A forza da séptima arte contra a violencia machista

Alumnos de Bacharelato, Formación Profesional, Artes Plásticas e Deseño de Grao Medio educaron contra a violencia de xénero e a favor da igualdade, desde o pasado mes de novembro, a través de catro longametraxes: Douche os meus ollos de Iciar Bollaín, Héctor de Graza Querejeta, e A Escurridiza de Andel Kechiche, e tres curtametraxes, Eramos Poucos de Borja Cobeaga, Sintonía de Xabier Berzosa e Subir e baixar de David Planell.

Para ve-las curtas preme aquí

"A violencia é o medo aos ideais dos demais" Mahatma Gandhi

Guillermo Vargas Habacuc. Arte ou narcisismo patolóxico?

RECIBIMOS NOS DERRADEIROS DÍAS UN MESMO CORREO DENDE VARIOS AMIG@S NO QUE SE CHAMA A ATENCIÓN DUN CASO, QUE FAINOS ESTREMECERNOS E DUBIDAR DA SUPOSTA RACIONALIDADE DO SER HUMANO, E INCLUSIVE DA SÚA HUMANIDADE=SENSIBILIDADE. SIMPLEMENTE GROTESCO.

Guillermo Vargas Habacuc es un costarricense que dice ser artista. En agosto hizo una exposición en una galería de Managuay, tras atar a un perro a una pared, lo dejó morir de hambre. Según él, esa sádica, bárbara y necia obviedad era una manifestación artística. En  pueden verse fotos estremecedoras del pobre animal. La noticia ha llegado ahora hasta mis manos empujada por una campaña internacional de recogida de firmas para evitar que ese matarife acuda en 2008 a la Bienal Centroamericana de Honduras.

¿Te parece fuerte?

Pues eso no es todo: la prestigiosa Bienal Centroamericana de Arte decidió, incomprensiblemente, que la salvajada que acababa de cometer este sujeto era arte, y de este modo tan incomprensible Guillermo Vargas Habacuc ha sido invitado a repetir su cruel acción en dicha Bienal en 2008.  

¡¡IMPIDÁMOSLO!!!

 

Firmad aquí: http://www.petitiononline.com/13031953/petition.html (no hay que pagar, ni registrarse, ni nada peligroso, y merece la pena)  para enviar una petición y que este hombre no sea felicitado ni llamado 'artista' por tan cruel acto, por semejante insensibilidad y disfrute con el dolor ajeno. 

Teatro por Internet

PARA BOTAR UNHAS RISOTADAS PINCHA NO SEGUINTE LINK:

http://users.telenet.be/kixx/

Unha mina de talento cinematográfico en As Pontes

Imaxe: Os xoves creadores ponteses encheron o cine das Pontes de veciños e amigos a véspera de Reis.

O auditorio Alovi das Pontes acolleu o venres 4 de xaneiro a presentación en sociedade dos traballos dos novos creadores do audiovisual.

Os organizadores da xornada -a Asociación Sociocultural Choiva Azeda-, promoveron o acto para dar a coñecer o labor dos realizadores entre os seus propios veciños, declarándose “amigos e siareiros incondicionais” do traballo dos directores.

 Só 4 días despois de que a xacemento de lignito pontés deixará de extraer o prezado mineral negro, unha nova mina mostrábase nas Pontes, aínda que nesta ocasión a materia prima trátase do talento e os esforzos creativos de seis xoves da vila.

Creadores e creacións

Os seus nomes son Sabela Pernas, Nuria Castro, Marta Ramos, Mario Añón, Roberto Rego e Manoel Campelho, teñen entre 24 a 30 anos de idade e, entre outras cousas, comparten que se atopan iniciando a súa carreira profesional no eido do mundo audiovisual e que ningún reside actualmente nas Pontes, só unicamente Roberto desenvolve o seu traballo como cámara en Galicia, o resto, atopase facendo as súas particulares “Américas”.

Nembargantes, todos fan referencia a súas raíces pontesas para explicar a forte motivación de cara a 7ª arte, que segundo Sabela Pernas pode ser explicada xa que “dende nenos estamos acostumados a unha televisión local que non tódolos pobos teñen, e que nos ofreceu un contacto co audiovisual dende moi nenos”. A realizadora valora o pobo como fonte de inspiración, debida a que “a xente nova das Pontes sente sempre un compromiso especial co seu pobo, por seren unha zona mineira en decadencia, o que fai querer mostrar a outra cara de onde procedemos”. Nuria Castro comparte esta visión, é pensa que “As Pontes é un pobo de creadores natos”, e xustifícao dende unha perspectiva psico-sociolóxica: “Somos un laboratorio científico dende a formación como pobo, e os individuos vense constantemente sometidos a estímulos para producir dende tódolos eidos”.

Documentais

Sabela, na actualidade, está a estudar un Máster de cine en Londres, e presentou dous documentais. O primeiro Ciclo Combinado, co-dirixido con Nuria, que cursa un Postgrao de Fotografía en Barcelona, foi galardoado co primeiro premio Galiza Crea, no apartado audiovisual de novos creadores que concede anualmente a Xunta de Galicia. Este documento foi feito a partires de entrevistas a veciños de distintas idades a partires das cales se vai desgranando a historia local dos últimos 30 anos, así como as esperanzas e inquedanzas futuras sobre as riquezas económicas e humanas no concello.

O segundo documental de Sabela é Mundo Bazar, co-dirixido xunto con Marta Ramos -que acaba de rematar os seus estudos de Comunicación Audiovisual en Madrid-, indaga na emigración china en Galicia, a través de dúas xeracións dunha mesma familia propietaria do archicoñecido Bazar Antonio, que se atopa ubicado no Polígono Empresarial do Ceao de Lugo. No mesmo formato de entrevistas e planos dinámicos empregados en Ciclo Combinado, o documental afonda na realidade cotiá deste colectivo de inmigrantes en Galicia a través dos seus protagonistas, e fuxindo dos típicos tópicos.

Curtametraxes de ficción

No tocante, as obras de ficción, foron reproducidas tres curtametraxes. A sesión comezou con Cambio de planes, co-dirixida por Manoel Campelho, afincando ao igual que Nuria e Mario en Barcelona, e onde traballa como director fotográfico. A curta traspórtanos a unha hipotética situación vital dun funcionario franquista a piques de se xubilar, e que recibe unha transcendental orde que pode cambiar a historia política de España e, sen lugar a dúbidas, a súa propia escala de valores e normas.

Minerva de Mario Añón –que nestes momentos, atópase colaborando nunha emisora de radio de Barcelona-, invita ao espectador a unha introspección na mente dunha muller de media idade afectada por unha enfermidade dexenerativa, e acrecentada pola soidade e o abandono na que se atopa. A partires desta historia, o director lévanos a un mundo onírico e de recordos e imaxes da nenez e da razón perdidas.

Tamén dos recordos trata O reflexo da lembranza de Roberto Rego, un traballo que xa fora presentado no mesmo escenario hai agora un ano, e que narra a versión persoal do creador sobre a lenda do río Eume, que segundo os máis vellos, cada ano o río lévase unha vida humana como cobro da riqueza acuífera que aporta ás terras da comarca.

Retorno a Galicia

Aínda que a maioría atópase fora de Galicia por necesidades laborais e formativas, a idea de voltar a Galicia non lles quita o sono. A súa intención é a de retornar dentro duns anos, pero sempre que o horizonte laboral sexa máis claro do que é neste momento. A idea é común a todos: “a actividade do audiovisual galego é un sector en auxe, pero conta –ao igual que moitos outros sectores económicos- cunha alta taxa de precariedade e temporalidade laboral, que fai que o futuro se presente algo incerto”.

Outro conto é o de voltar a vila nai. Non cren que o seu futuro pase por As Pontes, xa que tal como o explican: “traballar nas Pontes audiovisualmente é limitar moito o teu campo de traballo”, rematando cun “gustaríame voltar, pero creo que hai quer ser realistas”.

Exhibición nas Pontes

O acto contou tamén cun sorpresa final dos organizadores, que rescataron un traballo escolar das realizadoras dos seus tempos de colexialas na Escola Primaria Santa María, e que fora galardoado pola Consellería de Educación no ano 1995.

Pero cecáis, o máis especial, foi o espazo físico escollido para a xornada: o cine de sempre para esta xeración de ponteses. Nuria tíñao claro: “ten o seu sentido derradeiro, porque que mellor lugar que onde nacen as cousas”. Segundo Mario: “é como unha proxección en familia e ten de especial que é o cine onde de pequeno ías a ver pelis”. Roberto foi o máis emotivo: “que a xente acuda a ver os nosos traballos ao centro cultural de importancia que temos na vila, é o mellor agradecemento que me poden facer os meus veciños”.

NOVA EXTRAÍDA DO XORNAL PEGADAS (FEBREIRO 2008)

A séptima arte pontesa

PARA LER A NOVA DO PROGRESO, PINCHADE ENRIBA DA IMAXE

A redacción é da xornalista pontesa Cristina Arias

As Pontes, canteira das novas promesas do cine

Mozos creadores da vila exhiben os seus primeiros proxectos audiovisuais 

As Pontes ten unha predisposición especial para as artes. é unha afirmación difícil de probar cientificamente, aínda que Nuria Castro explícao de marabilla: "Temos unha fonte creativa na mina... é o fume que nos inspira». Nuria é unha dos novos creadores audiovisuais que onte presentaron o froito do seu traballo de xeito conxunto no Cine Alovi. Ten 27 anos e dedícase á fotografía. Tamén é unha das guionistas, directoras, produtoras e demais do documental Ciclo Combinado, recentemente premiado pola Xunta. A súa compañeira de batallas, Sabela Pernas. «Foi un proxecto común» de estudos, explica Castro.

Iso si, as dúas novo artistas llo guisaron elas solitas. Pero iso non lles preocupa. Son xente emprendedora e non é de estrañar que digan das administracións que «se nos queren axudar, que nos axuden». O que está claro é que a estas artistas non hai quen as free.

Marta Ramos, de 24 anos e tamén da vila mineira, é a coartífice, novamente xunto a Sabela, de Mundo Bazar, outro dos documentais proxectados onte no Alovi. «Á xente gústalle e ten boas críticas», di. é o seu xeito de valorar a experiencia tan «positiva» que supuxo a filmación do seu primeiro documental sobre a inmigración chinesa en Lugo. Sabe que se dedicará a isto o resto dos seus días. Por iso é polo que se fose a Madrid a estudar Comunicación Audiovisual.

Pola súa banda, Mario Añón (27 anos), espera atopar o seu espazo en Barcelona. Alí estudou Audiovisuais tras o seu periplo pola escola de Imaxe e Son de Vigo e pasa boa parte da súa vida. O de onte non era o seu primeiro traballo coa cámara. De feito, a curtametraxe Minerva, que «foi un traballo dá carreira», presentábase por primeira vez nun cine. E vaia se gustou. Iso si, o de Añón é a gran pantalla. «Gustaríame traballar a ficción», di.

O futuro cineasta resume a concentración de artistas das Pontes nunha soa palabra: «Inquedanza». Segundo o creador, na vila «hai tamén moita cultura musical», entre outras cousas, «e a xente pódese permitir determinados estudos».

O que está claro é que o lector xa se pode quedar coas súas caras, pois estean seguros de que as volverán a ver. Levan o talento gravado nas súas frontes e suficientes soños como para revolucionar o audiovisual, polo menos, en Galicia.

Tamén desde a organización da posta de longo celebrada onte no Alovi rompeu unha lanza en favor deste colectivo de artistas visuais: «As Pontes ten un nivel formativo bastante elevado, e ou sector do audiovisual é moi atractivo para a xente nova e ten moitas saídas laborais no mundo no que vivimos, a sociedade da información», sentenciaron.

Todo o demais foi un simple encontro de amigos que quixeron mostrar aos seus veciños do que eran capaces. E non hai dúbida de que foi só o primeiro dunhas longas vidas de éxito.

A Voz De Galicia

Esqueron comentar que a xornada foi organizada por Choiva Azeda :)

Choiva Azeda proxecta no Alovi as obras dos realizadores máis novos de As Pontes

A asociación pontesa Choiva Azeda organiza unha proxección de obras audiovisuais no cine Alovi. Será mañá, ás 20.30 horas, con entrada gratuíta. Con esta actividade queren dar a coñecer o traballo de veciños da localidade formados neste eido. Todos eles residen fóra (algún incluso en Londres) pero en moitos casos a súa vila natal é unha parte esencial do seu traballo.

Proxectarase a curta documental "Ciclo combinado", de Nuria Castro e Sabela Pernas. É unha análise socieconómica das Pontes, antes e despois da transformación industrial provocada pola mina e a central térmica. Esta obra gañou o premio GzCrea no apartado audiovisual. De Sabela Pernas é tamén "Mundo Bazar", unha visión do mundo dun bazar chino a través dunha familia chegada directamente de China e dos seus descendentes, integrados xa nunha sociedade moi diferente á dos seus pais.

No Alovi verase tamén "Minerva", un traballo de Mario Añón que se adentra, a través dunha experiencia onírica, no interior dunha persoa que vive soa e que padece unha enfermidade mental dexenerativa.

De Roberto Rego proxectaranse "O reflexo da lembranza", un traballo de ficción baseado nunha lenda relativa ó río Eume, e "Interferencias".

O ciclo de cine de realizadores ponteses rematará con "Cambio de planes", un traballo escrito e dirixido por David Solana que presenta a un funcionario a piques de se xubilar que recibe unha trascendental orde que pode cambiar a historia do país.

Os organizadores adiantan ademais que haberá algunha que outra sorpresa durante a noite.

NOVA EXTRAÍDA NO DIARIO DE FERROL

+ info SOBRE A PROXECCIÓN:

LA OPINIÓN DE CORUÑA

LA VOZ DE GALICIA

Xornada Audiovisual pontesa o día 4 no cine Alovi

Asociación Socio-Cultural Choiva Azeda presenta:

Xornada Audiovisual Pontesa

CINE ALOVI o día 4 de xaneiro ás 20:30 h

A proxección de creacións audiovisuais pontesas inclúe as seguintes curtas e documentais:

-"Ciclo Combinado" (galardoado con GZcrea) de Sabela Pernas e Nuria Castro

- "Mundo Bazar" de Sabela Pernas e Marta Ramos

- "Minerva" de Mario Añón

- "Interferencias" de Roberto Rego

- "O reflexo da lembranza" de Roberto Rego

-"Cambio de planes" de David Solana e Manoel Fdez. Campelho

- E ALGUNHA SORPRESA MÁIS

Máis información no telf. 670432491

Pincha no cartace para amplialo

DÍPTICOS DA XORNADA AUDIOVISUAL PONTESA (VENRES 4 DE XANEIRO NO CINE ALOVI)

Pincha enriba das imaxes do díptico para saber máis das curtas e dos documentais da esperada:

 PROXECCIÓN AUDIOVISUAL DE CREACIÓNS PONTESAS

VENRES 4 DE XANEIRO

Lugar: CINE ALOVI (AS PONTES)

Hora: 20h30

Organiza: ASOCIACIÓN SOCIO-CULTURAL CHOIVA AZEDA

Sabela Pernas e Nuria Castro recibiron o premio «Galiza Crea» por un curto documental

Sabela Pernas e Nuria Castro son dúas mozas das Pontes de 24 e 27 anos de idade, que onte recibiron o premio «Galiza Crea», co que a súa curtametraxe documental foi galardoado como o mellor traballo audiovisual galego. A gala tivo lugar en Cangas do Morrazo ás oito da tarde. 

A curtametraxe gañadora leva por título Ciclo Combinado, e nel as dúas mozas narran o impacto ambiental e social que supuxo a instalación de Endesa nas Pontes nos anos setenta, a través do testemuño de varios veciños e traballadores do lugar. Trátase dunha polifonía de voces na que intentamos reflexar a transformación que supuxo a central na sociedade pontesa, ou desarraigamento pola chegada de xente de fóra dá vila, e ou futuro que lle espera co peche dá mina e ou novo lago», explica Sabela Pernas. A idea xurdiu porque as dúas mozas eran compañeiras de clase e amigas: «Para nós era algo coñecido porque ou vivimos en primeira persoa, e cremos que é importante saber de onde vimos e a onde imos. Agora vai pechar a mina e pode que As Pontes chegue a ser un pobo turístico», explica Sabela.

Proxección o 4 de xaneiro

Ésta foi a súa primeira experiencia documental e, ante o éxito obtido, esperan continuar traballando en novos proxectos, indagando aínda máis na sociedade das Pontes. Aínda que, por agora, terán que esperar, xa que Sabela está estudando en Londres e Nuria en Barcelona. Os interesados en ver Ciclo Combinado, poderán facelo nas Pontes o próximo día 4 de xaneiro, a primeira vez que se proxecte nesta cidade, onde naceu.

Nova da Voz de Galicia

ArtesaniadeGalicia.org pon os obradoiros galegos na Rede

Nestas datas nas que adoitamos a estrugar os miolos pensando no mellor agasallo para os nosos amigos, irmás, curmáns e demais familia e achegados, non podía vir máis a conto a páxina web Artesanía de Galicia.

Esta web, á que se pode acceder dende finais do pasado mes de novembro, funciona agora a modo de escaparate dos produtos manufacturados tradicionais do país, para que podamos botarlle unha ollada rápida e facernos co mellor obsequio para os nosos seres queridos (sobre todo se lles gusta a artesanía galega) logo de localizar o artesán que nos colla máis preto. O portal ofrece múltiples ferramentas entre as que cómpre salientar un buscador, unha axenda de eventos, un localizador de artesáns e un arquivo de documentos.

ArtesaniadeGalicia.org ofrece unha perfecta visión do conxunto do sector e preséntase como unha completa guía con toda a información de tódolos obradoiros artesanais galegos.
A web, que está traducida ó galego, ó castelán e ó inglés, permite contactar directamente cos obradoiros e visualizar as pezas de artesanía así como realizar procuras por comarcas ou por tipos de produtos.

información de Código Cero

Gala de entrega dos premios GALIZA CREA

Xa hai data para a entrega de premios de Galiza Crea, no que o documental CICLO COMBINADO (das pontesas Sabela Pernas e Nuria Castro), foi seleccionado como mellor traballo audiovisual galego.

A gala será o venres 14 de decembro as 20.00 h, no Auditorio Municipal de Cangas do Morrazo (Pontevedra).

O acto incluirá: a proxección do video gañador de audivisual (CICLO COMBINADO), despois representación da obra de teatro gañadora. Entrega de premios das especialidades de: audiovisual, teatro, relato, poesía, graffiti, carteis e música.

O final haberá un ágape (como non!!).

Anacos

Imaxe: Rene Magritte

Fermosos pensamentos de David Otero* no xornal Tierras de Santiago:

As cousas chegan e algunhas gardámolas, e así nós polo medio, ímola virando que non é pouco. Aínda levo gardado no peto dos afectos o tempo e o contido da presentación do libro de Olimpio Arca Apuntes para unha biografía de Serafín Pazo Cumbraos (médico estradense), tempo e contido que compartín con Álvaro Lago e Ana Mera, tataranetos do doutor antedito, veciños de Ourense, el compañeiro meu na AELG e asemade editor na cidade das Burgas de moitas páxinas postas á luz en clave de ilusións e conxugando futuros, que así son os bos editores, os de vocación (non de boca) e sentemento como así é o noso da Fervenza, Xosé Luna.

Pois como dixen, as cousas chegan e algunhas gardámolas e así ao saír da presentación antedita no teatro Principal xa embocando a rúa de Serafín Pazo, xunto da praza do Concello, pasei pola beira da grande pantalla que anuncia, comunica e orienta aos estradenses de actos e outras manifestacións de interese desde o se definir "cidade dixital" e daquela chegáronme cousas como os máis de 5 millóns de persoas que mercan por Internet (e de forma especial roupa), o SOS Caurel que pide axuda económica, o corrubedo@altermundo.org que explica a situación, o blog Choiva Azeda das Pontes non para de avisar de males ambientais, a Mesa pola Normalización Lingüística crea unha base de datos de nomes e apelidos galegos acaídos á normativa vixente, o xornal dixital Código Cero danos información importante e póñome na Casa da Cultura de Chantada coa exposición Galicia Dixital e que se está levar por todo o país. Unha mostra, e miro para a pantalla antedita e non vexo, que é estracto da do mosteiro de San Martiño Pinario de Compostela, composta de imaxes aéreas, pantallas con imaxes de 360 graos, producións en 3D ou xogos, todo en formatos dixitais feitos por e para galegos e sigo a mirar para a pantalla do meu pobo.

Vas botar aí a vida? -pregúntame Manolo Fragoso, pintor de tanto, levando de ganchete a súa bandeira pirata- . Pois non? pero soñar esperto merece a pena para poder falar.

(*) Mestre e veciño da Estrada

Como sobrevivir sendo novo e músico na comarca do Eume

As bandas da zona van desde o rap ata o rock ou o 'funk', e piden máis locais de ensaio e apoio para os seus proxectos.

Facerse un oco dentro do panorama musical actual non é fácil, e menos aínda cando se é novo e non se conta co empuxón que achega a fama. A comarca do Eume é un fervedoiro de bandas e novas tendencias musicais que conseguen sobrevivir grazas ao empeño que os seus integrantes poñen no seu traballo, á súa constancia e a que fan que este labor sexa unha verdadeira paixón.

Entre as bandas da comarca está Dr. Funkstein, un grupo de rock e funk das Pontes con toques de pop e de electrónica, formado por cinco músicos e fundado no 2002, aínda que levan tocando xuntos desde 1997; Ogmios está integrado por cinco músicos das Pontes que fan rap desde fai catro anos e pertencen ao colectivo Rap As Pontes, xunto coa Faneca Murder Crew, un grupo de breakdance ; ou Bon A Chic, catro músicos de Pontedeume e As Pontes que interpretan temas rock e funk .

Seguir lendo pinchando aquí

As Encrobas, a diálogo aberto

Texto de alismile en amigus.org:

La voz en off de una señora nos dice que sólo mentiéndonos en su cabeza y viendo lo que ella ve podría lograr que entendiésemos As Encrobas. Así empezaba "As Encrobas. A ceo aberto". Y no sé si el documental lo consigue, pero al menos nos acerca mucho a lo que ocurrió allí en los 70 y a lo que sigue ocurriendo a día de hoy.

La sorpresa de los niños de la época al ver a los más viejos del lugar coger sus aperos y alzarlos en contra de la injusticia, que en aquellos momentos se materializaba en una barrera de guardias civiles repartiendo palos. La imagen de una anciana cogiendo por la solapa a un picoleto, con la mayor de las valentías, y exigiéndole que se fueran de allí. Las lágrimas de emoción que asoman en los ojos de los entrevistados al rememorar los sucesos. El recuerdo a la valentía de las mujeres de la aldea, que formaron primera fila de una barrera en la que llevaron más palos que alegrías. Moncho Valcarce. Un joven electrocutado. E incluso la exposición de los jefes de Limeisa, contándonos esa relación tan amigable y ese trato tan cordial y agradable con los vecinos e incluso que nos digan que respetan ¡al máximo! el medio ambiente. Todo esto y más. Son relatos de una historia con la que el director quería trasladarnos el sentimiento que lo acompaña desde pequeño, cuando empezó a entender lo que allí estaba pasando, hasta hoy, cuando ya ha visto desaparecer muchas aldeas de la forma más rastrera. El sentimiento de injusticia, creo, fue generalizado entre los espectadores.

El paralelismo con la historia de As Pontes se puso de manifiesto en la mesa redonda que siguió a la proyección, con las intervenciones de Xose Bocixa, el director, Servando Rochela, vecino de As Pontes, y un vecino de Cerceda miembro de la asociación vecinal A Lousa, además de las del propio público asistente, que formulaba sus preguntas y opinaba desde su propia historia. Se abría así un debate muy interesante, donde si algo quedaba claro es que la gente no dejó pisotear sus derechos por unas empresas que no jugaron limpio.

Rochela nos contaba cómo boicoteaban, tirando de una cuerda, las cintas de la mina para parar la producción. Cómo después tuvieron que hacerlas "descarrilar". Cómo la empresa pretendió expropiar a precio de saldo, como quien va a un todo a cien, ofreciendo cantidades irrisorias, unas 5 veces inferiores a lo que por ley correspondía, pero acompañando la oferta con un puesto de trabajo, para luego exigir, desde dentro, la venta de otras tierras... Y cómo unos callaron y otros siguieron peleando.

El vecino de A Lousa, cuyo nombre desconozco, también nos contaba lo que está viviendo ahora. Viven pegados al parque de carbones, dado que la empresa no quiso comprar esos terrenos, saltándose cualquier tipo de perímetro de seguridad. Todos los días dejan los alimentos recién cogidos de la huerta en vinagre, para que se le caiga el polvo acumulado del carbón. Todos los días la ropa que dejan a secar vuelve de color negro a casa. Todos los días respiran mierda. El sulfato cálcico de las emisiones supuestamente les iba a venir de perlas para las tierras y sin embargo allí hay hasta titanio. Desde retener a tres personajes, por los que les vino la guardia civil a chaparrón, hasta cortar la carretera ellos solos. No saben ya qué hacer. "Ata que matemos a un non nos farán caso", afirma su madre siempre. Piden soluciones y pasan de ellos, es la razón de su asociación.

También se plantearon cuestiones de cara al futuro. Como la de reclamar la devolución de las tierras por parte de unos 140 expropiados o el qué sucederá cuando cierre la mina y tengamos un lago. Xose Bocixa comentaba que la única forma de conseguir que el uso y disfrute de sus futuras instalaciones sea público pasa por reclamar la reversión de las tierras.
También hubo mención a Choiva Ázeda, organizadores del evento, que fueron los grandes obviados por algún medio de comunicación.

No me extiendo más, ahora es turno de que contéis vuestras impresiones del documental, pero sobre todo que compartáis vuestras experiencias sobre las expropiaciones en As Pontes. Así que os invito a que lo hagáis aquí.

Visitar este enlace: amigus.org

Mario Añón presenta a súa curtametraxe Minerva en Cataluña

O realizador pontés Mario Añón presenta este xoves, 8 de novembro ás 23:00 h. a súa opera prima MINERVA no bar Salao en Vic (Barcelona).

Desexámoslle sorte no seu debut ao noso estimado amigo azedo, que a día de hoxe, atópase emigrado en terra cataláns, onde parece que saben valorar mellor que en Galicia, o talento dos moz@s galeg@s.

Apuntamos tamén, que se está a argallar para próximas datas unha "botada" dos traballos cinematográficos de realizadora/es pontesa/es. E como non, unha macro-festa!!!!!!!!

As pontesas Sabela Pernas e Nuria Castro gañan o premio Galiza Crea co documental "Ciclo Combinado"

O documental "Ciclo Combinado" gañou o primeiro premio do concurso da Xunta de Galicia, Galiza Crea.

OS PREMIADOS

O xurado da especialidade de Audiovisual concedeu os seguintes premios:

1º Premio: Sabela Pernas Soto, pola obra "Ciclo combinado" ·
2º Premio: Raul García Pérez, pola obra "O crilo" ·
3º Premio: Elena Louro Fustes, pola obra "Sinfonía humana".

Texto de El País:
A realizadora das Pontes Sabela Pernas trata unha temática moi semellante en Ciclo combinado, o seu debú como documentalista, onde indaga no impacto que Endesa tivo nas Pontes, un pobo que según a directora, "entrará nun punto de inflexión cando o 31 de decembro remate a licencia de explotación da mina, logo de 30 anos". Para esta directora, a presencia de Endesa mudou o espazo físico e sociolóxico do pobo: "Aquí veu moita xente de fóra a traballar e foise artellando un pobo desarraigado, co cal ademais do brutal impacto paisaxístico houbo tamén un impacto sociológico". O futuro do cráter de Endesa tamén pasa por un lago artificial. "Ocupará un espazo comparable a 800 campos de fútbol. É intentar convertir un pobo industrial noutro turístico e fálase incluso de que poida condicionar o clima", explica Pernas.

Dende Choiva Azeda estamos moi felices e orgullosos deste premio MÁIS QUE MERECIDO!!! Noraboa as nosas amigas Sabela e Nuria, e a tod@s os que participáchedes neste fantástico documento. Sodes a ostia!!!

E agora a preparar unha botada da curta nas Pontes, ehh!!