O movemento ecoloxista de Ferrol reclama a Xunta un estudio sobre o enchido da mina das Pontes

O movemento ecoloxista de Ferrol e comarca, representado por entidades como Fusquenlla, Sociedade Galega de Historia Natural e Verdegaia, pide á Consellería de Medio Ambiente a realización dunha investigación independente e externa a Endesa con respecto ao proxecto que transformará en lago o oco da mina de lignito.

Os demandantes expoñen cuestións como posibles filtracións aos acuíferos ou o excesivo caudal que será extraído do río Eume para esixir "respostas axeitadas ás inquedanzas que suscita a obra", tal e como se pon de manifesto no comunicado de prensa.

No mesmo tamén se apunta que existen datos que fan pensar que "tomáronse atallos fáciles e de alta rendibilidade para a empresa e se tivo pouco ou nada en conta ou alto valor ecolóxico do espazo afectado" á hora de elaborar o plan que se prevé levar á práctica a partir do peche da mina, previsto para decembro deste ano.

Dada a proximidade do prazo, os ecoloxistas tamén piden o adiamento temporal da obra ata coñecer os datos que poidan desprenderse do informe que agora pon en mans da Consellería de Medio Ambiente da Xunta.

Manifestación en Corrubedo o 4 de novembro para paralizala aprovación do Plano Acuícola da Xunta

ATÉ AQUÍ CHEGHAMOS COS PEIXES PLANOS
NON AO PLANO ACUÍCOLA DA XUNTA!!

MANIFESTACIÓN NACIONAL EN CORRUBEDO

4 DE NOVEMBRO, ÁS 12:00 DA MAÑÁ, NO PORTO DE CORRUBEDO

Dende as terras galegas que mollan os salseiros atlánticos, aquelas
que bican o mar dende A Guarda a Ribadeo, os movementos sociais
galegos, xentes con amor polo noso, chamamos a Galiza enteira a
erguerse connosco nun berro colectivo contra o Plano Acuícola da
Xunta.

Consideramos que este plano sectorial constitúe unha traizón ao povo
galego por parte dos seus gobernantes, pois pretende enaxenar o
mellor do noso litoral para alimentar os insaciábeis bandullos das
transnacionais do peixe. Esta ocupación masiva da beiramar de máis
de 3 millóns de metros cadrados é unha sentenza de morte contra as
nosas praias e cantís, unha violación das nosas máis sobranceiras
paisaxes, unha insustentábel hipoteca para os recursos ambientais e
económicos autóctonos, e unha legalización encuberta da
contaminación salvaxe do mar. Peixes planos nas piscinas… e
encefalogramas planos nos despachos.

ATÉ AQUÍ CHEGHAMOS porque o Plano Acuícola é inxusto e
indecente no eido ambiental. Millóns de metros cadrados de litoral
liberado poden ficar para sempre soterrados baixo o formigón
transnacional. As macrofábricas de peixe agreden directamente unha
chea de espazos naturais, moitas veces integrantes –ou lindantes–
cunha Rede Natura 2000 da que depende a sustentabilidade dos
nosos recursos. Resulta tendencioso pretender que instalacións
industriais de ducias de hectáreas e sen ningún sistema de
depuración non vaian impactar sobre o ecosistema mariño e terrestre
por situarse da outra beira ou no límite dun espazo protexido.
ATÉ AQUÍ CHEGHAMOS porque o Plano Acuícola é inxusto e
indecente no eido social. A Xunta pretende agasallar ás empresas
con aquilo que as galegas e os galegos sempre conservamos. Velaí o
noso castigo. Queren, ao cabo, facer unha expropiación salvaxe do
litoral. O Plano ataca de cheo ás áreas costeiras que sempre estiveron
liberadas das agresións industriais e urbanísticas. Son o pouco que
nos queda, e non estamos dispostos a que caian nas mans de
empresas depredadoras. O Plano foi consensuado coas empresas
desprezando a opinión do pobo, no que en último caso reside a
soberanía do país. Sen nós, non hai Plano.

ATÉ AQUÍ CHEGHAMOS porque o Plano Acuícola é inxusto e
indecente no eido económico. A acuicultura en terra só representa
o 1,8% da actividade do sector en Galiza. Falar do carácter
estratéxico do plano sectorial é enganar ao pobo, pois só resposta ás
necesidades dunha mínima parte do sector esquecendo –e mesmo
poñendo en perigo– a achega, esta si estratéxica, da acuicultura a
flote e dos parques de cultivo marisqueiro, que ocupan a máis de
10.000 persoas, fronte ás 520 da acuicultura en terra. Expropiar ao
pobo para beneficiar a empresas que en moitas ocasión nin sequera
están no tecido económico do país é unha actitude colonialista. Estas
macroplantas van esnaquizar a costa, non van xerar nin de lonxe o
emprego que din e van recibir case 400 millóns de euros de
subvencións públicas, que deberían ser investidos na valorización dos
nosos recursos naturais e na creación de actividades produtivas
sustentábeis ao redor dos nosos espazos protexidos.

ATÉ AQUÍ CHEGHAMOS COS PEIXES PLANOS, chamamos ás
galegas e aos galegos a berrar connosco no Porto de Corrubedo, o
4 de novembro de 2007 ás 12:00 da mañá, contra esta
aberración ambiental, social e económica á que nos quere condear a
Xunta.

CONVOCAN: ADEGA, Plataforma Medioambiental de Corrubedo,
Plataforma Veciñal en Defensa do Patrimonio Cultural de Quilmas
(Carnota), Plataforma pola Defensa do Litoral de Seráns (Porto do
Son), Comisión de Propietarios/as Laxe Brava (Teira-Corrubedo),
Plataforma Veciñal Xove-Lago, Plataforma Veciñal de Merexo (Muxía),
Plataforma de Afectados/as de Arou (Camariñas), Plataforma de
Afectados/as de Oia, Plataforma de Afectados/as de Foz, Agrupación
de Mariscadoras/es de Corcubión, Cooperativa de Mergulladores/as
da zona 5ª, Delegacións da Coruña e Lugo do Colexio de
Arquitectos/as de Galiza.

A voltas ca ubicación da papeleira de Ence pra dentro de 11 anos

Imaxe: Mariscadoras na ría de Pontevedra e Ence ao fondo
O conselleiro insta á empresa a que decida canto antes o futuro emprazamento da fábrica de Pontevedra

Vázquez di que a pasteira se recolocará no noroeste nun municipio con moita auga e vocación industrial


Dentro de once anos, Ence desaparecerá do mapa da ría de Pontevedra, pero ¿onde trasladará planta celulosa? é desde hai tempo a pregunta do millón que tanto a empresa como a Xunta esquivan unha e outra vez. O conselleiro de Medio Ambiente, o socialista Manuel Vázquez, deu onte nas Pontes unhas pistas que poden ser definitivas para localizar o futuro emprazamento. Estará, dixo, no noroeste galego, onde se acumula «a gran masa forestal» de Galicia, nun concello cuxo nomee evitou citar en todo momento. «A consellería non ten un sitio idóneo», pero Vázquez deu as seguintes pistas. Deberá dispor de auga en abundancia, estar próximo a un porto comercial e contar cunha infraestrutura importante para garantir a subministración eléctrica. Vázquez tamén apuntou que o municipio ideal para Ence deberá ter «vocación industrial» e que o traslado da pasteira terá que obter o respaldo político local.

Blanco e en botella. O conselleiro de Medio Ambiente evitou en todo momento mencionar As Pontes como o lugar idóneo para a planta, porque, dixo, é a compañía a que debe tomar a decisión de onde trasladar a fábrica de pasta de papel. «Hai conversas con Ence, pero será ela a que decida onde situarase», manifestou Vázquez, quen engadiu que «quen ten que mover ficha agora é Ence».

O conselleiro sinalou que a empresa non poderá tardar demasiado en adoptar unha decisión sobre onde trasladar a planta de Pontevedra, xa que, destacou, a compañía precisará polo menos cinco anos para construír a nova industria, é dicir, que no 2013 deberán arrincar as obras.
Pero antes diso, Medio Ambiente intervirá no proxecto para levar a cabo todos os estudos previos e será o máximo responsable de autorizar ou non o novo emprazamento, segundo detallou o propio Vázquez.

O conselleiro realizou estas declaracións durante unha visita a Endesa, na que tamén se encontraba o alcalde pontés. á saída do acto e tras oír as declaracións de Manuel Vázquez, Valentín González Formoso subliñou que de todo o noroeste galego só As Pontes reúne as condicións mencionadas polo conselleiro como o sitio idóneo para Ence. Ademais, o rexedor, defensor acérrimo de implantar no municipio a pasteira de Pontevedra, sinalou que solicitará un encontro cos directivos de Ence para «venderlles» As Pontes como localización.

Hai dous anos, en contra

Aínda que agora o conselleiro de Medio Ambiente parece ver con bos ollos o futuro de Ence no municipio industrial das Pontes, hai dous anos non opinaba o mesmo. En declaracións realizadas no programa Voz

Nova do 6/10/2007 na Voz de Galicia

Un senador estadounidense denuncia a Deus polos sufrimentos humanos que provoca

Un senador demócrata de Estados Unidos presentou unha demanda contra Deus ante un tribunal do estado de Nebraska, no centro do país, na que lle acusa de provocar "pavorosas inundacións, terroríficos tornados e pestilentes pragas en diferentes partes do mundo que xeran "sufrimentos humanos".

Trátase do senador afroamericano Ernie Chambers, quen presentou a súa demanda a semana pasada en protesta por outra denuncia contra un xuíz que prohibiu o uso das palabras "violación" e "vítima" nun caso de agresión sexual. A intención de Chambers é demostrar que en Estados Unidos calquera pode demandar a calquera.

A denuncia foi presentada o pasado 14 de setembro ante un tribunal do condado de Douglas e nela o senador por Omaha, a principal cidade de Nebraska, argumenta que Divos causou "mortes, destrución e terror" en moitas partes do mundo e que "aterroriza" a millóns de habitantes da Terra.

"O demandado causou directamente ou a través de terceiros pavorosas inundacións, atroces terremotos, horrendos furacáns, terroríficos tornados, pestilentes pragas, feroces fames negras, devastadores secas e guerras genocidas, entre outros", segundo o texto da demanda, ao que tivo acceso Europa Press.

Chambers, que é coñecido en Nebraska porque non participa nas oracións matutinas que teñen lugar na sesión lexislativa e polas súas constantes críticas aos cristiáns, afirma que como Divos é "omnipresente" pode ser demandado en calquera parte e que está buscando unha orde permanente de afastamento contra o Todopoderoso.

"Esta é unha forma de demostrar que calquera pode demandar a calquera, incluído Deus", afirma o senador en declaracións á prensa de Nebraska, nas que insiste que a súa intención é demostrar que polo simple feito de presentar unha denuncia contra alguén non significa que a vitoria estea garantida.
O senador asegura que en numerosas ocasións intentou porse en contacto co "demandado", do que di que é coñecido "por todo tipo de nomes, alias e títulos", pero que ata o momento os seus esforzos non han obtidos resultados. "Sal de aí, sal de aí, onde queira que esteas", pídelle Chambers.

Para rematar, o senador demócrata critica o feito de que Divos nunca mostre "compaixón ou remordimiento" polos citados crimes, e pide ao xuíz encargado do caso, Marlon A. Polk, que celebre unha audiencia oral "canto antes" e que prohiba ao demandado continuar con estas accións.

Ofertas de emprego on-line

Despois do verán chega o momento de volver ao traballo, así que para os que aínda non atoparon ou andan a procurar un mellor, teñen a posibilidade de probar nas ofertas que todos os meses pon a disposición AES Briante.

Pincha aquí para consultar as ofertas de Outubro

A Axencia Española de Protección de Datos convírtese na "diocése da apostasía"

A memoria de 2006 da Axencia Española de Protección de Datos (AEPD) destaca por primeira vez a urxencia do movemento apóstata, aqueles que reclaman ser borrados dos libros da Igrexa. E mostra tamén a efervescencia deste fenómeno na Valencia o ano da visita de Benedito XVI. O arcebispado plantou cara e recorreu xa 67 resolucións ante a Audiencia Nacional

Os efectos dos actos públicos de apostasía e da campaña contra a Igrexa emprendida con motivo da visita de Benedito XVI a Valencia en 2006 empezan a notarse nas memorias dos organismos oficiais. A Axencia Española de Protección de Datos (AEPD) fixo onte balance do ano 2006 e destacou como novidade a aparición de decenas de reclamacións de cidadáns que buscan o amparo desta entidade para darse de baixa dos libros bautismales. Puxo de relevo tamén que a maioría proceden da diocese de Valencia (68 nos seis primeiros meses deste ano). Unha mirada ao arquivo público de expedientes da axencia -dirixida desde febreiro pasado polo valenciano Artemi Rallo- mostra que emitiu 144 resolucións desde 2004 sobre esta cuestión. Delas, 78 fan referencia a persoas bautizadas na diocese de Valencia.

Se os valencianos demostraron con feitos ser os principais seguidores da campaña pro-apostasía, o titular da diocese é así mesmo o máis belixerante contra estas posturas. O arcebispado presidido por Agustín García-Gasco recorreu ata agora ante a xustiza 67 das resolucións da AEPD. Como se trata dun organismo estatal, as actuacións corresponden á Audiencia Nacional.

Esta é a que ha de dilucidar se, como dispón a Axencia de Protección de Datos, o arcebispado ha de realizar unha «anotación marxinal» nos libros de bautismo que deixe constancia da vontade dos apóstatas de desvincularse da Igrexa ou se, como considera a autoridade eclesiástica valenciana, os asentos nos rexistros bautismales reflicten só «feitos históricos» e non deben ser tocados.

A doutrina da AEPD é que, en efecto, os libros de bautismo non son un ficheiro de membros da Igrexa e, xa que logo, non corresponde borrar a aqueles que deciden apartarse da fe católica. Con todo, o organismo público entende que estes documentos si que constitúen unha base de datos de carácter persoal, os cales han de ser «exactos e veraces». Por iso, estima que as peticións de cancelación deben figurar tamén mediante unha anotación á marxe. Mentres outros obispados aceptaron con obediencia as resolucións de Protección de Datos, Valencia e Madrid -con menos casos (12 este ano)- optaron por acudir á Audiencia Nacional.

LER MÁIS NA VOZ:

A difícil tarefa de apostatar en España
Centos de cidadáns quéixanse ante Protección de Datos ante a negativa da Iglesia a borrarlles dos seus rexistros

Restan 3 meses para que Endesa comece o enchido do buraco da mina

Reproducimos en galego a reportaxe publicada no diario El Pais:

Endesa captará auga do Eume desde xaneiro e ata 2012 para encher a explotación e convertela nun lago tan grande como A Illa de Arousa.

Pasmado quedou aquel operario das Pontes que fai uns anos atopou un crocodilo entre o carbón que extraía da Mina do Tesouro. Os restos fósiles daquel réptil dan fe de que en tempos antediluvianos o oco de lignito explotado por Endesa estivo recheo de auga. Os expertos calculan que o animal, que habita agora unha vitrina das oficinas do complexo coa etiqueta de cocodrilia dyplocinodon, deambulaba pola zona fai 28 millóns de anos.

Nas Pontes desapareceron primeiro os crocodilos e, despois, a mediados do século XX, os vales e arroios que se estendían xunto ao núcleo urbano do municipio. Rudimentarias máquinas ocuparon o lugar para explotar a mina de lignito ao descuberto, de cuxa riqueza xa se tiña noticia no século XVIII. Os regatos foron desviados e a planicie, escavada. Desde a década dos 70, cando se intensificou a extracción, do subsolo do municipio saíron 259 millóns de toneladas de carbón para alimentar a central térmica que se levanta xunto ao xacemento. O filón esgotouse e o 31 de decembro a Mina do Tesouro botará o cadeado.

Endesa, a empresa que explotou o carbón das Pontes durante todo este tempo, está obrigada por lei a restaurar as desfeitas que o negocio do lignito provocou na contorna e que converteron este punto de Galicia no que máis emisións contaminantes rexistra de toda España. A eléctrica optou por transformar o oco da explotación nun lago, como se fixo en Alemaña con moitas das minas abertas no leste do país durante o réxime comunista.

O buraco da antiga mina é tan grande como A Illa de Arousa. O proxecto prevé crear unha praia artificial, unha illa ornitológica e un peirao para embarcacións recreativas e adaptar os túneles da explotación para que dean acubillo a murciélagos. Para encher de auga estes 8 quilómetros cadrados, Endesa realizará un transvasamento desde o río Eume durante catro anos.
A primeira fervenza caerá sobre o xacemento a primeiros do próximo mes de xaneiro. Unha canle de 5.694 metros, que está practicamente terminado, levará parte do caudal desta canle ata o oco da explotación. Na fase final do proceso, a auga alagará tamén, por soborde a canle do desaparecido río Carracedo, que a partir de entón desembocará e nutrirá o lago artificial.

A captación do Eume prolongarase de xaneiro a xuño e de outubro a decembro. Suspender o transvasamento nos meses estivais é unha das condicións impostas pola Xunta na declaración de impacto ambiental do proxecto. A Consellería de Medio Ambiente establece ademais os caudais mínimos que debe manter o Eume durante a operación para non ver danada a súa flora e fauna, unha das consecuencias do enchido da mina que denunciaron os ecoloxistas. Francisco Aréchaga, director da explotación das Pontes desde 1991, defende que a captación de auga non prexudicará nin ao río nin ao parque natural que abraza. Asegura que os límites establecidos pola Xunta están por encima do caudal ecolóxico, o mínimo que necesita a canle para preservar o seu hábitat e funcións ambientais. O estudo de impacto ambiental, engade, foi dirixido por Felipe Macías, catedrático de Edafología da Universidade de Santiago.
"Colabora connosco desde fai tempo e coñece moi ben o río", esgrime Aréchaga. O director da mina mostra un estudo sobre o caudal do Eume desde 1989. Segundo esta serie, argüe, a lingua fluvial que percorre as Fragas do Eume acolle varias veces ao ano menos auga da mínima que lles esixe a eles a Xunta.

A Sociedade Galega de Historia Natural, o único colectivo que alegou contra o proxecto, cre que "a velocidade á que Endesa pretende executar o enchido é grande de máis como para pretender que o río Eume e toda a riqueza natural que atesoura non se vaian a ver afectados dun xeito drástico". Considera que a acidez e toxicidade do chan da mina impedirán que o lago consiga "uns niveis mínimos de habitabilidade, o que, por soborde, estendería os problemas cara ao río Eume".

A acidez de augas á que se refiren os ecoloxistas ten a súa orixe na pirita presente no que será o fondo da gran charca. Cando este mineral mestúrase con auga e osíxeno desencadéase un proceso químico de acidificación que os responsables do proxecto deben atallar. Endesa defende que o enchido da mina debe ser "rápido". "É determinante para que a calidade de auga no lago sexa a idónea", explica Aréchaga, quen vaticina que no lugar haberá vida "inmediatamente". O carbonoso chan do xacemento está sendo recuberto de arxilas brancas para diminuír o contacto coa pirita.

A empresa móstrase convencida de que os catro anos de transvasamento do Eume serán suficientes para lograr os 540 hectómetros cúbicos de auga cos que encherá o oco, unha meta que os ecoloxistas pon en dúbida. Endesa asegura que a Xunta impúxolles uns requisitos de calidade das augas "tremendamente esixentes". "Pero os imos a cumprir", insiste o director da mina, quen asegura que o lago "cederase gratuitamente" á Xunta en canto termínese.

A autorización ambiental do proxecto, que lle custará a Endesa 35 millóns, foi aprobada pola anterior Xunta cando estaba en funcións. A actual Consellería de Medio Ambiente revisou as consecuencias ecolóxicas do enchido. Fontes deste departamento admiten que hai técnicos que reclaman máis controis ambientais para protexer o Eume durante o transvasamento. O conselleiro, o socialista Manuel Vázquez, ten previsto visitar As Pontes o vindeiro venres para coñecer de cerca o que será o primeiro lago de España que se crea no oco dunha mina e tomar unha decisión.

Nos máis de 30 anos que leva activa a mina das Pontes levantouse unha montaña de cascallos xunto á explotación. Neste vertedoiro acumuláronse 720 millóns de metros cúbicos de estériles, é dicir, as arxilas que tiveron que sacar os operarios do xacemento para acceder ao lignito. Endesa iniciou en 1987 un proxecto de restauración desta enorme pila de residuos para convertela nun outeiro boscosa.

Vinte anos logo de limpeza e plantacións, neste vertedoiro creceron 600.000 árbores. Por ela circulan 172 especies, entre eles corzos, raposos e lobos. Nos seus 12 charcas e lagos residen patos de forma permanente e cisnes cantores que están de paso.

"É a maior acumulación de terra artificial da Península Ibérica e unha das maiores de Europa", sostén Francisco Aréchaga, director da mina das Pontes, quen non escatima marcas cando se refire a este proxecto. "É un dos sitios de fauna máis ricos de Galicia e unha das maiores poboacións de corzo da península". Endesa prepara o libro Os habitantes do vertedoiro, no que se fará un percorrido polas 172 especies que inventariou un zoólogo da Universidade de Santiago.

O lago que se pretende executar xunto a esta montaña será cedido por Endesa á Xunta, a administración que ten a competencia sobre as augas continentais desa zona. O vertedoiro convertido en bosque quedará, con todo, en mans da eléctrica. Os responsables da empresa estudan que uso darlle a esta propiedade. Unha das posibilidades consiste en dedicala á produción de biomasa.

Redes e un albergue de Vilarmaior son homenaxeados hoxe no Día Mundial da Arquitectura

Con motivo do Día Mundial da Arquitectura, que se celebra hoxe, o pobo costeiro de Redes, en Ares; e o albergue Alvarella, de Vilarmaior, serán obxecto dunha homenaxe que correrá a cargo das delegacións do Colexio de Arquitectos de Galicia na Coruña e Ferrol, respectivamente.

O acto en Redes está previsto para as doce do mediodía. Os arquitectos coruñeses argumentaron a súa elección sinalando que a vila aresana «é un exemplo de arquitectura sostible», á vez que destacan «ou esforzo mantido polos veciños para preservar vos seus valores urbanos e paisaxísticos».

En canto ao albergue Alvarella, proxectado por Daniel Beiras, os profesionais ferroláns resaltan o seu valor «como exemplo de aplicación dás técnicas de arquitectura bioclimática a un edificio do medio rural galego». O acto de homenaxe está programado para as doce e media da mañá.

Tanto en Redes como en Vilarmaior se realizarán sendas visitas guiadas polos espazos destacados.

Avaaz solicita sinaturas para apoiar as protestas prodemocracia en Birmania

As protestas en MYANMAR (antiga Birmania) propagáronse rapidamente, a resposta internacional crece e os xenerais birmanos entran en pánico. A xunta militar birmana prohibiu hoxe as reunións de máis de 5 persoas e enviou miles de tropas para que controlen as rúas: aínda así, marchan os monxes e os manifestantes. Oficiais desesperados golpearon, lanzaron gas lacrimóxeno e dispararon ao seu propio pobo; infórmase que feriron con balazos a cinco monxes en Rangoon. Só unha iniciativa contundente conseguirá previr unha masacre como a ocorrida en 1988. Máis de 200.000 persoas de 192 países diferentes xa asinaron a nosa petición global de urxencia.

Por favor, feixe clic no enlace a continuación para asinar, logo envía este correo electrónico a outras persoas para que tamén poidan axudar. Cada día enviaremos a petición actualizada ao goberno chinés e aos membros do Consello de Seguridade da ONU.

Requirimos os poderes da ONU —sobre todo de China, que controla economicamente ao réxime birmano— para presionar de xeito decisivo e deter a violencia e para actuar como intermediario nunha transición pacífica. De non intervir, haberá masacres abruptas. Os manifestantes declararon que non van retroceder. Os birmanos demostraron a súa valentía. As escenas abundan nas pantallas dos nosos televisores: agora é o mundo quen debe actuar. http://www.avaaz.org/es/stand_with_burma/o.php/?cl=21094099

100 novos traballadores inmigrantes elixiron a comarca do Eume para asentarse durante o ano 2.006

A chegada de poboación estranxeira á comarca de Ferrolterra aumentou de xeito substancial durante o último exercicio. Algo máis de 800 persoas procedentes de fóra de España inscribíronse nos padróns municipais da zona, aos que hai que sumar outros 90 no Ortegal e case un centenar no Eume. En total, case un milleiro máis de veciños que supoñen un 25% máis que no exercicio precedente, por encima das porcentaxes para o total de Galicia, que se quedaron nun 21% de ascenso.

Con ese milleiro máis, o movemento de poboación procedente do exterior é o maior que se produce na comarca nos últimos vinte anos, que é o tempo que rexistra o Instituto Galego de Estatística (IGE), que que acaba de facer públicos os datos de balence demográfico na comunidade. Pon de relevo así unha realidade que os concellos comezan agora a planificar; porque unha gran maioría deles son novos cidadáns, e unha porcentaxe pequena é poboación de volta ao que era o seu lugar de orixe, é dicir, emigrantes retornados.

Ese alza procede principalmente pola chegada de foráneos aos concellos de Narón e de Ferrol (ver táboa anexa) porque só estes dous municipios absorben máis da metade da poboación inmigrante contabilizada nas tres comarcas. Pero tamén é notable o caso de Cedeira ou o de Ares.

Nova completa na Voz

O Concello de Lugo será un pouco máis ecolóxico

O Concello de Lugo disporá dun sistema de abastecemento e reutilización da auga depurada que se abastecerá con enerxías renovables.

Esta iniciativa elabórase de forma conxunta pola Confederación Hidrográfica do Norte e o Concello de Lugo. Con este proxecto auméntase a cantidade de auga potable dispoñible para o sistema de abastecemento e optimízase o uso da auga depurada de forma sostible e ecolóxica.

O alcalde de Lugo e o presidente de Acuanorte asinaron o protocolo de colaboración para a acometida desta ampliación.

Optimizará do emprego da auga depurada da nova EDAR para usos urbanos e estudarase o uso de enerxía solar para abaratar os custos do bombeo.

A segunda fase mellorará tamén a capacidade de almacenamento de auga de Lugo ao construír un novo depósito en Penarrubia e outro no Ceao.

+ info sobre o tema

O IGAPE financia investimentos en Ferrolterra para Pemes

Os investimentos que poderán acollerse á subsidiación do financiamento estarán comprendidos entre un mínimo de 3.500 e un máximo de 90.000 euros.

Os beneficiarios que opten polo tipo de xuro fixo poderán financiar investimentos con préstamos a un xuro efectivo do 2%.

O Instituto Galego de Promoción Económica (Igape) dependente da Consellería de Economía e Facenda facilitará o financiamento dos investimentos que realicen en Ferrol, Eume e Ortegal as pequenas e medianas empresas dos sectores turístico, hostaleiro ou do comercio polo miúdo. Isto será posible grazas a un convenio autorizado onte polo Consello da Xunta e que o Instituto asinará coas entidades financeiras e sociedades de garantía recíproca colaboradoras.

A modernización do turismo, do comercio retallista e da hostalaría nas citadas comarcas é un aspecto esencial das liñas estratéxicas contidas no Proxecto Integral de desenvolvemento destas comarcas que está a coordinar o Igape, e que prevé un investimento público total de 1.163 millóns de euros. A liña financeira habilitada mediante o convenio que será subscrito en datas próximas servirá para impulsar a competitividade deste amplo sector empresarial, potenciando a calidade, a eficiencia e a imaxe dos establecementos hostaleiros e comerciais das comarcas de Ferrol, Eume e Ortegal.

Nas operacións que se aproben ao abeiro deste convenio, a subsidiación concedida polo Igape será de catro puntos porcentuais, polo que os beneficiarios que escollan a opción do xuro fixo poderán financiar investimentos con préstamos a un xuro final efectivo do 2%.Poderán beneficiarse desta liña financeira os investimentos en inmobilizado material novo: obras de reforma en xeral, obras de novo establecemento, reformas estruturais, instalacións básicas, equipamento e mobiliario, entre outras actuacións.

Tamén se poderán financiar por esta vía investimentos inmateriais, cun límite do 25% do total do investimento subvencionable do proxecto.O investimento mínimo subvencionable será de 3.500 euros e o máximo de 90.000 euros. O importe a financiar con dereito a subsidiación poderán chegar ata o 90% deses importes.

O Consello da Xunta aprobou un lei que obrigará a rexenerar os terreos afectados por Endesa

O Consello da Xunta aprobou a finais de xuño a primeira lei galega de minería que tratará de pór orde nun sector integrado fundamentalmente por canteiras. As explotacións de carbón das Pontes e Meirama réxense por unha lei de ámbito estatal.

O presidente da Xunta, Emilio Pérez Touriño, destacou en xuño, tras o Consello, que a norma galega será pioneira en España e que chegará para modernizar e simplificar a intervención administrativa, desenvolver a planificación da minería e incorporar tecnoloxía. Os ámbitos de actuación son a exploración, investigación e aproveitamento dos recursos mineiros.

Tamén aborda a recuperación ambiental dos terreos afectados por labores mineiros -algo que obriga a Endesa e Fenosa a rexenerar as minas das Pontes e Meirama, respectivamente-. Ademais, o texto contempla a creación dun rexistro no que se inscribirán os dereitos mineiros autorizados, e do Consello Galego dá Minería.

Test para medir o grao de prexuizos cara aos xitanos

Dende a Fundación Secretariado Gitano levan tempo facendo a campaña de sensibilización social "Conócelos a antes de juzgarlos. Tus prejuicios son las voces de otros".

A palabra xitano leva implícitos moitos significados. A maioría deles asócianse de maneira inconsciente e irreflexiva, e son efecto e causa dos prexuizos. A través de 5 sinxelas preguntas queren evaluar que opinión desperta hoxe en día os xitanos ao resto da sociedade, ao tempo, que te interrogues ti mesmo a ese respecto.

Se queres medir de forma anónima o teu grao de prexuizos ate os xitanos, eles facilitan un rápido test para que o comprobes. Levaraste máis dunha sorpresa.

Face-lo test de prexuizos

A UNESCO declara reserva da biosfera a ría de Ribadeo

Galicia xa ten unha cuarta reserva da biosfera declarada pola UNESCO. O territorio integrado por catorce concellos (sede do lado galego e sete do asturiano) da ría de Ribadeo e Terras de Burón, na provincia de Lugo, recibiu onte esta distinción en París, onde estaba reunido o comité do programa “Home e Biosfera” da UNESCO. Agora, para xestionar este espazo, as dúas comunidades autónomas deberán crear un consorcio conxunto.

+ no Correo Galego

+ no Progreso

Estudan en Forzáns a roca con petróglifos máis grande de Galicia

Un grupo de arqueólogos e historiadores analizan o estado e significado da Laxe do Barón.

Unha gran pedra con gravados rupestres coñecida como A Laxe do Barón, na parroquia de Forzáns, Ponte Caldelas, atrae a atención dos especialistas do grupo de investigación A Laxe dá Irena desde hai varios meses. Este petróglifo é unha roca de superficie irregular, de granito de gran medio groso, que sufriu a acción de canteiros en dous dos seus lados, pero que ten o privilexio de ser, polo menos por agora, a roca con gravados prehistóricos máis grandes de Galicia. As dimensións da superficie visible desta roca -que non está descuberta do todo- son de vinte metros de eixo norte a sur e de quince metros deste a oeste. é dicir, a superficie gravada alcanza os 180 metros cadrados, superando ao gran petróglifo de Monte Tetón, en Tomiño.
O equipo de especialistas que estuda A Laxe do Barón está coordinado polo arqueólogo Antonio da Peña e o historiador Buenaventura Aparicio. Éstos contaron coa colaboración dos propietarios da leira.

Os gravados que conserva esta roca divídense en dous grupos principais. O primeiro correspóndese á fase máis antiga, databa a principios da Idade do Bronce. Nun comunicado, os portavoces da Laxe dá Irena explicaron que «está integrada por numerosas e variadas combinacións de círculos concéntricos e restos moi desgastados doutras borradas pola erosión, puntos, trazos indefinidos e unha curiosa rede de surcos anchos que percorre a metade nordeste da masa rochosa». Ademais, hai un mínimo de oito representacións de cuadrúpedos. Este detalle é importante porque xunto cos próximos xacementos de Aguasantas e Valongo, en Cotobade, «constitúen a máxima expansión cara ao interior dun tema iconográfico que na súa variedade clásica apenas se afasta da área de influencia das Rías Baixas», segundo os historiadores. A esta mesma fase débense atribuír un par de pequenas pegadas de pés humanos calzados, esculpidos na roca.

A segunda fase é máis recente. Esta serie de gravados probablemente daten de distintas épocas desde a Idade Media incluída. Entre os temas identificables áchanse deseños en Ou ou en ferradura, algún cadrado e numerosas e variadas cruces, ata algunhas cunha peana circular. Os arqueólogos resalta un «curioso motivo soliforme con cruz interna que, se consideramos a súa asociación ás cruces, é posible que puidese tratarse da imaxe dunha custodia».
Difícil interpretación.

Pablo Novoa Álvarez foi o primeiro en chamar a atención sobre a importancia das figuras do petróglifo de Forzáns en 1994. Entre os motivos máis rechamantes, pola súa escasa frecuencia, refírese ás pegadas de pés. Marco V. García Quintela e Manuel Santos Estévez consideran que se trata de signos utilizados na investidura dos reis dos castros. Unha hipótese que non convence aos investigadores da Laxe dá Irena, quen a clasifican como «suxestivo», pero tan válida como outra calquera por exemplo rituais iniciáticos hoxe perdidos. Os especialistas deste grupo inciden nas rústicas escaleiras e a prominencia superior da roca como a posibilidade de que este xacemento formase un espazo ritual, no que arriba de todo hai unhas grandes cazoletas ou recipientes, «cuxa finalidade se nos escapa», segundo este grupo.

Os portavoces de A Laxe da Irena solicitaron a protección coordinada deste xacemento a Patrimonio, ao Concello e os donos da leira.

A asociación ten o seu ámbito de acción nos concellos de Ponte Caldelas, A Lama e Fornelos de Montes.

Piden 360 euros de multa para unha veciña das Encrobas que discutiu cun garda civil

María Pardo é unha das veciñas das Encrobas (Cerceda) que está en pé de guerra coa central térmica de Meirama. O pasado 1 de xuño dirixiuse ao cuartel da Garda Civil de Ordes para presentar denuncia contra a empresa Unión Fenosa. A afectada quería facer constar que as emisións da industria estaban a causar danos na súa horta e na súa saúde. Para saber mais pincha aquí

Escolas municipais e culturais das Pontes

Abertas as inscricións das Escolas municipais culturais (gaita, pandeireta, percusión, baile galego, danza clásica, baile moderno, e o obradoiro de música moderna con percusión para nenos a partir de 8 anos e adultos, e guitarra e baixo eléctrico (a partir de 8 anos).

Pincha aquí

Xa podes escoitar os temas da banda musical polaca-pontesa LOST HORIZON

O dúo musical Lost Horizon, residente en Dublín (Irlanda) e formado polo artista polaco Rafal Kasprzak e o viaxeiro e ecléctico pontés Javier Ramos, permítennos gozar do seu bo facer a través de 4 temas dispoñibles no seu espazo cibernáutico.

Lost Horizon foi formada en febreiro de 2.007 polo cantante Rafal Kasprzak e o compositor musical e guitarrista Javier Ramos. En Maio do mesmo ano, o grupo decidíu comezar a gravación dunha CD demostración cos primeiros temas cos que tiñan iniciado a súa relación musical, e cos que nos deleitaron durante as festas da Fraga 2.007.

clica aquí para coñece-lo seu traballo ou nas ligazóns musicais desta mesma bitácora:

http://www.myspace.com/LOSTHORIZONBAND

E-mail: losthorizonband@gmail.com

Javier's MSN Messenger: javilespaul@hotmail.com

Rafal's MSN Messenger: rafalworld@hotmail.com

Os asistentes ao Congreso Español de Socioloxía celebrado en Barcelona, asinaron o manifesto en contra da localización de Reganosa

Sociólogos e Investigadores asistentes ao Congreso Español de Socioloxía celebrado en Barcelona, asinaron o manifesto en contra da localización de Reganosa dentro da Ría de Ferrol e en apoio á manifestación que para o próximo 30 de setiembre convocou o Comité Cidadán de Emerxencia.

O Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol, fai público que no recente Congreso Español de Socioloxía, celebrado en Barcelona entre os días 13 e 15 de setembro, un número significativo de profesores e investigadores de distintas universidades, firmaron o manifesto en contra da planta de gas de Reganosa no interior da ría de Ferrol, e apoiando a manifestación do vindeiro 30 de setembro as 12 da mañá no Porto de Ferrol coa finalidade de que a Reganosa non lle sexa autorizada a entrada aen funcionamiento definitivo que ten obligación de solicitar.

No manifesto reflíctese o perigo das plantas de gas nas proximidades dos núcleos de poboación e reclámase a "Planta de gas fora da ría".

Entre os sociólogos e investigadores firmantes podemos atopar a súa pertenza a universidades como as de: A Coruña, Vigo, Santiago, Rey Juan Carlos de Madrid, UNED, Central de Barcelona, Autónoma de Barcelona, País Vasco, Salamanca, Complutense de Madrid, La Laguna de Tenerife, A Rioja, Extremadura, Ramón Lluch de Barcelona, Sociólogos sin Fronteiras, etc.

Entre os firmantes e asistentes a dito Congreso Español de Socioloxía encontranse os seguintes: Salvador Giner, da Universidade de Barcelona e Presidente do Instituto de Estudios Catalan; Fermín Bouza, Catedrático da Universidad Complutense de Madrid; Octavio Uña, Catedrático da Universidad Rey Juan Carlos; Alberto Moncada, Presidente de Sociólogos Sin Fronteiras; Maria di Masso: Investigadora da Universidad Autónoma de Barcelona; Xan Bouzada Profesor da Universidad de Vigo, Cristóbal Gómez da Universidad de Madrid, Francisco Eduardo Haz Gómez Sociologo da Universidad de A Coruña; Helena Roman Alonso, Investigadora da Universidad de Salamanca; Marta G. Rivera Investigadora da Universidad de Barcelona, Xose Leira Profesor de Socioloxía da Universidad de A Coruña, etc.

O Comité Cidadán de Emerxencia, nos últimos meses, ven reclamando dos organismos do Ministerio de Industria, competentes nesta materia, que non sexa autorizada a entrada en funcionamento definitivo de Reganosa, en base os condicionados que ten na sua autorización de construción de febreiro de 2004, que son imposibles de resolver e relacionados coa distancias as poboacións e a saída o mar dos buques metaneros en caso dun accidente durante sua descarga ou non transito polo interior dá Ría.

A angosta Ria de Ferrol está comunicada co océano Atlantrico por un sinuso canle con fondo e beiras de rocha, de catro quilómetros de longo e 150 metros de ancho entre bollas. Según un recente informe do CEDEX, organismo público dependente do Ministerio de Fomento, e de esperar que se produzcan victimas a causa das dificultades de navegación que en dito canle teñen os grandes buques metaneros cargados de gas Natural Licuado.

Os lobos atacan ovellas en Monfero e os gandeiros reclaman a Xunta axudas reais para paliar as perdas económicas

Os animais salvaxes acaban coa cabana ovina dun veciño de San Fiz

Os lobos volveron a baixar dos montes para saciar a súa fame. O luns moi cedo devoraron nove ovellas preñadas e deixaron malferida a unha décima, que acabou perecendo tamén, tras penetrar nunha leira privada da parroquia de San Fiz, en Monfero. Onte ao mediodía xa non había nin rastro dos cadáveres, pois acababa de levarllos o camión que se encarga de evacuar todo tipo de animais mortos. Pero si quedaban as pegadas do fatal ataque, como restos de la e vísceras tirados no campo.

O veciño afectado polo último ataque dos lobos na comarca, e propietario das ovellas mortas, leva dous anos vivindo en San Fiz, no lugar de Piladeleña, moi próximo ao mosteiro de Monfero. Desde que aterrou alí, tivo que afrontar varias incursións das bestas, polas que presentou tres denuncias formais ante a Consellería de Medio Ambiente para optar a algún tipo de indemnización. De momento, nunca recibiu compensación algunha. E como el, outros veciños de Monfero foron vítimas dos ataques de lobos, como os que integran unha sociedade de produtores que posúen vacas no monte. Os tenreiros que crían non sobreviven.

Os lobos teñen fame e os seus ataques á cabana son cada vez máis frecuentes. Ademais, son máis atrevidos. «Hai vinte días atopeime cun aí mesmo», explica o afectado sinalando un lugar moi próximo ás casas. O veciño, que prefire non divulgar publicamente a súa identidade, está convencido de que as feras non naceron no monte, senón que foron criadas en catividade e liberadas pola Xunta, «aínda que a Consellería de Medio Ambiente négao», aclara.
Tras o ataque do luns, este afectado quedou cunha soa ovella. Pero a súa ocupación principal son as cabras de carne, das que posúe 125 reses. Estas xa non dormen á intemperie. Fano baixo cuberto para seguir con vida.
Este veciño, de mediana idade, móstrase totalmente partidario da pervivencia dos lobos nos montes e ata entende como algo normal que «che falten de cando en vez dous ou tres crías, pero non dez». Tamén considera que «pode chegar a ser un problema que se acheguen tanto ás casas».

¿Cal sería a solución? «É complicado combater ao lobo», admite o afectado, que descarta cercar con valo a súa leira de nove quilómetros de extensión, colocar pastores eléctricos ou recorrer aos cans para vixiar pola súa ineficacia.
Este veciño reclama, para empezar, máis apoio por parte da consellería, que é especialmente esixente cos trámites para solicitar axudas polos ataques. Así, os gandeiros deben demostrar que ovellas, cabras ou vacas foron devoradas polos lobos. ¿Haberá que instalar cámaras de vixilancia no monte?

Artigo da Voz de Galicia

Unha aldea abandoada de Xermade convertirase nun producto turísitco

O barrio do Cerqueiral, na parroquia de Piñeiro (Xermade), convertirase nunha aldea rural con itinerarios de sendeirismo ata as Fragas do Eume. O complexo de lecer terá, ademais, quads, cabalos e unha explotación gandeira onde xa hai 33 cabezas de bovino autóctonas, de razas caldelá e loura.

A aldea, con tres casas centenarias e sen habitantes desde fai 40 anos, foi adquirido pola emprendedora Rocío Villarnovo García, unha ferrolá que xa se empadroou en Piñeiro, segundo informa o diario O Progreso na súa edición impresa de hoxe.

Villarnovo explicou a EFE que a súa infancia transcurriu entre dúas aldeas de Valdoviño, "por lo que mi relación con el mundo rural es natural y, ahora que estoy acabando la carrera, voy a iniciar un proyecto a largo plazo que comenzó con la compra de 65 hectáreas de monte en una aldea abandonada de Xermade (Lugo)".

"Quiero poner en marcha -añadeu- mi primera explotación ganadera que estará relacionada con la futura aldea de turismo rural que proyectamos en O Cerqueiral, en el municipio de Xermade".

Presentación do libro "Retallos da Memoria" sobre a represión franquista en Ferrrolterra

A Asociación Memoria Histórica Democrática presentará o libro Retallos dá memoria o vindeiro xoves na Biblioteca Municipal de Narón, ás 20.00 horas.

A obra, dunhas 200 páxinas, componse de oito historias de veciños da comarca, xente non relevante con algo que contar. Entre elas, está a do debuxante Siro López contada pola súa irmá, «unha crónica preciosa e emotiva», segundo o presidente da asociación, Manuel Fernández .
Aínda que é a primeira publicación desta organización, aseguran que lle seguirán máis, a medida que as familias conten as súas historias.

«Retallos da Memoria» é unha iniciativa da Asociación Cultural Memoria Histórica Democrática que pretende trazar, a traverso de súas lembranzas ou das dos seus familiares e achegados, apuntes biográficos de xentes que desde as máis diversas posicións enfrontaron o levantamento fascista de 1936 e sofriron a represión en carne propia e -as máis das veces- tamén na de súas familias.

Este libro contén as historias de:
1 .- A FAMILIA DE RUDESINDO DÍAZ BECEIRO E BENIGNA CORRAL YÁÑEZ (e morte de seu fillo Rudesindo Díaz Corral).
2 .- A FAMILIA CARRODEGUAS.
3 .- FELIPE NOGUEROL OTERO.
4 .- PLÁCIDO CARRO SERANTES.
5 .- MODESTO DEL RÍO.
6 .- MANUEL LANDEIRA MANEIROS.
7 .- DAVID FERNÁNDEZ DOPICO.
8 .- ANTÍA PEÑA DÍAZ.

Asociación Cultural Memoria Histórica Democrática
- Ateneo Ferrolán, 202-204. 15001 Ferrol
memoriahistoricademocratica@gmail.com
http://www.memoriahistoricademocratica.org/

As Pontes do século pasado

Nos anos 50 do século pasado non tiñamos unhas grandes chemineas na paisaxe local nin unha reputación internacional de serén un dos maiores productores de enerxía e de polución, mais comenzábase a transformar unha sociedade agrícola e gandeira nunha máis moderna e industrial.

Imaxe enviada por Dani Bouza.
Graciñas meu por este agasallo.

A Irmandade abre o prazo de inscripción en cursos de idiomas

A asociación ofrece as modalidades de iniciación e perfeccionamento.

A irmandade As Pontes-Lesneven-Carmarthen organiza unha nova edición dos cursos de lingua francesa e inglesa, nas modalidades de iniciación e perfeccionamento, e dirixidos tanto a adultos como a escolares. As clases de francés terán lugar os sábados de 10.00 a 13.30 horas e as de inglés, os martes e xoves de 20.00 a 21.30 horas.

Os dous cursos impartiranse na Casa Dopeso, xa que a asociación carece de local propio. A Irmandade fixou como requisito para o inicio das clases que se inscriban un mínimo de seis alumnos por grupo. A presentación dos cursos de inglés está prevista para o 27 de setembro, ás oito da tarde en casa Dopeso e a dos de francés, para o 29.

As persoas que desexen solicitar máis información poden chamar ao número de teléfono 662 393 596. A asociación pontesa tamén está traballando na organización doutras actividades culturais, así como no encontro Lesneven 2007, para o que xa abriu o prazo de inscrición. Os interesados en participar no intercambio coa cidade bretoa poden chamar ao mesmo número de teléfono.

ADEGA denuncia que a empresa pública TRAGSA incumpre a lei de Costas cunha construción

Segundo a asociación ecoloxista, a empresa pública levanta unha caseta, con cimentacións e solados de formigón, no lugar de Frouxeira.

A Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galicia (ADEGA) denunciou que a empresa pública TRAGSA constrúe unha edificación que invade terreo de Dominio Público Marítimo-Terrestre (DPMT).

Esta asociación ecoloxista, nun comunicado de prensa, asegura que TRAGSA está a levantar unha caseta, con cimentacións e solados de formigón, no lugar de Frouxeira, pertencente ao municipio coruñés de Valdoviño, que incumpre a Lei de Costas.
ADEGA engade que se dá a circunstancia de que no sitio onde se levanta a hora esta construción «foi derrubada, o pasado mes de abril, outra edificación similar porque invadía terreos de DPMT».

Esta organización galega di non entender «como é posible que sexa a propia Administración a que edifique unha construción que vulnera a Lei de Costas».
Ademais ADEGA tamén lamenta a «actitude da Fiscalía de Urbanismo, porque arquivou as dilixencias instruídas pola denuncia presentada por esta asociación ecoloxista contra a construción dun muro en Ferrol».

A Fiscalía, segundo a nota de ADEGA, arquivou as dilixencias alegando que esta construción se desenvolve en chan urbano.

A Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galicia anuncia que «vai pór estes lamentables feitos en coñecemento do Valedor do Pobo».

Valdoviño ou a costa do cemento

Artigo do Correo Galego:
Os ecoloxistas cualifican o urbanismo deste municipio como o máis caótico do noroeste galego·
Intentos de adosados sobre os cantís, residencias xunto ao mar e altos edificios verdes·
Vaille á zaga Miño, co seu macro-barrio con campo de golf

Chega o outono e foxen a aves migratorias de Valdoviño á caza de paraísos máis cálidos, alén do océano. Sobrevoan a lagoa da Frouxeira infestada de xuncos, o illote fronte á costa, os areais... Pero tamén planean sobre os chalés encostados, as vivendas unifamiliares clonadas, ata os bloques de pisos. O mesmo percorrido, pero por estrada, realízano os veraneantes: abandoan os seus chalés encostados, vivendas unifamiliares, bloques de pisos. O Concello enfróntase a un dilema: a poboación triplícase no verán e demanda novas vivendas. Pero a lexislación e os ecoloxistas permanecen á espreita ante unha posible marbellización do litoral.

Os protectores do medio ambiente téñeno claro. Tanto Adega como Verdegaia, entidades defensoras do ecosistema, cualifican a Valdoviño como o municipio co urbanismo máis caótico do noroeste galego. E citan exemplos. Como caso máis sanguento, pero paralizado a tempo, figura a urbanización da Saíña. Sobre os cantís, invadindo a Rede Natura e os xacementos arqueolóxicos, planeábase a construción de 69 vivendas. A Xunta puxo freo. Pero como portavoz de Adega-Trasancos, Carlos Outeiro denuncia que non terreo quedaron trincheiras de catro metros de profundidade e a Dirección Xeral de Medio Ambiente non toma cartas non asunto.

De casetas a mansións

Vemos dous escenarios: en Villarrube demoléronse as casetas nas dunas, pero en San Xurxo (Ferrol) perviven nos cantís. Máis supostas irregularidades en Valdoviño?. Segundo Antón Fortuna, portavoz de Verdegaia, a xente fai vivendas fóra do ámbito permitido mentras o Concello mira para outro lado. Coincide con Carlos Outeiro na denuncia de tres grandes casas construídas en Campelo, dentro da Rede Natura, autorizadas polo Concello aínda que paralizadas pola Xustiza. Neste fermoso territorio contrasta o crecemento moderado do interior co bum do litoral. No interior vemos construcións de planta baixa con terras de cultivo, pero na costa a expansión chega a urbanizar ou só rústico, protexido ou non, sinala Fortuna.

Os ecoloxistas tamén rexeitan a gran urbanización Costa Anácara en Miño: 1.200 vivendas xunto ao mar. Afirman que o campo de golf supón un gran malgasto de auga.

Falecemento de Tino Parajón, veciño das Pontes

Dende Choiva Azeda queremos recordar a Constatino Parajón, e como non somos dados os sepelios, queremos lembrar as fortes pegadas que deixa en varias xeracións de xoves ponteses, fomentando co seu traballo e a súa forma de ser: o espíritu deportivo e a amizade. Ata sempre Tino.

"Onte foi un día de loito para o fútbol galego e en especial para o de Ferrolterra polo falecemento do ex-presidente do Endesa As Pontes, Tino Parajón no seu domicilio de Oviedo. Numerosas mostras de pésame chegaron ata as dependencias do club pontés, que fretou un autobús para as persoas que queiran asistir ao seu funeral e incineración que levarán a cabo esta mañá, a partir das 13.00 horas, no tanatorio San Salvador da localidade asturiana na que residía. O autocar ten previsto a súa saída da praza do Hospital ás 07.00 horas".

Seguir lendo no blog de amigus

Continúa a polémica polo uso ao 50% das 2 línguas no ensino

Arrinca o curso coa agardada continuación da polémica sobre o decreto de galeguización do ensino. Por unha banda a Confederación Intersindical Galega denunciou que boa parte dos profesores e alumnos ignoran que idioma se debe empregar en cada materia e que moitos centros aplicarán o decreto ao mínimo porque a aplicación do mesmo comezou tarde. Pola súa banda, a responsable de educación do grupo do PPdeG, Manuela López Besteiro, presentaba onte unha proposta non de lei para modificar o decreto, alén de advertir que “se o galego é imposto acabará sendo odiado por alguén”.

Por outra banda, arredor do 3% dos estudantes que asistirán a clase este ano en Galicia son inmigrantes, o que sitúa a nosa comunidade entre as autonomías españolas con menos alumnado estranxeiro.

Máis musulmáns que católicos no mundo, e en aumento o número de ateos

Segundo un prestixioso instituto demográfico estadounidense, hai 1.322 millóns de islámicos. Os fieis que obedecen a autoridade do Vaticano son 1.115 millóns.

No mundo hai 200 millóns máis de musulmáns que de católicos.

Por primeira vez, o prestixioso World Christian Database (WCB), un instituto especializado en analizar as estatísticas relixiosas, deu a noticia que mostra o cambio de escenario. Os fieis do Islam crecerían rapidamente nos últimos anos e serían 1.322 millóns, mentres que os católicos nos cinco continentes descenderían ao segundo lugar, pois contan con 1.115 millóns de bautizados, ou sexa un pouco máis do 17% da poboación planetaria.

O Vaticano expresou as súas dúbidas respecto destas cifras. Segundo o Anuario Pontificio 2007, os católicos no mundo a finais de 2005 eran 1.145 millóns, cun aumento do 6,7% respecto ao 2000, o ano do Xubileo Extraordinario e do comezo do Terceiro Milenio Cristián. Para os expertos do instituto norteamericano, os datos están atados a unha tendencia “irreversible” que demostra a maior dinámica demográfica dos países musulmáns, cunha natalidade moi superior aos cristiáns en xeral e aos católicos en particular.

Estados como Francia, Italia, Portugal, España todas moi católicas tiñan ata fai unhas décadas en Europa un alto índice de fertilidade matrimonial. Hoxe, en cambio, están entre as menos prolíficas, con índices do 1,3 e 1,5% de fillos por matrimonio, cando para repor á parella de proxenitores é necesario un nivel de dous fillos por parella. Aínda que con datos menos dramáticos, tamén en América Latina hai unha tendencia decreciente nos niveis de fertilidade. En Europa, que o Papa coloca no centro dunha nova evanxelización do continente que considera alma da historia cristiá, só Francia logrou aumentar o número de fillos por matrimonio, ata chegar ao nivel necesario para substituír coas futuras xeracións ao pai e á nai. Entre os musulmáns, os sunnitas con 1.152 millóns de crentes exceden nunha relación moi ampla aos shiítas (que viven sobre todo en Irán e Iraq), que chegarían a 170 millóns. En conxunto, os cristiáns seguen na vangarda con 2.153 millóns de fieis. Ademais dos 1.115 millóns de católicos, segundo o World Christian Database, estímase que hai 360 millóns de protestantes, 200 millóns de ortodoxos, 75 millóns de anglicanos e 400 millóns de “novos cristiáns”. Esta última cifra é moi interesante porque se refire ás igrexas evanxélicas pentecostais, ás que a Igrexa católica, que é a primeira prexudicada pola súa expansión, chama “sectas”.

Estas igrexas nútrense en América Latina de moitos cristiáns que se desvinculan da Igrexa. O Papa puido constatar persoalmente durante a súa recente visita a San Pablo e ao santuario de Aparecida como en Brasil as “sectas” están erosionando o número de fieis do país con máis católicos do mundo. Estímase que Brasil era católico ao 90% fai tres décadas, pero agora as investigacións revelan que a cifra reduciuse ao 64% dos 190 millóns de habitantes, mentres os pentecostais xa exceden os vinte millóns de “novos cristiáns”. En Brasil rexistrouse unha diminución dos niveis de fertilidade con respecto aos rexistros das décadas anteriores, pero segundo algúns estudos non existe unha diferenza marcada no número de fillos por parella que nacen dos 130 millóns de católicos brasileiros e as hostes de seguidores das igrexas protestantes (pentecostais e evanxélicos), cuxo eficaz proselitismo faias crecer a un ritmo alarmante para a Igrexa romana. Nas táboas difundidas polo instituto especializado norteamericano, os xudeus a máis antiga das grandes relixións monoteístas son no mundo só 14,6 millóns, mentres que a fe hindú ten 870 millóns de adeptos.

A relixión tradicional China, inspirada en Confucio, chega a case 400 millóns de fieis e os budistas suman 378 millóns, mentres que outras relixións asiáticas contan con 260 millóns de seguidores. Os que non se identifican cunha relixión en particular son 772 millóns, de acordo co estudo do WCB. Segundo Mohammed Nour Dachan, presidente da Unión das Comunidades Islámicas en Italia, “non hai que dar demasiada importancia ás cifras”.

O líder relixioso dixo ao diario A Repubblica de Roma que “os crentes temos que sentirnos irmáns máis aló dos números e as estatísticas”. “Cando os homes presentaranse ante Deus para o Xuízo Final, o Señor xulgaraos polo que fixeron e non polo grupo relixioso ao que pertencen”, agregou Dachan. O presidente das comunidades musulmás italianas afirma que “nas estatísticas faise moita confusión e con frecuencia non son exactas, porque non teñen presente a realidade relixiosa das áreas en exame”. Dachan sinalou á Repubblica que “sería perigoso que quen difunde estas cifras fixéseo só para sementar divisións entre os crentes no Deus único”.

Nova ollada no Blog da Asociación Civil de Ateos de Arxentina

As Nacións Unidas aprobaron a "Declaración dos Dereitos dos Pobos Indíxenas"

Protexerá aos máis de 370 millóns de persoas que integran estas comunidades

Estados Unidos, Canadá, Australia e Nova Zelandia votaron en contra do texto

A Asemblea Xeral da ONU aprobou, tras dúas décadas de negociacións, a Declaración de Dereitos dos Pobos Indíxenas, que protexerá aos máis de 370 millóns de persoas integradas en 5.000 comunidades en todo o mundo. O texto, ratificado por 143 votos a favor, 4 en contra e 11 abstencións, constitúe un fito histórico para o movemento indíxena, cuxos intentos por lograr que se respectasen os seus dereitos quedaron relegados durante anos nos corredores do organismo internacional.

Os catro votos negativos foron de Estados Unidos, Canadá, Australia e Nova Zelanda. A declaración, de 46 artigos, establece os estándares mínimos de respecto aos dereitos dos pobos indíxenas, que inclúen a propiedade das súas terras, os recursos naturais dos seus territorios, a preservación dos seus coñecementos tradicionais e a autodeterminación. O embaixador adxunto de Perú ante a ONU, Luís Enrique Chávez, quen presentou o documento ao pleno da Asemblea Xeral, sinalou na súa intervención que se tiña a oportunidade e a responsabilidade de colmar un baleiro na protección dos dereitos humanos. Dun grupo de seres humanos que, segundo testemuñan os diferentes mecanismos de protección dos dereitos humanos, está entre os máis vulnerables, alertou. Segundo explicou o embaixador de Australia ante a ONU, Robert Hill, o seu país votou en contra porque se outorgan dereitos ás poboacións indíxenas que entran en conflito cos do resto da poboación e co marco constitucional dos países democráticos.

O medo de Australia e Canadá

Australia expresou a súa oposición ao uso do termo autodeterminación, que máis ben está relacionado con situacións de descolonización... non podemos apoiar un texto que pon en perigo a integridade territorial dun país democrático, agregou. Canadá, de igual xeito, apuntou que o documento non se adecúa á súa lexislación en materias como a propiedade de terras, a súa explotación ou as forzas armadas.

Hai que lograr un equilibrio entre estes dereitos dos pobos indíxenas, o Estado e as terceiras persoas, indicou o embaixador canadense ante a ONU, John McNee. Pola súa banda, o secretario xeral da ONU, Ban Ki-moon, celebrou a adopción da declaración de dereitos e instou a que os estados membros asegúrense que a súa visión póñase en práctica, dixo o seu portavoz, Michele Montás. Pola súa banda, a organización Survival recordou que a Declaración foi debatida durante preto dun cuarto de século. Anos nos que vimos como moitos pobos indíxenas, como os akuntsu e os kanoê en Brasil, foron decimados e outros, como os innu en Canadá, levados ao abismo, manifestou a ONG Survival.

Hoxe escomezou o mes do Ramadán para 1.300 millóns de musulmáns

Trátase do mes sacro do xaxún. Desde o amencer ata a posta de sol non poden comer, beber, fumar nin practicar sexo. Están exentos os enfermos e as mulleres embarazadas. O millón de musulmáns que residen en España empezan desde este xoves a celebrar o mes sacro do xaxún ou Ramadán, que consiste en non comer, non beber, non fumar e non ter relacións sexuais desde o amencer ata a posta do sol e, fóra desas horas, todo o que estaba prohibido está permitido. Así o indicou Mohamed Elafifi, portavoz do Centro Cultural Islámico de Madrid, quen sinalou que é difícil obter unha porcentaxe de canta xente vive realmente este costume, xa que é algo que pertence ao ámbito do privado.

Sen problemas para vivir as súas tradicións

No noveno mes do ano 1428 do calendario musulmán, a maioría destes fieis, concentrados en Madrid, Cataluña, Valencia e Andalucía, aseguran que non atopan problemas neste país para vivir as súas tradicións. Vivir en España non supón impedimento algún insalvable para cumprir co xaxún, sentenciou, á vez que dixo que esta é unha sociedade multicultural e mediterránea como a da inmensa maioría dos musulmáns que vivimos aquí.

A relixión musulmana non pide cousas imposibles e "se hai algún impedimento non se fai o Ramadán e xa está", comentou, para lembrar que a abstinencia non impide, en ningún caso, cumprir cas obligacións laborais, porque non se trata de "estar no sofá sentados".

Explicou que respecta o xaxún toda persoa que poida desde o punto de vista da saúde, sen que iso dependa da idade, estando exentos os enfermos ou as mulleres embarazadas ou aqueles que teñan un impedimento lóxico como unha viaxe de moitas horas. Elafifi comentou que Alá mándalles este alicerce para pasar fame e sentir as carencias que ten outra xente, os pobres, os desprotexidos, acordarnos deles e ser máis solidarios e piadosos. Para rematar Elafifi recordou que o xaxún é un dos cinco alicerces do Islam. os outros catro son a confesión da fe, a oración, a esmola e a peregrinación á Meca.

O goberno local pontés solicita á Vicepresidencia da Xunta un xeriátrico público

Segundo publica hoxe o xornal da Voz de Galicia, o goberno local das Pontes (PSOE) solicitou á Vicepresidencia da Xunta a construción dun centro xeriátrico público. Así llo puxeron de manifesto as concelleiras Montserrat García e Eva Conde á delegada provincial Tareixa Novo durante un encontro mantido antonte. Na mesma entrevista, as edís pediron a Novo que axilizase os permisos que debe outorgar o seu departamento para a posta en funcionamento das novas dependencias da escola infantil, cuxas obras acabaron recentemente.

Ademais, García e Conde interesáronse polo proxecto de pisos de protección oficial, pendente de adxudicación.

O Goberno acepta «in extremis» o plan para incorporar 130 operarios a Endesa

O Ministerio de Industria deu luz verde ao plan de prexubilacións de Endesa nas Pontes, que inclúe un capítulo para a incorporación á empresa eléctrica de oitenta operarios procedentes das auxiliares da mina e de cincuenta traballadores máis da comarca inscritos nas listas do paro. Nicasio Pena, secretario de Organización da sección sindical estatal do grupo Endesa, informou onte de que o Goberno aceptou o plan de reestruturación para a conca mineira pontesa pactado en agosto do 2006 entre os sindicatos UXT e CC.OO. e Endesa.

Pena recoñeceu que o programa para As Pontes era o único de toda España que faltaba por asinar e que Industria puxo «moitos problemas» para aceptalo. O principal, as 130 incorporacións a Endesa. Industria «non entendía» que o plan recollese a creación de tanto emprego (130 postos) cando a mina estaba a piques de pechar (farao dentro de tres meses). Foron necesarias intensas negociacións sindicais e políticas -que incluíron unha visita ás Pontes dunha responsable do ministerio- para que o plan de futuro para o centro de traballo das Pontes fose adiante, subliñou Nicasio Pena.

Esa aprobación do Goberno pon en marcha agora a maquinaria para que de aquí a fin de ano se prejubilen 79 traballadores de Endesa, moitos dos cales xa terían que estar na súa casa hai meses. Ademais, o proceso para que os 130 novos operarios entren en Endesa está tamén activado. De feito, recordou Pena, os oitenta traballadores das auxiliares deberán figurar no persoal de Endesa antes do 1 de xaneiro para que se poidan prejubilar en decembro do 2010, como acordaron UXT, CC.?OO. e Endesa.

Dos preto de trescentos empregados que suma o colectivo das compañías na mina, os sindicatos realizaron unha preselección duns 120 operarios, que son os que reúnen as condicións pactadas, entre outras, que no 2010 teñan 52 anos para acollerse ao expediente. Pero, aclarou Pena, a listaxe definitiva de traballadores candidatos a entrar en Endesa elaborarase en canto o Instituto Nacional da Seguridade Social envíe a cada operario os certificados cos coeficientes reductores de cada un, que dirán que traballadores poderán prejubilarse no 2010.
A selección final dos oitenta empregados levaraa a cabo Endesa, segundo Pena.

Os outros cincuenta empregos cubriranse cando vaian quedando postos vacantes nas instalacións da empresa (incluído o porto de Ferrol), aínda que o compromiso é que se complete a cota antes do 2012, cando expira o Plan do Carbón en vigor.

Nova extraída da Voz de Galicia

A empresa xogueteira Mattel retira máis xoguetes do mercado e a OCU pide explicacións á administración

Ante a cuarta retirada de xoguetes en cinco semanas, a OCU pide a intervención inmediata da Administración na retirada de xoguetes perigosos de MATTEL.

A Organización de Consumidores e Usuarios (OCU) solicitou ao Instituto Nacional de Consumo (INC) a intervención inmediata na retirada dos xoguetes perigosos da empresa Mattel ante o anuncio dunha cuarta retirada de produtos, debido nesta ocasión á presenza de niveis excesivos de chumbo na pinturas de polo menos 8 xoguetes.

Un comunicado da empresa xogueteira emitido en El Segundo (California), sinala que a medida afecta a 11 tipos de xoguetes, como os conxuntos de animaliños e de mobles baixo a marca Barbie e outros tres tipos de xoguetes comercializados pola filial Fisher Price debido aos seus niveis non permisibles de chumbo. A medida non inclúe as famosas bonecas Barbie.

A OCU recorda que esta nova retirada de xoguetes por parte de Mattel prodúcese do mesmo xeito que as anteriores, de forma voluntaria por parte da empresa. Neste sentido é de destacar a falta de transparencia en canto á información sobre esta actuación, de forma que non se coñece con certeza o número de consumidores afectados, o número de produtos retirados ou o tempo transcorrido durante este proceso, o que sen dúbida xera gran inquietude entre os consumidores.

A xuízo da OCU, ata agora a Administración limitouse a contemplar como Mattel foi retirando semana tras semana xoguetes perigosos das tendas sen que tome realmente cartas no asunto, para garantir que se respecten os dereitos dos consumidores mediante a retirada inmediata dos xoguetes perigosos e a esixencia á empresa da devolución do diñeiro. Algo do que ata agora non hai garantías de que suceda.

A OCU tamén solicitou a apertura dun expediente administrativo á empresa Mattel para depurar as responsabilidades en que puidese incorrer polas sucesivas retiradas de produtos inseguros no mercado español e a forma en que estas se levaron a cabo. Para rematar a OCU advirte do grave risco que supón a presenza de chumbo nas pinturas de xoguetes, xa que aínda que non de forma inmediata, se pode provocar unha intoxicación que causa un grave dano para a saúde. Unha vez máis a OCU pide que se extremen os controis por parte de empresas e sobre todo de administracións para garantir aos consumidores a adquisición de xoguetes seguros.

Para máis información, Eva Jiménez: Tfno. 917 226 061 - ejimenez@ocu.org

Os xudeus en todo o mundo celebrarán a partir desta noite e durante dous días o Rosh Hashaná

Con mazás, mel e o canto do shofar, os xudeus en todo o mundo celebrarán a partir desta noite e durante dous días o «Rosh Hashaná», o comezo do ano novo 5768, segundo o calendario hebreo.
Laicos, tradicionalistas e ortodoxos reuniranse en familia para conmemorar o que a tradición xudía considera o aniversario da creación do mundo e o inicio dun período de expiación, que culminará co «Yom Kipur» ou Día do Perdón.

Segundo dita o Levítico (23:23-25), dous días antes de comezar o mes hebreo de «tishrei» celébrase o «Rosh Hashaná», unha tradición que data duns 2.500 anos antes de éraa cristiá, cando a data era anunciada desde Xerusalén a todas as comunidades por medio de fogueiras.
Nestes días é costume escoitar o saúdo e a felicitación de «shaná tová» (feliz ano), acompañado do trafego dos preparativos da gran cea da «Noitevella» xudía, a compra de agasallos e os sinxelos adornos de mazás vermellas nos escaparates das tendas.

A celebración desta festividade vese marcada por dous costumes: a comida de mazás embebidas en mel, para que o próximo ano «sexa doce», e a asistencia a fontes de auga como mares, ríos ou mananciais, para «desfacerse dos pecados e inmoralidades» do ano que acaba.
á parte das mazás e bizcochos de mel, na cea ritual desta noite adóitanse degustar dátiles, cabazas, garavanzos e allo porro, símbolos de bos agoiros e fertilidade.

Os comensais, sempre en familia, non se privarán de peixe recheo ou guisado, segundo sexan xudeus de orixe europea ou occidental (ashkenazíes) ou sefardíes (descendentes dos xudeus expulsados de España pola Inquisición) e procedentes dos países orientais ou do mundo árabe (mizrajim).

A expresión do «Rosh Hashaná», cabeza de ano ou fin de ano, non é a única forma de denominar á festividade, e é que o seu nome bíblico «Yom Teruá» está relacionado co deber de facer soar o «shofar», o instrumento feito co corno dun carneiro ou chiba.

O ulular deste instrumento de vento é o acto central dos rezos da mañá durante a festividade do ano novo e é distinto da entonación solemne que se fai nas sinagogas ao concluír o «Día do Perdón».

Para os xudeus israelís seculares esta festa é un momento propicio para viaxes e vacacións, pois nesta época iníciase un período festivo que concluirá a finais de mes con «Sucot» ou «Festa dos Tabernáculos».

Con todo, para os ortodoxos comeza un período de rezos e longas horas na sinagoga, e dun tempo de reflexión, introspección e expiación dos pecados do ano anterior, sexan cometidos de forma intencionada ou por descoido.

Trátase dun período de dez días, «Yiamim Noraim» ou «Días Terribles», que culminará o próximo 22 co día máis sacro do calendario, o «Yom Kipur», cando Dios decide os que serán inscritos no «libro da vida».

Por iso e en liña coa tradición mosaica, tras o ano novo os observantes saudaranse coa lenda: «Gmar hatimá tová» ou «que sexas ben inscrito» no libro.

Mas de 14 millóns de xudeus celebrarán a festividade en todo o mundo aínda que os 5,3 millóns deles que viven Israel farano tratando de deixar ao carón a situación política de gran inestabilidade polo conflito rexional cos palestinos.

Como en todas as festividades do calendario xudeu, que este ano coincide co comezo do mes sacro musulmán de ramadán, os organismos de seguridade israelís elevaron o nivel de alerta en todo o país e blindado os territorios de Cisxordania e Gaza.

Para a maior parte dos israelís conclúe un ano agridoce, no que o conflito cos palestinos segue cobrándose vítimas e o temor a unha posible guerra con Siria salta aos titulares dos xornais.
No entanto, a conferencia rexional prevista para o próximo mes de novembro e auspiciada por EEUU e as numerosas entrevistas entre o primeiro ministro israelí, Ehud Olmert, e o presidente palestino, Mahmud Abás, nos últimos meses parecen sinalar unha tímida luz ao final do túnel do conflito.