terça-feira, março 11, 2008

PREDICANDO CO EXEMPLO

A partir de agora ser rico é un pecado, particularmente un dos novo sete pecados capitais, divulgados pola Santa Sé este fin de semana. Segundo publicou o diario oficial do Vaticano «Osservatore Romano», o que enriqueza «ata límites obscenos a expensas do ben común» irá ao inferno.

Ademais, realizar manipulacións xenéticas, levar a cabo experimentos sobre seres humanos, incluídos embrións, contaminar o medio ambiente, provocar inxustiza social, causar pobreza e consumir drogas son os outros seis pecados capitais, que parecen substituír aos tradicionais (luxuria, gula, avaricia, preguiza, ira, envexa e soberbia) enumerados polo Papa Gregorio I fai 1.500 anos.

O Vaticano decidiu así modernizar a lista cara aos chamados pecados sociais. Nunha entrevista titulada «Novas formas de pecado social», o bispo Gianfranco Girotti, encargado de facer publica a nova lista, asegura: «Non só se ofende a Dios roubando, blasfemando ou desexando á muller do teu próximo».

Na nova lista, a ecoloxía, ten relevancia significativa. «Os pecados da actualidade teñen unha resonancia social ademais dunha individual», destaca. «é máis importante que nunca prestar atención aos nosos pecados», conclúe.

Os novos pecados capitais:

Non realizarás manipulacións xenéticas.

Non levarás a cabo experimentos sobre seres humanos, incluídos embrións.

Non contaminarás o medio ambiente.

Non provocarás inxustiza social.

Non causarás pobreza.

Non che enriquecerás ata límites obscenos a expensas do ben común.

Non consumirás drogas.

Extraído da Voz de Galicia

«AS PONTES PERDEU PATRIMONIO A MARCHAS FORZADAS DOS 70 PARA AQUÍ»

Entrevista a JOSÉ MARÍA LÓPEZ FERRO impulsor do primeiro museo pontés.
Texto e foto: Cristina Arias, publicado o pasado 4 de marzo no Progreso de Lugo

Defensor do pasado, da historia e das raíces dun pobo, José María López Ferro creou o Museo Etnográfico do Monte Caxado para recuperar as pezas tradicionais dunha época na que, coa chegada de Endesa, cambiaba a actividade e transformábase a sociedade nas Pontes.

JOSÉ MARÍA López Ferro leva media vida procurando que non se esquenza o pasado das Pontes que, como suliña, é moi anterior á chegada de Endesa á vila. El é o creador do primeiro museo pontés, o Museo Etnográfico de Monte Caxado, que instalou nos corredores do colexio no que aínda da clase. Asemade, forma parte da Asociación de Estudos Históricos e Sociais “Hume” das Pontes.

Despois de tantos traballos; que opina da situación actual do patrimonio no municipio?
O patrimonio nas Pontes está moi mal. Acabamos de sair dunha destrución dunha zona arqueolóxica importante na Mourela e penso que tiña que haber un cambio político local, provincial e incluso autonómico para protexer o noso patrimonio. As Pontes perdeu moitísimo dos anos 70 para aquí, a marchas forzadas. A mina, a autovía, as expropiacións de Endesa…, que non só destrozaron o patrimonio en sí, as mámoas ou os castros, senón tamén o patrimonio inmaterial, é dicir, a cultura popular desas zonas, os seus costumes e as súas tradicións.


Que se podería facer para cambiar isto?
Todos sabemos que hai materiais recollidos das escavacións e almacenados. Xa que hai un museo da enerxía e queren facer un da minería, por que non facer un arqueolóxico? É a historia do pobo e aquí dá a sensación de que é a industria a que está dirixindo todas as actividades do pobo, que son os veciños e a súa historia. Hai cousas antes de Endesa. E tamén se podería coidar máis o museo etnográfico.

Tras tantos anos no colexio; nunca pensaron en cambialo de sitio?
Si e non. Persoalmente penso que terá que acabar saíndo co tempo. O espazo quédase pequeño. Gustaríame que se creara unha fundación independente e que se instalara nunha zona bonita.

Para moitos, un dos grandes erros do museo é a falta de indicacións.
Solicitamos hai dous anos ó Concello que estivese indicado polo menos nas entradas do pobo. Incluso pensamos en que se incluíran os horarios. Pero non tivemos resposta. Sería interesante e quérese solicitar de novo a esta corporación.


Non reciben ningún apoio?
O que hai é un convenio que se asinou no curso 96-97 entre o Concello e a APA do centro, que contempla a apertura ó público durante unhas horas os sábados –de 12.00 a 13.00 horas e de 18.00 a 20.00- e durante festividades locais como a Feira do Grelo ou a de Fungos e Cogomelos. Nese convenio estipulouse a contratación dunha persoa que fai as visitas guiadas, que neste momento están no aire porque o rapaz que estaba ten outras actividades e vai haber que cambialo.

Cal foi a evolución do museo? Recibe máis ou menos xente agora?
Nos últimos anos, se cadra, pola falta de publicacións e publicidade, as visitas van un pouco a menos. Pero o museo está aberto a todos. Na miña opinión é unha colección de pezas importante e creo que debería vir a xente. No curso 85-86 comezamos coa idea e no 87 inauguramos o museo con 250 pezas. Na actualidade, hai máis de 2.000, e se as vas inventariando dunha en unha moitas máis porque moitas se rexistran por grupo. Toda a xente se leva unha boa impresión, asemade a maioría pensan que será unha aula e sorpréndense cando ven que o museo é todo o colexio.

Estando tan o alcance da man; que tal o coidan os alumnos?
Perfecto. Nunca estragaron nada. Empezan a vivir co museo dende que veñen, con tres anos, e téñeno asumido como algo deles. Unha vez veu unha afiadora e utilizou algunhas das pezas e os rapaces enfadábanse porque estaba a usar pezas que non se podían tocar.

Entre as pezas hai un pouco de todo. Xogos, mobles, cousas da casa, aparellos de labranza e de distintos oficios, obxectos persoais… Destacaría algunha?
Moitas. Hai pezas moi curiosas como un cesto de troitas feito de palla e non de vimbio, unha maleta que un home levou á guerra, documentación para ir a Cuba, un reloxo do século XIX que estivo na fachada da igrexa e que o Concello de Vilalba cambiou co das Pontes por cen fanegas de trigo nunha época de fame ou un libro relixioso de 1665, a peza máis antiga. Tamén hai un arquivo de fotos, que xa conta con máis de 1.000.

Entre tanta peza; falta algunha?
Posiblemente, pero por falta de espazo non podemos coller algunhas. As que soen faltar son moi grandes. Podiamos ter un banco carpinteiro, unha mesa de cepillar ou un tear completo, pero tivemos que dicir que non. Do que sí falta é dos zapateiros, que case non hai.

Todas foron doadas. Son só das Pontes e arredores?
Principalmente son das Pontes e dos concellos limítrofes, pero tamén as hai doutras zonas e incluso doutras comunidades. Hai dediles –para protexer os dedos na sega- de Castela.


Entrevista enlazada desde Amigus.org

Bailarinas das Pontes actuarán nunha Gala de Danza Oriental en Lugo


GALA DE DANZA ORIENTAL:


"LAKSHIMI"
Sabado dia 29 de marzo a las 21:30h,

Elenco:
***** Zuel
***** Cristiane Azem
***** Vanessa Lakshmi
***** Fusion Oriental (Sergio y Vanesa Moreno)
***** Alumnas de Vanessa Lakshmi (Lugo y As Pontes) y de Vanesa Moreno (Gijon)


LUGAR DE LA GALA:
CIRCULO DE LAS ARTES (LUGO);
situado en la Praza Maior; este teatro esta situado en la misma plaza del Ayuntamiento de la ciudad, dentro de la Muralla Romana.Proximidad con la estacion de autobuses (caminando a 2 minutos).Proximo al parking "Plaza de la Constitución" (situado al lado de la estacion de autobuses), caminando 2 minutos.

Podeis clikar en el siguiente enlace, introduciendo las palabras "praza maior lugo" para ampliar la zona:


VENTA DE ENTRADAS:

YA PODEIS COMPRAR LAS ENTRADAS PARA LA GALA, LLAMANDO AL TELEFONO 650 530 489 (VANESSA LAKSHMI).
PRECIO: 10 EUROS.



Aviso enviado por July.

segunda-feira, março 10, 2008

Primeiro xitano investido "Doctor Honoris Causa"


Juan de Dios Ramírez Heredia, membro fundador e presidente da Unión Romaní, foi investido o 20 de febreiro como Doctor Honoris Causa pola Universidade de Cádiz, convertíndose así no primeiro xitano español en recibir esta distinción.

+ info na FUNDACIÓN SECRETARIADO XITANO

O futuro da acuicultura galega a debate


ERGOSFERA, asociación universitaria de estudantes de arquitectura da Coruña, invita a participar no debate sobre o futuro da acuicultura en Galicia.

> WEB ERGOSFERA http://www.ergosfera.org

> FORO KILL+PEIXES 
http://www.foro.ergosfera.org

* Por supuesto, las propuestas pueden ser de todo tipo y origen:
medioambientales, arquitectónicas, de gestión política o administrativa,
sobre la participación ciudadana, sobre la visivilización de las
problemáticas urbanas, sobre los términos en que se producen las
expropiaciones, sobre las fórmulas de gestión de los terrenos por parte de
la administración, sobre la estructura y posibilidades de las
multinacionales del sector, sobre las consecuencias socio-laborales para
los territorios afectados, sobre las normas urbanísticas que se deberían
crear, etc.

* También se puede utilizar el foro para dar a conocer información sobre
el tema ya elaborada y no suficientemente pública, entendiendo que esta
plataforma intenta poner en el mismo plano a actores y lenguajes de muy
diverso origen que hasta ahora se han expresado por canales diferentes,
con lo que cualquier documento que haga comprensibles a unos los
argumentos de los otros será bienvenido.

CONTACTO: contacto@ergosfera.org

sábado, março 08, 2008

Non mais violencia contra as mulleres


Día a día miles de nenas de todo o mundo son agredidas camiño a escola ou cando están dentro dela. Algunhas sofren ameazas de agresión sexual de outros estudantes, hai profesores que ofrecen notas mais algas a cambio de favores sexuais, e incluso son violadas na escola.
Nos U.S.A, o 83% das estudantes de 12 a 16 anos sufriron acoso sexual. En Sudáfrica, unha terceira parte das violacións de nenas ha sido cometida por profesores. En Tanzania, 14.000 nenas foron espulsadas nos derradeiros anos por quedar embarazadas, En Jamaica, Togo, Nicaragua, Haití ou México, o acoso sexual está xeneralizado na escola.
O resultado é que innumerables nenas non chegan a ir a escola ou abandonan os seu estudos.
Co motivo do 8 de marzo, Día Internacional da Muller Traballadora, Amnistía Internacional fai un chamamento mundial para poñer fin a violencia contra as nenas nas escolas. ¡Actúa!

quinta-feira, março 06, 2008

Mitos sobre a rede Natura 2000


A rede Natura 2000 continúa sendo unha gran descoñecida no noso país. Gran parte da información que circula sobre ela non se axusta a realidade, se non que busca xerar controversia obedecendo a intereses que non teñen que ver cá conservación. Un novo e rigoroso informe de WWF/Adena revela as verdadeiras implicacións da rede e desmonta un a un os mitos falsos que tantos conflitos es´tan xerando en moitos punto de España.Para ler o informe preme aquí

quarta-feira, março 05, 2008

SWEET OBLIVION BAND ao vivo!!!!!


A banda de San Sadurniño continua cos seus concertos da Rede Galega de Música ao Vivo mentres prepara o lanzamento do seu primeiro disco que sairá a venda a finais de Abril. E agora podemos velos en directo en:

Venres 7 Marzo SALA 600 (Melide) 1:00h

Venres 14 Marzo SALA RUN RUM (Ferrol) 22:00h

O vindeiro 29 de Marzal podemos combatir todos o cambio climático.


A Earh Hour ou a hora da terra, é unha iniciativa levada a cabo por diversas asociacións, consistente en apaga-la luz, das nosas casas durante unha hora, este ano o Fondo Mundial para la Naturaleza (WWF) convoca este evento, coa colaboración de mais de 30 millóns de cidadáns segundo a axencia EFE. Se tres millóns de fogares apagan a luz durante unha hora, poderanse aforrar 380 toneladas de CO2. Así que xa sabedes o vindeiro 29, aproveitade unha horiña para facer iso que fai tempo que non facedes a escuras.

Obradoiro de músicas modernas


Eva espida


Nestes tempos que corren, cada quen afronta a campaña electoral a súa maneira, e Eva estudante de Ciencias Políticas e da Administración, vaise quitando a roupa a medida que os políticos se poñen mais nerviosos cara o vindeiro domingo. Seguro que se ela se presenta, quita algún escano. Premede aquí para ver o seu blog.
"Cómo puedo sentirme defraudada por un político durante la campaña electoral? Pues voy a centrarme en PP y PSOE por cuestiones prácticas y aquí van las reglas:
1. Me quitaré una pieza de ropa si un político basa almenos parte de su discurso en descalificar al otro partido (bueeeno, ejemplos hasta el día de hoy no nos faltan).
2. Me quitaré una pieza de ropa si un político se retracta de algo que dijo en el pasado. Por ejemplo Sáenz de Santamaría (PP) preguntandose quién de su partido ha dicho alguna vez que "España se rompe” (por favooor! Pero si ella misma lo dijo hace un año!).
3. Me quitaré una pieza de ropa si un partido hace una promesa engañosa. Por ejemplo el otro día leí que el PSOE incluye en su programa electoral la creación de un centro de desactivado de minas que resulta que hace 6 años que existe.
4. Me quitaré una pieza de ropa si se descubre durante la campaña algun chanchullo típico español por parte de un político o grupo de políticos. Por ejemplo copiar íntegramente y presentar después de 7 supuestos meses de trabajo, un Reglamento Orgánico Municipal que se aprobó hace 8 años (Orihuela en Alicante, lo copió de Baracaldo en Vizcaya).
5. Me quitaré tres piezas de ropa como máximo cada día. Sería un escándolo que estos desvergonzados me desnudaran en 24h, pero vamos a darles margen de rectificación que la esperanza es lo último que se pierde." Extraido do seu blog

sábado, março 01, 2008

A Plataforma en Defensa do Patrimonio continúa alerta da situación na Mourela

Imaxe: Alto da Mourela a principios do século XX
A Plataforma considera que os desprendementos de terra na Mourela están a por en perigo as mámoas que aínda permanecen no lugar
As obras da autovía AG-64 Ferrol-Vilalba que arrasaron no mes de xuño do ano pasado os restos do círculo lítico da Mourela, están de novo a por en serio risco a conservación e integridade de varios elementos.

A Plataforma na Defensa do Patrimonio das Pontes puxo en coñecemento das autoridades en materia de protección do patrimonio, a execución dunha serie de tarefas que se desenvolveron na área de protección de tres elementos catalogados durante o mes pasado, sen os preceptivos controis arqueolóxicos.

Unha cuneta de decantación de lodos que se executou dentro do ámbito de protección de dúas mámoas, unha pista de acceso que precisou tarefas de desbroce e desmonte dentro da área de cautela arqueolóxica dunha mámoa e operacións de consolidación das paredes laterais da gabia, son as novas obras que estan a por en perigo a integridade destes monumentos prehistóricos.

Asemade o mes pasado tiveron lugar varios desprendementos de terra que moveron considerablemente o marxe do talud, achegándose perigosamente á mámoa que se atopa a carón do depósito. Si ben ao finalizar as tarefas de desmonte na área do círculo lítico, quedaban uns 20 metros entre o marxe do talud e a mámoa, como zona de protección arqueolóxica, na actualidade esta distancia acurtouse a uns 10 metros.
Dende a Plataforma considérase que existe un risco moi elevado de afectación desta mámoa que podería agravarse de seguírense a producir desprendementos na zona.Nunha carta dirixida ao director xeral de Patrimonio Felipe Arias, a Plataforma solicita que se tomen medidas de cara a consolidación das tres mámoas que aínda permanecen na Mourela, así como para evitar que se produzan máis desprendementos na zona de protección arqueolóxica da mámoa que se atopa a carón do depósito.

quinta-feira, fevereiro 28, 2008

Os xueces ven ilegal a ampliación dunha central térmica en Castejón, similar o "Ciclo combinado" de As Pontes


A empresa Hidrocantábrico podería perder os 180 millóns de euros invertidos na ampliación da súa central térmica de Castejón. O Tribunal Superior de Xustiza de Navarra, declarou nulo o procedemento e dá a razón os veciños, que alegaron que non cumpre a distancia de 2000 metros o pobo. Esta nova saíu no diario Gara. A central é similar o ciclo combinado de As Pontes. Para saber mais: ver o video.
Mentres Iberdrola segue apostando por ampliar a súa central de Castejón a pesar desta sentencia. Di no haber valorado a decisión xudicial de anular a ampliación da térmica de Hidrocantabrico. Pero segue a espera da autorización do Ministerio de Medio Ambiente. Publicado no diario de Navarra o 17 de Febreiro.

Actividades da A.C. DZ.


Continuan os ciclos de cine da A.C.DZ

Venres 29 as 22:00h
Ciclo Q.Tarantino - JACKIE BROWN
Info sobre o film - http://www.labutaca.net/films/3/jackiebrown.htm

Sábado 1 as 17:00h
Ciclo Animaciçon Infantil - O BOSQUE ANIMADO
Info sobre o film - http://www.elbosqueanimado.com/


NOITE POP na A.C.DZ

THE HOMENS
+
BOY ELLIOTT
and The Plastic Bags
+
LA COOPERATIVA PINCHADISCOS


Sábado 1 de Marzo
Apertura de portas: 22:30h
Comenzo concerto: 23:40h (puntual)
Prezo: 5€

Noite de Pop na A.C.DZ de San Sadurniño coa actuación do trio santiagues de power-pop THE HOMENS (http://www.thehomens.com/) que acaban de sacar ó mercado o seu primeiro disco de longa duración, BOY ELLIOTT and The Plastic Bags (http://www.boyelliott.com/) e despois festa e mais festa con MAXIPELO e RATINHO KNOCKOUT, pinchadiscos de LA COOPERATIVA (www.fotolog.com/lacooperativa).

Durante o concerto faranse conexións en directo co programa "MAIS BERBERECHOS" da Radio Galega.
ASOCIACIÓN CULTURAL DZ
Avd. Marques de Figueroa s/n
15560 San Sadurniño
A Coruña

Novos tempos para As Pontes

Imaxe: Vista aérea da mina das Pontes

Seguimos interesad@s co futuro lago das Pontes, e pretendemos ter a maior información dispoñible para que poidamos valorar obxectivamente as oportunidades e as ameazas que se avecinan.

Hoxe colgamos a nova aparecida do diario LA RIOJA, o 28 de febreiro. Como non, preséntannos con un Springfield galaico... claro que, algo de certo hai niso.

Esta é a reportaxe:

La térmica de Endesa, el mayor foco contaminante de la Península, reduce sus malos humos entre la resignación de los vecinos y las críticas de los ecologistas gallegos

Corren malos tiempos para los 'carallos'. Para los humos, en general. Sumidos en la amenaza planetaria del cambio climático, las grandes centrales térmicas están en el punto de mira de la opinión pública y de todas las organizaciones ecologistas. As Pontes figura en la lista de los principales sospechosos. No en vano, con su potencia de 1.500 megavatios-hora, el 6% de la producción eléctrica nacional, la térmica gallega es el primer foco emisor de gases contaminantes de efecto invernadero de la Península Ibérica y el noveno en términos relativos -volumen de CO2 emitido por kilovatio-hora producido- de toda Europa. Dicho de otro modo: es el mayor hándicap que tiene España para cumplir el Protocolo de Kioto.

Las de As Pontes son cifras descomunales que obligan a preguntarse cómo es la vida en este municipio gallego donde nada puede entenderse sin tener en cuenta el poder y la omnipresencia de Endesa. La primera empresa eléctrica española, la misma que hizo un nombre al ahora candidato popular Manuel Pizarro, se radicó en estas tierras en 1972, tras adquirir el yacimiento minero -una inmensa balsa de lignito de 15 kilómetros cuadrados- que desde 1949 explotaba la Empresa Nacional Calvo Sotelo. A partir de entonces, como reconoce el alcalde de la localidad, el socialista Valentín González, las decisiones de Endesa sobre sus dominios son órdenes. «A nosotros sólo nos queda protestar o aplaudir», confiesa.

Sentido práctico

Hay que resignarse, pues, a los designios de la compañía y a vivir debajo de un foco de contaminación equivalente, dicen, a 2,4 millones de coches. Los habitantes de As Pontes, gallegos al fin y al cabo, aceptan la situación con esa mezcla de fatalismo y riguroso sentido práctico propia de la tierra. Salvo un puñado de ecologistas locales, apenas se escuchan críticas contra la térmica. Algunos vecinos, incluso, están convencidos de que la extraordinaria altura de la chimenea les protege de las emisiones nocivas. «Dicen que les llega más a los ingleses», afirma un jubilado, junto a la oficina del Banco Pastor. En realidad, a lo máximo que llegan los ponteses es a quejarse de que a veces un polvo amarillo de azufre ensucia sus ventanas o a lamentar que las lechugas y los grelos se les pican antes de tiempo. Es lo que asegura María Dolores Alen, a la que los visitantes encuentran tendiendo la ropa en la huerta de su casa, junto al río Chamoselo, un afluente del Eume. «Yo no entiendo de estas cosas, pero eso antes no pasaba», afirma.

La térmica impresiona vista de cerca. El complejo de Endesa, que se completa con una segunda central de ciclo combinado, emite una vibración peculiar, un pálpito que parece llegar de las profundidades. En la entrada hay un bello jardín con flores, setos bien podados y un estanque con patos y gansos, ese cuadro idílico, en fin, que uno se encuentra, como por decreto, en todas las centrales térmicas y nucleares. Desde la base del 'carallo' se escucha el rumor de las turbinas, del agua hirviendo que se derrama en cascada por los conductos de las torres de refrigeración y de los camiones que van y vienen, incesantes, desde el puerto de El Ferrol hasta el inmenso parque de carbones de As Pontes.

Reducción drástica

La actividad es frenética. Lo ha sido siempre y lo es más ahora, cuando la central se encuentra en plena transición. Obligada por las directivas comunitarias, Endesa ha tenido que reciclar su principal fuente de producción. Tras prejubilar a 1.200 trabajadores, ha cerrado la mina, que ya estaba casi agotada, y ha aprobado un proyecto para anegarla y convertirla en un lago. Por otro lado, la compañía ha tenido que adaptar las cuatro calderas a un tipo de carbón con mayor poder calorífico y menos azufre que el lignito. Ahora, consume hulla importada de Indonesia y EEUU. Todas estas mejoras, en las que el gigante eléctrico español invertirá 500 millones, van a lograr que el 'carallo' sea menos peligroso. Reducirá en un 98% la emisión de SO2 (dióxido de azufre) y en un 11% la de CO2.

Para algunos no es suficiente. Xose Veiras, de la asociación ecologista Verdegaia, cree que los cambios sólo son un parche. «Endesa ha aprovechado el agotamiento de la mina para adaptarse a las directrices comunitarias. No ha tenido otro remedio. Pero aunque contamine menos el problema subsiste. Lo que pedimos es que los gobiernos desincentiven la producción eléctrica con carbón, que es la más contaminante. El objetivo debe ser el ahorro y la eficiencia energética, es decir, la reducción del consumo y la apuesta por las energías renovables, como la solar, la eólica o la biomasa», afirma.

Valentín González, el alcalde de As Pontes, también apuesta por las energías renovables. Entre otras razones, paradojas de la vida, porque este joven de 36 años que en las pasadas elecciones municipales protagonizó una sorpresa sin precedentes en Galicia -logró que el PSGA pasara de 2 a 8 concejales y arrebató de este modo al BNG un feudo que parecía inexpugnable- trabaja como gerente de Iberdrola Renovables. Pero el alcalde del municipio que más electricidad produce de España -a los 1.500 megavatios de la térmica hay que añadir los 800 de la de ciclo combinado, los 80 del parque eólico y los 50 de la hidroeléctrica- es un hombre realista y mantiene una buena relación con los directivos de Endesa.

«Ellos dicen que el lago va ser un pulmón económico para As Pontes y yo quiero creerles», dice el regidor, mientras conduce a los visitantes hasta un alto desde el que se aprecia en toda su dimensión el boquete de la mina a cielo abierto, un inmenso agujero que llega a alcanzar los 400 metros de profundidad. Las últimas rotopalas, esas inmensas orugas de aspecto apocalíptico que se comen el carbón, realizan ahora trabajos de limpieza y asentamiento. Pronto serán vendidas a Polonia. En cuatro años, si las lluvias acompañan y el Eume mantiene su caudal, la mina se convertirá en el segundo lago artificial más grande de Europa. Tendrá hasta una playa con chiringuitos. Y, desde luego, unas vistas del carallo.

As empresas de inmigrantes supoñen o 2% do tecido empresarial de Ferrolterra, Eume e Ortegal

Os inmigrantes contan con 200 negocios en Ferrolterra, o 2% do tecido empresarial

O 2003 foi o ano no que abriron un maior número de sociedades na zona, con 74 negocios novos

O sector comercial concentra máis da metade das firmas creadas por estranxeiros

Ao redor do 2% dos empresarios con negocios en Ferrolterra, Eume e Ortegal proceden de países estranxeiros. Os inmigrantes empezan a deixar atrás o rol de asalariados para asumir o de emprendedores e xa dirixen máis de 200 compañías das 11.585 rexistradas nas tres comarcas.
De acordo coa información oficial da que dispón a Cámara de Comercio, máis da metade dos empresarios estranxeiros asentados na zona optaron polo sector comercial detallista para pór en marcha os seus negocios, aínda que nestes momentos teñen presenza nun amplo abanico de actividades económicas. A construción e oficios asociados, como a albanelería; a reparación de vehículos; as academias de idiomas; o sector turístico e a estética son algúns dos segmentos de negocio nos que crearon sociedades os estranxeiros.

Algúns comezan a abrir establecementos especialmente orientados cara aos seus compatriotas, ofrecendo produtos que ata o momento non tiñan presenza na cidade, principalmente do sector da moda e a alimentación.

Na listaxe que manexa o organismo cameral non se atopa desglosado o número de empregos que xeran os emprendedores estranxeiros. Con todo, se se toma como referencia que a media de empregados do sector comercial na cidade é de polo menos dous traballadores por cada establecemento, pode deducirse que os empresarios inmigrantes sosteñen xa nas tres comarcas polo menos 300 postos, 200 deles no sector comercial.

O comercio é, xunto coa hostalería, dúas dos sectores refuxio para o autoemprego entre os ferroláns e tamén entre as persoas que chegan á comarca para buscarse un mellor porvir que nos seus países de orixe. Non é estraño, por iso, que detrás do comercio, os restaurantes e bares constitúan o segundo grupo de actividade en contar cun número maior de emprendedores estranxeiros.

A comarca, azoutada por periódicas crises vinculadas ao sector naval, e cunha das taxas de desemprego máis altas de Galicia, comezou a recibir inmigrantes máis tarde que outros lugares da comunidade. Con todo, nos últimos anos acentuouse esta tendencia, o que propiciou que o persoal estranxeiro non só se integre plenamente na vida da comarca, senón que se decida a pór en marcha a súa propia empresa.

Segundo a información facilitada pola Cámara, no ano 2002 había rexistrados nas tres comarcas 19 negocios creados por estranxeiros. Catro exercicios despois, esa cifra disparouse ata os 202, é dicir, multiplicouse case por once. O ano 2003 foi o que rexistrou a posta en marcha dun maior número de negocios impulsados por inmigrantes, con 74 establecementos, unha cifra similar, aínda que lixeiramente maior, á rexistrada no 2006, último exercicio do que se teñen datos oficiais.

Liderado
No desglose por municipios, a cidade naval é a que conta cun maior número de negocios, ao redor do 63% do total, a moita distancia de Narón, que ten o 8,4%.

quarta-feira, fevereiro 27, 2008

¿Que peixes e mariscos debemos consumir para non ameazar a riqueza dos nosos mares?



O programa de mares de WWF-España lanza unha guía de peto, onde poderás atopar indicacións para o consumo sostible do peixe e marisco.
Isto debese a que o excesivo esforzo pesqueiro, as prácticas destrutivas ilegais han eliminado o 90% dos atúns do mundo e levaron ó esgotamento a mais do 80 % das peixerías europeas. Ler máis

domingo, fevereiro 24, 2008

Oferta de emprego de endesa As Pontes

Despois do anuncio por parte de Endesa da próxima selección de persoal, falase de 30 incorporacións para a central térmica, estamos asistindo a un debate entre os que están a favor e en contra de que desde o concello se recollan os cirriculm vitae das persoas de As Pontes interesadas nos postos.

Polémicas a parte (ver comunicado de CCOO na Voz de Galicia), os que estades interesados ou queirades probar sorte, o único que tedes que facer e presentar o currículo e un certificado de empadroamento no rexistro do concello. Segundo declaracións do propio alcalde, “el persoalmente levara os curriculums a endesa nuns 15 días para instar a eléctrica a que de prioridade os veciños de As Pontes”.

sexta-feira, fevereiro 22, 2008

O actual ministro de sanidade comprometese a combater o garrafón.


O ministro de sanidade e cabeza de lista o congreso por Alacante, Bernat Soria, comprometeuse hoxe a “garantir a calidade” das bebidas alcohólicas que consumen os novos, para evitar o garrafón, así como a diminuír o IVE dos preservativos e entregalos gratis nos lugares de lecer. Publicado en: El País

quinta-feira, fevereiro 21, 2008

Encoro da Ribeira

Despois das ultimas chuvias caídas durante o presente mes de febreiro, o encoro da Ribeira recuperou o seu nivel habitual de auga para esta época do ano.

Mentres, Endesa non pode de momento, comezar co desvío de auga do eume cara o lago da mina. Segundo declaracións da Eléctrica (pincha para ver nova), parece que a canle aínda esta sen rematar.

Imaxe recente do Encoro da Ribeira

Non obstante, como ven publicado en distintas paxinas de internet e mais na prensa escrita, xa se pode ver auga no fondo da mina, precisamente debido as chuvias destas derradeiras semanas. Neste sentido, destacamos a información aparecida no diario “La Opinión” (pincha para ver nova), onde se recolle a denuncia de varias asociacións Ecoloxistas referíndose a esta primeira fase de enchido “pasivo” da antiga explotación de lignito.


quarta-feira, fevereiro 20, 2008

A auga empeza a encher o lago das Pontes


A choiva alagou xa o 1% da antiga mina de lignito ao descuberto

A choiva caída nas Pontes (A Coruña) no último mes e medio comezou a alagar o oco da mina ao descuberto de Endesa, improductiva desde o 31 de decembro. A empresa eléctrica, que explotou o xacemento de lignito pardo durante os últimos tres decenios, restaurará os terreos converténdoos no maior lago artificial de Galicia, con 800 hectáreas de superficie.

A choiva, que enche xa o 1% da conca, anticipouse ao proxecto de Endesa, que consiste en transvasar auga do Eume cara ao oco da explotación ata que soborde, dentro de catro anos. Pero estas tarefas aínda non comezaron. Antes terán que concluír as obras de construción dunha canle que captará auga do Eume e canalizaraa ata a mina.

Francisco Aréchaga, director da mina, desvelou que un computador se encargará de abrir a comporta que permitirá o transvasamento da auga de forma automática. O sistema activarase só cando o Eume leve caudal suficiente e nunca nos meses de xullo, agosto e setembro, cando o río baixa con menos caudal. A auga do lago non será potable, pero Endesa di que si será posible a vida animal. Para controlar a acidez, a empresa comezou a engadir cal. Aréchaga apunta que xa están tomando mostras da auga embalsada na conca. Os resultados, di, son mellores do que esperaban. Estes controis realizaranse de forma periódica durante os próximos anos; e a partir de agora haberán de realizarse a bordo dunha lancha para tomar mostras directamente das zonas alagadas.

A ollos de profano, o lago é azul, aínda que dentro da mina existen zonas cubertas con auga menos cristalina e tinguida de cor carbón. O fondo da conca está cuberto por restos do lignito pardo, aínda que se intentou selar (cubrindo con arxilas) o máximo de superficie para que o mineral envenene o menos posible a auga.

Endesa perfila ademais a configuración dos elementos complementarios do lago, como unha praia de medio quilómetro de lonxitude e unha illa de 14.000 metros cadrados.

Nova extraída da Voz de Galicia

terça-feira, fevereiro 12, 2008

Choiva Ázeda fs, calendario da 2ª volta


Boas futboleros, pois eso, pra que ningen se despiste, este e o calendario da segunda volta na liga local de fs.
Animo rapaces.

domingo, fevereiro 10, 2008

quinta-feira, fevereiro 07, 2008

Lago da mina (O proxecto Aleman)


Despois do fin da explotación mineira na rexión e logo da reunificación da Alemaña nos anos 90, os gobernos rexionais puxeron en funcionamento o proxecto lausitzer Seenland, co fin de recuperar as mais de 100.000 hectáreas de terreo con alto contido en xofre e falta de auga por o bombeo subterráneo da antiga explotación mineira.

O fin e transformar os aproximadamente 130 km cadrados en lagos artificiais para atraer o turismo e crear novas fontes de traballo, nunha das rexións mais golpeadas por o desemprego.

A rede de lagos navegables estarán conectados entre si mediante canais, contando con distintas atraccións turísticas e deportivas.

O proxecto, que supera os 5000 millóns de euros, debera estar completado en 2018.


quarta-feira, fevereiro 06, 2008

Entroido 2008 en As Pontes












O Entroido é unha festa popular que ten a súa orixe como indicación da fin do inverno e o comezo da primavera. Nel conflúen rituais cristiáns e paganos, sendo a época na que se poden romper tódalas normas, cambiar de personalidade ou identidade e ironizar sobre as institucións máis asentadas. É, sen dúbida, a festa máis irreverente do calendario galego. Foi por iso que se prohibiu durante a época franquista, malia que se mantivo vivo nas aldeas...e pobos coma As Pontes (video).

A Xunta concede axudas para o patrimonio etnográfico



Destina 300.000 euros a 107 proxectos

A Consellería de Cultura concedeu por primeira vez unha subvención para a rehabilitación de patrimonio etnográfico. En total, o gabinete que dirixe Ánxela Bugallo destinou 300.000 euros a 107 proxectos de restauración de bens de patrimono etnográfico inventariado que procuraban a súa conservación.

Na súa maioría, os destinatarios foron particulares, aínda que tamén recibiron as axudas asociacións veciñais e culturais, para restaurar e conservar principalmente hórreos, muíños, lavadoiros, e cruceiros, así como en fornos e peto de ánimas.

A Dirección Xeral de Patrimonio distingue nestas axudas entre as obras de conservación para o mantemento do inmoble como reparacións puntuais, limpezas ou substitución de materiais danados e que contan cuns 3.000 euros por obra como máximo; e as obras de restauración que buscan recuperar o carácter orixinal do inmoble e ás que destinan 10.000 euros por petición. Os bens patrimoniais que se poden beneficiar destas axudas son: hórreos, cabazos, piornos, celeiros, cruceiros, petos de ánimas, palleiras, alpendres, pallozas, muíños, fontes, lavadoiros, fornos ou pombais.

Galicia-Hoxe.com

As mulleres son o motor do cambio na comunidade xitana


Entrevista a Gorka de Luis, coordinador de Pontevedra-Santiago de la Fundación Secretariado Gitano no Faro de Vigo

-Por que azafatas? -É unha actividade que a comunidade xitana acepta de moi bo grao e é moi boa saída profesional. Permite unha formación polivalente que inclúe atención ao público. Ver a unha moza xitana moza traballando de algo que a xente non se espera chama a atención e, ademais, para as familias é un orgullo.
-Parece que é a muller a que provoca este proceso...
-A muller como motor de cambio, dicimos. Nos 60 e os 70 foi o motor de cambio na sociedade española e no rural foi a muller quen tomou moitísimas veces as rendas de todo. Na comunidade xitana está pasando o mesmo.
-Ecotur é un trampolín para traballar noutras entidades. -Así é, pero non é emprego protexido. Non levamos a azafatas para probar nin queremos que o servizo contrátennolos porque "ai, pobriños, son xitanos", en absoluto. Tenemos limitacións, sabemos que non competiremos con empresas de primeira, mais a nosa profesionalidade ten que chegar ao nivel desexado do servizo.

Unha mina de talento cinematográfico en As Pontes

Imaxe: Os xoves creadores ponteses encheron o cine das Pontes de veciños e amigos a véspera de Reis.

O auditorio Alovi das Pontes acolleu o venres 4 de xaneiro a presentación en sociedade dos traballos dos novos creadores do audiovisual.

Os organizadores da xornada -a Asociación Sociocultural Choiva Azeda-, promoveron o acto para dar a coñecer o labor dos realizadores entre os seus propios veciños, declarándose “amigos e siareiros incondicionais” do traballo dos directores.

 Só 4 días despois de que a xacemento de lignito pontés deixará de extraer o prezado mineral negro, unha nova mina mostrábase nas Pontes, aínda que nesta ocasión a materia prima trátase do talento e os esforzos creativos de seis xoves da vila.

Creadores e creacións

Os seus nomes son Sabela Pernas, Nuria Castro, Marta Ramos, Mario Añón, Roberto Rego e Manoel Campelho, teñen entre 24 a 30 anos de idade e, entre outras cousas, comparten que se atopan iniciando a súa carreira profesional no eido do mundo audiovisual e que ningún reside actualmente nas Pontes, só unicamente Roberto desenvolve o seu traballo como cámara en Galicia, o resto, atopase facendo as súas particulares “Américas”.

Nembargantes, todos fan referencia a súas raíces pontesas para explicar a forte motivación de cara a 7ª arte, que segundo Sabela Pernas pode ser explicada xa que “dende nenos estamos acostumados a unha televisión local que non tódolos pobos teñen, e que nos ofreceu un contacto co audiovisual dende moi nenos”. A realizadora valora o pobo como fonte de inspiración, debida a que “a xente nova das Pontes sente sempre un compromiso especial co seu pobo, por seren unha zona mineira en decadencia, o que fai querer mostrar a outra cara de onde procedemos”. Nuria Castro comparte esta visión, é pensa que “As Pontes é un pobo de creadores natos”, e xustifícao dende unha perspectiva psico-sociolóxica: “Somos un laboratorio científico dende a formación como pobo, e os individuos vense constantemente sometidos a estímulos para producir dende tódolos eidos”.

Documentais

Sabela, na actualidade, está a estudar un Máster de cine en Londres, e presentou dous documentais. O primeiro Ciclo Combinado, co-dirixido con Nuria, que cursa un Postgrao de Fotografía en Barcelona, foi galardoado co primeiro premio Galiza Crea, no apartado audiovisual de novos creadores que concede anualmente a Xunta de Galicia. Este documento foi feito a partires de entrevistas a veciños de distintas idades a partires das cales se vai desgranando a historia local dos últimos 30 anos, así como as esperanzas e inquedanzas futuras sobre as riquezas económicas e humanas no concello.

O segundo documental de Sabela é Mundo Bazar, co-dirixido xunto con Marta Ramos -que acaba de rematar os seus estudos de Comunicación Audiovisual en Madrid-, indaga na emigración china en Galicia, a través de dúas xeracións dunha mesma familia propietaria do archicoñecido Bazar Antonio, que se atopa ubicado no Polígono Empresarial do Ceao de Lugo. No mesmo formato de entrevistas e planos dinámicos empregados en Ciclo Combinado, o documental afonda na realidade cotiá deste colectivo de inmigrantes en Galicia a través dos seus protagonistas, e fuxindo dos típicos tópicos.

Curtametraxes de ficción

No tocante, as obras de ficción, foron reproducidas tres curtametraxes. A sesión comezou con Cambio de planes, co-dirixida por Manoel Campelho, afincando ao igual que Nuria e Mario en Barcelona, e onde traballa como director fotográfico. A curta traspórtanos a unha hipotética situación vital dun funcionario franquista a piques de se xubilar, e que recibe unha transcendental orde que pode cambiar a historia política de España e, sen lugar a dúbidas, a súa propia escala de valores e normas.

Minerva de Mario Añón –que nestes momentos, atópase colaborando nunha emisora de radio de Barcelona-, invita ao espectador a unha introspección na mente dunha muller de media idade afectada por unha enfermidade dexenerativa, e acrecentada pola soidade e o abandono na que se atopa. A partires desta historia, o director lévanos a un mundo onírico e de recordos e imaxes da nenez e da razón perdidas.

Tamén dos recordos trata O reflexo da lembranza de Roberto Rego, un traballo que xa fora presentado no mesmo escenario hai agora un ano, e que narra a versión persoal do creador sobre a lenda do río Eume, que segundo os máis vellos, cada ano o río lévase unha vida humana como cobro da riqueza acuífera que aporta ás terras da comarca.

Retorno a Galicia

Aínda que a maioría atópase fora de Galicia por necesidades laborais e formativas, a idea de voltar a Galicia non lles quita o sono. A súa intención é a de retornar dentro duns anos, pero sempre que o horizonte laboral sexa máis claro do que é neste momento. A idea é común a todos: “a actividade do audiovisual galego é un sector en auxe, pero conta –ao igual que moitos outros sectores económicos- cunha alta taxa de precariedade e temporalidade laboral, que fai que o futuro se presente algo incerto”.

Outro conto é o de voltar a vila nai. Non cren que o seu futuro pase por As Pontes, xa que tal como o explican: “traballar nas Pontes audiovisualmente é limitar moito o teu campo de traballo”, rematando cun “gustaríame voltar, pero creo que hai quer ser realistas”.

Exhibición nas Pontes

O acto contou tamén cun sorpresa final dos organizadores, que rescataron un traballo escolar das realizadoras dos seus tempos de colexialas na Escola Primaria Santa María, e que fora galardoado pola Consellería de Educación no ano 1995.

Pero cecáis, o máis especial, foi o espazo físico escollido para a xornada: o cine de sempre para esta xeración de ponteses. Nuria tíñao claro: “ten o seu sentido derradeiro, porque que mellor lugar que onde nacen as cousas”. Segundo Mario: “é como unha proxección en familia e ten de especial que é o cine onde de pequeno ías a ver pelis”. Roberto foi o máis emotivo: “que a xente acuda a ver os nosos traballos ao centro cultural de importancia que temos na vila, é o mellor agradecemento que me poden facer os meus veciños”.

NOVA EXTRAÍDA DO XORNAL PEGADAS (FEBREIRO 2008)

terça-feira, fevereiro 05, 2008

Felices Lecturas, o blog do IES Moncho Valcarce


Para os amantes da lectura, invitarvos a visitar o blog Felices Lecturas, creado por docentes do IES Moncho Valcarce que traballan para dinamizar a Biblioteca do Centro. Durante o ano 2.008 o tema das lecturas será o terror.... FELICES PESADELOS.

Falecemento de Carmelo Teixeiro, Coordinador do Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol


De corazón, graciñas por loitar por un mundo mellor e máis xusto. Ata sempre.

segunda-feira, fevereiro 04, 2008

Lago da mina




Novas imaxes do lago. Bueno de momento non e tal porque as unicas augas que se ven de momento son duas pequenas pozas.

As fotos estan tomadas desde os alimpadoiros.

Se nas proximas semanas segue a chover con tanta consistencia coma estos derradeiros dias, supoño que por fin a xunta permitira escomenzar a desviar auga do eume cara o lago.