De mina a lago nas Pontes de García Rodríguez

Nin Obama, nin McCain!! LITIÑO FOR PRESIDENT!!

Reportaxe sobre Choiva Azeda no xornal comarcal Pegadas

A REPORTAXE É DE XOSÉ MONTERO. PUBLICADA NO XORNAL PEGADAS, EDICIÓN DE MAIO.

"QUEREMOS OFRECER ALTERNATIVAS. FACER O QUE SE NON FIXERAMOS NON FARÍA NINGUÉN".

Xa non son os rapaces que hai cinco anos se embarcaran nunha iniciativa ilusionante, pero complicada, dinamizar á xuventude local, a traverso dunha asociación na que tivesen cabida as súas propias inquedanzas. Así nacía a Asociación xuvenil Choiva ázeda, á que o paso dos anos tamén lle supuxo derivar ó que actualmente é unha asociación sociocultural. Hoxe teñen xa cinco anos máis, pero manteñen intactas esas condicións propias da xuventude, anque ás veces nos custe tanto recoñecelas. A ilusión, o compromiso, e a iniciativa, eran valores comúns nun grupo que víu a necesidade de cordenar as inquedanzas de xente que estaba a facer cousas, dende campos moi diversos. Creábase así unha entidade que podía albergar a amalgama de actividades que se acabaron por ver beneficiadas de contar cun apoio, un local, e novas posibilidades de formación. Di Ismael Blanco que foi unha grande ocasión de aglutinar a xente nova que, anque ás veces remasen na mesma dirección, non remaban a un mesmo tempo. "Hai que ter en conta que somos un pobo pequeño e aquí cremos coñecernos todos. E é que, a bo seguro que a mocidade da vila, ó final todos nos vemos nalgún intre, pero realmente non nos coñecemos. Atopámonos falando á fin con xente coa que nunca cruzaras unhas verbas, e que estabamos traballando xuntos, e cuns obxectivos comúns".

Falar cos rapaces e rapazas de choiva ázeda ten algo ainda dese caos máxico que envolve á Asociación dende a súa fundación. Falas cun grupo como quen fala cunha persoa que se está a plantear moitas cousas a un tempo. A riqueza dun sistema sen protagonismos, con funcionamento asembleario, e e sen cargos directivos, é un acicate para a diversidade que se manifesta nas opinións e no traballo. "Isto funcionou así sempre", di Marcos Varela "En menos de dous anos eramos máis dun cento de xoves de diferentes procedencias e expectativas, que nos reunimos para facer cousas, e para ter un sitio onde facelas, e un grupo con quen organizalas.

Tamén é certo que tocamos teito moi axiña, porque eramos tantos, e con tantas arelas diferentes, que era moi difícil funcionar, pero á vez sempre había xente interesada en calquera iniciativa. Nunca fomos un grupo uniforme nin uniformizado. Pero é algo do que estamos fachendosos porque era o que perseguiamos".

De calquera xeito semella que falan de Choiva ázeda case con nostalxia, como se a menos intensidade organizativa, se remitisen a outros tempos como un fermoso recordo. Helio Baamonde entende que este era un proceso natural. " O tempo pasou para a a asociación pero tamén para nós, e xa non somos os rapaces que eramos. Agora estamos condicionados polo traballo, e moitos estamos fóra, porque o traballo nos levou fóra. E en non poucos casos moi lonxe, polo que moitos desligáronse, e outros, anque sigan non poden ter a mesma presenza. Tal vez si fora tempo de que viñese un relevo. Pero a nós xa non nos compete. Nós aparecemos nun contexto en un tempo, e agora se o asociacionismo decaeu na xente nova, ó mellor é porque non o demanda. O noso xa non é asociacionismo xuvenil. E non vemos a necesidade real de reactivar unha agrupación que segue facendo o traballo que pode, e ó ritmo que pode".

O nacemento da Asociación pontesa estivo moi vencellado á música, malia que non tardaron en meterse en actividades do máis variado. Explica Roosvelt Bouza que mesmo detrás da fundación había un claro senso práctico: "Aquí había moitos grupos de música que precisaban dun local. E coa asociación tivemos acceso a el, e a axudas. Tampouco había grandes pretensiósn. O que pasa é que nos fixemos ambiciosos ó ver o ben que estaba a funcionar a iniciativa. Nunca esqueceimos o aspecto lúdico que tiñamos que contemplar. Queriamos facer cousas, pero eran cousas para ocupar o noso ocio, e aí a diversión tiña que estar presente sempre, e tivemolo moi claro".

Detrás do nome de Choiva ázeda hai unha historia que nos fala de provocación. "Si temos que reivindicar esa fin da provocación, porque nós considerabamonos a xeración da choiva áceda. Eramos rapaces e rapazas nados a fins dos 70 e princípios dos 80, que estabamos nunha vila na que esta era unha referencia común. O que non prevemos é que nos fose condicionar tanto para que se nos confundise tanto cun grupo ecoloxista. Non obviamos que é unha das nosas inquedanza, a ecoloxía, pero non é a razón fundamental da asociación. E ó final requeríronnos moito dende ese papel sen que nós tivesemos que ir na busca dese camiño". E se Bandia Rivera lembraba os tempos da fundación, e o intre de escoller o nome, Dani Bouza cre que o logotipo axudou tanto ó obxectivo da provocación como á identificación ecoloxista. "Fora Xulio, que é deseñador quen ideou o logotipo. El xa fora un dos artífices principais da denominación, e seguíu nesa liña de provocación, pero ben entendida. Digamos que non queriamos pasar desapercibidos. Queriamos ser chamativos, coas actividades, co nome, e coa imaxe que nos ía representar".

Logo de incursións na música, na radio, na fotografía, ou , fóronse abrindo novas canles, como o audiovisual ou as viaxes, ata desembocar nunha fronte que hoxe aposta tamén polo deporte, coa segunda tempada contando cun equipo de futbol sala que compite na liga local pontesa." É sumarse a unha actividade que xa está organizada no pobo. Participamos así da súa vida deportiva, e é outra vez un punto de encontro regular para a xente de Choiva ázeda. E o deporte non deixa de ser unha posta novidosa, porque era do pouco no que nos quedaba por involucrarnos". Á fin e ó cabo, o obxectivo primordial, e irrenunciable, é o de fomentar a participación social, para o que é chave a información, pola que apostan divulgando o traballo tamén de outras asociacións en terreos como a ecoloxía ou o patrimonio.

Precisamente téñense destacado na militancia en causas como a defensa do patrimonio arqueolóxico pontés, onde dende sempre se aliñaron coa plataforma en defensa do patrimonio. "Actualmente estamos integrados na propia plataforma, pero é algo que nos acontece con outras entidades. Estamos en Asociacións máis grandes como colaboradores, e aí tanto acudimso na súa busca para difundir o seu traballo, como nos requeren eles a nós. Así ten acontecido con Intermon, Amnistía internacional, ou Adega, que xa os tivemos moitas veces en as Pontes facéndolles de anfitrións"Para dar a coñecer o seu traballo apostaron tamén polas novas tecnoloxías, e teñen en funcionamento unha bitácora ".

O blog é a nosa maior aposta actualmente. É un caixón de xastre no que cabe de todo. A información típica xa está ó acde de todo o mundo. Nós damos outras informacións que queremos compartir ou ofrecemos ese espazo para calquera que teña algo que contarnos. Estamos dando aquelos que interesa á xente que está na nosa órbita, pero sen grandes obxectvos de regularidade, nin de ambicións informativas. E cumpre unha grande función para o contacto ó estramos todos moi espallados". Logo de tanto tempo e tantas actividades é moi difícil escoller con que quedarse. "Fixemos de todo. Fomos fieis ó obxectivo de acoller tódalas sensibilidades. Tivemos un grande eco co concurso de feismo, cos primeiros concertos do Nabiza, ou coa xornada do audiovisual local, pero todos gardamos un grande recordo do calendario ázedo de hai dous anos. Nun intre no que estaban moi de moda os calendarios para recadar cartos ou chamar a atención sobre algo, nós fixemolo coa intención de paslo ben, e resultou unha experencia moi divertida."

Á hora de facer un balanzo do mellor e o peor téñeno ben claro. " Co tempo, todos os que participamos nesta aventura, os que seguimos e os que estiveron antes, derrubamos ese tópico da apatía na xuventude. Os xoves non só fan trompos co coche. Tamén hai xente nova que ten inquedanzas. En As Pontes hai unha mocidade con moito talento, e onde vaias sempre coñecerán a alguén xove natural da nosa vila que ten feito cousas interesantes. Alédamonos de ter contribuido cun papel dinamizador, e como contedores de moitas experencias e proxectos".E o tópico que din demostrou non selo é do gusto deste pobo polas etiquetas. "Aquí ó que se move o primeiro que se fai é etiquetalo. Sempre tés que ser alguén ou contra alguén. Nós temos xente de tódalas ideoloxías, e iso entra no ámbito do privado de cada quen. Nembargantes si somos conscentes de que se nos ten situado nunha beira ou na outra segundo a quen non lle gustara o que diciamos ou faciamos. Pero nacimos e espontáneamente, e tal como xurdimos mantivémonos. Sen que ninguén maior nos dirixira ou abndeirara, e mesmo fomos nós os que nos tentaron captar nalgunha ocasión uns e outros. Pero a independencia que mantemos permítenos non ter precisado entrar nestas batallas".

O actual ministro de sanidade comprometese a combater o garrafón.

O ministro de sanidade e cabeza de lista o congreso por Alacante, Bernat Soria, comprometeuse hoxe a “garantir a calidade” das bebidas alcohólicas que consumen os novos, para evitar o garrafón, así como a diminuír o IVE dos preservativos e entregalos gratis nos lugares de lecer. Publicado en: El País

Choiva Ázeda fs, calendario da 2ª volta

Boas futboleros, pois eso, pra que ningen se despiste, este e o calendario da segunda volta na liga local de fs.
Animo rapaces.

Unha mina de talento cinematográfico en As Pontes

Imaxe: Os xoves creadores ponteses encheron o cine das Pontes de veciños e amigos a véspera de Reis.

O auditorio Alovi das Pontes acolleu o venres 4 de xaneiro a presentación en sociedade dos traballos dos novos creadores do audiovisual.

Os organizadores da xornada -a Asociación Sociocultural Choiva Azeda-, promoveron o acto para dar a coñecer o labor dos realizadores entre os seus propios veciños, declarándose “amigos e siareiros incondicionais” do traballo dos directores.

 Só 4 días despois de que a xacemento de lignito pontés deixará de extraer o prezado mineral negro, unha nova mina mostrábase nas Pontes, aínda que nesta ocasión a materia prima trátase do talento e os esforzos creativos de seis xoves da vila.

Creadores e creacións

Os seus nomes son Sabela Pernas, Nuria Castro, Marta Ramos, Mario Añón, Roberto Rego e Manoel Campelho, teñen entre 24 a 30 anos de idade e, entre outras cousas, comparten que se atopan iniciando a súa carreira profesional no eido do mundo audiovisual e que ningún reside actualmente nas Pontes, só unicamente Roberto desenvolve o seu traballo como cámara en Galicia, o resto, atopase facendo as súas particulares “Américas”.

Nembargantes, todos fan referencia a súas raíces pontesas para explicar a forte motivación de cara a 7ª arte, que segundo Sabela Pernas pode ser explicada xa que “dende nenos estamos acostumados a unha televisión local que non tódolos pobos teñen, e que nos ofreceu un contacto co audiovisual dende moi nenos”. A realizadora valora o pobo como fonte de inspiración, debida a que “a xente nova das Pontes sente sempre un compromiso especial co seu pobo, por seren unha zona mineira en decadencia, o que fai querer mostrar a outra cara de onde procedemos”. Nuria Castro comparte esta visión, é pensa que “As Pontes é un pobo de creadores natos”, e xustifícao dende unha perspectiva psico-sociolóxica: “Somos un laboratorio científico dende a formación como pobo, e os individuos vense constantemente sometidos a estímulos para producir dende tódolos eidos”.

Documentais

Sabela, na actualidade, está a estudar un Máster de cine en Londres, e presentou dous documentais. O primeiro Ciclo Combinado, co-dirixido con Nuria, que cursa un Postgrao de Fotografía en Barcelona, foi galardoado co primeiro premio Galiza Crea, no apartado audiovisual de novos creadores que concede anualmente a Xunta de Galicia. Este documento foi feito a partires de entrevistas a veciños de distintas idades a partires das cales se vai desgranando a historia local dos últimos 30 anos, así como as esperanzas e inquedanzas futuras sobre as riquezas económicas e humanas no concello.

O segundo documental de Sabela é Mundo Bazar, co-dirixido xunto con Marta Ramos -que acaba de rematar os seus estudos de Comunicación Audiovisual en Madrid-, indaga na emigración china en Galicia, a través de dúas xeracións dunha mesma familia propietaria do archicoñecido Bazar Antonio, que se atopa ubicado no Polígono Empresarial do Ceao de Lugo. No mesmo formato de entrevistas e planos dinámicos empregados en Ciclo Combinado, o documental afonda na realidade cotiá deste colectivo de inmigrantes en Galicia a través dos seus protagonistas, e fuxindo dos típicos tópicos.

Curtametraxes de ficción

No tocante, as obras de ficción, foron reproducidas tres curtametraxes. A sesión comezou con Cambio de planes, co-dirixida por Manoel Campelho, afincando ao igual que Nuria e Mario en Barcelona, e onde traballa como director fotográfico. A curta traspórtanos a unha hipotética situación vital dun funcionario franquista a piques de se xubilar, e que recibe unha transcendental orde que pode cambiar a historia política de España e, sen lugar a dúbidas, a súa propia escala de valores e normas.

Minerva de Mario Añón –que nestes momentos, atópase colaborando nunha emisora de radio de Barcelona-, invita ao espectador a unha introspección na mente dunha muller de media idade afectada por unha enfermidade dexenerativa, e acrecentada pola soidade e o abandono na que se atopa. A partires desta historia, o director lévanos a un mundo onírico e de recordos e imaxes da nenez e da razón perdidas.

Tamén dos recordos trata O reflexo da lembranza de Roberto Rego, un traballo que xa fora presentado no mesmo escenario hai agora un ano, e que narra a versión persoal do creador sobre a lenda do río Eume, que segundo os máis vellos, cada ano o río lévase unha vida humana como cobro da riqueza acuífera que aporta ás terras da comarca.

Retorno a Galicia

Aínda que a maioría atópase fora de Galicia por necesidades laborais e formativas, a idea de voltar a Galicia non lles quita o sono. A súa intención é a de retornar dentro duns anos, pero sempre que o horizonte laboral sexa máis claro do que é neste momento. A idea é común a todos: “a actividade do audiovisual galego é un sector en auxe, pero conta –ao igual que moitos outros sectores económicos- cunha alta taxa de precariedade e temporalidade laboral, que fai que o futuro se presente algo incerto”.

Outro conto é o de voltar a vila nai. Non cren que o seu futuro pase por As Pontes, xa que tal como o explican: “traballar nas Pontes audiovisualmente é limitar moito o teu campo de traballo”, rematando cun “gustaríame voltar, pero creo que hai quer ser realistas”.

Exhibición nas Pontes

O acto contou tamén cun sorpresa final dos organizadores, que rescataron un traballo escolar das realizadoras dos seus tempos de colexialas na Escola Primaria Santa María, e que fora galardoado pola Consellería de Educación no ano 1995.

Pero cecáis, o máis especial, foi o espazo físico escollido para a xornada: o cine de sempre para esta xeración de ponteses. Nuria tíñao claro: “ten o seu sentido derradeiro, porque que mellor lugar que onde nacen as cousas”. Segundo Mario: “é como unha proxección en familia e ten de especial que é o cine onde de pequeno ías a ver pelis”. Roberto foi o máis emotivo: “que a xente acuda a ver os nosos traballos ao centro cultural de importancia que temos na vila, é o mellor agradecemento que me poden facer os meus veciños”.

NOVA EXTRAÍDA DO XORNAL PEGADAS (FEBREIRO 2008)

Victoria do choiva azeda fs

As 20:00 no pabillon da fraga, disputouse a derradeira xornada da primeira volta na liga local de futbol sala de As Pontes, con victoria de choiva azeda fs por 9-2 fronte o instituto. Xogaron este partido, oscar e pablo coma porteiros, e marcos, Sebas, David, alberto, jose e Ivan.
Marcos con 3 goles, sebas e jose con 2 goles, e david e ivan con 1 gol conseguiron perforar a meta do rival.
Despois desta victoria, choiva azeda fs, remata a primeira volta con 13 puntos en 10º posicion. Ademais marcos suma xa 17 goles e segue pelexando por o titulo de maximo goleador da competicion.

A séptima arte pontesa

PARA LER A NOVA DO PROGRESO, PINCHADE ENRIBA DA IMAXE

A redacción é da xornalista pontesa Cristina Arias

As Pontes, canteira das novas promesas do cine

Mozos creadores da vila exhiben os seus primeiros proxectos audiovisuais 

As Pontes ten unha predisposición especial para as artes. é unha afirmación difícil de probar cientificamente, aínda que Nuria Castro explícao de marabilla: "Temos unha fonte creativa na mina... é o fume que nos inspira». Nuria é unha dos novos creadores audiovisuais que onte presentaron o froito do seu traballo de xeito conxunto no Cine Alovi. Ten 27 anos e dedícase á fotografía. Tamén é unha das guionistas, directoras, produtoras e demais do documental Ciclo Combinado, recentemente premiado pola Xunta. A súa compañeira de batallas, Sabela Pernas. «Foi un proxecto común» de estudos, explica Castro.

Iso si, as dúas novo artistas llo guisaron elas solitas. Pero iso non lles preocupa. Son xente emprendedora e non é de estrañar que digan das administracións que «se nos queren axudar, que nos axuden». O que está claro é que a estas artistas non hai quen as free.

Marta Ramos, de 24 anos e tamén da vila mineira, é a coartífice, novamente xunto a Sabela, de Mundo Bazar, outro dos documentais proxectados onte no Alovi. «Á xente gústalle e ten boas críticas», di. é o seu xeito de valorar a experiencia tan «positiva» que supuxo a filmación do seu primeiro documental sobre a inmigración chinesa en Lugo. Sabe que se dedicará a isto o resto dos seus días. Por iso é polo que se fose a Madrid a estudar Comunicación Audiovisual.

Pola súa banda, Mario Añón (27 anos), espera atopar o seu espazo en Barcelona. Alí estudou Audiovisuais tras o seu periplo pola escola de Imaxe e Son de Vigo e pasa boa parte da súa vida. O de onte non era o seu primeiro traballo coa cámara. De feito, a curtametraxe Minerva, que «foi un traballo dá carreira», presentábase por primeira vez nun cine. E vaia se gustou. Iso si, o de Añón é a gran pantalla. «Gustaríame traballar a ficción», di.

O futuro cineasta resume a concentración de artistas das Pontes nunha soa palabra: «Inquedanza». Segundo o creador, na vila «hai tamén moita cultura musical», entre outras cousas, «e a xente pódese permitir determinados estudos».

O que está claro é que o lector xa se pode quedar coas súas caras, pois estean seguros de que as volverán a ver. Levan o talento gravado nas súas frontes e suficientes soños como para revolucionar o audiovisual, polo menos, en Galicia.

Tamén desde a organización da posta de longo celebrada onte no Alovi rompeu unha lanza en favor deste colectivo de artistas visuais: «As Pontes ten un nivel formativo bastante elevado, e ou sector do audiovisual é moi atractivo para a xente nova e ten moitas saídas laborais no mundo no que vivimos, a sociedade da información», sentenciaron.

Todo o demais foi un simple encontro de amigos que quixeron mostrar aos seus veciños do que eran capaces. E non hai dúbida de que foi só o primeiro dunhas longas vidas de éxito.

A Voz De Galicia

Esqueron comentar que a xornada foi organizada por Choiva Azeda :)

Choiva Azeda proxecta no Alovi as obras dos realizadores máis novos de As Pontes

A asociación pontesa Choiva Azeda organiza unha proxección de obras audiovisuais no cine Alovi. Será mañá, ás 20.30 horas, con entrada gratuíta. Con esta actividade queren dar a coñecer o traballo de veciños da localidade formados neste eido. Todos eles residen fóra (algún incluso en Londres) pero en moitos casos a súa vila natal é unha parte esencial do seu traballo.

Proxectarase a curta documental "Ciclo combinado", de Nuria Castro e Sabela Pernas. É unha análise socieconómica das Pontes, antes e despois da transformación industrial provocada pola mina e a central térmica. Esta obra gañou o premio GzCrea no apartado audiovisual. De Sabela Pernas é tamén "Mundo Bazar", unha visión do mundo dun bazar chino a través dunha familia chegada directamente de China e dos seus descendentes, integrados xa nunha sociedade moi diferente á dos seus pais.

No Alovi verase tamén "Minerva", un traballo de Mario Añón que se adentra, a través dunha experiencia onírica, no interior dunha persoa que vive soa e que padece unha enfermidade mental dexenerativa.

De Roberto Rego proxectaranse "O reflexo da lembranza", un traballo de ficción baseado nunha lenda relativa ó río Eume, e "Interferencias".

O ciclo de cine de realizadores ponteses rematará con "Cambio de planes", un traballo escrito e dirixido por David Solana que presenta a un funcionario a piques de se xubilar que recibe unha trascendental orde que pode cambiar a historia do país.

Os organizadores adiantan ademais que haberá algunha que outra sorpresa durante a noite.

NOVA EXTRAÍDA NO DIARIO DE FERROL

+ info SOBRE A PROXECCIÓN:

LA OPINIÓN DE CORUÑA

LA VOZ DE GALICIA

Xornada Audiovisual pontesa o día 4 no cine Alovi

Asociación Socio-Cultural Choiva Azeda presenta:

Xornada Audiovisual Pontesa

CINE ALOVI o día 4 de xaneiro ás 20:30 h

A proxección de creacións audiovisuais pontesas inclúe as seguintes curtas e documentais:

-"Ciclo Combinado" (galardoado con GZcrea) de Sabela Pernas e Nuria Castro

- "Mundo Bazar" de Sabela Pernas e Marta Ramos

- "Minerva" de Mario Añón

- "Interferencias" de Roberto Rego

- "O reflexo da lembranza" de Roberto Rego

-"Cambio de planes" de David Solana e Manoel Fdez. Campelho

- E ALGUNHA SORPRESA MÁIS

Máis información no telf. 670432491

Pincha no cartace para amplialo

DÍPTICOS DA XORNADA AUDIOVISUAL PONTESA (VENRES 4 DE XANEIRO NO CINE ALOVI)

Pincha enriba das imaxes do díptico para saber máis das curtas e dos documentais da esperada:

 PROXECCIÓN AUDIOVISUAL DE CREACIÓNS PONTESAS

VENRES 4 DE XANEIRO

Lugar: CINE ALOVI (AS PONTES)

Hora: 20h30

Organiza: ASOCIACIÓN SOCIO-CULTURAL CHOIVA AZEDA

Choiva Azeda F.C. volveu gañar esta fin de semana

Imaxe: Diego Armando celebrando un dos goles de Choiva Azeda no pabillón das Pontes

Como o oides, a equipa de Choiva Azeda conqueriu a súa 3ª victoria no que vai de tempada e xa lleva DEZ pedazo de puntos na liga local pontesa.

Nesta ocasión os contrincantes foron a Cervezeiría Trasgo, sendo o resultado final dun enganoso 3-2, xa que os azedos tiveron ocasións dabondo para non rematar pedindo a hora, tal como sucedeu... "así tamén é máis emocionante", espetóunos un siareiro ao remate do encontro. 

Os goleadores azedos foron nesta ocasión o "xamón pata-negra" Santiago e por partida dobre Sebastián, o aguililla da área.

Anacos

Imaxe: Rene Magritte

Fermosos pensamentos de David Otero* no xornal Tierras de Santiago:

As cousas chegan e algunhas gardámolas, e así nós polo medio, ímola virando que non é pouco. Aínda levo gardado no peto dos afectos o tempo e o contido da presentación do libro de Olimpio Arca Apuntes para unha biografía de Serafín Pazo Cumbraos (médico estradense), tempo e contido que compartín con Álvaro Lago e Ana Mera, tataranetos do doutor antedito, veciños de Ourense, el compañeiro meu na AELG e asemade editor na cidade das Burgas de moitas páxinas postas á luz en clave de ilusións e conxugando futuros, que así son os bos editores, os de vocación (non de boca) e sentemento como así é o noso da Fervenza, Xosé Luna.

Pois como dixen, as cousas chegan e algunhas gardámolas e así ao saír da presentación antedita no teatro Principal xa embocando a rúa de Serafín Pazo, xunto da praza do Concello, pasei pola beira da grande pantalla que anuncia, comunica e orienta aos estradenses de actos e outras manifestacións de interese desde o se definir "cidade dixital" e daquela chegáronme cousas como os máis de 5 millóns de persoas que mercan por Internet (e de forma especial roupa), o SOS Caurel que pide axuda económica, o corrubedo@altermundo.org que explica a situación, o blog Choiva Azeda das Pontes non para de avisar de males ambientais, a Mesa pola Normalización Lingüística crea unha base de datos de nomes e apelidos galegos acaídos á normativa vixente, o xornal dixital Código Cero danos información importante e póñome na Casa da Cultura de Chantada coa exposición Galicia Dixital e que se está levar por todo o país. Unha mostra, e miro para a pantalla antedita e non vexo, que é estracto da do mosteiro de San Martiño Pinario de Compostela, composta de imaxes aéreas, pantallas con imaxes de 360 graos, producións en 3D ou xogos, todo en formatos dixitais feitos por e para galegos e sigo a mirar para a pantalla do meu pobo.

Vas botar aí a vida? -pregúntame Manolo Fragoso, pintor de tanto, levando de ganchete a súa bandeira pirata- . Pois non? pero soñar esperto merece a pena para poder falar.

(*) Mestre e veciño da Estrada

As Encrobas, a diálogo aberto

Texto de alismile en amigus.org:

La voz en off de una señora nos dice que sólo mentiéndonos en su cabeza y viendo lo que ella ve podría lograr que entendiésemos As Encrobas. Así empezaba "As Encrobas. A ceo aberto". Y no sé si el documental lo consigue, pero al menos nos acerca mucho a lo que ocurrió allí en los 70 y a lo que sigue ocurriendo a día de hoy.

La sorpresa de los niños de la época al ver a los más viejos del lugar coger sus aperos y alzarlos en contra de la injusticia, que en aquellos momentos se materializaba en una barrera de guardias civiles repartiendo palos. La imagen de una anciana cogiendo por la solapa a un picoleto, con la mayor de las valentías, y exigiéndole que se fueran de allí. Las lágrimas de emoción que asoman en los ojos de los entrevistados al rememorar los sucesos. El recuerdo a la valentía de las mujeres de la aldea, que formaron primera fila de una barrera en la que llevaron más palos que alegrías. Moncho Valcarce. Un joven electrocutado. E incluso la exposición de los jefes de Limeisa, contándonos esa relación tan amigable y ese trato tan cordial y agradable con los vecinos e incluso que nos digan que respetan ¡al máximo! el medio ambiente. Todo esto y más. Son relatos de una historia con la que el director quería trasladarnos el sentimiento que lo acompaña desde pequeño, cuando empezó a entender lo que allí estaba pasando, hasta hoy, cuando ya ha visto desaparecer muchas aldeas de la forma más rastrera. El sentimiento de injusticia, creo, fue generalizado entre los espectadores.

El paralelismo con la historia de As Pontes se puso de manifiesto en la mesa redonda que siguió a la proyección, con las intervenciones de Xose Bocixa, el director, Servando Rochela, vecino de As Pontes, y un vecino de Cerceda miembro de la asociación vecinal A Lousa, además de las del propio público asistente, que formulaba sus preguntas y opinaba desde su propia historia. Se abría así un debate muy interesante, donde si algo quedaba claro es que la gente no dejó pisotear sus derechos por unas empresas que no jugaron limpio.

Rochela nos contaba cómo boicoteaban, tirando de una cuerda, las cintas de la mina para parar la producción. Cómo después tuvieron que hacerlas "descarrilar". Cómo la empresa pretendió expropiar a precio de saldo, como quien va a un todo a cien, ofreciendo cantidades irrisorias, unas 5 veces inferiores a lo que por ley correspondía, pero acompañando la oferta con un puesto de trabajo, para luego exigir, desde dentro, la venta de otras tierras... Y cómo unos callaron y otros siguieron peleando.

El vecino de A Lousa, cuyo nombre desconozco, también nos contaba lo que está viviendo ahora. Viven pegados al parque de carbones, dado que la empresa no quiso comprar esos terrenos, saltándose cualquier tipo de perímetro de seguridad. Todos los días dejan los alimentos recién cogidos de la huerta en vinagre, para que se le caiga el polvo acumulado del carbón. Todos los días la ropa que dejan a secar vuelve de color negro a casa. Todos los días respiran mierda. El sulfato cálcico de las emisiones supuestamente les iba a venir de perlas para las tierras y sin embargo allí hay hasta titanio. Desde retener a tres personajes, por los que les vino la guardia civil a chaparrón, hasta cortar la carretera ellos solos. No saben ya qué hacer. "Ata que matemos a un non nos farán caso", afirma su madre siempre. Piden soluciones y pasan de ellos, es la razón de su asociación.

También se plantearon cuestiones de cara al futuro. Como la de reclamar la devolución de las tierras por parte de unos 140 expropiados o el qué sucederá cuando cierre la mina y tengamos un lago. Xose Bocixa comentaba que la única forma de conseguir que el uso y disfrute de sus futuras instalaciones sea público pasa por reclamar la reversión de las tierras.
También hubo mención a Choiva Ázeda, organizadores del evento, que fueron los grandes obviados por algún medio de comunicación.

No me extiendo más, ahora es turno de que contéis vuestras impresiones del documental, pero sobre todo que compartáis vuestras experiencias sobre las expropiaciones en As Pontes. Así que os invito a que lo hagáis aquí.

Visitar este enlace: amigus.org

Choiva Azeda F.C. obtén a primeira victoria da tempada

Logo de varios partidos nos que a nosa equipa acariñou o triunfo por momentos, pero fuxíndolle nos derradeiros minutos, esta fin de semana, finalmente, Choiva Azeda conqueriu a primeira victoria na nova edición da liga local de futbito 2.007/2.008.

O "rival" que tivo que sufrir as embestidas de calidade dos nosos atletas foi esta vez o Tiki-Taka, resultando derrotado por un abultado 5-2. Os goleadores azedos foron esta vez o Sebas, o David e por 3 ocasións o pichichi Marcos dos Chaos.

A próxima cita será o domingo 18 ás 15:00 h. no Pabillón Municipal de Deportes.

Unha historia de trinta anos de loita con moito paralelismo

Bocixa presenta nas Pontes «As Encrobas. A ceo aberto», e un debate con afectados polas expropiacións dos setenta

Hai historias que serven para informar e outras para entreter; pero algunhas serven para reconciliar vidas, veciños e recuperar a memoria dun pobo. Así ocorre co testemuño de trinta anos de loita e resistencia que quedaron plasmados no documental As Encrobas. A ceo aberto , unha produción dirixida e realizada por Xosé Bocixa que se proxecta hoxe ás seis da tarde na Casa Dopeso das Pontes. A esta proxección seguiralle, a partir das sete e media da tarde, un coloquio con Bocixa e veciños das Pontes e Cerceda afectados polas expropiacións da mina de carbón nos anos setenta.

Este documental conta a historia do conflito vivido na localidade de Cerceda nos anos setenta debido á aprobación dun decreto polo Goberno de Franco no que autorizaba a Fenosa a expropiar para quedar co val da parroquia das Encrobas. Os terreos eran cobizados pola empresa porque baixo esa terra escondíase un mineral moi valioso: o carbón.

Este feito marcou unha etapa histórica en Galicia. O 15 de febreiro de 1977, centos de campesiños, sobre todo mulleres, subiron ao alto do val a defender as súas terras. Douscentos gardas civís co seu capote, o seu tricornio e o seu fusil tiñan orde de cumprir o trámite burocrático da expropiación. Os labradores, moitos deles con máis de setenta anos, resistiron as cargas e negáronse a abandonar as súas terras. A revolta fíxose eco en todo o país e ata na prensa internacional, polo que Fenosa aceptou, días despois, negociar cos campesiños mellores prezos para comprar as súas terras.

Con toda esta historia, cos seus comezos nos setenta e a súa prolongación no futuro, Xosé Bocixa construíu un documental que hoxe leva ás Pontes «polas similitudes que existen entre a historia desta localidade e Meirama», explicou o director. Bocixa naceu na parroquia das Encrobas e viviu a través dos seus ollos de neno como Fenosa instalábase no val e como se repetían os enfrontamentos e ataques. «Non 77 eu tinga 10 anos, e ver a revolta foi impresionante», recorda.

Documentos e recordos

Bocixa mestura na súa reportaxe audiovisual o testemuño e a documentación achegada polos veciños, técnicos, políticos, empresarios e ecoloxistas, cos seus propios recordos, en ocasións infestados de luz -«era un val moi fértil, onde abundaba a froita»-, ou de imaxes terroríficas e dolorosas: «Non cemiterio as fendas invadían as lápidas, e vos ósos dúas nosos mortos quedaban ao descuberto e saían á superficie». O director continúa relatando que «entre ou 76 e ou 77 comezaron vos intentos de ocupación e pouco a pouco ou val foise convertendo nun burato de tres quilómetros de longo e foron caendo tódalas aldeas. A xente seguía vivindo en casas con fendas nas que collía unha man, ou que forzou ou proceso de venda».

Bocixa sostén que a historia continúa: «Hoxe aínda segue habendo mobilizacións e xuízos por este asunto. Non val onde extráese ou carbón hai xente vivindo de xeito illado, e na parte alta, xunto á central, hai unha aldea de corenta casas. Viven en condición pésimas pola contaminación, e non hai forma de recoller cultivos limpos».

Asegura que non tivo ningún problema para atopar os testemuños nin para que falasen, ao contrario. «Vos problemas hóuboos ao longo destes vintecinco anos, nos que Fenosa conseguiu enfrontar aos veciños. Ou documental serviu, en certa maneira, para reconciliarse de novo».

Hoxe mantense erguido na zona un enorme buraco da mina de lignito e a cheminea da central térmica de Meirama, pero poucos coñecían o sufrimento e as alegrías que xerara a súa instalación. «Vos máis novos non sabían toda esta historia e acolleron ou documental con moita curiosidade e interese», declarou Bocixa. Con esta mirada ao pasado desde o futuro, os mozos puideron reencontrarse coa súa historia, cargada de contradicións e de paixóns.

PD: Acto organizado pola Asociación Choiva Azeda.

Marcha Nacional contra o Plano Acuícola

Hoxe, 10 de outubro, presentamos publicamente en Compostela a MARCHA NACIONAL CONTRA O PLANO ACUÍCOLA convocada por plataformas sociais e colectivos de afectados/as de toda a costa galega.

Baixo o lema POLA TUA COSTA, POLO TEU MAR: NON AO PLANO ACUÍCOLA faise un chamamento a todas as xentes de ben do país a berrar contra esta aberración ambiental, social e económica á que nos quere condear a Xunta. No Porto de Corrubedo, o domingo 4 de novembro de 2007 ás 12 da mañá. NON LLE FALLES AO NOSO LITORAL, NON LLE FALLES AO PAÍS!DIFUNDE ESTA MENSAXE!!

RECURSOS de APOIO á MARCHA:

Información: http://altermundo.org/portal/content/view/907/312/lang,gl_ES/

Banner de apoio: http://altermundo.org/portal/index2.php?option=com_partner&task=link&id=13

Manifesto en pdf: http://www.adega.info/files/Litoral/Manifesto%20PLANO%20ACUICOLA.pdf

Cartaces e dípticos: http://www.adega.info/files/Litoral/DIPTICOS%20E%20

CARTACES.pdfAutocolantes: http://www.adega.info/files/Litoral/AUTOCOLANTE.pdf

PODEDES SEGUIR ENVIANDO ADHESIÓNS A: corrubedo@altermundo.org

CONVOCAN: ADEGA, Plataforma Medioambiental de Corrubedo, Plataforma Veciñal en Defensa do Patrimonio Cultural de Quilmas (Carnota), Plataforma pola Defensa do Litoral de Seráns (Porto do Son), Comisión de Propietarios/as Laxe Brava (Teira-Corrubedo), Plataforma Veciñal Xove-Lago, Plataforma Veciñal de Merexo (Muxía), Plataforma de Afectados/as de Arou (Camariñas), Plataforma de Afectados/as de Oia, Plataforma de Afectados/as de Foz, Agrupación de Mariscadoras/es de Corcubión, Cooperativa de Mergulladores/as da zona 5ª, Asociación Altofalante (Ribeira).

COLECTIVOS QUE APOIAN (a 10 de outubro): Greenpeace, Salvemos Monteferro, SOS Courel, Colectivo Fusquenlla, Ortigueira Sostible, Colectivo Arraianos, Asociación Sagres de Aguiño, Asociación Cultural Choiva Azeda (As Pontes), Asociación Natura Celtica (Cangas), BNG de Ribeira, Frente Popular Galega, CUT (Central Unitaria de Traballadores), Colectivo Nacionalista de Marín.

ADHESIÓNS INDIVIDUAIS: http://altermundo.org/portal/content/view/907/312/lang,gl_ES/

E xa van 500 posts no noso BLOGUE

E xa ven 500 posts... dende que escomezaramos a nosa experiencia blogueira o día de San Xoan do ano 2.005.

Durante estes anos as nosas temáticas foron variadas, dependendo en grande medida dos diferentes blogueiros que colgan nesta páxina, pero fundamentalmente as novas son relacionadas con diversos colectivos sociais, sempre coa idea do fomento da participación social en materias como o patrimonio cultural, actividades culturais, reivindicacións sociais, medio ambiente e a sustentabilidade da nosa comunidade pontesa, galega e, como non, universal.

Grazas por seguires léndonos, e non dubidedes en seguires enviándonos novas, convocatorias, fotos, videos ou comentarios ao noso e-mail para poder enriquecer este espazo de libre expresión.

Xa podes escoitar os temas da banda musical polaca-pontesa LOST HORIZON

O dúo musical Lost Horizon, residente en Dublín (Irlanda) e formado polo artista polaco Rafal Kasprzak e o viaxeiro e ecléctico pontés Javier Ramos, permítennos gozar do seu bo facer a través de 4 temas dispoñibles no seu espazo cibernáutico.

Lost Horizon foi formada en febreiro de 2.007 polo cantante Rafal Kasprzak e o compositor musical e guitarrista Javier Ramos. En Maio do mesmo ano, o grupo decidíu comezar a gravación dunha CD demostración cos primeiros temas cos que tiñan iniciado a súa relación musical, e cos que nos deleitaron durante as festas da Fraga 2.007.

clica aquí para coñece-lo seu traballo ou nas ligazóns musicais desta mesma bitácora:

http://www.myspace.com/LOSTHORIZONBAND

E-mail: losthorizonband@gmail.com

Javier's MSN Messenger: javilespaul@hotmail.com

Rafal's MSN Messenger: rafalworld@hotmail.com

Fuchedes o concerto de Sabina e Serrat?

Na Galiza, onde a choiva é arte, onde mexan por nós, onde os tempos xa nons son tan chegados, intentaron deleitarnos coa súa presenza, o indecente e inimitabel Joaquín Sabina e o xarnego e emigrante Joan Manuel Serrat. Coma non, estrelas consagradas, que botaremos a culpa, de que o chover en Santiago de Compostela (cousa rara), tiverón que cancelar o concerto. Raro é, que a gran Caixa Galicia, salvadora dos nosos intereses (ahinda estou esperando).